• drzewko
  • od najstarszego
  • od najnowszego
Dodaj do ulubionych

Obrzędy pogrzebowe

  • 21.04.05, 19:47
    Kie do nieba wiedom duse cystom
    Święci pańscy cekajom z asystom
    Dusycko, idźze hań
    Ka Maryja Matka nasa
    Weźnie Tobie do Jego sałasa
    Hej ! Boskiego sałasa


    Takie pieśnicki śpiywajom na pogrzebak w Skrzypnym i tom pieśnicke śpiywali
    Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II na pogrzebie górole w Watykanie.
    Ciekawok jesce inksyk regionalnyk zwyków związanyk z tym smutnym tematem.
    Mój Tata Ś.P. Francisek Sikoń zaś przemowioł na pogrzebak tymi słowami:



    Pozegnanie

    Franciszek Sikoń

    Dziś nad trumnon tom stoimy przyjaciele drodzy
    Pamiętojmy ze na świecie syćka my ubodzy
    Syćka z prochu my powstali w proch siy obrócimy
    Choć może nolepsym zdrowiem teroz siy ciesymy

    Nas Ksiądz Kaźmierz przed Sędziom Sprawiedliwym zdoł już swój rachunek
    A rodzinie pozostawiył smutek i frasunek
    Nic ze sobom nie zabiyro tu ze świata tego
    Ino te dobre ucynki zywota swojego

    Zostawiył całom gazdówke i tyn dom rodzinny
    Bez całe zycie gromadziył on majątek inny
    Bo jako ksiądz syćkim słuzył, dziś zegno go rodzina
    Bo mu już ostanio zycio wybiyła godzina

    A on zegno tyk, co ś nimi Panu Bogu służył
    Swoik bracisków klostornyk, kany do końca był
    Zegno brata, zegno siostre i całom rodzine
    W tom ostatniom już odejścio do grobu godzine

    Nie fce cobyście płakali, to mu nie pomoze
    Bo nik się wyrokom Boskim sprzeciwić nimoze
    Sąsiedzi i przyjaciele zegno się dziś s wami
    A za nieporozumienia tu pomiędzy nami

    Syćkik wos dzisiok przeproso za rózne przykrości
    I syćkim wom dziś przeboco idąc do wiecności
    Ponad syćkie skarby świata drozsym mu to stanie
    Kie za jego duse zmówimy : Wiecne odpoczywanie…





    Edytor zaawansowany
    • 24.04.05, 19:23
      Cemu ni mozno połozyć umartego na ziym, dopiyro na smyntorzu?
      • 26.04.05, 11:30
        Moze zmiunić temat na barzyj wesoły, bo nik nie fce godać o tej z kosom?
      • 29.04.05, 13:44
        Tego nie wiem.
        Zdaje się, że za to, jak umierał któryś góralski muzyka, to się sam na podłodze
        położył.
        A czemu się zasłania lustra w domu, jak ktoś umrze?

        --
        Dialektolog
        Słownictwo gwarowe
        • 30.04.05, 11:38
          to jo od sie dodom przepijanie skorki
          • 30.04.05, 12:12
            abo inaczyj "polywanie skorki"
            • 01.05.05, 16:59
              jessyk przyryktuj wiersycek na mój pogrzyb, piyknie pytom, hehe... hale bee
              radocha na Forumie, nie inacyj. Jesce troske i sie wykopyrtne, haj! Hej!
              Telo.Pozdr.
              • 05.05.05, 10:24

                Choć nie syćka co pomarli som jest święci, to ku nim tyz chodzimy, a po co,
                nei przecie trza im pedzieć, jako nom sie jesce zyje, haj.

                Nie wiym, cy bocycie ksiązke Jalu Kurka "Legenda Tatr"? Opisoł w niyj, jako
                umiyroł Jan Krzeptowski-Sabała. Podobno przy tyj śmierzci on nie był, jako i
                nie było tyk, ftorzy o tym pisali przed Jalu Kurkiym. A kie umiyroł Sabała
                (1894), to nieftoryk ś nik nawet jesce w kapuście nie było.

