Dzi¶ też przyszła. Patrzył, jak odmierza krokami długo¶ć jednego
boku. Dwana¶cie kobiecych, drobnych kroków. PóĽniej drugi bok.
Dwana¶cie kobiecych, delikatnych kroków. I zerknięcie przez szyby do
¶rodka, choć trudno było przez nie wypatrzyć cokolwiek. Czasami, gdy
nie padało i ¶ciany kamieniczki były suche, kobieta stawała na jej
rogu i odchylała mocno do tyłu ramiona. Wtedy jej dłonie i ramiona
spoczywały na dwóch ¶cianach. Patrz±c na ni±, pomy¶lał o rzeĽbach
zdobi±cych stare żaglowce. Piękne kobiety z nagimi piersiami, wolne
i odważne. Nigdy nie stała w ten sposób zbyt długo, a gdy jej się to
zdarzyło, zawstydzona opuszczała wzrok. Jak długo można przygl±dać
się kamieniczce, nie maj±c ku temu powodu?
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialno¶ci za tre¶ć wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczaj±ce wypowiedzi naruszaj±ce prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mog± ponie¶ć z tego tytułu odpowiedzialno¶ć karn± lub cywiln±. Regulamin.
