Włączam telewizję, a tutaj puszczają ten film. Oglądałem go już ze sto razy,
każdy dialog znam na pamięć, ale niemniej film ma w sobie taki magnetyzm że
wystarczy że się przełączy niechcący kanał gdzie on jest, i człowiek siada i nie
może odejść. Po raz kolejny.
Klasyk. Nawet Casablanca nie ma takiej siły i magnetyzmu.
Set tego filmu to nie więcej niż sto dolarów. Podejrzewam że jedyny koszt tego
filmu to pensja dla Henry Fonda. Ale było warto.
Ostatnio jednak obejrzałem go pod innym kątem. Pod kątem w którym go przedtem
jakoś nie widziałem. A teraz nagle zauważyłem. I kolejne odkrycie.
Tym odkryciem jest światło użyte na tym filmie. Każda scena to jakby genialna
fotografia. Nie ma przypadkowych ujęć. Każdy kadr to absolutnie dopracowane
ujęcie, i pod względem perfekcyjnej i dynamicznej kompozycji, i pod względem
światła, cieni, dynamiki, kąta padania, głębi ostrości jak i zakresu tonalnego.
Radzę obejrzeć ten film ponownie. I właśnie się skupić na samych ujęciach, na
świetle i dynamice kadrów.
Arcydzieło. Jedyne w swoim rodzaju. Nie znam drugiego takiego.
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.
