• (gość portalu) Zaloguj się
  • Na podany adres zostanie wysłany e-mail potwierdzający a następnie dalsze powiadomienia

  • Wysłany przez Ciebie post może pojawić się z opóźnieniem do kilku minut.

Odpowiadasz na:

ryza_malpa1  napisała: 

> Oj , rany no....jego rodzina żyje w Polsce od ...niewiadomo kiedy. Z Ormiaństwa
>  
> mojemu Ormainowi została świadomość , że ma korzenie ormiańskie oraz uroda ( 
> generalnie "czarność" , pociągła geba i nos garbaty a szczupły ...aaaaa.......-
>  
> ludzie go biora za Żyda , hihi).Tyle. Tak więc z powyższych powodów nie ma za 
> bardzo o czym opowiadać :(( Totalna asymilacja.
>  Jeżeli chcecie poosłuchac ormiańskich spiewów liturgicznych to zapraszam przy 
> jakiejś okazji na koncert lubelskiego chóru męskiego kairos ( nagrywali " 
> mruczanki" mi.in. do Wiedźmina) - cos niesamowitego.
> A, jak chcecie to kwałek czegos Wam podeślę:
> 
> Liczbę Ormian w latach dziewięćdziesiątych szacuje się na 8 (Obertyński, 1994) 
> do 15 tys. (według informacji Towarzystwa Ormiańskiego).
> 	Ich odrębność zaznacza się w wyznaniu obrządku ormiańskiego Kościoła 
> Katolickiego.
> 	Ormianie są ludnością napływową, która przybyła do Polski w XI wieku w 
> wyniku napaści tureckich i mongolskich na Armenię. Początkowo osiedlili się na 
> należącej wówczas do Polski Rusi Czerwonej, gdzie założyli  duże gminy 
> wyznaniowe m.in. we Lwowie, Kamieńcu Podolskim, Brzeżanach, Horodnem, 
> Jarosławiu, Kazimierzu nad Wisłą, Lublinie, Łucku, Mohylewie Podlaskim, 
> Tyśmienicy i Zamościu, później osiedlali się w Warszawie, Krakowie i Gdańsku.
> 	Po II wojnie światowej 75% Ormian repatriowało się z przedwojennych 
> województw wschodniej Polski.
> 	Obecnie większe ich skupiska znajdują się we Wrocławiu, na Dolnym 
> Śląsku, w Bielsku–Białej, Warszawie, Lublinie, Łodzi, Krakowie i Trójmieś
> cie.
> 	W ostatnich latach  do Polski napłynęła duża liczba Ormian z Armenii, 
> którzy w przeciwieństwie do polskich Ormian nie mówią na co dzień w języku 
> polskim oraz należą do Kościoła ormiańsko-gregoriańskiego (M.Hołuszko, 1995).
> 	Od 1992 roku istnieje w Gliwicach jedyna w Polsce ormiańskokatolicka 
> parafia, która obejmuje teren całego kraju. Msze w języku ormiańskim raz w 
> miesiącu odprawiane są również w Krakowie.
> 
> i jeszcze wyniku spisu powszechnego, gdzie jak wiecie było pytanie o narodowośc
>  
> ( wyniki sa dla mnie niewiarygodne, dlatego, ze ze znanej mi 4 osobowej 
> rodziny "mniejszościowej" i praktykującej swoja mniejszościowośc w spisie do 
> prawdziwej narodowości przyznała sie tylko jedna osoba :-()
> 
> Wyniki spisu wskazują, że w ogólnej liczbie ludności Polski - 36983,7 tys., 
> czyli 96,74% osób zadeklarowało swoją narodowość jako polską. Przynależność do 
> narodowości innej niż polska zadeklarowało 471,5 tys. (1,23%). W odniesieniu do
>  
> 774,9 tys. (2,03%) nie zdołano ustalić przynależności narodowościowej, głównie 
> z powodu braku odpowiedzi. Spośród deklarujących inną niż polska narodowość, 
> obywatelstwo polskie posiada 444,6 tys., co stanowi 94,30% tej zbiorowości, 
> natomiast jego brak stwierdzono u 25,7 tys. (5,45%). Wśród identyfikujących się
>  
> z narodowością polską analogiczne odsetki wynoszą odpowiednio: 99,76% i 0,04%. 
> Wśród narodowości, jakie najczęściej były wymieniane w odpowiedziach osób 
> spisywanych, pojawiała się narodowość niemiecka - 152,9 tys. osób, a następnie:
>  
> białoruska - 48,7 tys. oraz ukraińska – 31,0 tys. osób.
> Wśród innych społeczności, które wyróżniają się pod względem liczebności, 
> należy wymienić: Ślązaków - 173,2 tys. oraz Romów - 12,9 tys. osób.
