• drzewko
  • od najstarszego
  • od najnowszego
Dodaj do ulubionych

strój góralski

  • 27.01.05, 19:48
    Czy ktoś może napisać jak w gwarze góralskiej nazywają się poszczególne
    części stroju góralskiego?
    Edytor zaawansowany
    • 28.01.05, 16:28
      • Gość: jessyk IP: *.bialy-dunajec.sdi.tpnet.pl 28.01.05, 18:25
        Cy wiycie skąd wziyna siy góralsko moda
        urodziyła jom nasa śleboda
        niós jom ze śniygym wiater spod holi
        i zakorzyniył w sercak góroli

        górol jak oreł góry rod widzi
        przy wolnyk kwilak rod po nik chodzi
        mo biołom kosule do śniega podobnom
        spinanom pod garłem spinkom ozdobnom

        bukowe portki z parzenicami
        na nogak kiyrpce ze rzemiyniami
        kiedy na polu zimny wiater ducho
        zdobi górola wysywano cucha

        corny kapelus na głowie nosi
        jako se downo nosiył Janosik
        mo orle pióro za kapelusem
        w piersiak prowdziwom góralskom duse

        Nie ozmazanom, ba twardom jak skole
        bo twarde zycie majom górole
        musom paść owce, choć pierany bijom
        pilnujom ik w nocy, choć wilki wyjom

        Górolki tyz siy piykniy ubiyrajom
        cyrwone gorsety cudniy wysywajom
        kozdo mo kosule haftowanom biołom
        a we warkocak mo stązke cyrwonom

        Mo dwa warkoce przy potylicy
        zawse w syrokiyj chodzi spodnicy
        na karku zaś nosi cyrwone korole
        coby jom radzi widzieli górole

        Zaś góralskie nuty momy od holnioka
        i od sumu wody bystrego potoka
        a góralskie śpiywki w tyn sposób siy rodzom
        kiedy se juhasi za owcami chodzom

        I góralski toniec tyz tak siy urodziył
        Kiedy se Janicek poza bućki chodziył
        to se ku Giewontu co kwile spoziyroł
        ozwodnom nozkami drobniućko przebiyroł

        Górole przy tońcu zbyrcom ciupagami
        jako holny wiater kie piere smrekami
        nolepiyj byściy siy przekonali sami
        kiebyście tońcyli i śpiywali s nami

        (fragment wiersza Franciszka Sikonia)



        • 28.01.05, 20:49
          Jessyk! Od takiyj piyknie ubranyj dziywecki to wara Wom Dunajcanie!Hej!
          wara!. Znos tyn śpiywke( muzka i słowa Andrzeja Knapczyka -Ducha): " Hej! wara
          wom Dunajcanie!" O takie piyknie ubrane, do tego bogate dziywki to ino bitka
          była.

          Hej! Wara wom Dunajcanie od dziywcyny wara,
          By sie na wos skóra nie padała.
          Nie popuścim tyj dziywcyny skoda nawet godać,
          choć nie bedzie skora na nos padać.

          Ej, zagrojciez nom Duchowie na nucicke i nom,
          potońcymy z tom swarnom dziywcynom.
          I tańcujom Dunajcanie z tom dziywcynom swarnom,
          Cichowianie z ciupagami garnom.

          Hej! Zawrzała strasno bitka, fyrcy krew i ciało...
          dziywce płacąc, ocka wyciyrało.
          Porubali Cichowianie -ej, za w imie ojca
          śwarnyk chłopców z Cornego Dunajca.

          Lezom trupy- karcma jakby rana...
          Cichowianie tańcujom do rania.
          Przysły pote nad raniućkiem- ej, z miasta ziandary,
          brali, kuli Cichowianów, ustawiali w pary,
          Dunajcanów kładli zaś na mary.

          Pognali ik w miasto sądzić - w Wiśnic na męcarnie,
          a dziywcyna w rzyce ginie marnie.

          Tak sie chłopcy o dziywcyne ciupagami zbiyli,
          pięciu padło od ciupagi, trzók zaś powiysili,
          reśta w lochak na Wiśnicu zgniyli.
          Hej!
          • 28.01.05, 23:48
            Nic dodac, nic ujac.
            • 29.01.05, 02:37
              dunajec1 napisał:

              > Nic dodać, nic ująć.

