Obrzędy pogrzebowe Dodaj do ulubionych

  • drzewko
  • od najstarszego
  • od najnowszego
  • drzewko odwrotne
  • Kie do nieba wiedom duse cystom
    Święci pańscy cekajom z asystom
    Dusycko, idźze hań
    Ka Maryja Matka nasa
    Weźnie Tobie do Jego sałasa
    Hej ! Boskiego sałasa


    Takie pieśnicki śpiywajom na pogrzebak w Skrzypnym i tom pieśnicke śpiywali
    Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II na pogrzebie górole w Watykanie.
    Ciekawok jesce inksyk regionalnyk zwyków związanyk z tym smutnym tematem.
    Mój Tata Ś.P. Francisek Sikoń zaś przemowioł na pogrzebak tymi słowami:



    Pozegnanie

    Franciszek Sikoń

    Dziś nad trumnon tom stoimy przyjaciele drodzy
    Pamiętojmy ze na świecie syćka my ubodzy
    Syćka z prochu my powstali w proch siy obrócimy
    Choć może nolepsym zdrowiem teroz siy ciesymy

    Nas Ksiądz Kaźmierz przed Sędziom Sprawiedliwym zdoł już swój rachunek
    A rodzinie pozostawiył smutek i frasunek
    Nic ze sobom nie zabiyro tu ze świata tego
    Ino te dobre ucynki zywota swojego

    Zostawiył całom gazdówke i tyn dom rodzinny
    Bez całe zycie gromadziył on majątek inny
    Bo jako ksiądz syćkim słuzył, dziś zegno go rodzina
    Bo mu już ostanio zycio wybiyła godzina

    A on zegno tyk, co ś nimi Panu Bogu służył
    Swoik bracisków klostornyk, kany do końca był
    Zegno brata, zegno siostre i całom rodzine
    W tom ostatniom już odejścio do grobu godzine

    Nie fce cobyście płakali, to mu nie pomoze
    Bo nik się wyrokom Boskim sprzeciwić nimoze
    Sąsiedzi i przyjaciele zegno się dziś s wami
    A za nieporozumienia tu pomiędzy nami

    Syćkik wos dzisiok przeproso za rózne przykrości
    I syćkim wom dziś przeboco idąc do wiecności
    Ponad syćkie skarby świata drozsym mu to stanie
    Kie za jego duse zmówimy : Wiecne odpoczywanie…





  • Cemu ni mozno połozyć umartego na ziym, dopiyro na smyntorzu?
  • Moze zmiunić temat na barzyj wesoły, bo nik nie fce godać o tej z kosom?
  • Tego nie wiem.
    Zdaje się, że za to, jak umierał któryś góralski muzyka, to się sam na podłodze
    położył.
    A czemu się zasłania lustra w domu, jak ktoś umrze?

    --
    Dialektolog
    Słownictwo gwarowe
  • to jo od sie dodom przepijanie skorki
  • abo inaczyj "polywanie skorki"
  • jessyk przyryktuj wiersycek na mój pogrzyb, piyknie pytom, hehe... hale bee
    radocha na Forumie, nie inacyj. Jesce troske i sie wykopyrtne, haj! Hej!
    Telo.Pozdr.

  • Choć nie syćka co pomarli som jest święci, to ku nim tyz chodzimy, a po co,
    nei przecie trza im pedzieć, jako nom sie jesce zyje, haj.

    Nie wiym, cy bocycie ksiązke Jalu Kurka "Legenda Tatr"? Opisoł w niyj, jako
    umiyroł Jan Krzeptowski-Sabała. Podobno przy tyj śmierzci on nie był, jako i
    nie było tyk, ftorzy o tym pisali przed Jalu Kurkiym. A kie umiyroł Sabała
    (1894), to nieftoryk ś nik nawet jesce w kapuście nie było.

    Piyknie do cudu opisoł tyn fragmynt zywobycio Sabały mój ujyk górol Jasiek Gut
    Mostowy ( syn prawego włościciela Wańkowki ( brata mojygo dziadka), a pote za
    komuny Muzeum Lynina, hehe) w ksiązce "Gwara o gwarze".

