Re: Strach - jako sublimacja

Podpisuję się pod tym, co napisałaś, ale weź jeszcze jedną rzecz pod rozwagę. Kiedyś szukając jakiejś pracy na temat naukowego podejścia do badań astrologicznych natknąłem się na pracę rosyjskiego astrologa. O ile mnie pamięć nie myli nazywał się Kudinov, czy jakoś tak, i pisał, że dany aspekt prognostyczny może się zmaterializować na różnych płaszczyznach. Te płaszczyzny pokrywały mi się z żywiołami, ale nie pamiętam, by tam było jakieś wyraźne odniesienie do tego. Według niego obecna astrologia poznaje pewną ideę przewodnią prognozowanego zdarzenia, ale nie wie, na jakiej płaszczyźnie się ono odbędzie. Postulował, by skupić się szukaniu prawidłowości realizacji jakiegoś aspektu na danej płaszczyźnie, pisał, że na tym powinny się skupić badania astrologiczne.

Załóżmy, że jest takie prawo, że aspekty tranzytowe działają, ale nie wiadomo na jakiej płaszczyźnie owo działanie nastąpi. Załóżmy, że zaistnienie działania jakiegoś aspektu na danej płaszczyźnie jednocześnie powoduje, że jego prawdopodobieństwo wystąpienie na innej płaszczyźnie zdecydowanie maleje. I teraz dalej:

Strach, to emocja, więc woda. Tak więc czekając na dany aspekt i bojąc się go – doprowadzamy, do tego, aby zaistniał na płaszczyźnie emocjonalno-intelektualnej. Boimy się go, rozmawiamy o tym na forum dyskusyjnym i ze znajomymi astrologami. Doprowadzamy do to sytuacji, w której prawdopodobieństwo zaistnienia danego zdarzenia na płaszczyźnie fizycznej zdecydowanie maleje. Jeżeli opisywane zależności istnieją – a tego nie możemy wykluczyć – to okazuje się, że porządne wystraszenie kwerenta może doprowadzić do tego, że przeżyje to intelektualnie i emocjonalnie, przez co aspekt zadziała, ale nie będzie musiał jego doświadczać poprzez zdarzenia na płaszczyźnie fizycznej.

Oczywiście nie wiem, czy tak jest, ale poddaję pod rozwagę...