              I tu sie nie zgodze z Tobom, dunajec1, a cemu? Bo trza nom dodać, ze strój
              góralski róźni się w zolezności z jakim górolym momy do cyniynio, nie inacyj.
              I ni mozno se tak lekućko uogólniać, ba trza se o tym pocytać i to nie mało,
              haj.
              Przecie momy:

              górali śląskik,
              górali czadeckik,
              górali żywieckik,
              górali babiogórskik
              gorali orawskik
              górali spiskik
              górali pienińskik
              gorali zagórzańskik
              gorali łąckik,
              górali nadpopradzkik,
              górali podhalański

              I co? Powiycie mi, ze syćka jednakowo chodzom ubrani, he?
              Telo.Pozdr.
        • 29.01.05, 10:53
          Moi bracia Podtatrzanie - same pany, same panie,
          rzodko kiedy oko moje doźre downe ojców stroje,
          dziewki w płosce powłaziły, portek z kręplin nakupiły,
          chłopcy wleźli w anielany, no i pany, same pany.

          jo tyz przy tym wielgo pani, bo mom suknie z ogonami

          Ale mnie to syćko złości, ludzie, weźmy sie do gorzci!
          otwierojmy downe skrzynie, nasej mamy gospodynie,
          tam spodnice, smatki, sole, barankule i korole,
          przy korolach złoty medol, dziś na niego krowe przedoj

          I gorsecik wysywany, złotom nitkom bryzowany,
          i kyrpcoski z nowłokami z bielućkimi onuckami,
          serdok z perskim dookoła - cy bych się go włozyć boła?
          kie wdziejemy takie stroje, odnowimy wnet Podhole.

          Lesce nom zadudniom basy - wróciły sie downe casy.

          Zofia Graca.

          A tak właściwie to co tao jest "serdok z perskim dookoła"?
          --
          kuulka
          • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 29.01.05, 12:03
            Nei tak jedyn za drugim to samo w koło Wojtek przepisujom i sie
            autoryzujom....Hehe...Serdok z perskim- tp serdol obsyty perskim barankiem
            dlo ozdoby wokoło - tako syrso lamówka i piykno srebrzysto, abo corno
            karakułowo.Bees na Podholu to sie przyjrzyj babom, abo chłopom w serdokak.
            Teroz troske inkso moda na te ozdóbki przy serdokak.
            Telo.Pozdr,
            • Gość: jessyk IP: *.bialy-dunajec.sdi.tpnet.pl 04.03.05, 13:30
              A mnie roz jeden ucony pon w Krakowie pedzioł, ze górolki nie som patriotkami,
              bo ni majom nic polskiego na sobie.
              Bo tak:
              korole z koralowca - Australia
              tybyty z Tybetu
              korolicki do gorsetów tyz skądsik nie z Polski - hamarykańskie heba. Jedynie to
              co pod spodem - polskie, fartuchy i kosule haftowane. Ale tako jest góralsko
              dusa. Dyć bocymy jako to za Miymców godali górolom. Góralu jakiż z was Polak,
              kiedy portki mocie góralskie. Coz tego, ze portki góralskie, kie to co w
              portkak polskie.
              • 04.03.05, 13:47
                Nie strój zdobi cłeka, ba to co mo we nuku , odzionko nawet kie bylo ino
                zgrzebne, tyz o nicym nie świadcyło, a downo stroje ludowe były barz
                skromne, hale i tu moda włazła. Na to ni ma rady.
                • Gość: jessyk IP: *.bialy-dunajec.sdi.tpnet.pl 04.03.05, 15:45
                  Babskie paradne ubranie wziyno sie z tego, ze zbójnicy brali przewożnie kupcom,
                  ftorzy przejyzdzali ślakiem bez Tatry? z Włoch,a potem te zrabowane np.korole i
                  zwoje materiału na spodnice (tybyt) darowali swoim kochankom. Miara na spodnice
                  była od buka do buka. Cy fto wiy co na tyn temat?
                  • 04.03.05, 17:01
                    A wies jessyk, ze spodnice góralskom syje sie z trzók syrzyn? To sie
                    znacy z trzók długości materiału, ftoro dlo kozdyj baby bee troske inksi,
                    zolezy to od tego kieło długasno baba, hehe. Musi sie jyj fajnie marscyć,
                    coby nawet kie przydzie, sować brzusek, nej wte, kie idęcy rzycopm
                    ( biedrami) kręci, coby jakiego siuhaja chycić w myśl zasady:

                    "tako sie mi podobo,
                    co syrokie krzyze mo,
                    a na plecak wysycie,
                    tako sie mi słysycie!"

                    Znos tom śpiywke nasom, he?

                    A teroz kie spodnice syjom prawie jaze do kostek(takie jako downo), to
                    rzeczywiście trza na niom "od buka do buka".
                    A co to znacy ? Nei przecie drzewo ni moze rosnąć blisko drzewa, co
                    nojmniyj odległość między drzewami musi być 2,5 - do 3 metrów. Cobyś
                    wiedziała, kie Twój syn bee musioł drzewo zasadzić. Wies, ze chłop musi
                    wybudować dom, spłodzić siuhaja i zasadzić drzewo, wtej je jest chłop!

