Gdzie poznac fajnego mezczyzne... Dodaj do ulubionych

  • drzewko
  • od najstarszego
  • od najnowszego
  • drzewko odwrotne
      • BRAWO aiwlysji! Wreszcie jakis post na poziomie.
      • aiwlysji napisała:

        > nie szukaj tylko w Polsce, swiat jest duzy;)
        >
        > nie daj sobie wmowic, ze jestes "drugiej kategorii"
        > nie wierz facetom z gazetowego forum, sa sfrustrowani, kiepsko wygladaja, maja
        > nudna prace i dlatego musza dowalic komus na forum:)
        >
        > to swietnie, ze masz dziecko bo nigdy nie bedziesz juz sama na swiecie:)
        > milosc to nie jest biznes plan, kazdy kto podchodzi do drugiej osoby jak do int
        > eresu straci na tym.
        > pamietaj, ze jestes wyjatkowa i zaslugujesz na wyjatkowego faceta, badz egoistk
        > a i spraw sobie duzo przyjemnosci w zyciu:)

        racja
        nie daj się,
        NIGDY, PRZENIGDY nie czuj sie gorsza tylko dlatego ze masz dziecko i jestes po rozwodzie, omijaj ludzi, ktorzy tak mysla, to kretyni i nie warto marnowac na nich czasu... nigdy nie produkuj w sobie mega wdziecznosci do faceta ktory z toba bedzie, jego wybór, ale to nie znaczy że przez resztę życia masz się czuć gorsza i płacić... jak ci bedzie bardzo źle weź kochanka, ale nie pakuj sie bez sensu w następne małżeństwo, myśl

    • Właśnie z ciekawości wszedłem na portal randkowy.

      Przepraszam bardzo, ale jak miałbym szukać fajnych dziewczyn skoro widać tylko
      suche zdjęcia twarzy?! :|
      Na zdjęciu nie poznam jaka ta dziewczyna jest: czy sympatyczna i inteligentna
      czy głupia i z kompleksami? Nic o niej nie wiem.
      Ocenianie i wybieranie ludzi po samym wyglądzie jest płytkie i nieskuteczne.

      Nie uważacie podobnie?;)
    • A skąd jesteś?
      • kobieta, która ma dziecko powinna łapac się każdego, który po nią wyciągnie
        łapy, nie moga jej przeszkadzać skarpetki do sandałów, smród itp itd bo jest
        kobieta drugiej kategorii. niedobrze mi sie robi jak to czytam
        • można wypierać rzeczywistość, ale z reguły źle się to kończy ... zdecydowanie
          lepiej jest spojrzeć na świat realnie i może nie zaraz łapać każdego i
          śmierdzącego, ale jeżeli koleżance w męskiej firmie złożonej z dużej grupy
          inżynierów żaden nie odpowiada, to chyba coś jest na rzeczy z jej oceną sytuacji.
          • tak jest coś na rzeczy faceci w naszym kraju to syfiarze i bezguścia. niedawno
            Polske odwiedziły dwie znane stylistyki z Anglii i jedna z nich powiedziała, że
            gdyby mieszkała w Polsce to zostałaby lesbijką jak patrzy na polskich mężczyzn.
            z tego, że pracuje w firmie z dużą ilościa mężczyzn i w żadnym z nich nic jej
            nie pasuje to wynik właśnie ich zachowania i wyglądu
            • skoro większość facetów w Polsce jest źle ubranych i beznadziejny, to jakie
              szanse na znalezienie tego modnie i dobrze ubranego ma samotna matka :) przecież
              na tą mniejszość poluje cała rzesza super lasek i bez dzieci, więc z czym do
              ludzi, że się tak wyrażę? a to, że w męskiej firmie nie ma ani jednego znośnego
              faceta też nie wierzę, myślę że chodzi o co innego: ona już próbowała w firmie i
              nie było chętnego, więc musi szukać gdzie indziej ... net nie jest złym
              pomysłem, o ile dopuści o świadomości, że jej facet to nie musi być bezdzietny i
              wymuskany singiel i otworzy się na tych trochę mniej obdarowanych przez los ...
            • > tak jest coś na rzeczy faceci w naszym kraju to syfiarze i
              > bezguścia.

              To ktoś was zmusza to r...chania się i wychodzenia za mąż za tych syfiarzy i
              bezguścia? Z drugiej strony - nie wydaje Ci się że niesyfiarze i niebezguścia
              mieliby wyższe wymagania co do przyszłej żony? Tylko ile lasek by je spełniło?

              > z tego, że pracuje w firmie z dużą ilościa mężczyzn i w żadnym z
              > nich nic jej nie pasuje to wynik właśnie ich zachowania i wyglądu

              Raczej jest to jej problem, wybujałych ambicji no i być może efekt naszej-klasy
              czyli przeglądanie profili z różnymi facetami z tekstem "dlaczego nie ja?" i "co
              zrobić żeby mógł być ze mną"?
        • anka_cyganka35 napisała:

          > kobieta, która ma dziecko powinna łapac się każdego, który po nią wyciągnie
          > łapy, nie moga jej przeszkadzać skarpetki do sandałów, smród itp itd bo jest
          > kobieta drugiej kategorii. niedobrze mi sie robi jak to czytam


          Panowie z tego forum rzeczywiście stwierdzili, że kobieta z dzieckiem jest drugiej kategorii, zapomnieli dodać , ile jest kategorii.

          Czy z normalną kobieta, która ma dziecko z poprzedniego związku, trudniej wytrzymać niż z bezdzietnym bluszczem, bezdzietną histeryczką czy wariatką, czy może apodyktyczną awanturnicą?

          Bardzo w to wątpię.

          Faktem jest - że ideałem jest spokojna, niegłupia i ładna dziewczyna w wieku około 20 lat.

          Im jest starsza, tym jej szanse maleją, ale nie zanikają.
          Kiedy urodzi dziecko, jej szanse też maleją, ale nie znikają.

          Natomiast największym problemem kobiety są jej oczekiwania - na ideał, księcia i anioła w jednym.

          Prawda jest taka, ze nawet, jeśli jakaś kobieta złapie takiego faceta, to zawsze znajdzie się 2000 innych, które chętnie jej takiego faceta odbiorą.

          A i faceci idealni, też są świadomi tego, ile lasek do nich wzdycha, i często z tego korzystają.
          Jak coś łatwo przyszło, to i łatwo poszło.
          Do wszystkich ludzi stosuje się jedna i ciągle ta sama zasada:
          "To, co zdobyliśmy z największym trudem, najbardziej kochamy." - Seneka Mł.

          Jeśli natomiast skreśla się samotnego inżyniera dlatego, że ma pognieciony podkoszulek, czy skarpetki do sandałów, to ja życzę miłego i owocnego szukania do usranej śmierci.

          Bo każdego faceta, i każda kobietę -trzeba troszkę wychować.
          Ideały są tylko w książkach i serialach - jak np. moda na sukces.
          Wśród normalnych ludzi każdy jeden, bez względu na pleć ma jakieś przyzwyczajenia lub nawyki, które nie muszą się wszystkim podobać.

          Nie jest sztuką ocenianie inżyniera po skarpetkach w sandałach, sztuką jest sprawić, aby ten inżynier zmienił niektóre kiepskie przyzwyczajenia. ;)

          A 90%problemów tkwi nie w dziecku, czy wieku, lecz w głowie w psychice, inteligencji, zaradności i bystrości umysłu.
          Przykładowo pracowity idiota potrafi nawet słup energetyczny zaplątać.

          A po za tym, wilk ryś, orzeł i szczur wiedzą - że albo coś upolują lub znajdą do zjedzenia, albo będą głodować.

          Natomiast wielu samotnych ludzi albo czeka -aż ktoś cudowny ich (czarodiejsko) znajdzie, albo szuka nie wiadomo czego i nie wiadomo gdzie.
          Czyżby byli głupsi do wilka, rysia, orła i szczura?

          Bo pies, jak widzi kawałek kiełbasy,który zamierza zwinąć ze stołu, to robi jeden skok, i już go nie ma (kiełbasy też :))
          Widział kto kiedy np dzikiego kota , który jest głodny i widzi mysz, żeby się zastanawiał: czy akurat ta będzie smaczna, a może inna, a może jakaś sama wejdzie do pyska, może jeszcze poczekać.

          A jak się jakiś facet podoba, to maczugą przez łeb,zawlec do swojej jaksini, przykuć łańcuchem do kaloryfera :), i oswoić, żeby nie chciał uciekać. :)
          Więc - nie poznać 3 tysiące facetów i zaliczyć 3 tysiące pożegnań, lecz jak utrzymać przy sobie faceta.
          To jedyny sposób, żeby uniknąć rozkosznego i radosnego życia singielki.

