1.
Z Plaza de España ulica Cuesta de San Vicente do Stacji Prícipe Pío.
Ta stara zabytkowa stacja zostala odnowiona ale i przerobiona na
centrum handlowe dodajac dodatkowe budynki, co wzbudzilo wiele
kontrowersji i, faktycznie,anex handlowy uderza wizualnie i raczej
niekorzystnie.
Po obejrzeniu stacji, aleja Paseo de la Florida do kosciola San
Antonio de la Florida. Freski w tym kosciele, prawdziwa obra maestra
sa dzielem Francisco de Goya. Kilka lat temu zostaly zrestaurowane
wiec mozna je obejrzec w pelnym splendorze.
Kosciól nalezy do Ayuntamiento (Urzedu Miejskiego) i wejscie jest
bezplatne.
Po zwiedzeniu kosciola, powrót na stacje Príncipe Pío i przechodzac
przez Paseo del Rey dochodzimy do Templo de Debod w parku Pintor
Rosales. W pogodne dni kursuje tutaj teleférico (wagonik powietrzny)
z którego mozna obserwowac widok z lotu ptaka na Madryt od Parku
Rosales az do Casa de Campo (to jest obszar zielony Madrytu, rodzaj
pluc miasta), przejazd trwa ok. 15-20 minut.
Templo Debod w parku Rosales to rodzaj swiatyni egipskiej
przeniesionej do Madrytu przy okazji budowy zapory w Asuanie w 1968
roku, jako dar rzadu egipskiego.
Sama swiatynia pochodzi z epoki ptolomejskiej z II wieku a.C i
poswiecona jest bogom Amonowi i Izis.
Z równiny obok swiatyni rozciaga sie piekny widok na Casa de Campo,
Palacio Real, Katedra de la Almudena.
2.
Atocha: Ulica Atocha jest stara i nalezy do Madrytu de los Austria.
Mozna po niej spacerowac i podziwac budynki cechu rzemiosl róznych,
które wciaz jeszcze mieszcza sie na ulicy Atocha. Jak równiez stare
kino San Carlos przerobione na dyskoteke, stary fakultet Madycyny, a
takze Conservatorio Superior de Musica o znakomitej akustyce, gdzie
do dzis odbywaja sie koncerty synfoniczne. Duzo kosciolów z róznych
epok i bardzo piekny budynek Teatru Calderón, ten wybudowany juz na
poczatku XX wieku.
3.
Toledo: Ulica Toledo tak jak i Atocha nalezy do starych ulic
promieniujacych z Plaza Mayor i wlasnie wychodzac z Plaza Mayor w
pierwszym rzedzie natykamy sie na Portal de Cofreros, zwany tak
dlatego ze dawniej producenci kufrów zamieszkiwali w tym zaulku. Na
ulicy Toledo znajduje sie stara imperialna szkola jezuicka, której
poczatki siegaja 1558. Jest to Instituto San Isidro i nauczano tam
gramatyki, retoryki i teologii.
W poblizu znajduje sie równiez zakon La latina i kosciól jezuitów
pod wezwaniem sw Izydora z poczatków XVII wieku.
Ulica Toledo zwienczona jest rondem, na którym znajduje sie instytut
Cervantesa.
4.
La Latina i Lavapies
Zarówno La Latina jak i Lavapies to sa dzielnice
najbardziej “castizos” czyli czyli czystej krwi madryckie, ale
ludowe, plebejskie. Jesli sie chce zazyc Madrytu od tej strony, to
trzeba zajrzec do La Latina albo do Lavapies. Tam, podobno, jest
prawdziwy, nieskazony Madryt. Ale nie jestem pewna...
Tak jak Madryt "de barrio alto", Madryt bogaty, to barrio Salamanca.
I faktem jest, ze barrio Salamanca jest ladne, bo zadbane, a domy
piekne. Marques de Salamanca wytyczyl to barrio bardzo sensownie i z
wizja przestrzeni.
5.
Chueca. Modne, alternatywne, inne jest barrio Chueca. Kiedys bylo
bardzo zaniedbane, zapuszczone, ohydne. Az sprowadzila sie tam spora
comunidad gay i wziela sprawe w swoje rece. Trwalo to sporo czasu,
bylo duzo niedowierzania, duzo jest jeszcze do zrobienia ale...
faktem jest, ze domy zostaly odnowione, ulice czysciejsze, zycie
zaczelo wrzec, modne restauracje otwierac, bary i kawiarnie zaczely
dzialac, ksiegarnie, sklepy, butiki cool tylko w Chueca. Barrio
Chueca stalo sie modne i drogie. Javier Bardem & Co maja tam knajpe
i w sobote wieczorem nie mozna tam dostac miejsca.
6.
Madryt nowy
Madryt teoretycznie ma najwiecej "drapaczy chmur" z miast
hiszpanskich. Ale tak naprawde to charakter Madrytu okreslili
Habsburgowie i Borboni, teraz nowe wiezowce moga dodac kolorytu, ale
nie zmienia charakteru miasta.
Sa dwa punkty w których skupia sie ten Madryt "wysoki". To jest AZCA
na Paseo Castellana na wysokosci Plaza de Lima i nastepnie Centrum
Finansowe przy Szpitalu Uniwersyteckim La Paz (tez Paseo
Castellana). Tam znajduja sie cztery nowe najwyzsze budynki w
Hiszpanii: Torre Caja Madrid (250 m), Torre Cristal (250 m), Torre
Sacyr Vallehermoso (236 m) i Torre Espacio (224 m).
Ale powtarzam. Urok Madrytu nie w wiezowcach. Madryt to nie Nowy
Jork :-)
