Dała tylko swoj± miło¶ć. Po prostu miło¶ć.
Dom był ładny, może nie tak ładny, jak sobie wyobrażała, ale i nie tak szpetny,
jak się tego obawiała. Miał niewielki ogródek od frontu i na tyłach, wycieraczkę
pod drzwiami, kołatkę, toaletę w e w n ± t r z... I do tego ona, Clara, nie
zapłaciła za to wszystko zbyt wysokiej ceny. Dała tylko swoj± miło¶ć. Po prostu
miło¶ć. A wbrew temu, co mogli sobie mówić Koryntianie, udawanie miło¶ci
(sic! sic! podkr. moje, ptaptapan) nie jest wcale tak trudne, zwłaszcza je¶li
tak naprawdę nigdy się nie kochało. Clara nie kochała Archiego, ale postanowiła
od pierwszej chwili, od spotkania na schodach, oddać mu się w opiekę, je¶li
tylko on zechce j± stamt±d zabrać. I zabrał j±, a choć nie było to ani Maroko,
ani Belgia czy Włochy, uznała to miejsce za całkiem miłe, milsze od
jakiegokolwiek dot±d jej znanego.
***
It was nice, not as nice as she had hoped but not as bad as she had feared; it
had two small gardens front and back, a doormat, a doorbell, a toilet inside...
And she had not paid a high price. Only love. Just love. And whatever
Corinthians might say, love is not such a hard thing to forfeit, not if you've
never really felt it. She did not love Archie, but had made up her mind, from
that first moment on the steps, to devote herself to him if he would take her
away. And now he had; and, though it wasn't Morocco or Belgium or Italy, it was
nice not the promised land but nice, nicer than anywhere she had ever been.
(White Teeth)