          --
          To by było na tyle.
    • Poczytałem głosy oburzonych kobiet pomstujących na facetów mówiących autorce
      wątku wprost: jesteś towarem drugiej kategorii ze względu na dziecko.
      Oczywiście, można to ująć bardziej elegancko i powiedzieć jej: będzie ci
      trudniej (o ile w ogóle) znaleźć fajnego faceta ze względu na dziecko. Tak
      lepiej? Bardzo proszę! Ale sens pozostaje ten sam! Popularny problem autorki
      ujął chamsko ale prawidłowo: jest wiele samotnych matek na tym świecie i
      wszystkie szukają faceta lepszego niż ojciec ich dziecka (ich prawo) ale
      odpowiedź rodu męskiego na te poszukiwania jest mizerna i zainteresowanych
      samotnymi matkami jest niewielu, zwłaszcza wśród takich, do jakich ona
      najwyraźniej aspiruje, więc rady typu: oni są ciebie nie warci, szukaj takiego
      który podjedzie jaguarem, z miejsca pokocha i adoptuje twoje dziecko a ciebie
      obsypie złotem są najlepszą drogą do pozostania samotną matką na zawsze!
      Facetów, dla których dziecko nie jest problemem, po prostu nie ma! Ale są być
      może tacy, którzy mając jakieś problemy ze znalezieniem odpowiedniej partnerki,
      byliby skłonni dać szansę i jej i jej dziecku, ale skoro dla niej z mety
      przeszkadzają detale typu wymięty t-shirt, to nie wróżę powodzenia! Spójrz
      kobieto na siebie męskim okiem, co widzisz? Może i ładną kobietę, może miłą,
      inteligentną, można by się z nią umówić, ale ... Ma dziecko, więc nie wiadomo
      czy ma je z kimś zostawić, ma pewnie mało czasu dla siebie, jest być może jakiś
      problematyczny ojciec dziecka w tle, nie jest dziewczyną, którą można sie
      pochwalić kolegom, nie można z nią spontanicznie gdzieś chodzić, jeździć, bo
      dziecko ... To wszystko zniechęca i większość facetów odpadnie choćby z tego
      względu, nie mówiąc już o problemie materialnym jakim jest utrzymywanie cudzego
      potomka. Jak to wszystko zobaczysz, to może sama sobie odpowiesz na pytanie o
      swoje szanse i jaki target przyjąć w związku z tym!
      • Ale dlaczego wy sie upieracie, ze my chcemy zlota i jaguarow? Nie
        wszystkie dziewczyny mysla w ten sposob, nie pojmujesz tego? Jaguara
        moze sobie kupic kazdy burak z kasa. Kultury, wychowania i poziomu
        nie kupisz za zadne pieniadze. Mozesz udawac, grac a i tak sloma z
        butow wyjdzie wczesniej czy pozniej - tak jak z wiekszosci postow na
        tym forum. To jak niektorzy panowie tutaj wyrazaja sie o kobietach z
        dzieckiem nie potrzebuje zadnych dodatkowych komentarzy. Nie
        chcialoby mi sie ich obsikac, nawet gdyby podjezdzali kazdego dnia
        tygodnia jaguarem w innym kolorze. Pojmij to wreszcie.
        • negacja i zaprzeczanie oczywistości nie jest najlepszym sposobem wyjścia z
          problemu: sama z dzieckiem ... ty możesz być przeświadczona, że oczywiście nie
          chcesz buraków w jaguarach, ale wierz mi - oni bardziej nie chcą ciebie ... poza
          tym ci kulturalni, wychowani i na poziomie też z reguły nie chcą samotnych
          matek, bo wedle większości samotne macierzyństwo to właśnie brak poziomu ...
          więc można się oburzać i pomstować na mężczyzn, ale to nie zmienia faktu, że
          większość bez względu jakim językiem się posługuje, to i tak myśli to samo: bo
          jakiego grzyba mi czyjeś dziecko na głowę, jeżeli już mam się męczyć z dzieckiem
          to własnym ... no aspekt materialny jest ważny, choć większość samotnych matek
          udaje, że go nie ma, ale tak naprawdę po co szukacie tak rozpaczliwie faceta: z
          reguły po to, aby polepszyć swoją sytuację materialną, te które same sobie radzą
          super, to wcale nie szukają, to faceci je znajdują a one często wolą być same.
          • samotne macierzynstwo to brak poziomu?! nie wierzę w to co czytam! brak poziomu
            to mają faceci, którzy zostawiają swoje kobiety, żony z małymi dziećmi.
            • być może masz rację ale czy to zmienia społeczny odbiór samotnych matek? po za
              tym, znasz jakiegoś pierwszoligowego faceta, który się związał z samotną matką?
              bo ja nie, raczej obserwuję rzecz następującą: samotne matki wiążą się z
              bezrobotnymi, których utrzymują, samotne matki wiążą się z samotnymi ojcami,
              którzy też mają problem ze znalezieniem partnerki, samotne matki wiążą się z
              bezdomnymi Murzynami handlującymi na stadionie (przypadek z przedszkola mojego
              dziecka, matka - lekarka), samotne matki wychodzą za dużo starszych i mocno
              podtatusiałych facetów (przypadek mojej kuzynki - ona 27 lat i dziecko w posagu,
              on - 56 lat, wolny zawód, nadwaga - 50 kg!) - taka jest rzeczywistość, niestety.
              • Hmm... bo może ten murzyn/podtatusiały facet/samotny ojciec był
                dojrzalszy emocjonalnie niż typ królujący w tym wątku - czyli
                samolubny "piętnastolatek" myślący fi...em i genami?
                Ja napiszę tak:
                - jestem samotną matką
                - nie czuję, żeby posiadanie przeze mnie dziecka z tym, a nie innym
                mężczyzną było jakimkolwiek życiowym błędem, czy porażką, bo kocham
                moje dziecko i swojego czasu kochałam tamtego mężczyznę, a on kochał
                mnie.
                - nie czuję się od nikogo gorsza. Może dlatego, że od czasów późnej
                podstawówki nie buduję poczucia własnej wartości na zainteresowaniu
                mężczyzn.
                - od czasu rozstania przez moje życie przewinęło się wielu mężczyzn,
                z jednymi połączył mnie seks, z innymi przyjaźń, z trzecimi miłośc.
                Niektórzy traktowali mnie bardzo poważnie (młodsi ode mnie i
                bezdzietni, acha, i w żaden sposób niewybrakowani), niektórych to ja
                nie traktowałam poważnie, innym złamałam serce.
                - bycie samotnym wcale nie jest złe, w sumie to wolę poczytac dobrą
                książkę niż prac skarpetki jakiemuś kretynowi.
                I tyle z punktu widzenia samotnej matki :) Oczywiście ja rozumiem,
                że dla kogoś dziecko jest strrrrrrrraszną przeszkodą nie do
                pokonania, ale proszę Was - nie generalizujcie. NIE WSZYSCY faceci
                spie...ją gdzie raki zimują na hasło "jestem samotną matką"
                • "Hmm... bo może ten murzyn/podtatusiały facet/samotny ojciec był
                  dojrzalszy emocjonalnie niż typ królujący w tym wątku - czyli
                  samolubny "piętnastolatek" myślący fi...em i genami?" - być może, tylko z
                  jakichś dziwnych powodów kobiety nie uganiają się za emocjonalną dojrzałością,
                  tylko za przyjemną aparycją, zasobną kasą, życiowymi perspektywami, najlepszy
                  przykład - autorka wątku, której u faceta przeszkadza wygnieciony t-shirt a cóż
                  dopiero mówić o nadwadze, bezrobociu czy dzieciach na utrzymaniu?
                  A co do dalszych twoich wywodów:
                  - fajnie że masz powodzenie, oby tak dalej, ale z tego co piszesz trwałego
                  związku stworzyć ci się nie udało, a chyba o taki chodzi autorce wątki, wszak
                  przelotne też już zdążyła zaliczyć,
                  = poczucie własnej wartości dobra rzecz, byle nie nadmierne,
                  - dziecko to nie jest błąd, to jakiś życiowy wybór, którego konsekwencje trzeba
                  ponosić,
                  - bycie samotnym nie jest złe ... dla kogoś, kto chce być samotnym a nie dla
                  tego który musi, bo nie ma partnera,
                  - nie wszyscy faceci spie ... ją gdzie raki zimują na hasło jestem samotną matką
                  - oczywiście że nie, niektórzy ich nawet szukając wychodząc z założenia że to
                  najlepszy materiał do zbajerowania na seks!
                  • - Nie zgodzę się z Tobą, kobiety w wieku moim i autorki wątku
                    szukają kogoś dojrzałego emocjonalnie. Przyjemna aparycja, pieniądze
                    i życiowe perspektywy są jedynie dodatkiem. Gdybym spotkała kogoś,
                    kto ma to wszystko, ale zachowuje się jak gó...arz, to nie byłaby to
                    dla mnie osoba ineteresująca. Z pewnością nie byłby interesujący dla
                    mnie również koszmarny brzydal bez ambicji, pracy i grosza przy
                    duszy, w pogniecionym t-shircie i skarpetach do sandałów. Po prostu
                    nie widzę powodów, dla których miałabym wprowadzac w swoje życie
                    byle kogo, żeby tylko był. Na szczęście trochę mężczyzn po świecie
                    chodzi, da się jakoś wyśrodkowac i wybrac coś sensownego.
                    - Nigdzie nie napisałam, że nie udało mi się stworzyc stałego
                    związku, spotykam się z jedną osobą od pół roku, natomiast sądzę, że
                    to zbyt krótki okres, żeby ocenic, czy to już jest na wieki wieków
                    amen.
                    - Nie mam nadmiernego poczucia własnej wartości. Nie czuję się ani
                    gorsza ani lepsza od innych. A już z pewnością posiadanie dziecka na
                    to nie ma żadnego wpływu.
                    Dziecko to ani życiowy błąd ani wybór. Dzieci się w życiu po prostu
                    ma, tak jak ma się rodziców, dziadków, braci i siostry. Konsekwencje
                    są takie same, jak konsekwencje posiadania na przykład matki.
                    - Na to nie mam argumentu - rzeczywiście niektórzy mają pęd do
                    wiązania się za wszelką cenę. Osobiście niezbyt to rozumiem.
                    - Kobiety też lubią uprawiac seks, nawet samotne matki, i tak, tak -
                    czasem na dodatek bez zobowiązań.
                    • Wybacz ale pozwolę sobie nie uwierzyć w to, że nie ma znaczenia wygląd,
                      pieniądze i perspektywy przegrywają u kogokolwiek z dojrzałością emocjonalną, bo
                      cały ten wątek jest o tym, że jednak bardzo ważny jest wygląd i brak skrapetek
                      do sandałów, więc proszę nie odwracaj kota ogonem!
                      Dziecko to jak najbardziej życiowy wybór, dziecko nie pojawia się jak wysypka
                      czy grypa, tylko w pewnym momencie (jedni przed zapłodnieniem, inni już po)
                      matka (głównie matka, czasem ojciec też) decyduje czy chce to dziecko mieć i
                      dobrze jak wtedy zdaje sobie sprawę, że życiowe konsekwencje tej decyzji są
                      nieodwołalne, ale raczej bardzo rzadko o tym wtedy myśli. I jest to jeden z
                      najważniejszych życiowych wyborów: kiedy i z kim mieć dziecko? A konsekwencje są
                      nieporównywalne z niczym, bo dziecko trzeba utrzymywać i wychowywać przez pół
                      życia, matki, brata czy innych krewnych z reguły nie trzeba.

                      "To po co w ogóle się z nią wiązałeś? Dziewczyna tylko czas z Tobą
                      straciła." "Według mnie po prostu jej nie kochałeś. BTW straszny konformista z
                      Ciebie" - to są twoje odpowiedzi z tego wątku w dyskusji z kimś, kto porzucił
                      kobietę z dzieckiem, To się zdecyduj, czy można uprawiać z samotnymi matkami
                      seks i tylko seks, czy jednak trzeba się wiązać, bo widzę tu lekką niekonsekwencję.
                      • Z reguły :) Nie masz jednak gwarancjii, że z jakiś tam względów nie
                        będziesz musiał na starośc swoimi rodzicami się zaopiekowac, także
                        finansowo. Nie dogadamy się niestety i nikt nikogo nie przekona, bo
                        jesteśmy jak dwaj kosmici z odległych planet ;) Żeby zrozumiec, co
                        mam na myśli trzeba byc rodzicem i to świadomym rodzicem, a nie
                        takim koszmarnie niezadowolonym z siebie w tej roli. Ja z kolei też
                        z pewnością mam spaczony pogląd i bardzo możliwe, że jeszcze 5 lat
                        temu mówiłabym tak jak Ty.
                        Jestem zdania, że posiadanie dzieci się w obecnych czasach
                        nadmiernie demonizuje, podczas gdy jest i powinna to byc
                        najnaturalniejsza rzecz pod słońcem. Dziecko naprawdę nie pochałania
                        całego czasu wolnego, środków finansowych, nie zabija pasji nie
                        psuje figury, nie odbiera ochoty na seks... Tak przynajemniej jest w
                        moim wypadku, ale zdaję sobie sprawę z tego, że ludzie są różni.
                        Co do wyglądu - owszem jest ważny, ale nie najważniejszy.
                        • ależ ja mam dwójkę dzieci, więc mnie akurat przekonywać nie trzeba, że z
                          dzieckiem da się żyć i da się jeszcze robić w życiu coś jeszcze :) jedynie z tą
                          demolką figury, to bym się nie zgodziła - psuje jak diabli, ja się musiałam
                          porządnie spocić i nagłodzić zanim wyszłam z poporodowej traumy 20 dodatkowych
                          kg :) ale wyszłam, więc da się i figurę zachować, a nawet jak się nie da - dla
                          dziecka warto - takie jest moje zdanie!

                          natomiast co do tego czy posiadanie dzieci się demonizuje - otóż demonizują nie
                          ci co powinni, demonizują i kontestują posiadanie dzieci wielkomiejscy single z
                          dużymi dochodami, ustabilizowanym życiem, pracą, mieszkaniem itp., czyli
                          przynajmniej w teorii ci ludzie, którzy powinni bez problemu dzieci mieć i w
                          dobrobycie wychowywać, oni widzą same problemy, zagrożenia, zamach na swoją
                          wolność i finanse! natomiast lekce sobie ważą fakt spłodzenia potomka ci, którzy
                          groszem nie śmierdzą, pracy nie mają, żyją z MOPSa, ewentualnie jeszcze ci,
                          którzy uważają, że jak Bóg da dzieci, to da i na dzieci, a bóg, kurcze, jakiś
                          skąpy ostatnimi czasy jest ... w ten sposób dzieci rodzą się nie tam, gdzie
                          powinny, u patologii jest dzieci pod dostatkiem, u yappiszonów - jak na
                          lekarstwo. ale chyba zawsze tak było i nie wiem czy da się coś z tym zrobić,
                          zwłaszcza w wątku o samotnych matkach, to nie jest dobre miejsce na promowanie
                          rodzicielstwa!
          • Odechcialo mi sie nawet odpowiadać w tym wątku. Jak czytam te
            żałosne teksty o kobiecie 2 kategorii itp.
            Facet, ktory jest ojcem dziecka to "gosc" w naszym kraju (oczywiscie
            olewajacy dziecko), kobieta bioraca cala odpowiedzialnosc na siebie,
            to kobieta 2 kategorii :) :) :) :) Polska = kraj absurdow.

            Dobrze zarabiam, mam dobra prace, utrzymuje sama i dziecko i nie
            potrzebuje sponsora zyciowego. Potrzebuje mezczyzny przy boku.
            Bedac na wyjezdzie sluzbowym w Niemczech w ostatni weekend poznalam
            wlasnie sporo zagranicznych mezczyzn.