    Piykno ta nasa gwara! Tak przy tym wątku Jessyk pasowało mi
    nawiązać i do tego tematu. I o umiyraniu górola ciosi rzyc.

    Musicie o tym wiedzieć, ze po góralsku inacyj sie umiyro, ba jako! I temu
    przybocem wom fragmenty związane ze śmierzciom Jana Krzeptowskiego-SABAŁY.

    "Do izby przysła z gaździnom tego domu, paniom Lilpopowom, hrabini
    Krasińska, co to juz od kiela roków o Sabale wiedziała.
    - Jak sie macie, Sabała?
    - Jako deska zbutrzniało na dyscu - ośmioł sie Sabała
    - Podłyk. Ale sie trzymiem jakosi. Pokiel sie ta do jesce,
    -Może wam zawołać księdza?
    Przekrzywił wargi.
    -Ee, po co? Mnie go ta nie trza na nic. Co bede haw z parobkami ukwalowoł,
    kie idem do samego gazdy. To se ś nim uradzimy. Sami.

    Za trzy dni było juz ś nim het płonó. Oddychoł ciynzko, charcyncy,
    przyblizała sie śmierzć.
    Pozegnoł sie rano z rodzinom, co przyjechała z Kościelisk, ale pote juz ik
    wiyncyj nie fcioł widzieć, bo narobiyli płacu na cały dóm, a Sabała nigda nie
    rod widzioł markotności i lamyntów. Matke przywióz syn na wozie, wniós jom z
    bratem na ryncach, coby sie pozegnała ze swoim chłopem, bo juz nie zdolała
    iść na nogach.
    I małe wnuki tyz przywieźli wozem.
    - Ze dyć ni ma co jojceć - pedzioł Sabała do nojstarsego syna - Ludzko rzec.
    Biercie sie dó domu. Gazdówki pilnujcie. Przyboccie se casem ojca. Bydźcie
    zdrowi.
    Tak napominoł synów gazda, ftory po prowdzie nigda o swoje gazdostwo wiela
    nie dboł.

    Przyseł pote doktor, co go pani Lilpopowo zawołała.
    - No, jak sie czujecie, Sabała?
    - Juzek rzodki. Nozki by jesce łaziyły, miechy tyz jesce chodzom, ino serce
    płone. Hej!
    - No, zobaczymy - doktór na to.
    - Nie poradzem długo - rzók chory - trza sie wynosić prec ze świata.
    Doktor nie obezwoł sie juz nic. Osłuchoł starego w jednym, drugim miyjscu,
    pote pojrzoł na paniom Lilpopowom, co stola we dźwiyrzach. Nic juz wiyncyj
    nie trza było godać. Kóniec był bliski.
    Lezoł cicho i patrzoł do okna, jako sie słonko zachylo ku Cyrwonym Wiyrchom,
    razym z tym krótkim, grudniowym dniem.
    - Słonko zachodzi - sepnon - na mnie cas.
    Popytoł gaździnom, coby zawołała Jyndrzka Skupnia, ftory w tym domu słuzył.
    Kie parobek przyseł, Sabała uniós sie z pościyli, odchylył koce i pokozoł
    palcym na skrzynie:
    - Ubier mnie!
    Na skrzyni lezało ubranie Sabały. Jyndrek przybocył se z juhaskik roków, jako
    baca opowiadoł o starodownym pod holami zwyku umiyranio w ubraniu.
    - Óno ta śmierzć musi być kajsi nieobdolno. Słysem, idzie po mnie. Kaz
    idzies? Ku Jasiowi, ona ta wiy po co. Oblecem sie, jak sie patrzy. I obuć sie
    trza.
    Spuściył obie nogi z pościyle. Jyndrek odzioł mu portki biołe, sukniane,
    proste, bo Sabała zawse sie nosiył wedle staryj mody. Kosule wdzioł
    staroświyckom, krótkom po pympek. Owinon onycki na ozpolonyk do gorącości
    nogak. Stary mu dorodzoł:
    - Trza sie wyj ubrać piyknie. Coby cie śmierzć spotkała godnie.
    Goniyły Jyndrzkowi rynce, kie zawionzowoł kiyrpce...
    - Dej cuche! Uwiń sie wartko!
    Komandirowoł Jyndrzkiym, ftory jakby mało co wiedzyncy o świecie, robiył to,
    co mu Sabała kozowoł. Teroz zapinoł mu na sprzącke cuche pod syjom.
    - Słysem, śmierzć chodzi koło domu. Tup, tup, tup. Zbiyroj sie Jasiek, idem
    ku tobie. Tup, tup, tup. Był z tobie chłop przy chuci, hej, był! Ale, coz?
    Roki ci wysły. Cas na cie. Chyboj se mnom!
    - No, to póde. Cemu niy. Ze śmierzciom ne bees sie przegadowoł.
    Pani Lilpopowo płakała w kącie.
    - Ze dyć nie płaccie , pani - pedzioł Sabała - umiyrać sprawa prosto. Zyłek
    dość długo na tym świecie, piyńć osiymdziysiąt roków. Jesce by sie i pozyło,
    cemu nie, no ale kie juz wołajom, to trza iść. Inni byli młodsi ode mnie, a
    piyrwyj pośli. Choćby jako ik miełość pon Ałubiński. On mi stoł za ojca i za
    matke. I za dziecko nolepse. To był pon, jakiego juz nie bedzie.
    Dźwignon ocy na Jyndrzka, ftory wyciyroł świyrcki:
    - Pódź haw! - pedzioł ostro.
    Chyciył parobka za ramie, przeseł pore kroków ku drugiemu oknu, co
    wychodziyło ku Cyrwonym Wiyrchom.