                    Telo.Pozdr.
                    • Gość: jessyk IP: *.bialy-dunajec.sdi.tpnet.pl 04.03.05, 18:31
                      To tak jak taki stary dziadek godoł do babki : chałpe zek postawiył, drzewo zek
                      posadziył, ale co to jo mioł jesce zrobić?
                      • 04.03.05, 19:40
                        To dobrze, ze se jesce zbocył...hehe jako to śpiywoł Zdzisio Barglik?

                        " Choć na karku ósmy krzyzyk,
                        Jesce mi sie włos nmie śniyzy,
                        Jesce w rynkak tako krzepa
                        Co sie z młodym moge siepać.

                        Choć na karku ósmy krzyzyk,
                        Jescek bystry, jescek chyzy
                        Jesce w nogak tako krzepa,
                        Co skry z dyli moge krzesać.

                        Choć na karku ósmy krzyzyk,
                        Gymba mi sie do bab scyrzy,
                        Jesce we mnie tako krzepa,
                        Co spód gro mi jak fortepian.

                        Choć na karku ósmy krzyzyk,
                        Nie wylywom za kołniyrzyk,
                        Choć wte słabnie we mnie krzepa;
                        Cóś mnom prasko po wertepak.

                        "Ósmy krzyzyk" autor: Zdzisław Barglik ze Skawy.

                        Piykno ta śpiywka dziadków, wiiidzis kielo on jesce moze, hehe...
                        Telo.Pozdr.

                        • 27.04.05, 22:01
                          Ryktować dziywecki stroje góralskie ze skrzynie, bo na majówke trza sie bedzie
                          piyknie pozbiyrać i poparadzić, haj! Jo swój tyz wyciągom. Do uwidzynio!
                          • 04.08.05, 20:06
                            Zaś trza przyryktować sie na msze świętom Tiscnerowskom na Turbaczy ,
                            zawse w piyrsom niedziele siyrpnia, a pote na odpust do Ludźmiyrza ( 15
                            siyrpnia Matki Boskiyj Zielnej). Fto fce stroje widzieć, niek tam pojedzie
                            blisko Nowego Targu i worce ucestnicyć w urocystyj mszy góralskiyj.
                            • 05.08.05, 11:11
                              Tu mocie piyknie wyubiyranyk w stroje góralskie nase dziewcęta i nasyk
                              krzesnojców, parobków podcos wyboru nośwarniyjsyj górolecki w Biołym Dunajcu
                              wedle ostatniyj mody, bo i tu sie moda zmiynio, kie pojrzycie na stare
                              fotografie górola w jednym tu ze zamiesconyk wątków to sami dopatrzycie
                              sie róźnicy:


                              www.watra.pl/rozne/nojsworniejso2005/index.html
                              • 05.08.05, 11:15
                                Co mnie tknyno, ze na tyk staryk fotografiach ni ma bob, telo były w
                                niełasce u górola? Moze nie telo u górola , ino u tyk, ftorzy
                                fotografowali...


                                tatry-old.prv.pl/
                                • 20.08.05, 18:01
                                  W artykule wykorzystano materiały z przygotowywanej przez dr Stanisławę Staszel
                                  pracy w ramach projektu "Śladami góralskiej mody" realizowanego przez Gminny
                                  Ośrodek Kultury Regionalnej w Kościelisku.

                                  "Fenomen góralskiego odzienia"(ECZ) "Strój góralski" co trza tłumacyć:Kosula
                                  blisko ciału i sercu.. Nie dodała pani redaktor, ze górola Tatrzańskiego!

                                  Górale ubierają się tradycyjnie nie tylko "na pokaz", ale także z wewnętrznej
                                  potrzeby.
                                  Ceper przyjeżdża na Podhale, żeby zobaczyć cudowne tatrzańskie krajobrazy i
                                  zdobyć górskie szlaki. To jednak nie jedyne piękno, które go urzeka. Wrażenie
                                  na nim robi zwykły człowiek, góral, który spaceruje ulicami np. Zakopanego w
                                  pięknym regionalnym stroju, tak po prostu, bo idzie do kościoła lub akurat ma
                                  swoje rodzinne święto. To może zdarzyć się tylko tu, pod Tatrami.