            Jakos nikt z nich nie traktowal mnie jako kobiete 2 kategorii.
            Wszyscy wiedzieli, że mam dziecko bo nie ukrywam tego faktu, wrecz
            przeciwnie.
            No tak teraz odezwa sie glosy, ze pewnie chcieli sie tylko ze mna
            przespac, albo z grzecznosci to powiedzieli. Tylko dziwne czemu
            akurat po przyjezdzie do domu dostalam fajnego maila, z propozycja
            spotkania razem z dzieckiem.
            To, ze wymagam minimum elegancji u mezczyzny to zle. Bo według was
            my samotne jestesmy 2 kategorii i powinnysmy brac kazdego.
            Pracuje w bardzo specyficznej firmie. Akurat inzyniezy tu to tez
            specyficzna grupa osob. Niestety nie umie sie dogadac z nimi. Ja
            jetem konkretna osoba, zwykle nawet na stopie zawodowej nie umiemy
            sie dogadac, bo wszsyscy postrzegamy problem inaczej.
            Wg Was jestem uważajaca sie za bog wie kogo panienka, szukajacego
            ksiecia na bialym koniu, bo osmielilam sie powiedziec, że mezczyzni
            w mojej firmie są nieciekawi. Wogole jak samotna kobieta 2 kategorii
            miala prawo tak powiedziec??

            Boze ludzie opamietajcie się. Moze jest duzo panienek, ktore szukaja
            zyciowych sponsorow dla siebie i dziecka. Ale tez jest duzo kobiet,
            ktore twardo stoja w zyciu, sa samodzielne. Nie potrzebuje faceta do
            podniesienia statusu, bo dobrze radze sobie sama!!!

            Ok zgadzam sie. Kobieta z dzieckiem ma mniejsze szanse u meżczyzn,
            niz kobieta bez dziecka. Tu sie z Wami drodzy zgodze.

            Jednakże jeżeli samotna kobieta z dzieckiem pozna mezczyzne, dla
            ktorego nie jest problemem dziecko to jest to ktos warty uwagi.
            Mezczyzna, ktory nie boi sie odpowiedzialnosci.

            Nie wiem czy jeszcze tu odpisze. Krytyki sie nie boje. Krytyki juz
            dosc w zyciu przyjelam na siebie. Krytyka tylko umacnia. Razi mnie
            tylko zalosny poziom wiekszosci osob.

            Wybaczcie ale nie schowam sie w bunkrze tylko dlatego, ze mam
            dziecko. A kobieta 2 kategorii sie nie czuje i na pewno nie bede
            czula.

            Pozdrawiam wszystkich serdecznie
            • Czytając ten post i starter trudno uwierzyć, że napisała go ta sama osoba. Z
              jednej strony pytasz gdzie poznać fajnego faceta, który nie przestraszy się
              dziecka, bo wszyscy uciekają gdy się dowiadują, a z drugiej masz gotową receptę
              na super faceta z zagranicy, który proponuje spotkanie i to jeszcze z dzieckiem.
              Na forum piszą ludzie, których prawdopodobnie nigdy w życiu nie spotkasz, nie
              mają interesu ani w tym by cię bajerować ani dołować. Po prostu przedstawiają
              swoje neutralne zdanie jak oni sami widzą kobietę z dzieckiem. Jestem też pewien
              że żaden z nich gdybyś widziała się z nim osobiście nie powiedziałby tego samego
              wprost.
              Ja sam o samotnych matkach myślę życzliwie, bo nie jest im łatwo, zwłaszcza że
              często ich sytuacja wcale nie wynika z ich życiowych błędów, na przykład u wdów.
              Nie zmienia to jednak faktu że dla mnie również kobieta z dzieckiem to zbyt duże
              wyzwanie. Jasne, ryzykuje właśnie nazwanie mnie frustratem, nieopierzonym
              kogucikiem czy cokolwiek na podobnym poziomie, ale taka jest prawda.
              Na pewno jednak nie wszyscy są tacy i da się znaleźć kogoś sensownego, komu
              dziecko przeszkadzać nie będzie, czego ci szczerze życzę.
            • nie wierzę w ten post, choćby dlatego że kompletnie nie pasuje do pierwszego,
              dwie różne osoby, dwa różne style ...

              "Facet, ktory jest ojcem dziecka to "gosc" w naszym kraju (oczywiscie
              olewajacy dziecko), kobieta bioraca cala odpowiedzialnosc na siebie,
              to kobieta 2 kategorii" - ok, tylko czy normalnemu facetowi jest potrzebny twój
              macierzyński heroizm?

              "Dobrze zarabiam, mam dobra prace, utrzymuje sama i dziecko i nie potrzebuje
              sponsora zyciowego. Potrzebuje mezczyzny przy boku.
              Bedac na wyjezdzie sluzbowym w Niemczech w ostatni weekend poznalam wlasnie
              sporo zagranicznych mezczyzn.
              Jakos nikt z nich nie traktowal mnie jako kobiete 2 kategorii.
              Wszyscy wiedzieli, że mam dziecko bo nie ukrywam tego faktu, wrecz
              przeciwnie."
              Tu akurat opowiadasz bajki, bo ja mieszkam w Niemczech i akurat w tym kraju
              odsetek facetów olewających swoje dzieci jest chyba jeszcze większy niż w
              Polsce, a co za tym idzie również zainteresowanie mamami innych dzieci jest
              mizerne - Helmuty najbardziej lubią wziąć sobie Ukrainkę albo Tajkę na żonę -
              zero problemów, całkowita zależność, dzieci rodzą bez protestu, chowanie cudzych
              dzieci w tym kraju popularne nie jest zupełnie!

              "Tylko dziwne czemu akurat po przyjezdzie do domu dostalam fajnego maila, z
              propozycja spotkania razem z dzieckiem." - to po co piszesz takie żałosne wątki
              na forum, skoro faceci za tobą latają? nawet z dzieckiem chcą się spotkać, choć
              akurat w to zupełnie nie wierzę :)

              "Jednakże jeżeli samotna kobieta z dzieckiem pozna mezczyzne, dla
              ktorego nie jest problemem dziecko to jest to ktos warty uwagi.
              Mezczyzna, ktory nie boi sie odpowiedzialnosci." - a są jeszcze tacy? dzisiaj
              faceta trudno namówić na własne dziecko, a co dopiero na cudze?
        • Bo tak wynika z wypowiedzi Pań. Czy ciężko jest zrozumieć kobiecie, że od
          właśnie tego inżyniera ciężko jest wymagać, aby podążał za najnowszymi trendami
          mody ? miał czas na czytanie książek - jak filolog ?
          Nie twierdzę, że nie należy dbać o siebie - bo zadbane ciało to podstawa, jeśli
          chcę aby moja Pani była zadbana - to sam muszę również to zaoferować.
          Ale takie gadanie,że facet to milczek, itp - jest po prostu nie na miejscu.
          Niech mi Pani wierzy, że studiując i mając samych facetów na roku, w pracy tak
          samo - człowiek na widok ładnej kobiety jest bardzo, ale to bardzo nieśmiały. I
          jeszcze jedno - na forum zawsze pojawia się stereotyp Polskiego faceta, nie
          zadbanego, zapuszczonego świniaka. Jestem kilka lat młodszy niż autorka wątku,
          ale jak podkreślam staram się dbać o siebie, w miarę z sensem się ubrać itd. Nie
          wymieniam tutaj higieny osobistej - bo to jest dla mnie oczywiste. Ale
          widocznie, dla kobiet w Polsce to za mało - i autorka wątku jest tutaj
          najlepszym przykładem. Bo idealny facet to taki który ma górę pieniędzy nic nie
          robiąc, może zabrać kobietę na wakacje, łożyć kasę na dziecko i nie za wiele się
          odzywać.
        • Nie przypominam sobie, żeby autorka postu pisała, że szuka faceta, który by
          utrzymywał ją i dziecko. Czy samotne matki to z założenia kobiety bezrobotne i
          nie umiejące wbić gwoździa, które bez męskiej opieki po prostu zginęłyby na
          stojąco? Trąciło XIX wiekiem...
          To prawda, że niektórzy panowie sami się proszą, żeby ich omijać szerokim łukiem.
          • Sama autorka wątku nie, ale w postach od początku tematu przewija się to cały
            czas. Jeśli pojawiłaby się kobieta, taka w 300 % kobieta. Która była by przede
            wszystkim naturalna, kochała facetów, ich towarzystwo itd, niech mi Pani wierzy,
            że żaden facet nie zastanawiałby się czy ma dziecko czy nie - tylko biegałby do
            niej z kwiatami. Mam taką koleżankę - jakoś za specjalnie ładna nie jest, ale za
            to zawsze zadbana, umalowana, - jak Pani myśli czy ma wzięcie ?
            Uprzedzając odpowiem, że tak. Jest bardzo kobieca i to wystarczy.
            A to że mamy XXI wiek nie znaczy, że każde dziecko może być innego tatusia. Bo w
            tym wszystkim to chyba to malutkie dzieciątko jest najważniejsze, czyż nie ? I
            trzeba myśleć w pierwszej kolejności o nim ?
            • Zgoda, chodzi mi właśnie o to, że określenie "samotna matka" nie dotyczy ani
              charakteru, ani umiejętności, ani poglądów, ani sposobu życia. To worek, w
              którym zmieści się zarówno bogata i wykształcona feministka, jak i kobieta,
              która sama utrzymuje się z alimentów na swoje dzieci, często różnych ojców - i
              jeszcze wiele innych "typów". Dlatego nie rozumiem stereotypowych wniosków.
              A XIX wiek - nie chodziło mi o "postęp", o którym Pan pisze, tylko o fakt, że
              obecnie kobieta na ogół ma możliwości, żeby sobie poradzić, tzn. zaspokoić
              podstawowe potrzeby własne i dziecka. Dlatego wnioski, że mężczyzna miałby
              "zająć się", "utrzymywać" itp. uważam za przesadzone. Jasne, że są kobiety,
              którym o to chodzi, ale to jest kwestia charakteru, a nie bycia matką lub nie.
          • jak się jest w związku z kobietą, która ma dziecko, to siłą rzeczy się je
            utrzymuje, choćby dlatego że na ewentualne wspólne dzieci pozostaje mniej
            pieniędzy i z mety jest o jednego członka rodziny więcej, a więc wakacje - 3
            miejsca w hotel a nie 2, knajpa - 3 porcje a nie 2, wyjście wieczorem we dwoje -
            koszt opiekunki, którego nie ma przy bezdzietnej dziewczynie itp. można by długo
            wymieniać, dlaczego samotna matka jest gorszą kandydatką, tylko po co - i tak
            każdy to wie, dodam tylko, że seks z samotną matką to z reguły droga przez mękę:
            czekanie aż dziecko zaśnie, nie za głośno bo się zbudzi, spontanicznie pocałować
            się nie można, bo dziecko widzi, ryk potomka w kulminacyjnym momencie,
            planowanie wszystkiego z dużym wyprzedzeniem, bo zawsze trzeba załatwiać jakąś
            opiekę dla dziecka, wieczorami siedzenie w domu, bo dziecko musi pójść wcześnie
            spać itp. - próbowałem, nie polecam, faceci reagują słusznie - to branie sobie
            kłopotu na głowę, po co - wokół jest masa wolnych kobiet!
    • co za problem ???

      w jakim wieku masz dziecko?
      chlopak, czy dziewczynka ??

      bez znaczenia - chodzisz z nim na basen na nauke plywania, na konie,
      szkolka narciarska. Takie rzeczy uprawiaja tez aktywni mezczyzni.
      Jak nie stac Cie, to zmien market z Leader Price'a na cos
      porzadniejszego. + Wakacje. Solo albo z dzieckiem.

      Bezproblemowo kogos znajdziesz. Poluzuj warkoczyki.

      mini_girl01 napisała:
    • ""(...) Co się stało z wszystkimi miłymi facetami?

      Odpowiedź jest prosta...


      ty się stałaś

      Jeśli sięgniesz do swej pamięci naprawdę głęboko, być może, jak za mgłą,
      pojawi się obraz tego platonicznego kumpla, który zawsze był skory spędzić z
      tobą trochę czasu. Towarzyszył ci na zakupach, wpadał do ciebie na film, kiedy
      czułaś się samotna i nie miałaś ochoty nigdzie wyjść czy najzwyczajniej w
      świecie siedział i obejmował cię, kiedy ty szlochałaś i opowiadałaś mu, jak źle
      traktował cię ten inny, któremu się wtedy oddawałaś.