                Piyknie do cudu opisoł tyn fragmynt zywobycio Sabały mój ujyk górol Jasiek Gut
                Mostowy ( syn prawego włościciela Wańkowki ( brata mojygo dziadka), a pote za
                komuny Muzeum Lynina, hehe) w ksiązce "Gwara o gwarze".

                Piykno ta nasa gwara! Tak przy tym wątku Jessyk pasowało mi
                nawiązać i do tego tematu. I o umiyraniu górola ciosi rzyc.

                Musicie o tym wiedzieć, ze po góralsku inacyj sie umiyro, ba jako! I temu
                przybocem wom fragmenty związane ze śmierzciom Jana Krzeptowskiego-SABAŁY.

                "Do izby przysła z gaździnom tego domu, paniom Lilpopowom, hrabini
                Krasińska, co to juz od kiela roków o Sabale wiedziała.
                - Jak sie macie, Sabała?
                - Jako deska zbutrzniało na dyscu - ośmioł sie Sabała
                - Podłyk. Ale sie trzymiem jakosi. Pokiel sie ta do jesce,
                -Może wam zawołać księdza?
                Przekrzywił wargi.
                -Ee, po co? Mnie go ta nie trza na nic. Co bede haw z parobkami ukwalowoł,
                kie idem do samego gazdy. To se ś nim uradzimy. Sami.

                Za trzy dni było juz ś nim het płonó. Oddychoł ciynzko, charcyncy,
                przyblizała sie śmierzć.
                Pozegnoł sie rano z rodzinom, co przyjechała z Kościelisk, ale pote juz ik
                wiyncyj nie fcioł widzieć, bo narobiyli płacu na cały dóm, a Sabała nigda nie
                rod widzioł markotności i lamyntów. Matke przywióz syn na wozie, wniós jom z
                bratem na ryncach, coby sie pozegnała ze swoim chłopem, bo juz nie zdolała
                iść na nogach.
                I małe wnuki tyz przywieźli wozem.
                - Ze dyć ni ma co jojceć - pedzioł Sabała do nojstarsego syna - Ludzko rzec.
                Biercie sie dó domu. Gazdówki pilnujcie. Przyboccie se casem ojca. Bydźcie
                zdrowi.
                Tak napominoł synów gazda, ftory po prowdzie nigda o swoje gazdostwo wiela
                nie dboł.

