Młody Polak woli używane auto?

A dlaczego nikt nie wspomniał o sławnym roku 1997 (o ile dobrze pamiętam) i ponad 600 tysiącach nowych samochodów sprzedanych w salonach? Czy nie jest troszkę tak, że Polacy poznali się na sprzedawanych samochodach i obraz kiepsko wyposażonych pojazdów, [człowiek odbierał z siedziby sprzedawcy, która z kolei wyglądała lepiej niż dom typowego Polaka] pozostał w pamięci? Przecież chore było, gdy VW Polo kupiony w Polsce w 1996 roku nie miał kompletnie nic, a znajomy sprowadził sobie rok później identyczne z Niemiec z 2 poduszkami, chyba ABS i lepszym silnikiem za podobną kasę. Wiem że zaraz padnie hasło "było bite z lewa z prawa, prżód i tył", ale faktem jest, że człowiek wychodził na frajera i czuł się jak frajer - serwis VW uczył się na aucie zakupionym za ciężkie pieniądze i nic z tym nie można było zrobić, bo gwarancja. Od tego czasu jestem zwolennikiem kupowania używanych pojazdów. Ktoś porównał samochód do bielizny i chleba. Kiepskie porównanie, wskazujące na osobę przywiązaną niezmiernie do rzeczy i traktującej je podmiotowo, czyli typowo polskie podejście. A moim zdaniem coraz więcej osób traktuje samochód przejściowo i to bez konkretnej perspektywy czasu - póki jeździ nie sprzedaje, a jak się zepsuje, to do żyda i dalej w świat.