Idac dalej ulica Alcalá, wsród budynków o architekturze
modernistycznej czy neoklasycznej (reprezentatywne Banco de Urquijo
lub Banco Central) dochodzisz do Plaza de Independencia z lukiem
tryunfalnym Madrytu czyli Puerta de Alcalá.
Puerta (Brama) de Alcalá, zbudowana zostala w 1559 roku aby uczcic
wjazd królowej Malgorzaty Austriackiej, zony Felipe III i nazwana
brama Alcalá poniewaz wiodla z miejscowosci Alcalá do Madrytu.
Stara, skladajaca sie z trzech luków Puerta de Alcalá nie spodobala
sie królowi Carlosowi III, który polecil zburzyc ja i w roku 1778
zbudowac nowa. Obecna Puerta de Alcalá wedlug projektu Francesco de
Sabatini, zlozona z pieciu luków, pólkolumn po stronie wschodniej i
ozdobiona herbem Borbonów.
Tuz przy Puerta de Alcalá masz glówne wejscie do slynnego Parku de
Buen Retiro, ale to odlozymy na pózniej, a teraz proponuje wrócic
ten króciótki odcinek ulicy Alcalá od Plaza de Independencia do
Plaza de Cibeles aby pójsc dalej Paseo de Recoletos do Plaza de
Colón.
Spacerujac w góre Paseo de Recoletos zobaczysz wiele palaców
dawniejszej "nobleza española" czyli arystokracji hiszpanskiej,
zaczynajac od wspomnianego juz palacu Marqueses de Linares, o którym
chodza sluchy, ze jest "zaczarowany", i ze po palacu chadzaja duchy
przodków. Jakby nie bylo palac jest bardzo piekny. Wyzej jest równie
bogaty i zadbany palac jednego z lepszych architektów hiszpanskich,
Marques de Salamanca. Zaprojektowal dzielnice, która nosi jego imie,
Barrio de Salamanca.
Po drodze miniecie palace Marques de Alcanicares, Lopez Dorriaga y
Salaverria, Duques de Medina y Torres, Convento San Pascual i
budynek Biblioteca Nacional ufundowana przez króla Felipe V w 1711
roku.
I juz dochodzicie do Placu Kolumba. Po okolo dwóch latach
restauracji, Krzysztof Kolumb wrócil na swój cokól (CJ, niestety nie
mógl go zobaczyc rak temu).
Plac Kolumba stanowi jakby granice miedzy Madrytem monumentalnym a
Madrytem nowoczesnym, bo zabudowa w kierunku pólnocnym jest
calkowicie nowoczesna, a w kierunku poludniowym starsza, bardziej
zabytkowa. Na placu, oprócz cokolu Kolumba, znajduje sie Centrum
Kulturalne Villa de Madrid, w podziemiach jest Muzeum Figur
Woskowych, a z nowoczesnej zabudowy blizniacze Torres Rumasa i
Barcalay’s Bank.
Jezeli nie jestescie zbyt zmeczeni i jest jeszcze dosc czasu, to
mozna wrócic (Paseo Recoletos nie jest dlugie) do Cibeles i stamtad
króciótki odcinek Alcalá do Plaza de Independencua i wejsc do
Retiro. Glówne wejscie i aleja zaprowadzi Was wprost do jeziora. Na
tej awenidzie, zwlaszcza w weekendy, wróza z kart, spiewaja,
szkicuja portrety, zongluja, jednym slowem trwa niezwykle, barwne
ozywienie, ale przyjemne i nie napastliwe. Przez nieomal caly rok
mozna wynajmowac lódki i plywac po jezierze, choc w tym roku zima
jakas taka brzydka i chyba malo kto plywa.
Dotarwszy do jeziora i okrazajac go z prawej strony a pózniej
wspinajac sie nieco pod górke docieramy do Palacio de Cristal
(Krysztalowy Palac – miejsce wystaw i ekspozycji) i schodzac w dól w
strone statuy Upadlego Aniola. Wedlug legendy, jest to jedyny
monument na swiecie poswiecony Lucyferowi. Tuz obok jest Rosaleda,
piekny ogród rózany, choc obawiam sie, ze zima nie bedzie kwiatów.
Ale pewna nie jestem. Bo w wielu miejscach kwiaty sa!
Kontynuujac Paseo de Uruguay i wychodzac wyjsciem Puerta del Ángel
Caído Trafiamy na na Ministerio de Agricultura i Glorieta de Atocha,
gdzie znajduje sie prosty i wstrzastajacy pomnik ofiarom ataku 11
marca 2004. Jesli zas jeszcze chcecie troche zieleni, to po
przeciwnej stronie jest wejscie do pieknego i przebogatego Ogrodu
Botanicznego. Warto!