                                  To nie są przebieranki

                                  - Strój podhalański nie tylko nie zaniknął, ale nadal rozwija się i zmienia -
                                  dowodzi Stanisława Staszel, pracownik naukowy Instytutu Etnologii i
                                  Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Jagiellońskiego. - Podhalanie chętnie
                                  przywdziewają swoje góralskie ubranie, które towarzyszy im nie tylko w czasie
                                  uroczystości regionalnych i imprez folklorystycznych, ale także w ważnych
                                  chwilach życiowych. Górale cenią swój strój, z którym łączą określone wartości
                                  i emocje. Zakładają go nie tylko na pokaz, by zademonstrować swoją góralskość,
                                  ale także z wewnętrznej potrzeby.

                                  Trudno znaleźć takie drugie miejsce w Polsce, gdzie tyle osób ma w swoich
                                  szafach regionalne odzienie, i to nie jedno. Często pytani o noszenie
                                  tradycyjnego stroju, podkreślają, że to nie jest przebieranie, a ubieranie się
                                  po góralsku.

                                  Regionalny zawrót głowy

                                  Boże Ciało na Podhalu, ale też zwykła niedziela czy inne święto, to momenty, w
                                  których regionalne ubranie zakłada się powszechnie. Wtedy przyjezdny turysta ma
                                  do czynienia ze swoistym show. W różnorodności noszonych strojów trudno się
                                  połapać. Spódnice w kwiaty i gładkie, gorsety lub proste bluzki, cuchy albo
                                  czarne marynarki szyte na styl wojskowy. Jak na pokazie mody! Skąd takie
                                  bogactwo w stylach? Który strój jest tym tradycyjnym? - Noszone aktualnie
                                  stroje nawiązują, ale nie są wiernym odwzorowaniem ornamentyki z przełomu XIX i
                                  XX w. Starodawne wzornictwo jest jedynie źródłem inspiracji - twierdzi
                                  Stanisława Staszel - chętnie wskazywanym i przywoływanym, co rzadko znajduje
                                  potwierdzenie w samej formie współczesnego stroju, często niemającej wiele
                                  wspólnego z pierwowzorem. Obecnie różnorodność fasonów, form i motywów
                                  zdobniczych, zwłaszcza w stroju kobiecym, jest tak ogromna, że wprawia w
                                  zakłopotanie nie tylko obserwatorów z zewnątrz, ale i samych górali.

                                  Współczesne, szczególnie kobiece szaleństwo w góralskiej modzie, to tylko
                                  kolejny dowód na to, jak naturalnym dla mieszkańca Podhala jest tradycyjne
                                  ubranie. Stroju nie odkopuje się w zabytkowych kufrach, nie rekonstruuje na
                                  potrzeby zespołu regionalnego. Cały czas "żył" i zmieniał się tak, jak
                                  zmieniają się ludzie. To, co widzimy obecnie na ulicach, to wypadkowa tego, jak
                                  góralski ubiór przekształcał się z prostego, skromnego odzienia w bardziej
                                  szykowny i bogatszy.

                                  Od pętelki do parzenicy

                                  Kiedyś strój góralski był wykonywany z najzwyklejszych materiałów, takich jak
                                  lniane płótno, białe i ciemne sukno, skóry zwierzęce. Na przełomie XVIII i XIX
                                  w. (z tego okresu pochodzą pierwsze materiały źródłowe na temat stroju
                                  noszonego przez górali) tutejsza ludność była dość uboga. Dopiero gdy zaczęło
                                  się jej lepiej powodzić, zwłaszcza na Skalnym Podhalu, choćby dlatego, że
                                  zjeżdżali tu letnicy, przyszła ochota na strojenie się. Górale otworzyli się na
                                  świat i świat do nich dotarł. Łatwiej było zdobyć fabryczne materiały, można
                                  też było podpatrzyć, jak ubierają się inni i zapożyczyć parę pomysłów.

                                  Góral z przełomu XVIII i XIX w. zakładał: czarny kapelusz ozdobiony piórkiem,
                                  muszelkami lub tasiemką, krótką koszulę z luźnymi rękawami, serdak z jasnych
                                  skór, sukienne portki podtrzymywane skórzanym opaskiem oraz kierpce. Jak było
                                  zimno, na wierzch miał długą, ze zwykłego ciemnego sukna gunię albo białą
                                  cuchę. Zamożniejsi ubierali kożuchy. Całe ubranie było prawie pozbawione
                                  ornamentów. Noszono jedynie ozdoby w postaci spinek, mosiężnych łańcuchów i
                                  wisiorów z kolorowych szkiełek. Młodego kawalera rozpoznać można było po
                                  kolorowej tasiemce, którą przypinał do kapelusza lub serdaka. Pierwsze skromne
                                  wyszycia pojawiły się w XIX w. Na spodniach, wzdłuż szwu znalazły się oblamki
                                  ze skręconej biało-czerwonej wełny oraz niewielki ornament, dający początek
                                  parzenicy, która zaczęła przybierać kształty i rozmiary przypominające te
                                  dzisiejsze na początku naszego stulecia. Wprowadzano również ozdabianie okrycia
                                  wierzchniego. Dużo zmian przyniosły lata międzywojenne. Wtedy to spodobał się
                                  styl miejski i wiele z niego zaczerpnięto. Rezygnowano z kierpca zamieniając je
                                  na turystyczne trzewiki, mężczyźni zdejmowali cuchy i zastępowali je czarnymi,
                                  granatowymi i zielonymi bluzkami - rodzajem marynarek, wzorowanymi na
                                  austriackich mundurach wojskowych. Również białe koszule szyto, podobnie jak
                                  miejskie, nakładając na nie czarne kamizelki.