    - Legnem se, skoro ta mo po mnie przyńść. Óna ta nojlepiyj wiy, kie mo
    przyńść.

    Ułozył sie na fośtach w ubraniu, tak jak robowali dziadkowie i pradziadkowie,
    na tym miyjscu ka sie oparło słonko, co zajrzało bez okno do izby. Coby
    śmierzci leko było sie ześlizgnąć po słonecnyj drózce.
    - Chłopu nie hónor na pościyli umiyrać. Kie mie śmierzć nie ucapiyła na
    Krywaniu abo i w Koprowej Dolinie, niek mie biere, tustela, ze smrekowyk
    desek.
    Lezoł na gołyk deskak, na dylak, oświetlony zachodzoncym słonkiem, ubrany po
    niedzielnemu. Na nogak wymascony bez roki kapelus ze skórzanom stonzkom.

    - Dej ciupage!
    Jyndrek włozył mu ciupage do prawyj rynki.
    - Złóbcoki połóz mi haw na piersiak.
    I to Jyndrek zrobiył.
    - A teroz idźcie stela. Pozdrówkojcie syćkik, pana Witkowica. Jo ostane som.
    - Pani - obróciył głowe ku Lilpopowej...
    - Co wom potrzeba, Sabliku? - załkała.
    Siwe, długie do ramion włosy Sabałowe lezały ozrucone koło głowy, kościsto,
    sucho krztoń drygała bez ustanku nad spinkom, co spinała kosule.
    - Nic. Ino cobyście mi dali rynke.
    Przełozył ciupage z prawyj do lewyj rynki, a prawom uścisnon rynke gaździnie.
    No, nie cynsto Sabała dawoł rynke babie...
    - Dziynkujym wom, zeście mnie, starego dziada, przyjyna, zeście sie mnie nie
    wrodziyła. I nie boccie mi zodnego złego.

    Odprawiył ik oboje, aly oni nie pośli z izby. Sowali sie ino po kontak i tam
    płakali cichućko, coby ik nie usłysoł i coby nie moncić tyj cisiny, we ftoryj
    Sabała cekoł na śmierzć.
    Nie musioł cekać długo. Umar w spokoju i wnet. Kie słonko zasło za Cyrwone
    Wiyrchy i posorzało w izbie, posorzoł tyz i Sabała. Nie rusoł sie wiyncyj.
    Głowa z ozesutymi włosami zmortwiała. Krztoń juz nie drygała. Jego ciało
    przecinało na ukos deski podłogi. Było juz marwe.

    Jak zawse, kie słonko zojdzie, ruso sie jaki taki wiaterek. Zasumiały i wte
    cichućko smreki, a w tym ik sumie dały sie słyseć gęślicki i cichućkie
    śpiywanie:

    Byli chłopcy, byli, ale sie minyni,
    I my sie miniemy po malućkiyj kwili.