      W międzyczasie prawdopodobnie żartowałaś z koleżankami o tym, że chodzi za
      tobą jak mały piesek i stara się zwrócić na siebie twoją uwagę. Być może
      dokuczały ci twierdzeniami, że się w tobie zakochał. Biorąc pod uwagę, że jego
      zachowanie było nieco żałosne, kategorycznie zaprzeczałaś tezie, jakoby łączyło
      cię z nim coś więcej. Podpierałaś się argumentem, że jesteście „tylko
      przyjaciółmi”. Poza tym zupełnie nie był w twoim typie. Mam na myśli to, że był
      za niski, zbyt łysy, nieco za gruby, trochę za biedny lub nie potrafił się
      dobrze ubrać. Generalnie nie mógł się mierzyć z twoim wysokim, przystojnym,
      wysportowanym, bogatym, stylowym chłopakiem, którego w tym czasie miałaś.

      W końcu twój platoniczny kolega odpłynął w zapomnienie, kiedy poważniejszy
      stawał się twój związek z twoim chłopakiem. Trzeba przyznać, że spędzenie czasu
      z tamtym drugim byłoby nieco dziwne, skoro nie działało to na zasadzie randki.
      Minęło trochę czasu i twój chłopak zaczął cię zdradzać, stał się nudny lub sama
      zdałaś sobie sprawę, że to co cię w nim pociągało to nie rzeczy, które budują
      dobry, długi związek. Na tę chwilę znowu jesteś więc sama i po kilku miesiącach
      poszukiwań przy barze, napotkawszy jedynie paru dupków, pytasz: „Co się stało z
      wszystkimi miłymi i fajnymi chłopakami?”

      Cóż, raz jeszcze, ty się stałaś.

      Zignorowałaś fajnego chłopaka. Wykorzystałaś go dla emocjonalnej bliskości,
      nie dając w zamian ani emocjonalnej, ani w najmniejszym nawet stopniu fizycznej.
      Śmiałaś się z jego troski o ciebie i oburzałaś się na widok jego poświęcenia.
      Bardziej ceniłaś sobie swojego zdystansowanego chłopaka niż dbałego „tylko
      przyjaciela”. Z czasem przyjął to do wiadomości i zajął się swoim życiem.
      Prawdopodobnie któregoś dnia zdał sobie sprawę, że kobieta nie jest
      zainteresowana facetem, który ma zwyczaj otwierać przed nią każde drzwi; albo
      tak po prostu potrafi zrobić obiad; albo kupi prezent pod choinkę, o którym
      wspomniałaś parę miesięcy wcześniej i który chciałaś dostać; albo słucha cię,
      kiedy jesteś zdenerwowana czy przytula kiedy płaczesz. Dotarło do niego, że
      jeśli chce kobietę taką jak ty, musi się zachowywać jak chłopak, którego miałaś.
      Zapewne poprawił swój wygląd, skupił się na zarabianiu pieniędzy i ogólnie
      zaczął zachowywać się jak zwykły dupek, którym nigdy być nie chciał.

      Prawda jest taka, że teraz on jest w łóżku z inną i twoje ostateczne
      odrzucenie przyczyniło się do tego w niemałym stopniu. I przykro mi z tego
      powodu, że musiałaś doświadczyć w swoim życiu całkowitego braku „miłych facetów”
      by zrozumieć, że minęłaś się z nimi i pragnęłaś ich. Większość kobiet napotka w
      swym życiu tylko garstkę fajnych chłopaków, jeśli w ogóle.

      Jeśli więc szukasz fajnego chłopaka, oto, co musisz zrobić:

      1). Zbuduj wehikuł czasu.
      2). Wróć się parę lat wstecz i wyjmij głowę ze swojego własnego tyłka.
      3). Spójrz na to, co masz przed sobą i mocno się tego chwyć.

      Zapewne druga opcja jest taka, że tak naprawdę NADAL nie chcesz mieć miłego
      chłopaka, tylko czujesz presję otoczenia, aby pokazać dojrzałość ponad
      infantylność w wyborze faceta. W tym wypadku być może masz szczęście, bo ten
      fajny chłopak, którego ponoć chcesz, w rzeczywistości porzucił swoją fajną
      otoczkę i by uwolnić pokłady swego cynizmu i oburzenia poszukuje właśnie kogoś
      takiego jak ty.

      Gdybyś tylko była pięć lat młodsza.

      Tak więc, proszę: zdecyduj się czego w końcu chcesz i przyznaj, że wykiwałaś
      sama siebie. Starzejesz się tak czy siak. Czas odłożyć na bok sranie w banie i
      stawić czoła rzeczywistości. Nie chciałaś fajnego chłopaka wtedy, więc on z całą
      pewnością nie chce ciebie teraz.(...)"
    • Przez ponad pół roku byłem z 10 lat młodszą od siebie dziewczyną z
      dwójką dzieci (ona 23, ja 33). Ha, to było jedne z najlepszych pół
      roku, jakie miałem w relacjach z kobietami.

      Jeśli jesteś fajna, to dla fajnego mężczyzny dzieci nie będą stanowiły
      żadnego problemu. Co więcej, to jest też trochę probierz, czy ma dobre
      serce, czy jest zawistnym sukinsynem.
      • I co sie stało, że już nie jesteś z tą dziewczyną? Czyżbyś się
        okazał wspomnianym zawistnym s.....em ?

      • Przez ponad pół roku byłem z 10 lat młodszą od siebie dziewczyną z
        > dwójką dzieci (ona 23, ja 33). Ha, to było jedne z najlepszych pół
        > roku, jakie miałem w relacjach z kobietami.

        Pół roku to baaardzo mało czasu. Byłem z dziewczyną???
        Skoro "jedne z najlepszych", dlaczego nadal z nią nie jesteś?
        Bez złośliwości, po prostu chciałbym wiedzieć?


        > Jeśli jesteś fajna, to dla fajnego mężczyzny dzieci nie będą
        stanowiły
        > żadnego problemu. Co więcej, to jest też trochę probierz, czy ma
        dobre
        > serce, czy jest zawistnym sukinsynem.
        Łooo matko.....Niektórym dzieci rzeczywiście nie przeszkadzają, ale
        tylko nielicznym.Probierz? A co ma wspólnego akceptacja cudzych
        dzieci z dobrym sercem do licha? Bywa, że faceci decydują się na
        taki zwiazek, bo realnie na nic innego nie mogą liczyć. Jeśli
        kobieta OK, to niech juz będzie z dzieckiem...

        Poza tym, droga Autorko wątku : zaczynasz od d. strony ( moim
        zdaniem ). To ten facet powinien być dla Ciebie
        najważniejszy, nie dziecko. Przecież to z nim się wiążesz.On bedzie
        Twoim partnerem / mężem, nie Twoje dziecko. Oczywiście - nie chodzi
        o to, że dzieciak jest "przy okazji". Jest wazny, nie wyrzucisz go
        do śmieci. Jeśli jednak na 1 miejscu stawiasz ( swojego )potomka -
        nie dziw się, że ewentualni kandydaci zwiewają.Wielu meżczyzn chce
        mieć dzieci, ale chce - jak ktoś napisał - własne
        Trochę więcej empatii.
        Mimo wszystko - życzę powodzenia i szczęścia. Bedzie Tobie, Droga
        Autorko z pewnoscia potrzebne.

        --
        tym panom już dziękujemy - "wyciąć starych"
    • Wnioski są następujące:
      1) faceci mówiący, że samotnej matce z dzieckiem będzie bardzo trudno
      znaleźć faceta. Twierdzą, że faceci nie są zainteresowani takimi kobietami i
      uciekają przed nimi prędzej jak się pojawili. Argumentują to tym, że dziecko
      odgrywa duża rolę dla matki, jest obowiązkiem, trzeba się nim zajmować. A facet
      nie chce brać w tym udziału.

      2) kobiety twierdzące, że samotnej matce nie będzie trudno znaleźć
      odpowiedniego mężczyzny. Że gdy spodoba się mężczyźnie odpowiedzialnemu i
      prawemu, to dziecko nie powinna uniemożliwić kontynuowania znajomości. Są
      przekonane, że na świecie są mężczyźni, którzy nie uciekają na słowo "dziecko".

      3) kobiety z pkt. 2 nazywają mężczyzn z pkt.2 "chamami","świniami", "mylącymi
      się dupkami", "frustratami". Twierdzą, że nie mają racji i pewnie zostali
      skrzywdzenie przez jakieś samotne matki.

      4) mężczyźni z pkt.2 nazywają kobiety z pkt.1 kobietami mijającymi się z
      realiami, nie orientujących się w męskim postrzeganiu samotnych matek.

      I kogo/czego ma się autorka wątku posłuchać?
      Czyje rady ma wziąć sobie do serca?




      • Jeśli autorka szuka partnera mężczyzny, to chyba powinna się
        wsłuchać w to co mówią.
        Powinna natomiast posłuchać kobiet, jeśli chce się związać z jedną z
        nich.
        • 09.07.10, 16:01
          Skoro miałoby być tak jak piszą kobiety, że samotna matka nie ma problemu ze
          znalezieniem odpowiedniego faceta, to autorka wątku nie pisałaby go, tylko
          znalazła i po sprawie, prawda? Najwyraźniej jednak nie znajduje, choć szuka,
          więc chyba problem jest?
    • Większość z Was, mimo, ze zadano KONKRETNE PYTANIE, skupiła sie na
      kopaniu leżącego (tylko destruktor i lupus bez zbednego pierniczenia
      dali konkretna poradę)
      - skąd to sie Wam wzieło? Z kompleksów? Jest kupa starych kawalerów,
      którzy "wyzej s.ją niz d.pę mają". Taka skłonność do zawyzania
      oczekiwań lub przyjmowania mało racjonalnych kryteriów wyboru, oraz
      zdolność do popełniania błędów (któż jest nieomylny??) każdemu się
      może zdarzyć.

      Rada dla autorki ode mnie: nie koncentruj się tak na
      powierzchowności, to drobiazgi, które łatwo zmienić. Charakter,
      charakter - to wyhodzi chociażby z tych postów, napisanych
      nieżyczliwie i czasami podle. Takich gosci skreślaj, choćby mieli
      aparycję księcia...
      Poza tym - zaintersowania (twoje) oraz pogoda ducha (twoja) mogą być
      magnesem, który przyciągnie ciekawego faceta.
      Bieganie w parku, Cwiczenia na siłowni, wycieczki ze znajomymi, kurs
      jogi, gotowania, tańca, nic innego nie przychodzi mi w tej chwili do
      głowy.

      • Oj, dzika.....większość z chłopaków odpowiada jej szczerze i wręcz
        pogladowo. Może to brutalnie brzmi.Moze powinni ( najpierw )
        odpowiedzieć pytaniem na pytanie : droga Autorko, chcesz usłyszec
        odpowiedź szczerą, czy dyplomatyczną?
        I jakie mało racjonalne kryteria wyboru przez tych starych
        kawalerów, którzy wyżej ( itd.. )? Nie pakuja się w sytuacje dla
        nich nieakceptowalne. I szczerze o tym mówią.

        Odwracając kota ogonem :

        "Jestem kawalerem po 40, przystojnym, wykształconym, niezaleznym
        finansowo, elokwentnym, z pasjami. Jakis czas temu rozstałem się z
        narzeczoną. Nie jestem singlem z wyboru. Swataja mnie znajomi,
        odwiedzam różne miejsca, w których bywaja kobiety. Niestety,
        wiekszość widzi mnie w zwiazku z równolatką, chcą mnie zapoznać z
        kobieta samotną z własnego otoczenia, albo panna z dzieckiem, która
        zostawił (właśnie ) facet.Mówiąc trochę prostacko i wulgarnie (
        tak "po męsku" ) - nie interesują mnie pasztety pod 40, kobiety,
        które "przespały ( z róznych powodów ) swój czas, panny z
        przychówkiem, które pomyliły się w wyborze tego jedynego.
        Dlatego wciąż jestem sam. "Letnie"( chodzi o temperaturę ) zwiazki
        mnie nie interesują, koleżanek do pogadania mam całą masę, a jesli
        mi się znudzą - zawsze mogę zamienić kilka złów z facetem z lustra.
        Ten to dopiero mnie zna. Jak zły szeląg. I zawsze zrozumie.
        Niestety, nie przytuli, nie siądzie na kolanach, choć bywa, ze się
        uśmiechnie.
        I być może do końca bedę sam, ale to konsekwencja ( rozstania )
        moich decyzji
        , za które odpowiadam.

        Dalej pewnie trzeba napisać o tym, czy mam szansę na ułozenie zycia
        itd itp....I wysmarować odpowiedzni wątek na FK

        Prowokacja zamierzona
        Ciekawe jakie by były odpowiedzi




        --
        tym panom już dziękujemy - "wyciąć starych"
      • > Bieganie w parku, Cwiczenia na siłowni, wycieczki ze znajomymi, kurs
        > jogi, gotowania, tańca, nic innego nie przychodzi mi w tej chwili do
        > głowy.