                                  Podobnie wygląda historia kobiecego stroju góralskiego, który przeszedł
                                  przeobrażenie od ubogiego i skromnego po bogatszy i kształtowany przez mody
                                  przynoszone z zewnątrz. Góralka na przełomie XVIII i XIX w. ubierała: koszulę
                                  marszczoną wokół szyi z doszytym na dole kawałkiem grubego płótna, gorset
                                  spinany z przodu na haftki lub zawiązywany wstążeczką, długą, ponad kostkę suto
                                  marszczoną spódnicę oraz zapaskę. W chłodne dni otulała się dużą płócienną
                                  chustą lub kożuchem z owczych skór, a na głowę zakładała chustkę wiązaną pod
                                  brodą. Na nogi kierpce lub pantofle z sukna. Mężatki miały na głowach zawiązki -
                                  podłużne chusty okrywające czoło i wiązane z tyłu na karku. Panny nosiły głowy
                                  odsłonięte, a zdobił je zwykle piękny warkocz. Góralki jako biżuterię nosiły
                                  naturalne i szklane korale, mosiężne pierścionki i kolorowe wstążki. Kiedy w
                                  XIX w. zaczęły pojawiać się materiały fabryczne, popularne stały się
                                  jednokolorowe spódnice wykończone na dole trzema tasiemkami. Z mody miejskiej
                                  pożyczono katanki, a od przyjeżdżających tu kuracjuszek ubrania dwuczęściowe.
                                  Popularne stały się duże wełniane chusty oraz chusty z kaszmiru zdobione
                                  frędzlami. Na początku naszego stulecia wkroczyły tybetowe spódnice, zwane
                                  później "tybetkami", a na gorsetach pojawiły się stylizowane wzory roślinne
                                  wyszywane najpierw czarną, potem złotą nitką i cekinami. Tuż przed pierwszą
                                  wojną najmodniejsze góralki zaczęły nosić gorsety z białego, różowego i
                                  jasnobłękitnego atłasu, zakładały coraz bardziej urozmaicane szale i chusty.
                                  Nowością były też luźne bluzki wcinane w pasie, zapinane z przodu na zatrzaski
                                  zwane "wizytkami".

                                  W latach międzywojennych góralki zapatrzyły się na "krakowszczyznę" i zmieniły
                                  swój strój prawie nie do poznania. Stał się niezwykle kolorowy i bardziej
                                  przypominał ten krakowski niż tradycyjny, góralski.

                                  - Należy pamiętać, że paradne elementy ubioru nie występowały powszechnie -
                                  dodaje Stanisława Staszel. - Podhale w XIX w. było ubogą i zapóźnioną w
                                  gospodarczym rozwoju krainą. Miejscowa ludność nierzadko egzystowała na granicy
                                  nędzy. Charakter ubioru w tradycyjnej społeczności silnie określony był
                                  statusem majątkowym. Jego zróżnicowanie wynikało oprócz tego z pozycji i roli
                                  społecznej, grupy wiekowej i lokalnych upodobań.

                                  Moda współczesnej ulicy

                                  Góralska moda jest wciąż na nowo kreowana. Były już powroty do staroświeckiego
                                  stylu, pojawiają się współczesne pomysły, chociażby malowanych gorsetów.
                                  Współcześni krawcy z pracowni strojów góralskich stają się dyktatorami w
                                  obowiązujących trendach. - Wszyscy obserwujemy odrodzenie się tradycyjnego
                                  ubioru - komentuje pani Staszel. - Etnografowie zauważają ciągłe zmiany, ale
                                  świadczą one o tym, że s
                                  • 20.08.05, 18:09
                                    cd.:Charakter ubioru w tradycyjnej społeczności silnie określony był statusem
                                    majątkowym. Jego zróżnicowanie wynikało oprócz tego z pozycji i roli
                                    społecznej, grupy wiekowej i lokalnych upodobań.