                Przyseł pote doktor, co go pani Lilpopowo zawołała.
                - No, jak sie czujecie, Sabała?
                - Juzek rzodki. Nozki by jesce łaziyły, miechy tyz jesce chodzom, ino serce
                płone. Hej!
                - No, zobaczymy - doktór na to.
                - Nie poradzem długo - rzók chory - trza sie wynosić prec ze świata.
                Doktor nie obezwoł sie juz nic. Osłuchoł starego w jednym, drugim miyjscu,
                pote pojrzoł na paniom Lilpopowom, co stola we dźwiyrzach. Nic juz wiyncyj
                nie trza było godać. Kóniec był bliski.
                Lezoł cicho i patrzoł do okna, jako sie słonko zachylo ku Cyrwonym Wiyrchom,
                razym z tym krótkim, grudniowym dniem.
                - Słonko zachodzi - sepnon - na mnie cas.
                Popytoł gaździnom, coby zawołała Jyndrzka Skupnia, ftory w tym domu słuzył.
                Kie parobek przyseł, Sabała uniós sie z pościyli, odchylył koce i pokozoł
                palcym na skrzynie:
                - Ubier mnie!
                Na skrzyni lezało ubranie Sabały. Jyndrek przybocył se z juhaskik roków, jako
                baca opowiadoł o starodownym pod holami zwyku umiyranio w ubraniu.
                - Óno ta śmierzć musi być kajsi nieobdolno. Słysem, idzie po mnie. Kaz
                idzies? Ku Jasiowi, ona ta wiy po co. Oblecem sie, jak sie patrzy. I obuć sie
                trza.
                Spuściył obie nogi z pościyle. Jyndrek odzioł mu portki biołe, sukniane,
                proste, bo Sabała zawse sie nosiył wedle staryj mody. Kosule wdzioł
                staroświyckom, krótkom po pympek. Owinon onycki na ozpolonyk do gorącości
                nogak. Stary mu dorodzoł:
                - Trza sie wyj ubrać piyknie. Coby cie śmierzć spotkała godnie.
                Goniyły Jyndrzkowi rynce, kie zawionzowoł kiyrpce...
                - Dej cuche! Uwiń sie wartko!
                Komandirowoł Jyndrzkiym, ftory jakby mało co wiedzyncy o świecie, robiył to,
                co mu Sabała kozowoł. Teroz zapinoł mu na sprzącke cuche pod syjom.
                - Słysem, śmierzć chodzi koło domu. Tup, tup, tup. Zbiyroj sie Jasiek, idem
                ku tobie. Tup, tup, tup. Był z tobie chłop przy chuci, hej, był! Ale, coz?
                Roki ci wysły. Cas na cie. Chyboj se mnom!
                - No, to póde. Cemu niy. Ze śmierzciom ne bees sie przegadowoł.
                Pani Lilpopowo płakała w kącie.
                - Ze dyć nie płaccie , pani - pedzioł Sabała - umiyrać sprawa prosto. Zyłek
                dość długo na tym świecie, piyńć osiymdziysiąt roków. Jesce by sie i pozyło,
                cemu nie, no ale kie juz wołajom, to trza iść. Inni byli młodsi ode mnie, a
                piyrwyj pośli. Choćby jako ik miełość pon Ałubiński. On mi stoł za ojca i za
                matke. I za dziecko nolepse. To był pon, jakiego juz nie bedzie.
                Dźwignon ocy na Jyndrzka, ftory wyciyroł świyrcki:
                - Pódź haw! - pedzioł ostro.
                Chyciył parobka za ramie, przeseł pore kroków ku drugiemu oknu, co
                wychodziyło ku Cyrwonym Wiyrchom.

                - Legnem se, skoro ta mo po mnie przyńść. Óna ta nojlepiyj wiy, kie mo
                przyńść.

                Ułozył sie na fośtach w ubraniu, tak jak robowali dziadkowie i pradziadkowie,
                na tym miyjscu ka sie oparło słonko, co zajrzało bez okno do izby. Coby
                śmierzci leko było sie ześlizgnąć po słonecnyj drózce.
                - Chłopu nie hónor na pościyli umiyrać. Kie mie śmierzć nie ucapiyła na
                Krywaniu abo i w Koprowej Dolinie, niek mie biere, tustela, ze smrekowyk
                desek.
                Lezoł na gołyk deskak, na dylak, oświetlony zachodzoncym słonkiem, ubrany po
                niedzielnemu. Na nogak wymascony bez roki kapelus ze skórzanom stonzkom.

                - Dej ciupage!
                Jyndrek włozył mu ciupage do prawyj rynki.
                - Złóbcoki połóz mi haw na piersiak.
                I to Jyndrek zrobiył.
                - A teroz idźcie stela. Pozdrówkojcie syćkik, pana Witkowica. Jo ostane som.
                - Pani - obróciył głowe ku Lilpopowej...
                - Co wom potrzeba, Sabliku? - załkała.
                Siwe, długie do ramion włosy Sabałowe lezały ozrucone koło głowy, kościsto,
                sucho krztoń drygała bez ustanku nad spinkom, co spinała kosule.
                - Nic. Ino cobyście mi dali rynke.
                Przełozył ciupage z prawyj do lewyj rynki, a prawom uścisnon rynke gaździnie.
                No, nie cynsto Sabała dawoł rynke babie...
                - Dziynkujym wom, zeście mnie, starego dziada, przyjyna, zeście sie mnie nie
                wrodziyła. I nie boccie mi zodnego złego.

