Mam do przetłumaczenia artykuł o książce Justyny Polanskiej (Polki sprzątającej w niemieckich domach ). Sam początek jest dla mnie problematyczny. Za sprawdzenie i ewentualne uwagi byłabym bardzo wdzięczna
Sprzątaczka w Niemczech Zamknąć oczy i do roboty!
Justyna Polanska sprząta od lat w niemieckich domach. W swojej książce pisze o pięknych fasadach i kryjącym się za nimi obrzydlistwie. Kiedy Justyna Polanska podaje komuś rękę, z pewnością drgnie. Postrzeganie z zewnątrz nie jest tutaj niczym szczególnym. Justyna jest mikrej postury, może półtora metra wzrostu i gdyby jej dłonie nie były starannie wymanikiurowane, można by ją uznać za dziecko. Zatem kiedy podaje się rękę 32- letniej Justynie Polanskiej trzeba jej spojrzeć prosto w oczy, by nie zapomnieć, że nie ma się przed sobą kogoś kto zajmuje się gimanstyką (na drążku), kamieniarza czy murarza. Zrogowaciały naskórek położył się niczym płyta na dłoni- odciski od szorowania szczotką.
Eine Putzfrau in Deutschland Augen zu und durchwischen
Justyna Polanska feudelt seit Jahren in deutschen Haushalten. In einem Buch schreibt sie nun über schöne Fassaden und den Ekel dahinter.
Wenn Justyna Polanska einem die Hand gibt, zuckt man unweigerlich zusammen. Von außen betrachtet ist da nichts besonderes. Sie ist schmaler Statur, vielleicht 1,50 Meter groß, und wären ihre Hände nicht sorgsam manikürt, könnte man sie für die eines Kindes halten. Gibt man Justyna Polanska, 32, also die Hand, muss man ihr scharf ins Gesicht sehen, um nicht zu vergessen, dass kein Reckturner, Steinmetz oder Maurer vor einem steht: Eine Hornhaut hat sich wie eine Platte auf den Handteller gelegt - Schrubberschwielen.
--
Man sieht nur mit dem Herzen gut.
Das Wesentliche ist für die Augen unsichtbar.
