> Odnośnie tekstów prasowych moje wątpliwości pochodzą stąd, że często
> autorzy używają pisowni sugerującej błędną wymowę. Na przykład "Toć
> wo pado" (cytat z "Beczki") zamiast "Toć wóm padóm". Gdybyśmy na
> przykład chcieli przyjąć śląskie teksty z takiego "Kocyndra" za
> wzorzec mowy śląskiej, musielibyśmy uznać, że mamy samogłoski 'ą'
> i 'ę'.
W okresie międzywojennym w prawie wszystkich pisanych po śląsku tekstach występują litery "ą" i "ę". Jeżeli same teksty napisane są dobrze po śląsku, to litery te ich bynajmniej nie dyskwalifikują. W końcu nie każdy był, jak Feliks Steuer, kwalifikowanym językoznawcą. Gorzej, gdy w tekstach ślónsko godka jest mieszana z literacką polszczyzną, co miało i ma miejsce bardzo często. Problem taki pojawia się jednak wszędzie tam, gdzie występuje ciągłe kontinuum językowe. Wiem dla przykładu, że na obszarze kontinuum romańskiego takie przypadki (np. mieszanie asturyjskiego z hiszpańskim) również są częste i stanowią taki sam problem.
> A powiesz nam co znaczą słowa żyżyń i świtór i skąd pochodzą?
Żyżyń to czeski žízeň a polskie pragnienie (ale móm dzisio żyżyń)
Świtór to niemiecki Zwitter a polski obojnak (taki czowiek, co
to niymo ani to galot, ani to kiecek, nazywo sie świtór)
--
Nisi utile est quod facimus, stulta est gloria.
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.