> W dalszej kolejności występują grupy narodowościowe lub inne społeczności, 
> liczące od 5 do 10 tys. osób, jak: Rosjanie - 6,1 tys., Łemkowie – 5,9 ty
> s., 
> Litwini – 5,8 tys. i Kaszubi – 5,1 tys. osób oraz poniżej 5 tys. os
> ób, m.in.: 
> Słowacy (2,0 tys.), Żydzi (1,1 tys.), Ormianie (1,1 tys.) i Czesi (0,8 tys. 
> osób). 
> W zasadzie na 109 wyróżnionych w spisie kategorii deklarowanej przynależności 
> narodowościowej 18 stanowiły takie, których liczebność można określić na ponad 
> 1 tys. osób. 
> W zbiorowości pozostałych prawie 17 tys. osób, deklarujących inną niż polska 
> przynależność narodowościową, poza kilkoma grupami o długiej tradycji obecności
>  
> na ziemiach polskich, jak Tatarzy (0,5 tys.) czy Karaimi (0,05 tys.), znaleźli 
> się głównie przedstawiciele nacji, które pojawiły się w Polsce w ostatnich 
> kilku lub kilkunastu latach - w wyniku imigracji cudzoziemców do Polski. 
> Ponadto w grupie tej, dla około 4,5 tys. przypadków, ustalono jedynie fakt 
> identyfikowania się z narodowością inną niż polska, lecz nie zdołano 
> doprecyzować z jaką, najczęściej z powodu niepełnych odpowiedzi, jakich 
> udzielały osoby spisywane. 
> Z punktu widzenia rozmieszczenia terytorialnego ludność o tożsamości 
> niepolskiej (471,5 tys.) koncentruje się głównie w trzech województwach: 
> śląskim – 186,3 tys. (39,5%), opolskim – 133,3 tys. (28,3%) i podla
> skim – 55,2 
> tys. (11,7%). Natomiast jej udział w ogólnej liczbie ludności każdego w tych 
> trzech województw kształtuje się następująco: w opolskim – 12,5%, w podla
> skim – 
> 4,6% i śląskim – 3,9%. 
> Język używany w domu
> Obok pytania o narodowość do tematyki spisu ludności w 2002 roku wprowadzono 
> pytanie o język, używany w kontaktach domowych. Pytanie to przyjęło 
> następującą  postać: W jakim języku (językach) rozmawia Pan(i) najczęściej w 
> domu? Konstrukcja pytania dawała możliwość zarejestrowania dwóch nazw języków 
> niepolskich, niezależnie od tego, czy były one używane z językiem polskim, czy 
> też wyłącznie.
> Ludność zamieszkała w Polsce w zdecydowanej większości posługuje się w 
> kontaktach domowych językiem polskim. W sumie zadeklarowało używanie tego 
> języka 37405,3 tys., co stanowi 97,8% ogółu ludności. Ponadto język polski 
> używany jest zazwyczaj jako jedyny – 36894,4 tys. (96,5%). Zbiorowość 
> deklarujących posługiwanie się językami niepolskimi w kontaktach rodzinnych 
> liczy w sumie 563,5 tys.(1,47%), przy czym najczęściej stwierdzano, iż są one 
> używane na przemian z językiem polskim – 511,0 tys. (1,34%). Prawie 
> dziesięciokrotnie rzadziej badani stwierdzali, iż rozmawiają  w domu wyłącznie 
> w jednym lub dwóch języka niepolskich – 52,5 tys. (0,14%). Warto jeszcze 
> zauważyć, że po jednym języku niepolskim wymieniło 546,0 tys. osób, zaś po dwa 
> –
>  17,5 tys. W przypadku 772,2 tys. osób (2,02%) nie zdołano ustalić żadnych 
> danych na temat języka rozmów domowych.
> Na etapie opracowywania wyników spisu wyodrębniono 87 języków niepolskich. 
> Niektóre odpowiedzi wychodziły poza zakres definicyjny języka, a zatem bliższe 
> mogą być takim kategoriom jak dialekt czy gwara. 
> Na 87 wyróżnionych w spisie języków niepolskich 20 było wymieniane częściej niż
>  
> przez co najmniej 1 tys. osób, niezależnie od tego, czy języki te były 
> wymieniane: samodzielnie, łącznie z polskim, czy też z innym niepolskim. 
> Zdecydowanie najczęściej wymienianym, był język niemiecki - 204,6 tys. 
> odpowiedzi, a w następnej kolejności – język angielski 89,9 tys. 
> 
> 
> i jeszcze takie:
> www.zakorzenienie.most.org.pl/za8/04.htm
> 
> 
> 
>  

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się