    I jako sie wom widzi ? He?
    Bars piyknie mój ujyk Jasiek ( mo 82 rocki, zyje we Wrocławiu, choć ukociył
    sie w Poroninie) to opisoł, starsy cłek, moze temu cuje to
    lepiyj, nie umie urzędować w necie, pise ksiązki, wydaje, coby my syćka
    mieli jaki taki hasyn ś nik, a tak przy okazji daje młodym naucke, co majom
    robić, kie sie matka z ojcem sie postarzejom i trza sie nimi przecie tyz
    zajońć, pozegnać, kie przydzie cas na koniyc ik zywobycio. Takie wielgie Bóg
    zapłoć Ujkowi Jaśkowi Gutowi " Mostowemu" za to, co robi i niek mu zdrowio
    Pon Bócek do jaknojwiyncyj! On juz tyz niemłody, ponad 80-ke mo. A jesce dodom,
    ze mi ujek nagrołmi to po po góralsku swoim głosym na kasete, piyknie
    odryktowoł, ciarki mnie przechodzom , kie tego słuchom, nie inacyj. Cemu?
    Moze fto wie? Hehe... Hej!
    Telo. Pozdr.

    " Jako Sabała umiyroł" -
    Autor: Jan Gut "Mostowy" w : " Gwara o gwarze". Kraków. Wyd. Miniatura.









  • Cos naprowdy piyknego tyn tekst i ta geszichta, aze richtik za serce chyto.
    Zaciekawiou mie tyn zwyczaj ize Goral umiyro na ziymi - mogesz cosik wiyncyj na
    tyn temat pedziec Ciupazko?
  • Podejrzewom, ze cysto piyknie z praktycnyk wzlędów , stężenie pośmiertne
    ciała u pomarłego powoduje, ze nie odkształcis pote ciała przykurconego "we
    dwoje", a do truchły kie wkłados, to dobrze byłoby coby było prościutkie,
    przecie go nie bees na siełe prościył, haj, bo trza by uzyc moze
    siekierki, hehe...
    Na pościylak tyz były deski i na nik siennik ze słomy (dlo zdrowio!).
    Kręgosłup po nojcieżsyj robocie piyknie odpocon i nifto na dyskopatie nie
    cierpioł. Krzyze tyz przestawały boleć, bajako! A kie byś pomar to tyz na
    prostym i twardym łozu boleści wyprostowany, nie inacyj. A jesce kie sie
    wcesniyj poubiyroł piyknie, to nie trza było sie mordować z ubiyraniem
    nieboscyka, cosik o tym wiem, bo w chałupie u mnie pomar teść i teściowo i
    syćko spadło na mnie. Jeee, o cym oto ukwalujymy, nydyś zycie i śmierzć
    musi być.

    A kie byś słysoł mojygo ujka , jako to godo i opowiado, to ciarki het
    mnie przechodzom. Gwara to gwara, piykno i juz. Wasa godka tyz piykno, a
    ludziska jyj nie sanujom, u nos barzyj sanujom , nawet władze w gminie to
    rozumiejom i dotujom syćkie wydawnictwa, przynojmniyj cęściowo, coby
    światło dzienne ujrzały. Dzięki temu duzo sie tyj twórcosci w gwarze
    ukazuje sie w postaci ksiązek i róznyk wydawnictw. Nej fajnie.
    Telo.Pozdr.
  • dialektolog napisał:

    > Tego nie wiem.
    > Zdaje się, że za to, jak umierał któryś góralski muzyka, to się sam na
    podłodze
    >
    > położył.
    > A czemu się zasłania lustra w domu, jak ktoś umrze?