        Akurat samotna matka z dzieckiem bedzie miala czas na wycieczki ze znajomymi i
        silownie...
      • bo konkretnych odpowiedzi nie ma, gdyby były one takie proste jak piszesz, że
        wystarczy wyjść na siłownię albo na jakiś kurs, to ona pewnie już miałaby
        faceta. niestety, samotni rodzice mają podwójnie pod górkę - mają z reguły mniej
        czasu i pieniędzy na dodatkowe rozrywki, bo wyjścia z domu wiążą się z
        zapewnianiem opieki dziecku, często odpłatnej. więc łatwo powiedzieć: chodź na
        rozmaite kursy, ale trzeba jeszcze mieć pieniądze i wolny czas aby z tej rady
        skorzystać, a wiem że właśnie to często jest nie do przeskoczenia ... poza tym w
        takich miejscach najczęściej bywają bardzo młodzi ludzie a facet po 30-stce (a
        chyba ta grupa interesuje autorkę) to rzadkość, zwłaszcza w małych
        miejscowościach ... ale pewnie próbować trzeba, bo siedzeniem w domu jeszcze
        nikt sobie partnera nie załatwił :)
        • Czemu te wszystkie odpowiedzi , zamiast podsunac z zycia wziety
          pomysl, sa pelne analizy zmierzajacej do zniechecenia autorki watku
          do czegokolwiek ?
          Moja znajoma z dzieckiem poznala super "Ryska" przez znajomych. Tak
          poznaje sie mnostwo ludzi i wiadomo , ze musi nastapic jakis wir, w
          ktory wpadaja dwie osoby. Niemniej zdarza sie.

          Trzymam kciuki, chociaz 'Ryskow" jest coraz mniej. :) :)
          Nie wiadomo kiedy wpadniesz po uszy, milosc dziala przez
          zaskoczenie :)
          • A znajomi to jest jakiś pomysł? to przypadek tak jak całe nasze życie, ona może
            mieć wyłącznie sparowanych znajomych albo wszyscy tam już wszystkich znają i nie
            ma nikogo dla niej, chodzi raczej o możliwość poznawania nowych ludzi.
            Oczywiście, wyjść do znajomych zaniedbywać nie trzeba, bo a nuż ... ale przecież
            pewnie i tak do nich chodzisz, więc odkrywcze to to nie jest. Moja propozycja:
            zainteresuj się "męskim" hobby typu rajdy samochodowe, nurkowanie, wspinaczka
            skałkowa, kitesurfing - cokolwiek, co jest akurat dla ciebie najbardziej po
            drodze, właśnie tam spotyka się wielu fajnych facetów i kobiety uprawiające
            takie sporty często łączą się w pary z poznanymi na jakichś zlotach facetami,
            tam dziecko nie będzie takim "felerem" jak na internetowych randkach, możesz w
            ogóle o nim nie mówić, a facetów poznajesz na neutralnym gruncie, bez podtekstów
            i wówczas ... wszystko się może zdarzyć! Moja znajoma z dwójką dzieci po
            rozwodzie właśnie tak znalazła faceta - na zlocie motocyklowym i dziś w drodze
            mają już trzecie dziecko, więc da się! Powodzenia!
    • A czy fajni faceci mogą używać kosmetyków do pielęgnacji twarzy? Czy to
      wciąż faceci, czy już cioty? Polecam ciekawą notkę na ten temat:
      zanimkupisz.blogspot.com/2010/07/kosmetyki-dla-mezczyzn.html
    • Fajnego faceta możesz poznać wszędzie :)
      Wiesz, zgodnie z powiedzonkiem, że jedna wyszła za róg po pietruszkę
      i wróciła z mężem ;) Po prostu trzeba mieć szczęscie, bo całkiem
      porządny warty Twojego zainteresowania gość może się trafić zarówno
      w pracy (w końcu jakaś fluktuacja załogi jest), jak i w jakimś
      klubie. Ale z pewnością musisz temu szczęściu pomagać i wychodzić w
      miarę możliwości jak najczęściej z domu, brać udział w różnych
      imprezach, wyjazdach, spotykać się z ludźmi.
      Powodzenia :)
    • Slyszalam, ze latwo zapoznac na cmentarzu. Mezczyzni nie lubia byc
      dlugo wdowcami. Jeden problem...to sa zazwyczaj faceci przynajmniej
      po piecdziesiatce. Dla takich jestes juz za stara, ale juz
      siedemdziesieciolatek nie bedzie wybrzydzal. Sami maja juz dzieci
      odchowane, nowych nie chca miec. Ideal.
      • godeliva napisała:

        > Slyszalam, ze latwo zapoznac na cmentarzu. Mezczyzni nie lubia byc
        > dlugo wdowcami. Jeden problem...to sa zazwyczaj faceci przynajmniej
        > po piecdziesiatce. Dla takich jestes juz za stara, ale juz
        > siedemdziesieciolatek nie bedzie wybrzydzal. Sami maja juz dzieci
        > odchowane, nowych nie chca miec. Ideal.

        Hi hi, to dla kobiet o mocnych nerwach. Nie z powodu cmentarza, bynajmniej, lecz
        perspektywy procesów sądowych z jego dziećmi :P


        --
        Zwycięzca bierze wszystko.
    • Zostań groupie zespołu rock'n'rollowego!


      Pozdrawiam
      Keep Rockin'
      --
      Sixties forever! --
      forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=50173
      www.johnnykalesony.republika.pl
      God Save The Kinks!
    • Plizz odnieś się do propozycji poznawania przez forum internetowe (nie portal
      randkowy). Bo znów odniosę wrażenie, że nie chodzi o rozwiązanie, a o to żeby
      sobie pogadać.
      • Przeczytałam ten wątek prawie dokładnie i widzę, że wniosków brak, a zamiast
        tego dominują jakieś docinki i przepychanki.
        A czy to tak właściwie temat nie jest prostszy niż się może wszystkim piszącym
        wydawać? Przecież nikt normalny nie szuka ideałów jak z żurnala, tylko po prostu
        chodzi o to, by każda potwora znalazła swego amatora?
        I ten amator nie musi przypominać Kena, tylko niech się da z nim pogadać nie
        tylko o sprawach zasadniczych, ale i o dupie maryni, niech będzie porządnym
        facetem - to znaczy niech pojęcia wierności i szacunku nie będą mu obce, no i
        niech dba o siebie w sposób taki, aby mydło oraz dezodorant zużywał regularnie i
        nie nosił skarpetek do sandałów. No i żeby chciało mu się starać i starania
        drugiej strony umiał zauważyć i docenić. A reszta to już kwestia szczegółowych
        negocjacji między parą zainteresowanych. I może nie trzeba udowadniać sobie, kto
        mądrzejszy?
        --
        Masz mi coś do zarzucenia, zarzuć mi ręce na szyję.
    • Jak nie bedziesz szukala to znajdziesz. Ale sadzac po tobie to
      szukasz juz konkretnej osoby z pewnym poziomem. A jak widac to nie
      jestes w ich typie. Dziecko to obowiazek i facet nie chce brak
      takiej odpowiedzialnosci nie za swoje dziecko. Lepiej rozgladaj sie
      za samotnymi tatusiami bo tylko u nich masz jakies szanse.Zastanawia
      mnie jedno, dlaczego mezczyzna bez obowiazan jest wlasnie dobrym
      kandydatem na meza dla kobiety z dzieckiem

      • Ludzie, co wy p...licie (niektórzy)? Rozumiem, że posiadanie dziecka
        przez babke nie jest atutem, ale czemu podchodzicie do takich spraw
        jak małżeństwo czy milość (tak, tak, jednak istnieje coś takiego)
        tak na zimno, jak np. do szukania pracy czy domu do kupienia...
        Abstrahując od autorki wątku - jak mozna twierdzić, a takie głosy
        pojawialy sie wielokrotnie, że samotna matka to ktoś drugiej
        jakości, że moze wybierać co najwyżej w facetach nieatrakcyjnych dla
        niej, a wlasciwie to nie ma żadnego wyboru? Moze powinna polecieć na
        pierwszego lepszego oblesnego dziadka, ktory łaskawie się nią
        zainteresuje??? Żeby nie było; ja nie jestem samotna, mam męża;
        ostatnio nie powiem, zdziwiłam się trochę, gdy dowiedzialam się, że
        brat mojego znajomego, przystojny, wykształcony i dobrze zarabiający
        28-latek jest żonaty z kobieta, ktora ma dwóch synow: 14- i 15-
        letniego! Jest z nią od kilku lat i maja dziecko (wspólne). Jak
        mówie zdziwiłam sie troche, ale po chwili zdziwienie mi minęło, bo
        sobie pomyślałam, że widocznie JĄ pokochał, a nie jakąś
        dwudziestolatke ze zgrabną pupcią, która pewnie też by na niego
        poleciała. Jak tego nie potraficie zrozumieć, to wam wspolczuje;
        widocznie miłośc dla was nie istnieje, a małżenstwo to tylko układ
        handlowy czy cos w tym rodzaju. Ja widocznie żyję na jakiejs innej
        planecie, ale na szczescie nie jestem na tej planecie sama ;-).
        Pozdrawiam wszystkie samotne mamuski szukające miłości (ale nie
        koniecznie ciacha do pokazania koleżankom) ;-)
        --
        Nie mam na imię Joanna i nie jestem stara ;)
        • 0ldjoanno, dobrze prawisz, nalać Ci wódki albo tego, co lubisz z napojów
          bezalkoholowych.
          Posty panów w tym wątku, o ile nie są kozaczeniem (a nawiasem mówiąc, post
          założycielki wygląda mi na grubą prowokację trolla, ale mniejsza z tym), są,
          oględnie mówiąc, dość chamskie.
          Kobieta z dzieckiem, kobieta z niechcianym przychówkiem - a ileż to z nich
          wiązało z ojcami tych dzieciaków najpiękniejsze nadzieje? Mieli być mężami i
          dobrymi ojcami, a wychodziło tak,że mieli w dupie je i dziecko. Tak doświadczona
          babeczka dmucha na zimne, a kiedy chciałaby jednak spróbować szczęścia raz
          jeszcze - dostałaby na tym forum tęgie "lanie". Kobieta z dzieckiem, kobieta
          30-letnia. Czy ona nie ma prawa do szczęścia? I nie piszę o założycielce wątku,
          bo to prawdopodobnie troll, ale o innych, które w ten sposób zostały przez Was,
          panowie, ocenione. Mój partner powiedział mi kiedyś, że momentami autentycznie
          wstydzi się, że należy do płci męskiej, bo żenuje go to, co niektórzy faceci
          robią, mówią i piszą.
          Z tym Was pozostawiam.
          Kobieta po 30-tce, bezdzietna.
          --
          Pojawiam się i znikam, i znikam, i znikam...
    • Praca - wszyscy faceci zajeci, mezaci, a Ci wolni... hm... wole byc
      juz sama... inna planeta.

      Z tego zdania wnioskuje, że nie mieszkasz w Polsce, bo tu na
      szczeście zaden facet nie może być mężaty... może popytaj w tym
      ktaju, w którym mieszkasz?


    • chodzi o takie, które uprawia wielu facetów, których będziesz przy tej okazji
      spotykać np. w szkółce narciarskiej, klubie tenisowym czy polu golfowym, moja
      znajoma postawiła właśnie na golfa, nauczyła się grać, poznała środowisko i po
      dwóch latach od pierwszych prób na polu golfowym wyszła za mąż za trenera golfa
      i jej syn w niczym tu nie przeszkadzał :) to jest znacznie lepszy sposób niż
      wysiadywanie w clubach, barach albo korzystanie z portali randkowych - bo tam
      faktycznie jako samotna matka masz w plecy, faceci będą cię omijać na wszelki
      wypadek, bo co z tego że ładna i ok, skoro ma dziecko? z mety będą cię skreślać
      nawet nie fatygując się ciebie poznać, tak to niestety działa. a uprawiając
      sport poznajesz facetów neutralnie, bez "matrymonialnych" zamiarów, wcale o
      twoim dziecku wiedzieć nie muszą, więc bedą na ciebie patrzyli jak na kobietę a
      nie "towar z brakiem"! I to jest najlepsza rada jakiej można ci udzielić, bo
      inne typu: znajomi, kursy, studia, języki raczej nie działają, owszem, pewnie są
      ludzie, którzy poznali się w szkole języka angielskiego, ale większość idzie tam
      z nastawieniem na naukę a nie na znajomości i nawet na wspólne piwo czesto brak
      chetnych. A znajomi - wiadomo, krąg znajomości jest już pewnie spenetrowany a
      nowych brak. Ale szukaj i nie daj się zniechęcić, oczywiście, że dziecko to
      problem, ale bez przesady, to nie XIX wiek, samotne macierzyństwo to nie grzech!
    • Nihil novi. Cosmo-cipcie jak zwykle uważają, że za każdą samotną z bachorkiem ciągnie się wianuszek kandydatów na jelenia. Welcome to the real world.