                Odprawiył ik oboje, aly oni nie pośli z izby. Sowali sie ino po kontak i tam
                płakali cichućko, coby ik nie usłysoł i coby nie moncić tyj cisiny, we ftoryj
                Sabała cekoł na śmierzć.
                Nie musioł cekać długo. Umar w spokoju i wnet. Kie słonko zasło za Cyrwone
                Wiyrchy i posorzało w izbie, posorzoł tyz i Sabała. Nie rusoł sie wiyncyj.
                Głowa z ozesutymi włosami zmortwiała. Krztoń juz nie drygała. Jego ciało
                przecinało na ukos deski podłogi. Było juz marwe.

                Jak zawse, kie słonko zojdzie, ruso sie jaki taki wiaterek. Zasumiały i wte
                cichućko smreki, a w tym ik sumie dały sie słyseć gęślicki i cichućkie
                śpiywanie:

                Byli chłopcy, byli, ale sie minyni,
                I my sie miniemy po malućkiyj kwili.

                I jako sie wom widzi ? He?
                Bars piyknie mój ujyk Jasiek ( mo 82 rocki, zyje we Wrocławiu, choć ukociył
                sie w Poroninie) to opisoł, starsy cłek, moze temu cuje to
                lepiyj, nie umie urzędować w necie, pise ksiązki, wydaje, coby my syćka
                mieli jaki taki hasyn ś nik, a tak przy okazji daje młodym naucke, co majom
                robić, kie sie matka z ojcem sie postarzejom i trza sie nimi przecie tyz
                zajońć, pozegnać, kie przydzie cas na koniyc ik zywobycio. Takie wielgie Bóg
                zapłoć Ujkowi Jaśkowi Gutowi " Mostowemu" za to, co robi i niek mu zdrowio
                Pon Bócek do jaknojwiyncyj! On juz tyz niemłody, ponad 80-ke mo. A jesce dodom,
                ze mi ujek nagrołmi to po po góralsku swoim głosym na kasete, piyknie
                odryktowoł, ciarki mnie przechodzom , kie tego słuchom, nie inacyj. Cemu?
                Moze fto wie? Hehe... Hej!
                Telo. Pozdr.

                " Jako Sabała umiyroł" -
                Autor: Jan Gut "Mostowy" w : " Gwara o gwarze". Kraków. Wyd. Miniatura.









                • 07.05.05, 14:32
                  Cos naprowdy piyknego tyn tekst i ta geszichta, aze richtik za serce chyto.
                  Zaciekawiou mie tyn zwyczaj ize Goral umiyro na ziymi - mogesz cosik wiyncyj na
                  tyn temat pedziec Ciupazko?
                  • 08.05.05, 20:47
                    Podejrzewom, ze cysto piyknie z praktycnyk wzlędów , stężenie pośmiertne
                    ciała u pomarłego powoduje, ze nie odkształcis pote ciała przykurconego "we
                    dwoje", a do truchły kie wkłados, to dobrze byłoby coby było prościutkie,
                    przecie go nie bees na siełe prościył, haj, bo trza by uzyc moze
                    siekierki, hehe...
                    Na pościylak tyz były deski i na nik siennik ze słomy (dlo zdrowio!).
                    Kręgosłup po nojcieżsyj robocie piyknie odpocon i nifto na dyskopatie nie
                    cierpioł. Krzyze tyz przestawały boleć, bajako! A kie byś pomar to tyz na
                    prostym i twardym łozu boleści wyprostowany, nie inacyj. A jesce kie sie
                    wcesniyj poubiyroł piyknie, to nie trza było sie mordować z ubiyraniem
                    nieboscyka, cosik o tym wiem, bo w chałupie u mnie pomar teść i teściowo i
                    syćko spadło na mnie. Jeee, o cym oto ukwalujymy, nydyś zycie i śmierzć
                    musi być.