                                    Moda współczesnej ulicy

                                    Góralska moda jest wciąż na nowo kreowana. Były już powroty do staroświeckiego
                                    stylu, pojawiają się współczesne pomysły, chociażby malowanych gorsetów.
                                    Współcześni krawcy z pracowni strojów góralskich stają się dyktatorami w
                                    obowiązujących trendach. - Wszyscy obserwujemy odrodzenie się tradycyjnego
                                    ubioru - komentuje pani Staszel. - Etnografowie zauważają ciągłe zmiany, ale
                                    świadczą one o tym, że strój jest wciąż ważny, naturalny i wpisany w kulturę.
                                    Są tacy, którzy krytykują innowacje, i tacy, którzy patrzą na nie z optymizmem.
                                    Czas pokazuje, co się przyjmuje, a co nie. Wydaje mi się, że dziwne,
                                    wynaturzone zmiany nigdy nie zostaną do tradycji wchłonięte i o to możemy być
                                    spokojni.

                                    Uwaga! W artykule wykorzystano materiały z przygotowywanej przez dr Stanisławę
                                    Staszel pracy w ramach projektu "Śladami góralskiej mody" realizowanego przez
                                    Gminny Ośrodek Kultury Regionalnej w Kościelisku i Związek Podhalan Oddział w
                                    Kościelisku.

                                    Teroz juz syćko wiycie o stroju górola tatrzańsdkiego! O innyk gorolak
                                    niek pisom prace inksi!
                                    Telo.Pozdr.
                                • 24.09.05, 01:07
                                  Uczestnikom Międzynarodowej Konferencji w Zokopanym "Podhalanie we
                                  świecie" zaprezentowano obecnom mode góralskom . Troske sie nom moda
                                  zmiyniyła, spodnice po kostki, gładkie, casami przyozdobione ino
                                  lamówkom , serdocki tyz kansi inkse, scuplyjsce i mniej ozdóbek i wysycio
                                  na nik. Piykni sie prezentowły panny góralskie do ślubu na bielućko
                                  ubrane, całe rodziny góralskie z dzieciskami, a i starse baby i gazdy. To
                                  trza widzieć, mozna se taki stroj zamowić i kupić, hale je nie toni, nie!
                                  A kie dodocie do niego prowdziwe korole, kierpce, złote kulcyki
                                  i pierzcionki, to juz majątek mozna kupić za te dudki, ftore baby
                                  wydajom na strój góralski, coby to był ino jedyn w sofie, bajako...Majom
                                  po pięć i więcej na rózne okazyje, haj.
                                  • 21.10.05, 22:35
                                    Zosia Bukowska w wiersycku: " Góralskie ubranie" tak to opisuje:

                                    Gorsecie z lelujom, babcyne kórole,
                                    Posłyście wroz ze mnom w dobrom i złom dole.
                                    Na hafcie kosulka z garzondkom i kryskom,
                                    przy krysce krzyzycek we złocie sie błyskoł.
                                    Tybetka na biedrak starodownyj mody
                                    Taki zwyk wse miały podholańskie rody.

                                    A Zosia Graca w wiersu: "Moi bracia Podtatrzanie" nawołuje ku tradycji w
                                    zakresie ubioru, zachęco:

                                    "Otwiyrojmy downe skrzynie nasyj mamy, gospodynie,
                                    tam spodnice, smatki, sole, barankuke i korole,
                                    przy korolach złoty medol,
                                    I gorsecik wysywany, złotom nitkom bryzowany.
                                    I kyrpcoski z nowołkami, z bielućkimi onuckami.
                                    Serdok z perskim dookoła - cy byk sie go włozyć boła..."

                                    Strój góralski choć sie zmiynio, to nojwoźniyjsy nośnik tradycyji na
                                    Podholu i symbol ciągłości dziedzictwa. Wyobrozocie se góroli bez tyk
                                    ik strojów?
                                    Telo.Pozdr.
                                    • Gość: c_n IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 21.10.05, 22:59
                                      Trochę Wam te stroje i folklor stary Witkiewicz podrasował;))
                                      • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 20.02.06, 14:18
                                        Gość portalu: c_n napisał(a):

                                        > Trochę Wam te stroje i folklor stary Witkiewicz podrasował;))

                                        Fajnieś to uznoł, bajako, to my chyba Witkiewicza podrasowywali, hehe...
          • 21.09.06, 13:41
    • Gość: obserwator IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 25.10.05, 08:35
      Mężatki miały na głowach zawiązki
      > -
      > podłużne chusty okrywające czoło i wiązane z tyłu na karku. Panny nosiły głowy
      >
      > odsłonięte, a zdobił je zwykle piękny warkocz.

