Komuna zdechła, ale Bolszewia ma się dobrze! 7

PRL NA ARENIE MIĘDZYNARODOWEJ.

Powojenne 45-lecie powinni oceniać obiektywni historycy, politolodzy,
ekonomiści, socjologowie. W tej ocenie należy uwzględnić rolę PZPR, głównej siły
sprawczej przemian w Polsce Ludowej. Eksponować skutki rewolucji przemysłowej,
przemiany na wsi, osiągnięcia w ochronie zdrowia, opiekę socjalną państwa,
rozwój kultury i oświaty.
Wśród osiągnięć Polski Ludowej trzeba podkreślić naszą aktywność na arenie
międzynarodowej. Była ona widoczna i znacząca od pierwszych miesięcy po
zakończenia wojny. Już w lipcu 1945 roku, przedstawiciele powołanego
28.06.1945r. Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej (premier E. Osóbka-Morawski z
PPS, wicepremierzy W. Gomułka z PPR i S. Mikołajczyk PSL) uczestniczyli w
Konferencji Poczdamskiej i przyczynili się do ustalenia granicy na Odrze i Nysie
Łużyckiej
Przedstawiciele tego rządu byli obecni na pierwszej sesji Zgromadzenia
Ogólnego Narodów Zjednoczonych w 1946r. w Londynie, na której Polskę wybrano na
członka w Radzie Bezpieczeństwa. Nasz wybitny uczony prof. Oskar Lange był
pierwszym ambasadorem przy ONZ, od tego czasu rośnie ranga i znaczenie Polski
Ludowej na forum międzynarodowym.
W 1953 roku nasi przedstawiciele zostali powołani do Komisji Nadzoru Rozejmu
w Korei i od tej pory Polska jest jednym z krajów najczęściej uczestniczącym w
pokojowych misjach.
Znaczącą rolę odegrała PRL w upadku kolonializmu w drugiej połowie XX wieku.
Nasza aktywność i pomoc nowym państwom (a powstało takich ponad 100) spotykała
się z ogromną sympatią wyzwolonych narodów Afryki Azji.
Bardzo ceniono polskich prawników w rozwoju kodyfikacji prawa
międzynarodowego. Polska była członkiem Komisji Praw Człowieka a z naszej
inicjatywy ONZ uchwaliła nieprzedawnianie zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko
ludzkości, przyjęto także deklarację potępiającą rasizm i ogłoszono prawa
dziecka. Kilka razy PRL była członkiem Rady Bezpieczeństwa, a nasz
przedstawiciel ambasador S. Trepczyński był przewodniczącym sesji Zgromadzenia
Ogólnego ONZ.
Polska wniosła istotny wkład w sprawie całkowitego zakazu stosowania broni
masowej zagłady. Znane były w świecie plany ministra spraw zagranicznych A.
Rapackiego z 1957 roku w sprawie utworzenia w Europie Środkowej strefy
bezatomowej i W. Gomułki dotyczącej rozbrojenia. To nasi „peerelowscy” uczeni
opracowali Raport do ONZ o tych problemach.
PRL była współorganizatorem i aktywnym uczestnikiem Konferencji
Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (KBWE). Istotny wkład w jej powstanie miał
E. Gierek i ambasador M. Dobrosielski.
Szczególna aktywność wykazywała PRL i PZPR na arenie międzynarodowej w latach
70-tych dzięki E. Gierkowi i naszej dyplomacji. Gierek był pierwszym i jedynym
przywódcą krajach socjalistycznych, który znał Zachód i miał talent do
zjednywania partnerów. Po raz pierwszy w naszej historii wizyty Gierkowi
składało trzech kolejnych prezydentów USA. W 1972 – Nixon, 1975 – Ford a w 1977
- Carter. Przypomnę, że prezydent Ford zaprosił E. Gierka do USA. Sekretarz
PZPR, przywódca komunistycznej partii, w tej ostoi kapitalizmu był przyjmowany z
najwyższymi honorami. Gierka przyjął także papież Paweł VI i oczywiście Jan
Paweł II. Odwiedzało Polskę wielu innych wybitnych polityków m. in. prezydent
Francji, król Belgii, kanclerz RFN, premier Indii.
Jest faktem, że żaden inny kraj, ani ze Wschodu ani z Zachodu, nie zrobił
tyle dla łagodzenia podziałów, przezwyciężania rozłamów i przywracania jedności
Europy jak Polska – Polska Rzeczypospolita Ludowa. O tym jednak nie wiedzą, lub
wiedzieć nie chcą dekomunizatorzy z IPN-u, politycy prawicy, wielu publicystów i
historyków. Tych ludzi dosięga aberracja. Mówię z całą odpowiedzialnością – to
łgarze, a wielu to polityczni abderyci.

B. Jakubowski.

64 ROCZNICA MANIFESTU PKWN
POLSKA PARTIA SOCJALISTYCZNA W OKRESIE 1945-1948.

Polska Partia Socjalistyczna już od Kongresu Radomskiego w 1937 roku miała
program budowy nowej sprawiedliwej Polski.
Ofensywa Armii Radzieckiej w 1944 roku zmieniła sytuację polityczną Polski w
sposób definitywny. Część członków PPS ulegając iluzji wzięła udział w
stworzeniu PKWN na czele z E. Osóbką-Morawskim. Ta sama grupa w 1945 roku
utworzyła Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej z premierem Osóbką-Morawskim. Do
tego rządu weszło również kilku przedstawicieli PPS-u na emigracji. Przez kilka
lat PPS była partia współrządzącą i starała się być łącznikiem między Polską
Partią Robotniczą, a opozycyjną PSL Stanisława Mikołajczyka.
Członkowie PPS-u brali również udział w zabezpieczaniu przemysłu przed
zniszczeniem oraz zagospodarowaniu Ziem Zachodnich i odbudowie kraju.
Bardzo duży udział PPS włożyła w upowszechnienie oświaty, kultury i nauki. W
ciągu jednego pokolenia Polska dokonała wielkiego skoku cywilizacyjnego. W
wyniku zjednoczenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii
Socjalistycznej w 1948 roku powstała Polska Zjednoczona Partia Robotnicza, która
to odtąd przewodziła siłami lewicy polskiej. Co by nie mówić, to w 1918 i 1944
roku Polacy nie tylko odzyskali państwowość ale Polska przeszła także
rewolucyjne zmiany społeczno-ekonomiczne. Powstały wówczas systemy państwowe,
które miały na uwadze interes całego społeczeństwa.
Inaczej stało się w 1989 roku. Elity polityczne, które spowodowały restytucje
kapitalizmu, odsunęły społeczeństwo od wpływu na gospodarkę, a państwo służy
interesom warstwy posiadającej. Tak więc wydarzenia po 1989 roku można określić
jako kontrrewolucję społeczno-ekonomiczną . Zostaliśmy oszukani! Lewicowość to
przede wszystkim działanie dla dobra wspólnego. To jest także solidarność
społeczna. Dlatego „LEWICA”, która popiera prywatyzację majątku społecznego, czy
podatek liniowy to lewica fałszywa. Sporo jest tej fałszywej lewicy. Nawet
tworzy nowe partie polityczne.
Jeśli chcemy walczyć o demokrację i sprawiedliwość to trzeba dokonać zmian w
obecnie funkcjonującym systemie i odsunąć od władzy elity rządzące Polską od 20 lat.
Może dokonać tego lewica społeczna złączona wspólnym programem zmian społecznych.
PROLETARIUSZE W CAŁEJ POLSCE ŁĄCZMY SIĘ!

PPS-owcy w Piotrkowie.