Odcinek 3
Występują:
Grohalowa
Nigdyńska
Edyciakowa
- Jak to dobrze, że pani wpadła, pani Nigdyńska. Już się o panią martwiłam. Myślałam: stało się co? Wiedziałam, że się przeprowadzacie, ale żeby tyle czasu? Chciałam zapytać tej małej Ewańskiej ale ta też przepadła i nigdzie jej nie widuję. Dopiero Smitkowa mi powiedziała, że pani z delegacji w delegację. Do czego to podobne, żeby tak ludzi włóczyć po świecie bez wytchnienia. Musi się pani trochę zbuntować.
- Nie mogę, o pracę teraz trudno a ci przynajmniej płacą na czas.
- No tak. A ja się chciałam pani poradzić. Zapisałam się do tego towarzystwa od czytania książek co wójtowa założyła i teraz sama nie wiem czy dobrze zrobiłam. Miały być spotkania raz w miesiącu a tu w tydzień już dwa były. Wybory i ustalanie planów na cały rok. Na ostatnim wójtowa mówiła coś, że całkiem martwa sekcja krakowska i poznańska i trzeba coś zrobić. I najpierw do Poznania trzeba by jechać.. Nie śmiałam pytać, ale całkiem się przeraziłam. To my mamy sekcje robić? Wiem, że te książki takie więcej kryminały. Ale trupy mamy kroić?
- Myślę, że to raczej niemożliwe. Coś pani źle zrozumiała.
- Zaraz źle. Wyraźnie o sekcji była mowa. Jak wróciłam z zebrania nie wytrzymałam i powiedziałam staremu, to on tak jak pani, że nie zrozumiałam. Że na pewno będziemy śpiewać i tańczyć, bo jak sekcja, to musi być rytmiczna.
- Może mąż ma rację i to towarzystwo to nie tylko czytaniem ma się zajmować ale kulturą i rozrywką tak w ogóle. Wtedy by chodziło o sekcję rytmiczną.
- No, to do tańców to ja się nie nadaję, zwłaszcza takich nie naszych. Bo ja jeszcze zadzwoniłam się poradzić Asiansonowej, wie pani, tej ze Sztokholmu a ona mi na to, że jeśli taniec to na pewno będziemy tańczyć indiański. Dlaczego akurat indiański? Nic już z tego nie rozumiem.
- Była kiedyś moda na tańce latynoamerykańskie, to teraz może przyszła moda na indiańskie. Też Ameryka.
- I tak źle i tak niedobrze. Ja się ani do sekcji rytmicznej ani, tym bardziej do trupiej nie nadaję.
- Właśnie, może to o trupę chodziło, na przykład teatralną.
- Gdzie tam teatralną. W tych książkach co nam mówili, żeby czytać to prawie same trupy, ale ma pani rację, rozrywkowe są. Te książki znaczy
- Jeśli się pani nie spodoba w tym towarzystwie zawsze może się pani wypisać.
- Eee, jeszcze zaczekam. Dowiem się więcej. No i powiedziałyby kumy, że zacofana jestem, na sekcjach się nie znam. A pani za interesem czy tak, po sąsiedzku?
- Za interesem. Komórka mi się zepsuła, nie wie pani kto to może naprawić?
- Oj, nie. Sama mam od niedawna i po prawdzie to jej nie lubię.
- Mnie jest bardzo potrzebna jak wyjeżdżam. Zapytam kogoś innego
- O, leci Edyciakowa, ta to na pewno będzie wiedziała.
- Pochwalony, sąsiadkom. Co tak radzicie? Przybiegłam, pani Grohalowa, bo podobno Bliźniackie mają zaraz być u pani.
- A mają, mają. Po śpiwory wpadną. Że też im się chce na te Mazury ciągle. I łódkę targają ze sobą.
- Łódkę, w zimie?
- Bo to taka specjalna jest, jakieś bajery.
- Nie bajery tylko bojery. Ja właśnie Bliźniackim przyniosłam trochę miksturek, bo jak się tam poprzeziębiają to będą miały na lekarstwo.
- Widzę, pani Edyciakowa, że to same flaszeczki.
- Tak, a jakie dobre. Zapraszam panie do siebie. Naleweczki mi się udały jak nigdy.
- To pani nie tylko ziółka suszy i parzy?
- Nie tylko, pani Nigdyńska. Serdecznie zapraszam
- Może kiedyś znajdę chwilę i wpadnę. Ale teraz na mnie czas, tylko jeszcze zapytam gdzie tu komórkę oddać do naprawy.
- A, to sobie po drodze porozmawiamy, bo ja też już idę. Muszę jeszcze wstąpić do dziedzica. Zaniosę mu nalewkę, bo tamtą pewnie dawno wypił.
- Do widzenia, pani Grohalowa. Ukłony dla męża.
No tak, natrzepały, poleciały a ja dalej głupia jestem. Wypisać się czy nie wypisać. Chyba zostanę. Może jednak tych trupów nie będziemy kroić i na tańcu się skończy.
--
Otwórz szafę i mów do rzeczy.