    A fciołbyś pore trupów widzieć w chałupie kieś dzieckiem a poziyros do
    lustra , jednego, cy drugiygo? Downo były ino dwie izby, corno i bioło.
    Pozegnanie pomarłego zawse robiyło sie w biołyj izbie i cało wieś sie
    schodziyła i go zegnała, modlyła sie przy nim. Casami cekało sie nieroz i dwa
    dni, zakiela sie rodzina ze świata pozjyzdzała. Z chałupy wyprowadzało sie
    trumne i pogrzyb do kościoła, a z koscioła dopiyro na smyntorz. Downo rodziyło
    sie i umiyrało sie w chałupie, a nie po śpytolak. To było normalne i
    naturalne, nikomu nie dziwne. Cosik mi sie widzi, ze do tego wracomy sie
    nazod.
    >
  • prawie mi sie cosik spomniauo - pamiyntom bouech roz na pogrzebie we kieleckim -
    trumna stoua na czaszkach a ksiondz miou kropiduo ze suomy i jak je pomoczou we
    wodzie swiynconyj i machnou to czuowiek bou mokry choby go kiblym wody obloli
    jak miou pecha.

    a jak to bouo ze oknami? miauy byc otwarte abo zamknione i poczamu? (boch juz to
    zapomniou ...)
  • kule, ale nom sam na tematy slazuo, przinajmiyj tela w tym fajnego ize
    faktycznie piyknie szkryfnine.
  • Do pierwszej wojny światowej natychmiast po zgonie w pomieszczeniu, gdzie leżał
    zmarły, zakrywano okno płachtą. Pewna kobieta powiedziała: 'Wesłak do izby, ka
    lezała babka, a tu sie telo migło cosi bez okno, co az płachtom zarusało".Okna
    były zasłonięte do momentu wyniesienia zwłok na cmentarz.
  • Jeszcze do II wojny światowej przestrzegano, by mężatka miała na głowie
    chustkę.Ubranie zmarłego musi być porządne, nie tyle ze względu na opinię
    sąsiadów, ale by zmarły nie musiał się wstydzić na Sądzie Ostatecznym.Dawniej
    na Podhalu ubierało się zmarłego wyłącznie w strój góralski "coby Pon Bóg
    wiedzioł, skąd przysed"
  • W czasie przenoszenia trumny na cmentarz nie wolno jej postawić na ziemi,
    bowiem ksiądz nie pokropił ciała święconą wodą i dusza niepoświęcona poszłaby
    do ziemi.
  • bouo jeszcze cosik ze przenoszyniym trumna przez prog drzwiow - niy klupauo sie
    trumno pora razy o futryna (?)
  • znom jeszcze cosik takego ize jak bajtel umar to sie mu dowauo do truchliczki
    pouno swiyntych obrozkow(takich mauych malowanych, o sie je mo we ksionzeczce do
    koscioua)
  • Do trumny wkłada się obrazki zbierane przez wiele lat z kolędy a ręce zmarłego
    oplata się różańcem
  • Przy przechodzeniu przez próg uderza się trzy razy trumną . Zmarły w ten sposób
    żegna się z domem rodzinnym. Zabezpiecza to przed wracaniem zmarłego do domu w
    postaci ducha.
  • Dlaczego uczestnicy pogrzebu wrzucają grudkę ziemi do grobu na trumnę?
  • hm, jo ino wia ize mojymu fatrowi sam wciepli my ziymia ze Glywic do grobu cobu
    mu lekszo bouo
  • ...o cym ludziska nie myślom, haj. A Ty jessyk znos te załobne pieśni
    naskie, ftore sie śpiywo na pogrzebie? To ik tu podej!
  • no to i jo czekom blank ciekawy !
  • jak pozbiyrom te pieśnicki to wom napisem
  • Po niedzieli cosik tu wrucem tyk pieśnicek, a wy jak wiycie, tyz sie podzielcie
    z Forumowicami
  • Jaghk świczka(grumnica) zagaśnie podczas mszy wzanim zmarłego odprowadzum z
    kościoła na smyntorz- znaczy że 'zmarły jeszcze kogoś z rodziny pociungnie'(i
    na ogół to się sprawdza).
  • tu mi sie spomniauo ize kobiyty w cionzy niy powinny uazic na cmyntorz (np na
    wszyskich swiyntych)
  • Nie nolezy włościwie nic kupować po zmarłym gaździe, bo sie nie bedzie
    darzyć nowemu. Fto po pomarłym pscoły na tyn przykłod kupuje, to nabędzie
    pscoły pazerne, dropiezne. Takie wej napadajom pote na ule spokojne i
    robotne, podjodajom im miód i cudzom krzywdom sie zywiom. A po cym to mozno
    uznać? Kie pscoły abo bydło zacyno chorować po kupnie , ba nawet zdychać, to
    znak, ze bierom sie za swoim pomarłym gazdom i idom za nim,
    biedniejom, krowy mlyka nie dajom, banujom za gazdom, cy gaździnom, nei tak
    jak i cłek z tęsknicy , bydle smutnieje, zol go tyz kansi ogarnio, za
    cłekiem, do ftorego sie przyzwycajyło i takie z nienacka śmierztecka
    zgarnio. Godajom ze to przesądy, hale przecie cosi w tym jest, nie inacyj.