      --
      I'll make no subscription to your paradise...
    • A ja poproszę takiego faceta ze skarpetkami do sandałów, dla towarzystwa
      przyodzieję również skarpetki do sandałów. Spodnie 3/4 nie stanowią dla mnie
      przeszkody... a jednak i tak nie znalazłam jeszcez taego jedynego.
    • W zasadzie nie mam nic do samotnych matek, dwa razy nawet spotykałem się z
      takowymi, raz totalna porażka, a raz całkiem fajny romans do czasu aż się jej
      zaczęło wydawać, że "coś z tego będzie" - tym "czymś" nie byłem zainteresowany.
      Mój stosunek do tej kategorii kobiet jest ok, dopóki jest to luźny związek,
      seks, wspólne wyjścia, wyjazd - nie mam nic na przeciwko, o ile tylko kobieta
      potrafi zapewnić w tym czasie dziecku opiekę (w polskich warunkach czytaj: ma
      babcię) i nie próbuje mnie wkręcać w spędzanie czasu ze swoją latoroślą.
      Natomiast jeżeli chodzi o poważny związek ze ślubem w tle to ... nie! Zasadniczo
      z dwóch powodów. Pierwszy jest finansowy - nie jestem krezusem i choć zarabiam
      przynajmniej ze trzy średnie krajowe to wiem, że w życiu będzie mnie stać na
      wychowanie góra dwojga dzieci, oczywiście przy założeniu, że po zapewnieniu
      dzieciom wszystkiego co będzie potrzeba, zostaje mi jeszcze na całkiem przyjemne
      życie, bo nie jest celem mojego żywota maksymalizowanie swojej prokreacji. W
      takim układzie wolę oczywiście żeby ta dwójka to były moje własne dzieci a na
      cudze dziecko łożyć nie chcę. Drugi powód jest emocjonalny - wychowywanie
      nieswojego dziecka to bardzo niewdzięczne zadanie: w twoim domu rośnie ktoś, do
      kogo nie masz praw, nie możesz go wychowywać wedle swoich reguł, bo zawsze może
      ci powiedzieć: nie jesteś moim ojcem, w tle majaczy gdzieś ten tatuś, zapewne
      przez dziecko mitologizowany, może ustawiać dzieciaka anty, wywierać zły wpływ
      itp. Słowem - duże kłopoty, problemy wydatki, satysfakcja i korzyści dla rodzica
      - żadne. Więc z tych właśnie powodów - nie, dziękuję, nie ładuję się w takie
      układy nawet dla największej miłości.
      A więc jedno co mogę ci poradzić - szukaj samotnego ojca albo ... bezpłodnego,
      oni na twoje dziecko będą patrzyć zupełnie inaczej, może być nawet pożądane.
      • To jesteś, niestety, bardzo biednym człowiekiem, skoro kobietę rozpatrujesz
        wyłącznie w kategoriach seksualnych i przyjemnościowych.
        Dojrzały facet szuka partnerki, nie koleżanki do seksu.
        A poza tym, śledząc wątek, mam wrażenie, że wpisują się tutaj sami frustraci,
        którzy mogą "odegrać" się na kobietach za to, że one ich akurat nie wybrały...
        --
        Pojawiam się i znikam, i znikam, i znikam...
        • "To jesteś, niestety, bardzo biednym człowiekiem, skoro kobietę rozpatrujesz
          wyłącznie w kategoriach seksualnych i przyjemnościowych. Dojrzały facet szuka
          partnerki, nie koleżanki do seksu.
          A poza tym, śledząc wątek, mam wrażenie, że wpisują się tutaj sami frustraci,
          którzy mogą "odegrać" się na kobietach za to, że one ich akurat nie wybrały..."
          A w jakich kategoriach rozpatruje mężczyzn autorka wątku albo szanowna pani
          kilka postów wyżej? w kategoriach aparycji, ubrania, prezencji, to niby nie do
          seksu i pokazywania koleżankom jest potrzebne? zaiste, bardzo chwalebna
          motywacja u kobiet, ale facetom się jej odmawia, tak?
          Dojrzały facet, a czasem nawet dojrzała facetka, szuka różnych ludzi, do seksu
          również, nie wszyscy wszak z mety idziemy do usc, czasem trzeba się przetestować ...
          Nie wiem co określasz frustracją, to że ktoś szczerze mówi o swoich
          zapatrywaniach na związek z samotną matką? Nie-frustraci to zapewne ci, którzy
          bez mrugnięcia okiem adoptują czyjeś dziecko aby uszczęśliwić ich matkę? coś mi
          się wydaje, że w normalnym społeczeństwie odsetek zarówno mężczyzn jak i kobiet
          skłonnych zajmować się nieswoim dzieckiem jest niski - twoim zdaniem cała reszta
          to frustraci?
          Nie wiem o co walczysz - o to, aby wszyscy na forum przyklasnęli tezie, że
          samotna matka to idealna kandydatka na żonę i mężczyźni sie za nimi uganiają?
          Przecież to wierutna bzdura i nie trzeba być jakimś zaawansowanym socjologiem
          aby wiedzieć, że tak nie jest. Rozumiem, że bronisz prawa samotnej matki do
          poszukiwania sobie odpowiedniego partnera, ale po co się wściekasz o to, że
          większość facetów woli bezdzietne kobiety, przecież to oczywiste? większość
          kobiet woli bezdzietnych facetów i to też jest oczywiste! to nie znaczy, że nie
          zdarzają się związki wbrew tej zasadzie, tak samo jak zdarzają się związki
          ładnych z brzydkimi, starszych kobiet z młodszymi mężczyznami, biednych z
          bogatymi, niepełnosprawnych ze zdrowymi - ludzie są różni i różne koleje losu
          prowadzą ich do związku, takie nieoczywiste zwiazki bywają czasem bardziej
          fascynujące niż tradycyjne, ludzie czasem są sobie skłonni wiele wybaczyć i
          zaakceptować. Ale to nie zmienia faktu, że samotna matka nie jest rozrywanym
          towarem na rynku matrymonialnym i żebyś wyprodukowała nie wiem ile obraźliwych
          postów - tego nie zmienisz. Taka kobieta na pewno ma mniejszy wybór chętnych
          partnerów z powodów, o których mowa powyżej. Jest bardziej narażona na związki
          "dla seksu", bo szukając partnera bywa często naiwna, bywa bardziej
          zdesperowana, częściej się oszukuje. Myślę, że samotne matki to świetnie wiedzą,
          doświadczyły nie raz na swojej skórze, ale niełatwo im zaakceptować jak się im
          mówi takie rzeczy wprost, otwarcie, bo kto zresztą lubi jak się go dyskredytuje?
          To zrozumiałe, że się bronią.
          A na koniec powiem coś optymistycznego: mój kolega związał się z samotną matką,
          choć był "pełnosprawnym" mężczyzną bez przychówku, związek nie wypalił, rozstali
          się, ale on tak się przywiązał do jej syna, że nawet kilka lat po rozstaniu
          utrzymuje kontakt z dzieckiem, zabiera go na różne atrakcje, funduje prezenty,
          poznał go ze swoją nową rodziną i właściwie traktuje jak syna, tak bardzo
          dzieciak przypadł mu do gustu! Więc są i pozytywne przykłady!
          • Ja nie pisałam o autorce wątku, która dla mnie jest trollem, jednak jest coś na
            rzeczy, jeśli chodzi o panów, którzy jej odpowiadali.
            Zazwyczaj matki z dziećmi jednak tolerują i skarpetki do sandałów, i łysinę,
            bowiem, wyobraź sobie, szukają jednak dobrego mężczyzny. Nie super
            przystojniaka, "ciacho", nie bogacza nie wiadomo, jakiego, ale dobrego
            mężczyzny, który pokocha ją i dziecko, albo chociaż je polubi.
            Byłam zbulwersowana postem powyżej, gdyż pan pisał o tym, ze miał fajny układ z
            samotną mamą, ale jej się ubzdurało coś więcej. Nienawidzę takiego oszukiwania
            człowieka. Skoro spotykał się z nią przez jakiś czas, było fajnie, wszystko
            grało, to kobieta miała prawo oczekiwać, że ten związek rokuje na przyszłość i
            że z tym panem może spróbować zbudować trwałą relację. Na to on - sorry, lala,
            ale byłaś dobra do wyrka, a teraz się wypchaj, bo ja cudzego bachora chował nie
            będę.
            Mnie chodzi wyłącznie o uczciwość facetów. Jeżeli chcecie seksu, dajcie to od
            razu do zrozumienia, nie róbcie nadziei tym, które was polubią, a może nawet
            pokochają, żeby w chwilę potem dostać kopa w tyłek od niedojrzałego buca.
            Im więcej czytam wypowiedzi takich właśnie osobników, tym bardziej utwierdzam
            się w przekonaniu, że miałam wyjątkowe szczęście - mam dobrego mężczyznę, który
            w życiu mi takiego numeru nie wywinie. Życzę tego każdej samotnej, spragnionej
            uczucia kobiecie.
            --
            Pojawiam się i znikam, i znikam, i znikam...
            • Tutaj akurat masz całkowitą rację, z tym że ten pan powyżej nigdzie nie napisał,
              że tą samotną matkę oszukiwał, może od początku sprawa była jasna, ze to jest
              taki "seksualny" układ, a potem ona chciała czegoś więcej wbrew układowi? ja
              skłaniam się do tej właśnie opcji, bo wiele kobiet nie rozumie i nie akceptuje
              związków opartych na seksie nawet jak się im mówi o tym wprost - zawsze gdzieś w
              głębi duszy na coś liczą, nie wierzą, że facet się nie zakochał po pół roku
              sypiania ze sobą, mają nadzieję, że taki układ jest przejściowy itp. Kilku moich
              kolegów miało taką sytuację, w tym z samotną matką również, a wiem na pewno że
              sytuacja była jasna od początku, bo w dwóch przypadkach sam na własne uszy
              słyszałem :) Ale panie tylko pozornie przyjęły to do wiadomości i dążyły do
              zaciśnięcia więzów, spowodowania rozwodów, adopcji dzieci i różnych innych
              rzeczy ze strony facetów, którzy się opierali, a w konsekwencji poszli w cholerę
              :) Oczywiście, możliwa jest wersja i drugą stronę, tacy co udają uczucie aby
              mieć z kim sypiać do wyjątków też nie należą :(
            • > Mnie chodzi wyłącznie o uczciwość facetów. Jeżeli chcecie seksu, dajcie
              > to od razu do zrozumienia, nie róbcie nadziei tym, które was polubią

              No tyś się chyba z choinki urwała. Miałbym rezygnować z dobrego seksu,
              mówiąc babce że jestem z nią tylko dla seksu (oczywistym jest, że takie
              szczere wyznanie zakończy seks)? 99,9% związków musiałoby się rozpaść
              przy takiej szczerości facetów!
              smok

              --
              wolnemedia.net
        • "To jesteś, niestety, bardzo biednym człowiekiem, skoro kobietę rozpatrujesz
          wyłącznie w kategoriach seksualnych i przyjemnościowych.
          Dojrzały facet szuka partnerki, nie koleżanki do seksu.
          A poza tym, śledząc wątek, mam wrażenie, że wpisują się tutaj sami frustraci,
          którzy mogą "odegrać" się na kobietach za to, że one ich akurat nie wybrały..."

