Galerianki ***

Ten film, oparty o etiudę o tej samej nazwie sprzed dwóch lat, przedstawia rozbudowaną wersję swej poprzedniczki. Rozumiem autora recenzji, że nie wierzy w język młodzieży tam przedstawiony - rozumiem jego niewiarę. Trudno uwierzyć w coś z czym się nie ma styczności; dla mnie jest ten język, niestety, wiarygodny. Niestety, gdyż nie cieszy mnie jak widzę młodzież, z którą mam do czynienia codziennie, używa takiego języka. Co do czarno-białego schematu: oczywiście są także nastolatki 'przeciętne', ani gwiazdy, ani szare myszki. Niemniej w tym filmie ich nie pokazano - taka formuła opowieści. Nie oznacza to dla mnie, że jest to film schematyczny - reżyserka uczyniła ten zabieg, jak mam wrażenie, aby podkreślić wypowiedź swojego dzieła.
Moja ostatnia uwaga: zachwyty nad p. Kuną i p. Barcisiem są według mnie odrobinę przesadzone. OCzywiście zagrali na swoim poziomie, niemniej nie odniosłem wrażenia, że są to role nadzwyczajne. I bardzo dobrze, brawo dla nich, gdyż to nie oni są głównymi bohaterami, i nie do nich ten show powinien należeć.
Reasumując, brawo dla reżyserki, zwłaszcza za dopełnienie etiudy tematem miłości nastolatków w drugiej części filmu.