Widok z "lotu ptaka":
fotoforum.gazeta.pl/3,0,1737053,2,1.html
a tutaj "grawerka":
fotoforum.gazeta.pl/3,0,1737054,2,2.html
Jeśli chodzi o Labradoryty Bluesa to w rzeczy samej układają się
dokładnie tak jak na zdjęciu, co kosztowało mnie dwa dni pracy i
trzy przesznurkowania :) No oczywiście, jeśli wykonamy skłon do
ziemii, to trochę się przemieści, ale wtedy wystarczy jeden ruch
ręką aby spowrotem przybrał kształt taki jak na zdjęciu. Ale
zobaczymy, co Blues powie w tej sprawie.
Jeśli chodzi o ornament, to nie, nie wyklepałam go młotkiem. Jest to
oryginalny antyk wygrzebany na targu staroci i pieczołowicie poddany
renowacji. Także było to mnóstwo pracy aby przytwierdzając mocowanie
nie zniszczyć ani nie uszkodzić ozdóbki. Bo nie można było użyć lutu
cynowego, czyli spajającego w dość niskiej temperaturze z racji na
zawartość ołowiu niekorzystnego dla ludzkiego organizmu. Trzeba było
wykorzystać lut srebrny, który wymaga wysokich temperatur, co z
kolei grozi rozpuszczeniem całego elementu w najgorszym wypadku.
Ale cała praca, chociaż wymagająca pieczołowitości i cierpliwości
dała mi niesamowicie dużo frajdy. O właściwościach labradorytu
napiszę później, bo teraz napawam się piwem miller oraz serem
dojrzewającym w popiele który nie wiem jak się nazywa ale bardzo
śmierdzi i smakuje wyśmienicie.
--
wasza stokrotka
