Cholera, jestem spiczles :)
> 1. Kumpel ma w pracy kolezanke, ktora stwierdzila ze pierscionek
> musi byc za 5k euro
Potencjalnemu jeleniowi - tfu, przepraszam, wybrankowi serca tej panny wyrazy
wspolczucia. Wcale nie z powodu wymagan finansowych. Kasa rzecz nabyta, a
mentalny tluk w roli zony to jednak dramat.
> 2. Moja kolezanka Polka dostala od chlopaka pierscionek ze sztucznym
> diamentem, kolezanki w pracy (irlandki) zadaly trzy
> pytania... "ojej, ile on kosztowal?" "to prawdziwy, masz certyfikat?"
Ja pierdziu. Klimaty jak z ¨The Royle Family¨.
> 3. Kolezance Polce zwierzal sie jej obecny chlopak - irlandczyk, ze
> jego byla chciala pierscionek za kilka tysiecy
To akurat jestem w stanie zrozumiec. Zarowno konwersacje, jak i fakt, ze laska
od pierscionka ma status eks.
Qrde, od zareczyn minelo juz sporo czasu, ale nie na tyle duzo, zeby mnie
demencja dopadla. Nie przypominam sobie _jakichkolwiek_ pytan o bizuterie, jaka
dostalam, jej cene oraz - hehe - certyfikaty. Kolezanki zaobraczkowane tez jakos
certyfikatami nie blyskaly. Znajomi panowie tez milcza w temacie, ile wydali.
Nuda, panie.
Zaznaczam - fanka podrobek, plastikowych dyjamentow i innych takich specjalow
nie jestem, skapcy jeczacy ile wydali na kolczyki dla narzeczonej rowniez nie
znajda w moich oczach uznania.
Rozumiem zachwyt estetyczny nad pieknym pierscionkiem czy innym gadzetem, ale
licytacja na certyfikaty diamentow i ceny bizuterii mnie rozwalila.
--
<mka> co mówicie jak wychodzicie z łazienki?
<aga> kooochaanie, jestem czyściutka i pachnąca
<ania> kochanie, ładnie wyglądam?
<darek> kochanie , narazie tam nie wchodź