          Cóż, tak - kobiety rozpatruję głównie w kategoriach seksualnych i
          przyjemnościowych, do głowy by mi nie przyszło aby rozpatrywać kobiety jako
          zgryzotę i utrapienie, jak mam choćby cień podejrzenia że boże nie być
          seksualnie i przyjemnie, to się w ogóle nie wiążę, ostatecznie każdy z nas wiąże
          się z partnerami po to, aby było mu dobrze, chyba że ty masz inaczej, w to nie
          wnikam!
          Jest cała masa bardzo dojrzałych facetów szukajacych po prostu dupy i wolno im,
          o ile nikogo tym nie krzywdzą, więcej - istnieją też kobiety szukające facetów
          do seksu i też im wolno, nigdzie nie jest powiedziane, że ludzie łączą się w
          pary wyłącznie z powodów matrymonialnych!
          Zupełnie nie mam powodów do frustracji, jeżeli ktoś tu na forum jest
          sfrustrowany, to właśnie samotne matki usiłujące wszystkim wbrew oczywistości
          udowodnić, że są pierwszoligowymi laskami przebierającymi w supermenach a
          dziecko to tylko taki nieistotny szczegół, na który nikt nie powinien zwracać
          uwagi, taka postawa to jest dopiero potężna frustracja. Z całego tego wątku
          wynika jak dla mnie głęboki żal do ludzi (bo wypowiadało się też krytycznie
          sporo kobiet - też są sfrustrowane?) za to, że nie doceniają ich heroicznego
          macierzyństwa i nie kochają ich dzieci, bo wszak akceptacja i miłość do dziecka
          powinna być oczywista i bezwarunkowa, a jak ktoś śmie twierdzić, że nic mu po
          cudzym dzieciaku, to jest frustratem, egoistą, dziwkarzem, niedojrzałym
          emocjonalnie popaprańcem i czym tam jeszcze, bo już nie pamiętam ... Otóż
          zaskoczę cię - jestem całkowicie zrównoważonym i emocjonalnie stabilnym facetem,
          chcę mieć rodzinę, ukochaną kobietę, ale mam co do niej pewne wymagania -
          podobnie jak samotne matki w stosunku do mężczyzn - i dziecko wedle nich jest
          dyskwalifikacją i tyle. I nie obchodzi mnie, że inni faceci zakochują się w
          samotnych matkach - ich prawo, ja też mam prawo do takich a nie innych oczekiwań
          w stosunku do partnerki!
          • Dojrzały facet szuka partnerki, nie koleżanki do seksu.

            Dokladnie tak - szuka partnerki na zycie a nie kolezanki.
            Dlatego moze zakladac ze kobieta ktora ma dziecko a ktora nie ma partnera mogla :
            1) byc kolezanka do seksu
            2) miec dziwna niejasna przeszlosc ktora spowodowala ze jest sama. Tzw "kobieta po przejsciach".

            naturalnie co do pkt 2 wina mogla lezec po stronie partnera ale MOGLA tez lezec po jej stronie (czytaj dziwny fochliwy charakter, osobowosc nie do zycia czy "problemy z glowa" (przesadzone ale mozliwe) itp. TO drugie "mogla" jest wystarczajacym argumentem za tym zeby mlody, przystojny i "wyjsciowy" facet odpuscil sobie znajomosc. Jaki w tym egoizm ? Zwykla kalkulacja do ktorej ma prawo. Zwlaszcza jesli jasno stawia sprawe od poczatku.

            Duzo facetow marzy o dziecku ale nie o takim ktore nosi cudze geny i nie takie ktore w wieku 13 lat powie mu "sp..j nie jestes moim ojcem i nie bedziesz mi mowil co mam robic" Mimo tego ze lozyl na to dziecko od 12 lat.

            Po co facetowi zadbanemu, z klasa ( i nieoszukujmy sie z kasa bo te dwie pierwsze cechy zwykle wymagaja trzeciej) osoba "z bagazem" skoro on moze przebierac w osobach bez bagazu ? On tu rozdaje karty.

            I nie ma co doszukiwac sie drugiego dna.

            --
            e-m: steady at najx dot com
            Banka nieruchomosci : tnij.com/dwagrosze
      • Ze mną jest podobnie, dokładnie z tych samych powodów rozstałem się niedawno z
        kobietą, która nie była mi obojętna, może ją nawet kochałem, ale bycie ojcem dla
        jej dziecka zdecydowanie mnie przerastało. To była fajna, dobra kobieta,
        zaliczyła głupią wpadkę i dała się różnym świętojebliwym osobom (matka, ksiądz,
        koleżanki, nauczycielka, ogólny klimat "aborcyjny" w Polsce) wpuścić w kanał z
        urodzeniem dziecka, na które wypiął się jego ojciec, wszyscy ją przekonywali
        dasz radę, obiecywali pomoc, wsparcie, a jak już dziecko było na świecie, to
        nawet matka się na nią wypięła i nie chce pilnować aby miała chwilę na w wyjście
        i poszukanie tego faceta. Ale tak to już jest, jak ktoś nie ma własnego rozumu,
        to potem żałuje, współczułem jej sytuacji i podobała mi się, ale nie aż na tyle
        aby się związać na zawsze. Nie jestem draniem, ale też nie mam ochoty robić
        nikomu prezentu z własnego życia i wpisywać się w układ, w którym to dziecko
        było dla mnie kimś obcym i niepotrzebnym, taka jest prawda. Motyw finansowy jest
        dla mnie ważny, dziecko kosztuje i aby je mieć, trzeba mieć zaplecze, inaczej to
        jest smutna wegetacja i ona właśnie tak żyła. Gdybym był bogaty i niezależny, to
        może machnął bym ręką i stwierdził, że co mi tam jedno dziecko więcej, ale w
        obecnej sytuacji muszę kalkulować i na dziecko, zwłaszcza cudze, mnie nie stać.
        Poza tym muszę się liczyć ze zdaniem rodziców, bo mają biznes, który chcę
        przejąć i rozwinąć a oni byli kategorycznie przeciw, co pewnie jest zrozumiałe.
        I rozstaliśmy się. Dobrze jej życzę, chciałbym aby sobie kogoś znalazła, ale ja
        nie czułem się na siłach, może gdybym miał 10 lat więcej? Ale dzisiaj, niestety,
        nie.
        • Według mnie po prostu jej nie kochałeś. BTW straszny konformista z
          Ciebie, "chlip, chlip, bo rodzice mnie wydziedziczą..."
          A do tej pory, kto te dziecko utrzymywał? Czemu sądzisz, że Ty
          miałbyś je w przyszłości utrzymywac?
          • "Według mnie po prostu jej nie kochałeś. BTW straszny konformista z
            Ciebie, "chlip, chlip, bo rodzice mnie wydziedziczą..."
            A do tej pory, kto te dziecko utrzymywał? Czemu sądzisz, że Ty miałbyś je w
            przyszłości utrzymywac?"

            Konformista? Moim zdanie rozsądny facet ze mnie mierzący siły na zamiary, można
            to nazywać "nie kochałeś jej", ja to nazywam "nie ładuję się w kłopoty" ...
            miłość też trzeba mieć za co utrzymać!
            Niestety jest dla mnie ważniejsza przyszłość moja, moich rodziców i biznesu, w
            którym sam wiele lat już pracuję, niż romantyczne zauroczenia i litość dla
            sponiewieranej życiem niewiasty, może spotka kogoś bardziej romantycznego i
            niefrasobliwego ode mnie.
            Kto utrzymywał dziecko? Babcia, ojciec nie płaci alimentów, z FA jakieś grosze
            dostaje. Jak się wiążesz z kobietą z dzieckiem, to chyba oczywiste, że
            przynajmniej dokładasz się do utrzymania jej dziecka, przecież nie wydzielisz
            dziecku osobnej pólki w lodówce na żarcie zakupione z jego alimentów, nie
            zostawisz w domu jadąc na wakacje, na które z alimentów nie starczy, masz
            jednego domownika więcej, więc zużywasz więcej mediów, masz większe opłaty,
            finansujesz rozrywki itp. - nie da się tego uniknąć!
            • To po co w ogóle się z nią wiązałeś? Dziewczyna tylko czas z Tobą
              straciła. A tak w ogóle litośc? Sponiewieranie życiem? Finansowa
              zależnośc? Naprawdę chyba niedługo wpadnę w samozachwyt. Sama
              utrzymuję siebie i swoje dziecko, a jakby ktoś chciał się nade mną
              litowac, bo taka jestem życiem sponiewierana, to chyba bym go
              śmiechem zabiła. Co nie oznacza, że moje życie jest lekkie. Nie
              jest, ale lubię je.
              • To po co w ogóle się z nią wiązałeś? - bo obie strony tego chciały i było nam
                ze sobą dobrze, nie obiecywałem jej na wstępie znajomości, że się z nią ożenię,
                więcej - podkreślałem że związek jest LUŹNY - mimo to chciała!

                Dziewczyna tylko czas z Tobą straciła - równie dobrze można powiedzieć, że ja
                straciłem czas z nią.

                A tak w ogóle litośc? Sponiewieranie życiem? Finansowa zależnośc? - dokładnie
                tak, była sponiewierana dzieckiem i macierzyństwem, którego nie chciała, była
                finansowo zależna od matki, byłaby zależna ode mnie gdybym się z nią związał,
                była godna litości jako osoba, która nie może układać swego życia tak jak chce.