    Górole wierzom tyz w rozmaite strzygonie, mary, duchy przodkow i po śmierzci
    bliskiyj osoby, one ik nojcęściej nękajom i męcom. Nobarzyj topielec.
    Downo topielcym nazywali dziecko nieślubne, ftore matcysko, kie fciało być
    jesce dziywkom, to dziecisko utopiyła, do tego bez krztu i takie pod wodom
    bez siedem roków stawało sie tym topiylcym. Dopiyro kie sie fto zaś nie
    utopiył, to ono biydok ni mogło być oswobodzone i uwolnione od dalsyj
    pokuty. I choć było niekrzcone, to wte dopiyro ulatywało do cyśca. Mozno
    było wceśniyj oswobodzić topiylca i całom wieś, hale musioł sie nońść z
    wielgom odwagom i barz przebiegły cłek, ftory topiylcowi zarucoł snurek i za
    gać go wyciągnon, wte cało wieś była juz tyz oswobodzono, bo topiylyc
    straciył swojom moc.

    I jesce jedyn przesąd pogrzebowy. KIe pocho pogrzebowy zaskocy turyste,
    abo inksego podróżującego po świecie i stanie mu na przedzie, to go ceko
    wielgo biyda. Cy jest na to jako rada? Nei trza sie wrócić sie do chałupy
    i cofnąc sie z podroży. Nie trza nigdy dać sobie zajść drógi , a kie
    uwidzicie pochód załobny to trza sie zatrzymać o staje przed pomarłym i o
    staje za nim. Jechać, abo iść trza z odsłoniętom głowickom i mówić
    pociorek: "Wiecne odpocywanie..."

    Staja - miara odleglości(staje, stajanie); stosowana XIX w odpowiadała
    odległości około jednego kilometra (1000 m(
  • Jo słysała, ze jak umarty przelezy w doma, abo w śpytolu bez niedziele, to tyz
    kogosi z rodziny za sobom pociągnie.
  • Ryktuj te modlitwy...
  • Ha!
    Borzdzo ciekowy tymot.
    Kiej byl ze mnie maly chlopok bobcia temi slowy mnie odsraszala od Wisly:
    'Nie wychodz nad brzeg rzeki bo cie topielce zlapiim i wciugnum pod wode.
    Niedaleko od nos Zabiegalica(corka Zabiegalow) sie utopila.
    Jach tam podziesz to una cie zlapie i wciugnie w glymbiny'.

    *topielce-ludzie ktorzy sie utopili(niewazne :chrzczeni czy nie).

    Bywojta w zdrowiu!
  • Zaro mi sie nasze slonske Utopce spomniauy:

    schlesien.nwgw.de/93x5x0.xhtml
  • laband, super mos te teksty! Piykniyjse som jest w godce, jako w literackim
    języku, z nasom gwarom to samo, lepiyj oddaje temat, nastroj, śpas, chojco!
    Hej!
  • Pisem jesce roz tom pieśń, co na pocątku tematu, ale juz teroz jest w całości,
    obydwie zwrotki. Jutro bedzie następno:


    Kie do Nieba (na mel. Kie Janicka wiedli od Lewoce)

    Kie do Nieba wiedom duse cystom
    Święci Pańscy cekajom z asystom
    Dusycko idźze hań, ka Maryja Matka nasa
    Weźnie Tobie do Jego sałasa
    Hej! Boskiego sałasa