      Moda sie zmienia. Teraz beret zakłada sie na głowicke.

      www.joemonster.org/article.php?sid=5210
      • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 25.10.05, 10:06
        Jaki beret??? Kaś to widzioł??? Pewnie to ceperka, od razu uznos, hehe, ze
        to ona!
        • Gość: . IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 25.10.05, 10:11
          a to góralka nie nalezy do klubu moherowów beretow? Ha? Mozna to tak?
          • Gość: . IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 12.11.05, 08:39
            Idzie zima, rady ni ma polityka moherowy beret trzyma. Druty w ręce i w podzięce
            dziergać ich jak najwiecej. Dla Ojca Rydzyka, dla Jasia Marysi, niech moherowy
            na straganie obok oscypka wisi. Góry moje góry....
            serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34308,3011608.html
            forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=170&w=20655331&a=31845899
            a mowiłem, że tak bęęędzie...

            forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=170&w=19950365&a=30944835
            • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 12.11.05, 09:25
              Hehe... Godos, ze nowom odziywacke i odzionka górole majom, hehe... A to Ci
              sie udało... Dobre, nie przestane sie śmioć, cy jako? Hale patrzoj na
              daty, kie my to przewidzieli, hehe... Pociesom sie , ze i Ty moherowy
              beret na głowicke zawdziejes tyj zimy. Mo być zima stulecia. Nie trza
              sie śmioć ino warko se kupić, bo jesce ik nie ozdajom, hehe. Nei
              jakomsi barankule tyz!
              Telo.pozdr. złośliwca.
              • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 08.01.06, 18:07
                W karczmie "U Wnuka" w Zakopanem zaprezentowane zostały stroje góralskie
                wykonane w pracowni Gorsecik należącej do Katarzyny Buńdy.

                W czasie wernisażu o stroju podhalańskim opowiadała
                dr Stanisława Trebunia Tutka. Tłumaczyła m.in. skąd wynika potrzeba "paradzenia
                sie":

                www.watra.pl/rozne/zakopane/gorsecikk.html
                • 09.01.06, 15:00
                  • Gość: gośćgość IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 09.01.06, 15:10
                    A która to Ciupazka? Ta z kwiatkiem czy w czarnym sweterku? Wsyćkie harne a
                    korale macie tez pikne!
                    • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 09.01.06, 18:04
                      Zodno ś nik! Patrzoj na tyn link to mos napisane fto to. Na poprzenim
                      na piyrsym nasa nojpiykniyjso we wsi dr Stasia staszek, na drugim kasia
                      buńda( gorseciarka() i córka dr habil. z UJ, znanego podhalańskiego
                      pisarza Wnuka, włościela chałupy "Karcma u Wnuka" w Zokopie na Kościeliskiej
                      ( ik były dom rodzinny). Obziyrołeś te stroje? Piykne.

                      www.watra.pl/rozne/zakopane/gorsecikk.html
                • 10.01.06, 11:18
                  W najstarszej zakopiańskiej restauracji "U Wnuka" odbył się pokaz strojów
                  góralskich z pracowni "Gorsecik" Katarzyny Buńdy. Pokazowi i wystawie
                  towarzyszyło kolędowanie z zespołem regionalnym z Poronina.

                  Gorsety, spódnice, bukowe portki, a także kożuszki i serdaki haftowane barwnymi
                  nićmi, zdobione aplikacjami, tysiącami cekinów i koralików, jakie wyszły spod
                  ręki Katarzyny Buńdy - to główny powód spotkania "U Wnuka" nie tylko góralek,
                  chcących poznać najnowsze trendy mody regionalnej, ale i wszystkich miłośników
                  góralszczyzny.

                  Strój góralski trzeba traktować jak dzieło sztuki. Starannie wykonany potrafi
                  podkreślić sylwetkę, ozdobić. Źle dobrany - oszpecić - mówiła dr Stanisława
                  Trebunia-Tutka z Instytutu Etnologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, która
                  podczas spotkania wypowiadała się na temat stroju podhalańskiego.

                  Obecnie w strojach można zauważyć nowe formy, rozwiązania dotąd nieznane.
                  Strój rozwija się, bo taka jest potrzeba duszy i ciała. Dziś baby paradzą się i
                  już nie wiedzą, co na siebie włożyć. Jedna drugą ocyma by zezarła. Myślę, że
                  aby tak haftować jak Kasia, trzeba mieć dużo talentu i wyobraźni - dodała
                  Stanisława Trebunia-Tutka.