                    A kie byś słysoł mojygo ujka , jako to godo i opowiado, to ciarki het
                    mnie przechodzom. Gwara to gwara, piykno i juz. Wasa godka tyz piykno, a
                    ludziska jyj nie sanujom, u nos barzyj sanujom , nawet władze w gminie to
                    rozumiejom i dotujom syćkie wydawnictwa, przynojmniyj cęściowo, coby
                    światło dzienne ujrzały. Dzięki temu duzo sie tyj twórcosci w gwarze
                    ukazuje sie w postaci ksiązek i róznyk wydawnictw. Nej fajnie.
                    Telo.Pozdr.
                    • 09.05.05, 01:52
                      kule, ale nom sam na tematy slazuo, przinajmiyj tela w tym fajnego ize
                      faktycznie piyknie szkryfnine.
        • 08.05.05, 21:06
          dialektolog napisał:

          > Tego nie wiem.
          > Zdaje się, że za to, jak umierał któryś góralski muzyka, to się sam na
          podłodze
          >
          > położył.
          > A czemu się zasłania lustra w domu, jak ktoś umrze?

          A fciołbyś pore trupów widzieć w chałupie kieś dzieckiem a poziyros do
          lustra , jednego, cy drugiygo? Downo były ino dwie izby, corno i bioło.
          Pozegnanie pomarłego zawse robiyło sie w biołyj izbie i cało wieś sie
          schodziyła i go zegnała, modlyła sie przy nim. Casami cekało sie nieroz i dwa
          dni, zakiela sie rodzina ze świata pozjyzdzała. Z chałupy wyprowadzało sie
          trumne i pogrzyb do kościoła, a z koscioła dopiyro na smyntorz. Downo rodziyło
          sie i umiyrało sie w chałupie, a nie po śpytolak. To było normalne i
          naturalne, nikomu nie dziwne. Cosik mi sie widzi, ze do tego wracomy sie
          nazod.
          >
          • 09.05.05, 01:51
            prawie mi sie cosik spomniauo - pamiyntom bouech roz na pogrzebie we kieleckim -
            trumna stoua na czaszkach a ksiondz miou kropiduo ze suomy i jak je pomoczou we
            wodzie swiynconyj i machnou to czuowiek bou mokry choby go kiblym wody obloli
            jak miou pecha.

