Mozna wyjsc na calle (ulice) Mayor i podazyc az do Puerta del Sol.
To punkt nueralgiczny Madrytu. Tu krzyzuje sie wszystko, tu jest
kilometr zero, od niego liczy sie wszystko.
Plac Puerta del Sol nie jest tak stary, ani nie ma zabudowan
emblematycznych, ale czy to z tego powodu, ze zawsze tu byla czesc
burmistrzostwa (glówna siedziba to Casa de la Villa na Plaza de la
Villa) czy z powodu centralnego polozenia, plac ten zawsze odgrywal
glówna role. Zegar na budynku Burmistrzostwa odgrywa decydujaca role
w zyciu Hiszpanów dnia 31 grudnia gdyz to w rytm jego 12 uderzen
spozywaja te swoje 12 owoców winogrona na szczesliwy nadchodzacy
rok. Na tym zegarze dwoje prezenterów przedstawia program pozegnania
starego roku i powitania nowego i jest to absolutnie najbardziej
ogladalny w skali roku program, jakoze na tance tutaj wychodzi sie
po pólnocy.
Niedaleko Rady Miejskiej stoi slynna statua Oso i Madronio czyli
herb Madrytu: Niedzwiedz wsparty o drzewo Madrono. Statua ma 4 m
wysokosci oprócz granitowego cokolu na którym sie wznosi.
Na srodku placu i ku czci króla Carlosa III ustawiono satatue JKM na
koniu.
Naprzeciw Casa de Correos znajduje sie Kilometr O. Trzeba sie dobrze
przygladac, bo jest zuzyty i zdeptany. To z tego miejsca liczone sa
wszystkie odleglosci w Hiszpanii, wszystkie autostrady i drogi maja
poczatek wlasnie w tej przybladlej juz plytce.
Obok zas jest plyta hold bohaterom dalekiego 2 Maja 1808 a takze 11
Marca 2004.
Jak juz bedziecie na Puerta del Sol, wejdzcie do stacji Metro. Jest
to glówny wezel w Madrycie, laczy sie tam najwiecej linii i niedawno
zostala odnowiona, unowoczesniona. Dokumentów i pieniedzy nie
nosilabym na wierzchu ;-)
Na Puerta del Sol pozostal relikt po epoce boomu reklamowego.
Obecnie nie mozna juz zakladac duzych reklam, ale stara reklama
slynnego sherry Tio Pepe wrosla na stale w pejzaz Puerta del Sol i
zostala na zawsze. Wieczorem ladnie swieci i nie mozna jej
unowoczesnic, tylko naprawiac, musi pozostac taka jaka jest.
Nienowoczesna ;-)
Od Puerta del Sol promieniuja bardzo handlowe ulice. Jedna z nich,
Preciados, to najdrozsza ulica w Madrycie. Metr kwadratowy wynajmu
sklepu osiaga zawrotna, absurdalna cene. Idac Preciados (jest to
deptak) dochodzisz do Placu Callao a to juz Gran Via! Ale to inna
trasa!
Tym razem lepiej pójsc inna, Arenal, tez deptak, tam jest ciekawy
kosciólek Descalzas Reales a nastepnie, kroczac dalej Arenal az do
San Ginés, nastepny kosciól pod wezwaniem San Ginés i zeby nie opasc
z sil, skrecic w zaulek (pasadizo San Gines) do Chocolateria San
Ginés.
Chocolatería San Ginés powstala w 1890 roku i przez 120 lat
nieprzerwanie serwuje zawiesista czekolade i churros (rodzaj
faworków, które Hiszpanie z pasja maczaja w tej czekoladzie).
Otwarta jest praktycznie 24 godziny, bo o dziwo nad ranem, zwlaszcza
zima ludzie szturmuja i chetnie pija goraca czekolade zanim po
wyczerpujacej nocy udadza sie na spoczynek.
Ja nie jestem fanem czekolady, wole kawe (maja dobra), ale dla
lasuchów czekolada od San Ginés jest znakomita. Idac ulica Arenal
ominiecie tego przybytku tradycji (i raju dla lakomczuchów!!) jest
po prostu niemozliwe.
