> bardzo ciekawy i inspirujacy. W szczególności spodobało mi sie
> określenie na koniunkcję Księżyc/Jowisz: "mentalnośc filozofa".
> Brzmi fajnie i oddaje istotę tej konfiguracji, lecz tak naprawdę dla
> większości z nas jest chyba w sumie dość enigmatyczne.
To wynika z mojego podejścia do znaczenia Księżyca, na który dość duży wpływ miała astrologia wedyjska. W astrologii zachodniej Księżyc to przede wszystkim emocje, a Merkury to intelekt. W astrologii wedyjskiej oprócz tego, że Księżyc odpowiada emocjom, to również „włada umysłem, ale raczej w znaczeniu zdrowego rozsądku i spokoju umysłu niż intelektu” (
źródło).
Wg Kopalińskiego „mentalność to umysłowość; swoisty, charakterystyczny dla jednostki albo grupy społ. sposób myślenia, uwarunkowanie biol. i społ” (
źródło). Dla mnie – mówiąc w bardziej poetycki sposób – mentalność jest czymś na kształt naczynia, w które wlewa się dookolna rzeczywistość. Każdy z nas ma inny kształt tego naczynia, dlatego to samo zdarzenie może być inaczej odbierane przez różnych ludzi. Kształt tego naczynia jest określany przez Księżyc. (Trochę to podobne do
kategorii Kanta, które rzutują na nasz sposób postrzegania rzeczywistości. Jednak jego
kategorie były te same dla wszystkich, a to naczynie, o którym piszę, jest inne u każdego człowieka.)
Tak więc: Księżyc wskazuje na mentalność (umysłowość), a skoro jest w koniunkcji z Jowiszem to daje mentalność filozofa.
I jeszcze parę intuicji zachodnich astrologów, które zdają się to potwierdzać:
Carter: „W wielu przypadkach owe 'podróże' mają charakter mentalny lub imaginacyjny, tak jak podróże pisarzy utworów powieściowych lub rozmyślania filozofów […]”
Arroyo: „Wielka wrażliwość na połączenie z szerszym porządkiem rzeczy, wyjście poza ograniczenia siebie […]”
Banzhaf: „Entuzjastyczne nastawienie do wysokich ideałów, szlachetnych przekonań i uczuć pośredniczących w przekazywaniu sensów”.
Pozdrawiam
Tomasz
--
Astrolabium * astrologia praktyczna