            a jak to bouo ze oknami? miauy byc otwarte abo zamknione i poczamu? (boch juz to
            zapomniou ...)
            • 09.05.05, 18:46
              Do pierwszej wojny światowej natychmiast po zgonie w pomieszczeniu, gdzie leżał
              zmarły, zakrywano okno płachtą. Pewna kobieta powiedziała: 'Wesłak do izby, ka
              lezała babka, a tu sie telo migło cosi bez okno, co az płachtom zarusało".Okna
              były zasłonięte do momentu wyniesienia zwłok na cmentarz.
              • 09.05.05, 19:30
                Jeszcze do II wojny światowej przestrzegano, by mężatka miała na głowie
                chustkę.Ubranie zmarłego musi być porządne, nie tyle ze względu na opinię
                sąsiadów, ale by zmarły nie musiał się wstydzić na Sądzie Ostatecznym.Dawniej
                na Podhalu ubierało się zmarłego wyłącznie w strój góralski "coby Pon Bóg
                wiedzioł, skąd przysed"
                • 10.05.05, 09:44
                  W czasie przenoszenia trumny na cmentarz nie wolno jej postawić na ziemi,
                  bowiem ksiądz nie pokropił ciała święconą wodą i dusza niepoświęcona poszłaby
                  do ziemi.
                  • 10.05.05, 12:55
                    bouo jeszcze cosik ze przenoszyniym trumna przez prog drzwiow - niy klupauo sie
                    trumno pora razy o futryna (?)
                    • 10.05.05, 12:57
                      znom jeszcze cosik takego ize jak bajtel umar to sie mu dowauo do truchliczki
                      pouno swiyntych obrozkow(takich mauych malowanych, o sie je mo we ksionzeczce do
                      koscioua)
                      • 10.05.05, 15:41
                        Do trumny wkłada się obrazki zbierane przez wiele lat z kolędy a ręce zmarłego
                        oplata się różańcem
                        • 10.05.05, 15:45
                          Przy przechodzeniu przez próg uderza się trzy razy trumną . Zmarły w ten sposób
                          żegna się z domem rodzinnym. Zabezpiecza to przed wracaniem zmarłego do domu w
                          postaci ducha.
                          • 10.05.05, 15:46
                            Dlaczego uczestnicy pogrzebu wrzucają grudkę ziemi do grobu na trumnę?
                            • 11.05.05, 10:59
                              hm, jo ino wia ize mojymu fatrowi sam wciepli my ziymia ze Glywic do grobu cobu
                              mu lekszo bouo
                              • 11.05.05, 12:45
                                ...o cym ludziska nie myślom, haj. A Ty jessyk znos te załobne pieśni
                                naskie, ftore sie śpiywo na pogrzebie? To ik tu podej!
                                • 11.05.05, 13:00
                                  no to i jo czekom blank ciekawy !
                                  • 11.05.05, 15:55
                                    jak pozbiyrom te pieśnicki to wom napisem
                                    • 12.05.05, 13:48
                                      Po niedzieli cosik tu wrucem tyk pieśnicek, a wy jak wiycie, tyz sie podzielcie
                                      z Forumowicami
                                      • 13.05.05, 12:27
                                        Jaghk świczka(grumnica) zagaśnie podczas mszy wzanim zmarłego odprowadzum z
                                        kościoła na smyntorz- znaczy że 'zmarły jeszcze kogoś z rodziny pociungnie'(i
                                        na ogół to się sprawdza).
                                        • 13.05.05, 23:50
                                          tu mi sie spomniauo ize kobiyty w cionzy niy powinny uazic na cmyntorz (np na
                                          wszyskich swiyntych)
                                          • 15.05.05, 09:50
                                            Nie nolezy włościwie nic kupować po zmarłym gaździe, bo sie nie bedzie
                                            darzyć nowemu. Fto po pomarłym pscoły na tyn przykłod kupuje, to nabędzie
                                            pscoły pazerne, dropiezne. Takie wej napadajom pote na ule spokojne i
                                            robotne, podjodajom im miód i cudzom krzywdom sie zywiom. A po cym to mozno
                                            uznać? Kie pscoły abo bydło zacyno chorować po kupnie , ba nawet zdychać, to
                                            znak, ze bierom sie za swoim pomarłym gazdom i idom za nim,
                                            biedniejom, krowy mlyka nie dajom, banujom za gazdom, cy gaździnom, nei tak
                                            jak i cłek z tęsknicy , bydle smutnieje, zol go tyz kansi ogarnio, za
                                            cłekiem, do ftorego sie przyzwycajyło i takie z nienacka śmierztecka
                                            zgarnio. Godajom ze to przesądy, hale przecie cosi w tym jest, nie inacyj.

                                            Górole wierzom tyz w rozmaite strzygonie, mary, duchy przodkow i po śmierzci
                                            bliskiyj osoby, one ik nojcęściej nękajom i męcom. Nobarzyj topielec.
                                            Downo topielcym nazywali dziecko nieślubne, ftore matcysko, kie fciało być
                                            jesce dziywkom, to dziecisko utopiyła, do tego bez krztu i takie pod wodom
                                            bez siedem roków stawało sie tym topiylcym. Dopiyro kie sie fto zaś nie
                                            utopiył, to ono biydok ni mogło być oswobodzone i uwolnione od dalsyj
                                            pokuty. I choć było niekrzcone, to wte dopiyro ulatywało do cyśca. Mozno
                                            było wceśniyj oswobodzić topiylca i całom wieś, hale musioł sie nońść z
                                            wielgom odwagom i barz przebiegły cłek, ftory topiylcowi zarucoł snurek i za
                                            gać go wyciągnon, wte cało wieś była juz tyz oswobodzono, bo topiylyc
                                            straciył swojom moc.