    Maryjo Nojświętso zmiłuj się nad nami
    Bo my haw na ziymi łostali ze łzami
    Pocies serca nase, oświeć wiarom mojom duse
    Dej mi siyły, bo zrozumieć muse
    Hej! Ufać Panu muse
  • no tosz piyknie, ajo wom powia co jo znod o smiertce, piesniczkach, Goralach i
    takich godkach roztomaitych o tynsknicy smile

    monika.univ.gda.pl/~literat/podhal/0027.htm
  • Tak, jako obiecowałak, jest i drugo pieśnicka, co jom śpiywali górole Ojcu
    Świętemu na pogrzebie:
    Ześli sie dziś syćka tu przed te ołtorze
    Coby Cie pozegnać Ojce Święty razem
    Ześli sie tu syćka, by Ci podziękować
    Za Twom radość zycio i pogode ducha
    Juz Twoje przesłanie posło w świat daleki
    Bedzie królowało hań bez całe wieki
    Bedzie brakowało nom Twojego słowa
    Ftore jednocyło syćkik dookoła
    Dziękujemy Tobie, ześ był zawse s nami
    Złomołeś przeskody między narodami
    Miyłowołeś zawse syćkik dookoła
    Twoja wielgo miyłość do nos przeniknyna
    Teroz my górole Tobie dziękujemy
    Za Twojom gazdówke i pielgrzymowanie
    Z zolem Cie zegnomy i nadzieje momy
    Ze za pore roków w Niebie sie spotkomy
  • W cwortom niedziele postu, nazywanom śmiertnom chodzom dziywcęta po wsi ze
    śmierzciom zrobionom ze smatek, na kiju, podchodzom do okiyn gazdów i
    pokazujom im śmierztecke bez okno, opiyrajom jom o sybe i śpiywajom:

    Idzie śmiertka z miasta
    Pon Jezus do miasta,
    Dziewcęta jom niesom,
    o jojecka prosom,
    Cobyście im dali,
    a nie załowali.
    Śmierzć piniyndzy nie fce
    Mo sobie za lekce.
    Śmierzć pałasem zwijo,
    Nikogo nie mijo,
    Ale ona woli
    Jak cłowieka zgoli
    Smyk do dołu.

    A dejciez nom, dejcie,
    Co nom mocie dać,
    Bo wom kurke oskubiymy,
    Pod nózecki podścielimy,
    Bo nom zimno stoć,
    Bo nom zimno stoć.
  • U nas jest taka brzydkawa przyspiewka:
    'Umarl stary,umarl
    Jus lezy na desce
    Loj zagrajta mu na skrzypkach
    To podskocy jesce'.
  • A u nos ta śpywka jest piykno:
    Umar stary umar, juz lezy na desce
    kieby mu zagrali, podskocył by jesce

    abo inkso:
    Choćby jo se umar
    moja dusa stanie
    ino se usłysy
    Sabałowe granie
  • Abo i tako :

    Moja staro nie umiyroj
    Fto mi bedzie gacie piyroł
    Ty wypieres, wyprasujes
    I w powrózek pocałujes
  • Pinkne sum te wose przyspiwki j borzdzo podobne do nosych.
    (Spjiwo sie ije po wesielichach ).
  • Ojce Święty Janie Pawle Drugi
    Gazdowołeś w Watykanie cas długi
    Naucołeś miyłości bliźniego
    Syćik ludzi ze świata całego

    Kochajom Cie i starsi i młodzi
    Ty umiołeś kozdego pogodzić
    Twoje pielgrzymowanie po świecie
    Zjednocyło cały świat nareście

    I my tyz tu spod Giewontu przybyli
    Boś Ty bardzo miyłowoł góroli
    Miyłowołeś i Tatry i hole
    Dziś Ci pokłon składajom górole
  • No, labandzie, piyknie ryktujys te swoje ślonskie legyndy! Fajnie sie je
    cyto!
  • Ja czytalem,ze slowo 'gazda' wywodzi sie z wegierskiego.
    U nas sie'gospodorzy' abo'wlodarzy'(to drugie moze bardziej w
    znaczeniu'zarzadza').
    Mowi sie tez'un siedzi na swych wlosciach'.

Wysyłaj powiadomienia o nowych wpisach na forum na e-mail:

Aby uprościć zarządzanie powiadomieniami zaloguj się lub zarejestruj się.

lub anuluj

Zaloguj się

Nie pamiętasz hasła lub loginu ?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.