                Naprawdę chyba niedługo wpadnę w samozachwyt. Sama utrzymuję siebie i swoje
                dziecko, a jakby ktoś chciał się nade mną litowac, bo taka jestem życiem
                sponiewierana, to chyba bym go śmiechem zabiła. Co nie oznacza, że moje życie
                jest lekkie. Nie jest, ale lubię je. - cóż mogę powiedzieć - to świetnie, że tak
                jest, tak trzymaj, bynajmniej nie twierdzę, że wszystkie samotne matki są
                biedne, niezaradne i poszkodowane, są wśród nich pewnie szefowe giełdowych firm,
                prezeski banków, właścicielki dużych biznesów, choć nie wiem do końca, czy one
                podpadają jeszcze pod kategorię samotna matka. Na nie nikt tak nie patrzy,
                przede wszystkim są kimś w sensie zawodowym, finansowym, a fakt że mają dzieci i
                nie mają partnerów jest w stosunku do tego wtórny, samotna matka to ktoś, kto ma
                problem z samodzielną realizacją się w życiu ze względu na dziecko właśnie. I
                bardzo duży odsetek samotnych matek taki problem ma: finansowy, zawodowy, męsko
                - damski, partnerski, towarzyski. Przynajmniej ja głównie takie znam.
                • Hmmm... To ciekawe co napisałeś i w sumie zmienia trochę sens całej
                  dyskusji w tym wątku. Jednym słowem są samotne matki (dosłownie
                  kobiety zajmujące się dzieckiem bez pomocy lub z minimalną pomocą
                  jego ojca) i "samotne matki" (to pierwsze+życiowa niezaradnośc,
                  rozgoryczenie itp), wychodzi na to, że ja na przykład jestem tylko
                  samotną matką, a nie "samotną matką" ;P Podejrzewam, że to te drugie
                  są tym, wg tutejszej terminologii, najmniej chodliwym "towarem".
                  Osobiście nie wyobrażam sobie, żeby mój nowy partner utrzymywał moje
                  dziecko, czy w szczególny sposób się nim zajmował, chociaż przy
                  okazji wspólnego mieszkania na pewno takie sytuacje się zdarzają.
                  Dlatego ja wybrałam sobie mężczyznę z dziecmi.
                  • Nie wiem czy ten podział ma sens. Wymyśliłem go na gorąco, bo określenie samotna
                    matka jakoś mi nie pasowało do kobiety - prezesa banku, bo to w żaden sposób
                    przecież jej nie definiuje, natomiast definiuje kogoś, kto jest np. kasjerką i
                    samotnie wychowuje dziecko, bo w tym układzie wpływ tego faktu na życie jest
                    przemożny. I oczywiście że właśnie te kobiety są najmniej chodliwym towarem na
                    rynku matrymonialnym i to się ciągnie przez wiele szczebli społecznych, bo
                    nauczycielka - samotna matka to też jest piętno, urzędniczka - samotna matka czy
                    lekarka - samotna - matka podobnie. Dopiero przy bardzo wysokim statusie
                    zawodowo - finansowym udaje się z tego piętna wyrwać.
                    Jeżeli tworzysz związek z facetem mającym dzieci, to według mnie jest najlepszy
                    układ - dokładnie taki związek sugerowali forumowicze autorce wątku i to nie
                    tylko dlatego, że nikt inny jej nie zechce, tylko dlatego, że takie osoby chyba
                    mogą się najlepiej rozumieć i wspierać. Taka rodzina patchoworkowa - dla mnie
                    poza moim systemem pojęciowym i wyobrażeniami o rodzinie - dla ciebie być może
                    całkiem dobre rozwiązanie. A co do utrzymywania nieswoich dzieci - to jest
                    oczywiste przy wspólnym mieszkaniu, zawarciu małżeństwa, stworzeniu rodziny,
                    facet, który się na to decyduje, musi sobie doskonale zdawać sprawę, ze bierze
                    sobie to dziecko na głowę niezależnie od dochodów jego matki. I właśnie dlatego
                    często się nie decyduje :)
                    • Jeszcze raz powtarzam - nie czuję, żeby to było jakiekolwiek piętno
                      (chociaż nie jestem prezesem banku). W ogóle nie postrzegam siebe
                      przez pryzmat samotnego macierzyństwa! Nie żyjemy w XIX wieku,
                      rodziny teraz są różne i chociaż rozumiem, że np. para gejów
                      wychowujących adoptowane dzieci jakieś tam kontrowersje budzi, to
                      nie wierzę, że budzi je również samotna matka, bo to jest po prostu
                      nagminne.
                      > dla mnie
                      > poza moim systemem pojęciowym i wyobrażeniami o rodzinie - dla
                      ciebie być może
                      > całkiem dobre rozwiązanie. - :) Uwierz mi, czasem życie ostro
                      weryfikuje nasze systemy pojęciowe. Sądzę, że mało osób, robiąc
                      sobie dziecko, zakłada z góry, że będzie samotnym rodzicem. Życzę Ci
                      jednak, żebyś Ty akurat nie musiał się pod tym względem zmieniac.
                      Nie da się ukryc, że rodzina, gdzie dwoje biologicznych rodziców
                      wychowuje razem swoje dzieci jest najlepszym rozwiązaniem (pod
                      warunkiem, że nie ma tam innych patologii, jak alkoholizm, czy
                      przemoc, a strony tkwią w chorym układzie dla "dobra" potomków). Ale
                      stworzenie takiej rodziny to nie jest łatwa sprawa. Z czasem mijają
                      wielkie uniesienia, pojawia się rutyna i zmęczenie, wreszcie nikomu
                      już się nie chce starac, żeby było dobrze. I tak jest w wielu
                      przypadkach, w Polsce na przykład rozpada się jedna czwarta
                      zawartych małżeństw, rozlatujących się związków nieformalnych, w
                      których są dzieci, nikt nawet nie monitoruje. A co do utrzymywania
                      nieswoich dzieci to ja też przecież ponoszę ryzyko, ja też będę
                      utrzymywała dzieci mojego partnera, bo należy on do niewielkiej
                      grupy samotnych ojców. Nie wiem czemu, ale jakoś mnie to nie
                      przeraża. Może kobietom łatwiej się bezinteresownie dzielic?
                    • Generalnie to się z Tobą zgadzam (i kilkoma powyższymi wypowiedziami). Twojej
                      motywacji nie można odmówić spójności i konsekwencji, a obserwacje są zbieżne z
                      moimi. Tym niemniej uważam, że z lekarką to już pojechałeś :) Wbrew pozorom,
                      zwłaszcza w ostatnich latach, to jest bardzo dobrze płatny zawód, a na tle
                      "średniej krajowej" to w ogóle.
    • A ja dodam, czego nie robic poszukując faceta
      1- nie pokazywać się z dzieckiem koleżanki. Przypadkiem wpadłam na całkiem
      sympatycznego pana, trzymając za ręke malca ... pięknie uśmiechniętego do tego ;)
      2- nie nosić w portfelu zdjęcia... brata :D dodam, iż brat przystojny jest ;)
    • Przede wszystkim, zanim zaczniesz szukać mężczyzny, zaakceptuj swoją
      samotność, poszukaj nowych zainteresowań, zacznij robić coś
      ciekawego. Musisz polubic sama siebie.

      Nie ma nic gorszego, niż szukanie na siłę... pasmo porażek w postaci
      stada emocjonalnych popaprańców gwarantowane!

      Internet? Czemu nie? Tylko raczej stawiaj na porządne forum, może
      być tematyczne, a nie na portale randkowe.

      I nie szukaj Bóg wie kogo, wygórowane wymagania i szukanie
      księciunia z bajki na białym koniu to pomyłka. Może przemyśl, co ty
      sama możesz zaoferować drugiej osobie?

      Nie słuchaj też tych nieopierzonych kogucików, które głośno pieją na
      forum, że dzieciate to już druga kategoria :))) Życie mocno
      weryfikuje poglądy :)))
      --
      Seksapil jest w pięćdziesięciu procentach tym, co masz, a w
      pięćdziesięciu procentach tym, co ludzie sądzą, że masz. S.Loren
    • Na imprezach motoryzacyjnych. I najlepiej jeszcze ubierz miniowe. Sukces
      murowany. A jak nikogo nie zapoznasz, to przynajmniej sobie humor poprawisz :)

      Bardzo mi sie nie podoba sposob w jaki postrzegane sa dzieci osob samotnych.
      Sporo osob pisze, ze przez dziecko samotna matka ma problem, bo nie znajdzie
      sobie faceta. Dziecko, ostatecznie tez czlowiek, sprowadzane jest do roli kuli u
      nogi, ktora nie chce sie odczepic. Po prostu tragedia jakas! Domyslam sie, ze
      pisza to panowie, ktorzy nie maja swoich dzieci. Dlatego lepiej niech sie tacy
      nie wypowiadaja. Ostatecznie sa jeszcze panowie posiadajacy potomstwo i
      jednoczesnie samotni, ktorych punkt widzenia na taka kobiete jest diametralnie
      inny. Dla kobiety wchodzenie w zwiazek z facetem z dziecmi to tez nie jest latwa
      sprawa. Bo to sa bardzo trudne i ryzykowne relacje, ktore moga rowniez stanac na
      przeszkodzie relacji miedzy doroslymi.
      Samotni rodzice wchodzac w nowy zwiazek musza pojsc na ten sam kompromis -
      zaakceptowac partnera z calym dobrodziejstwem inwentarza. I wcale nie musza na
      tym zle wyjsc. Grunt, to akceptacja i dobre nastawienie dzieci i nowego
      partnera. Jesli chodzi o pieniadze to biologiczny ojciec placi alimenty, wiec
      nie rozumiem skad argumenty, ze nowy partner bedzie musial utrzymywac dzieci
      partnerki?? A tak konczac, to dzieci wplywaja na relacje tylko przez jakis czas.
      Potem i tak ida w swoja strone, a rodzic zostaje sam jak za mlodu.
      W ogole to w pewnym wieku wypada miec juz dzieci. Chociazby z czystego egoizmu w
      ramach inwestycji na starosc.

      --
      Kazdy ma swojego trupa w szafie
      • @bombalska

        Najpierw piszesz:

        "Nie ponizajcie dzieci"

        a kilka akapitow ponizej:

        "W ogole to w pewnym wieku wypada miec juz dzieci. Chociazby z czystego egoizmu
        w ramach inwestycji na starosc."

        Widac ze komentarz pisala kobieta - kompletny brak logicznego myslenia i
        konsekwencji...
      • > Domyslam sie, ze pisza to panowie, ktorzy nie maja swoich dzieci.
        > Dlatego lepiej niech sie tacy nie wypowiadaja.

        Pudło mysza. Będziemy się wypowiadać, bo nie ma żadnych powodów żebyśmy nie
        mogli tego nie robić.
    • Hej mini girl01,mam ten sam problem ale nie mam dzieci a jestem po rozw.i tez
      chciałbym poznac kobiete nawet z dzieckiem ale jak dowiaduja sie ze rozwodnik
      wszystko przepada,pozd
    • Drogie panie. W wielu damskich postach pojawia się pojęcie "fajny facet". Jak
      twierdzą niektóre autorki owych postów, fajnych facetów nie ma. Skoro więc to
      byt abstrakcyjny, to po co wogóle szukać czegoś co nie istnieje? Nie lepiej
      poszukać czegoś realnie istniejącego ? : )

      A inne z wyżej wspomniane autorek postów, twierdzą że fajni jednak istnieją,
      tylko są zajęci.
      Same miały kiedyś facetów,zanim się z nimi rozstały, wiec idąc tym, tropem
      rozumowania, ci faceci byli wtedy zajęci, a jednak okazali się niefajni. Z tego
      wynika , że jednak zajęci faceci są również niefajni. To znaczy są fajni, ale
      tylko wtedy gdy są zajęci przez inne niewiasty.

      Czy ktoś mi może wyjaśnić o co tu chodzi? : )
    • No widzisz to po części działa na takiej zasadzie jak twoje stwierdzenie o
      wolnych facetach z pracy "a Ci wolni... hm... wole byc
      juz sama... inna planeta". My też wolimy być sami i nie mamy ochoty brać na
      siebie wielu elementów przeszłości jaką ty niesiesz. Nieudany związek z facetem,
      ukoronowany dzieckiem.Nie dziw się nam, sama będąc na naszym miejscu głęboko byś
      się zastanowiła, zanim byś wybrała gościa po rozwodzie, bądź alimentującego
      dzieci z poprzedniego związku
      Wiem jednak jedno ze nie wszystkim przeszkadza dziecko,natomiast większość nas
      woli po prostu zaczynać znajomości,z kimś podobnym do siebie, czyli jesteśmy
      kawalerami czy pannami bezdzietnymi, to siłą rzeczy trzeba zrozumieć, że szuka
      się kogoś podobnego, dla kogo będziemy równie ważni i nie będziemy na drugim
      miejscu, ponieważ dla ciebie dziecko będzie zawsze najważniejsze, natomiast ten
      ktoś, kogo chcesz poznać, siłą rzeczy będzie na drugim miejscu. Druga rzecz
      niezwykle ważna w perspektywie partnerstwa, to nie ukrywajmy, możliwość
      zalegalizowania formalnego związku.Jeżeli jesteś po rozwodzie to dla wielu
      wolnych osób, jest utrudniona możliwość wzięcia z tobą ślubu kościelnego, co np.
      dla mnie jest rzeczą niekoniecznie istotną, aczkolwiek dla wielu osób w Polsce tak.
      Masz rację koniec umartwiania się, więc po prostu zacznij od swoich
      zainteresowań i ich poszerzania :kurs językowy, kurs tańca, i w ramach
      doskonalenia umiejętności wyjścia do klubu, gdzie zawsze można kogoś poznać,
      niekoniecznie zawsze studenta, są wskazane, portale randkowe, to też nie jest
      zły pomysł, choć jak na wszystko w internecie, trzeba patrzeć chłodnym okiem.
      Życzę ci powodzenia

      --
      Franz: Do szkoły trzeba by cię posłać.
      Angela: Znów mnie wszyscy będą pie...ć.
      Franz: No, to jest argument przeciwko szkole
      -------------------------------------------------
    • mini_girl01 napisała:

      > Jestem ladna 29 letnia blondynka, mam powodzenie u mezczyzn ale ...
      > Ci co mi sie podobaja, nie podchodza,usmiechna sie i tyle. Ja nie
      > zagadam, bo ... mam jakis w sobie kompleks. Mam dziecko i zwykle jak
      > mezczyzna slyszy dziecko to ... predzej znika niz sie pojawil.

      No cóż taki "live". Ja mam sporo fajnych koleżanek w wieku 26-30 lat, bez
      dziecka i też nie mają mężczyzny. Na wsiach natomiast jest nadmiar kawalerów,
      ale im nie odpowiadają, więc są same. :-)
      Szukają idealnego mężczyzny, przy czym same nie są idealne. Po prostu deficyt
      idealnych mężczyzn i tyle. :D
      • Nom 73, a jaka jest definicja idealności??
        Między ludźmi musi być chemia i musi iskrzyć. Zapewniam Cię, że większość kobiet
        nie ogląda się za lalusiami typu Oliwier Janiak (z całą sympatią dla tego
        prezentera), czy inny Tomek Kammel. Musi być to coś, co nie daje spać po nocach
        i tym czymś na pewno nie jest uroda modela - musi wręcz pachnieć koniem, whisky
        i cygarem. Nie ma się co zmuszać na siłę.


        ----------
        Zwycięzca bierze wszystko.
(101-200)
przejdź do: 1-100 101-200 201-296

Wysyłaj powiadomienia o nowych wpisach na forum na e-mail:

Aby uprościć zarządzanie powiadomieniami zaloguj się lub zarejestruj się.

lub anuluj

Zaloguj się

Nie pamiętasz hasła lub loginu ?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Okazje.info.pl

Bestsellery

Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.