                                            I jesce jedyn przesąd pogrzebowy. KIe pocho pogrzebowy zaskocy turyste,
                                            abo inksego podróżującego po świecie i stanie mu na przedzie, to go ceko
                                            wielgo biyda. Cy jest na to jako rada? Nei trza sie wrócić sie do chałupy
                                            i cofnąc sie z podroży. Nie trza nigdy dać sobie zajść drógi , a kie
                                            uwidzicie pochód załobny to trza sie zatrzymać o staje przed pomarłym i o
                                            staje za nim. Jechać, abo iść trza z odsłoniętom głowickom i mówić
                                            pociorek: "Wiecne odpocywanie..."

                                            Staja - miara odleglości(staje, stajanie); stosowana XIX w odpowiadała
                                            odległości około jednego kilometra (1000 m(
                                            • 18.05.05, 15:42
                                              Jo słysała, ze jak umarty przelezy w doma, abo w śpytolu bez niedziele, to tyz
                                              kogosi z rodziny za sobom pociągnie.
                                              • 02.06.05, 19:59
                                                Ryktuj te modlitwy...
                                                • 04.06.05, 10:54
                                                  Ha!
                                                  Borzdzo ciekowy tymot.
                                                  Kiej byl ze mnie maly chlopok bobcia temi slowy mnie odsraszala od Wisly:
                                                  'Nie wychodz nad brzeg rzeki bo cie topielce zlapiim i wciugnum pod wode.
                                                  Niedaleko od nos Zabiegalica(corka Zabiegalow) sie utopila.
                                                  Jach tam podziesz to una cie zlapie i wciugnie w glymbiny'.

                                                  *topielce-ludzie ktorzy sie utopili(niewazne :chrzczeni czy nie).

                                                  Bywojta w zdrowiu!
                                                  • 04.06.05, 11:47
                                                    Zaro mi sie nasze slonske Utopce spomniauy:

                                                    schlesien.nwgw.de/93x5x0.xhtml
                                                  • 06.06.05, 10:01
                                                    laband, super mos te teksty! Piykniyjse som jest w godce, jako w literackim
                                                    języku, z nasom gwarom to samo, lepiyj oddaje temat, nastroj, śpas, chojco!
                                                    Hej!
                                                  • 07.06.05, 19:42
                                                    Pisem jesce roz tom pieśń, co na pocątku tematu, ale juz teroz jest w całości,
                                                    obydwie zwrotki. Jutro bedzie następno:


                                                    Kie do Nieba (na mel. Kie Janicka wiedli od Lewoce)

                                                    Kie do Nieba wiedom duse cystom
                                                    Święci Pańscy cekajom z asystom
                                                    Dusycko idźze hań, ka Maryja Matka nasa
                                                    Weźnie Tobie do Jego sałasa
                                                    Hej! Boskiego sałasa

                                                    Maryjo Nojświętso zmiłuj się nad nami
                                                    Bo my haw na ziymi łostali ze łzami
                                                    Pocies serca nase, oświeć wiarom mojom duse
                                                    Dej mi siyły, bo zrozumieć muse
                                                    Hej! Ufać Panu muse
                                                  • 08.06.05, 11:57
                                                    no tosz piyknie, ajo wom powia co jo znod o smiertce, piesniczkach, Goralach i
                                                    takich godkach roztomaitych o tynsknicy smile

                                                    monika.univ.gda.pl/~literat/podhal/0027.htm
                                                  • 08.06.05, 16:07
                                                    Tak, jako obiecowałak, jest i drugo pieśnicka, co jom śpiywali górole Ojcu
                                                    Świętemu na pogrzebie:
                                                    Ześli sie dziś syćka tu przed te ołtorze
                                                    Coby Cie pozegnać Ojce Święty razem
                                                    Ześli sie tu syćka, by Ci podziękować
                                                    Za Twom radość zycio i pogode ducha
                                                    Juz Twoje przesłanie posło w świat daleki
                                                    Bedzie królowało hań bez całe wieki
                                                    Bedzie brakowało nom Twojego słowa
                                                    Ftore jednocyło syćkik dookoła
                                                    Dziękujemy Tobie, ześ był zawse s nami
                                                    Złomołeś przeskody między narodami
                                                    Miyłowołeś zawse syćkik dookoła
                                                    Twoja wielgo miyłość do nos przeniknyna
                                                    Teroz my górole Tobie dziękujemy
                                                    Za Twojom gazdówke i pielgrzymowanie
                                                    Z zolem Cie zegnomy i nadzieje momy
                                                    Ze za pore roków w Niebie sie spotkomy
                                                  • 09.06.05, 01:10
                                                    W cwortom niedziele postu, nazywanom śmiertnom chodzom dziywcęta po wsi ze
                                                    śmierzciom zrobionom ze smatek, na kiju, podchodzom do okiyn gazdów i
                                                    pokazujom im śmierztecke bez okno, opiyrajom jom o sybe i śpiywajom:

                                                    Idzie śmiertka z miasta
                                                    Pon Jezus do miasta,
                                                    Dziewcęta jom niesom,
                                                    o jojecka prosom,
                                                    Cobyście im dali,
                                                    a nie załowali.
                                                    Śmierzć piniyndzy nie fce
                                                    Mo sobie za lekce.
                                                    Śmierzć pałasem zwijo,
                                                    Nikogo nie mijo,
                                                    Ale ona woli
                                                    Jak cłowieka zgoli
                                                    Smyk do dołu.

                                                    A dejciez nom, dejcie,
                                                    Co nom mocie dać,
                                                    Bo wom kurke oskubiymy,
                                                    Pod nózecki podścielimy,
                                                    Bo nom zimno stoć,
                                                    Bo nom zimno stoć.
                                                  • 12.06.05, 20:05
                                                    U nas jest taka brzydkawa przyspiewka:
                                                    'Umarl stary,umarl
                                                    Jus lezy na desce
                                                    Loj zagrajta mu na skrzypkach
                                                    To podskocy jesce'.
                                                  • 20.06.05, 11:18
                                                    A u nos ta śpywka jest piykno:
                                                    Umar stary umar, juz lezy na desce
                                                    kieby mu zagrali, podskocył by jesce

                                                    abo inkso:
                                                    Choćby jo se umar
                                                    moja dusa stanie
                                                    ino se usłysy
                                                    Sabałowe granie
                                                  • 20.06.05, 11:20
                                                    Abo i tako :

                                                    Moja staro nie umiyroj
                                                    Fto mi bedzie gacie piyroł
                                                    Ty wypieres, wyprasujes
                                                    I w powrózek pocałujes
                                                  • 20.06.05, 13:39
                                                    Pinkne sum te wose przyspiwki j borzdzo podobne do nosych.
                                                    (Spjiwo sie ije po wesielichach ).
                                                  • 20.06.05, 17:36
                                                    Ojce Święty Janie Pawle Drugi
                                                    Gazdowołeś w Watykanie cas długi
                                                    Naucołeś miyłości bliźniego
                                                    Syćik ludzi ze świata całego

                                                    Kochajom Cie i starsi i młodzi
                                                    Ty umiołeś kozdego pogodzić
                                                    Twoje pielgrzymowanie po świecie
                                                    Zjednocyło cały świat nareście

                                                    I my tyz tu spod Giewontu przybyli
                                                    Boś Ty bardzo miyłowoł góroli
                                                    Miyłowołeś i Tatry i hole
                                                    Dziś Ci pokłon składajom górole
                                                  • 30.06.05, 11:20
                                                    Ja czytalem,ze slowo 'gazda' wywodzi sie z wegierskiego.
                                                    U nas sie'gospodorzy' abo'wlodarzy'(to drugie moze bardziej w
                                                    znaczeniu'zarzadza').
                                                    Mowi sie tez'un siedzi na swych wlosciach'.
                                                  • 22.06.05, 11:01
                                                    No, labandzie, piyknie ryktujys te swoje ślonskie legyndy! Fajnie sie je
                                                    cyto!
  • Powiadamiaj o nowych wpisach

Wysyłaj powiadomienia o nowych wpisach na forum na e-mail:

Aby uprościć zarządzanie powiadomieniami zaloguj się lub zarejestruj się.

lub anuluj

Zaloguj się

Nie pamiętasz hasła lub loginu ?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.