                  Katarzyna Buńda jest absolwentką Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im.
                  Antoniego Kenara w Zakopanem. Uczyła się w klasie rzeźby. Jak przyznaje, swój
                  pierwszy gorset góralski wyhaftowała jako 13-latka, pod okiem cioci Stanisławy
                  Styrczuli-Maśniak, z której starych wzorów korzysta do dziś. Przez pewien czas
                  zajmowała się także malowaniem wzorów na strojach, jednak ceniąc tradycję,
                  powróciła do haftu.
                  Każdy haft, motyw musi być dostosowany do gatunku materiału. Oczywiście, mam
                  swoje ulubione wzory - i te właśnie staram się wykonywać najczęściej. (GAB)

                  • 21.01.06, 12:09
                    To syćko mozecie se nawet kupić, a i tak gorolami nie bedziecie, haj!


                    www.watra.pl/rozne/zakopane/gorsecikk.html
                    • 29.01.06, 12:13
                      Czy górale są już tylko w Białce?

                      - Dzwonią do mnie moi znajomi z Polski i pytają, czy teraz tylko Białka i
                      Bukowina Tatrzańska mają górali? Czy w Zakopanem już ich nie ma? Do tej pory
                      zawsze góral kojarzył się z Zakopanem, a teraz, pytają, co się stało, że to się
                      zmieniło? Inne miejscowości nie wstydzą się folkoru, nawet się tym szczycą, a
                      my w Zakopanem jakbyśmy to zatracali - przestrzega radny. - Moglibyśmy przecież
                      wizerunek górala bardziej wykorzystać w reklamach. Radny zaapelował do władz,
                      by nie zatracać tego, co regionalne, stylu góralskiego, który od zawsze był
                      wyróżnikiem dla miasta spod Giewontu. - Na tej góralszczyźnie każdy korzysta! -
                      zaznacza prezes Krzeptowski. - Wizerunek górali przez lata przez kogokolwiek,
                      kto tylko chciał, był wykorzystywany. Prezes jednak uspokaja, że nadal folklor
                      w Zakopanem jest żywy, a kultura góralska nie ubożeje. I absolutnie -
                      podkreśla - nie ma zagrożenia, by zniknęła z naszego miasta, choć napływ innych
                      kultur jest duży. Trzeba jednak, zdaniem prezesa Krzeptowskiego, by władze
                      Zakopanego wsparły bardziej rozwój tej kultury. - My w Zakopanem nie wstydzimy
                      się swej góralszczyzny, i wszędzie, gdzie uważamy, że trzeba, się nią
                      szczycimy - zaznacza Henryk Krzeptowski-Bohac. - Choć może i brakuje nam
                      ośrodka, tego miejsca, które by wiązało stowarzyszenia, ludzi chcących zajmować
                      się działalnością regionalną, promowaniem kultury góralskiej. A takich u nas
                      nie brakuje! Nie brakuje także w naszym mieście, zdaniem dyrektora Konarskiego,
                      imprez i wydarzeń o charakterze regionalnym.

                      Folklor w Zakopanem ciągle żywy
                      - Mamy przecież znany nie tylko w Polsce, ale i za granicą Festiwal Folkoru
                      Ziem Górskich, od ubiegłego roku organizujemy nową imprezę, Festiwal Łuku
                      Karpackiego. Swoje imprezy folklorystyczne organizują też stowarzyszenia,
                      przede wszystkim Związek Podhalan, m.in. Kumoterską Gońbę, Święto Ulicy
                      Kościeliskiej, czy Strążyskiej. I na tych imprezach głównie opieramy naszą
                      promocję - argumentuje dyrektor Konarski. - Promocja miasta rządzi się jednak
                      innymi prawami niż promocja wsi czy gmin podtatrzańskich. Dla mnie cała ta
                      sprawa, że w promocji Zakopanego element góralszczyzny jest ostatnio mało
                      widoczny, jest stwarzaniem sobie sztucznych problemów. Rację dyrektorowi
                      Konarskiemu przyznaje starosta Makowski, który uważa, że imprez
                      folklorystycznych w całym powiecie, również w Zakopanem nie brakuje i góral
                      ciągle kojarzy się z całym naszym rejonem. - To dobrze, że w większym stopniu
                      ten element góralszczyzny promowany jest w gminach, gdzie społeczności bardziej
                      żyją tą kulturą góralską - twierdzi Andrzej Gąsienica Makowski, starosta
                      tatrzański. - Zakopane jako miasto musi być otwarte na różne kultury, nie tylko
                      góralską, ale ogólnopolską, czy nawet europejską. I musi zachować tę
                      różnorodność, bo w przeciwnym razie jego oferta byłaby niepełna.( wywiad H.
                      K. - Gazeta Krakowska)
                      • 18.02.06, 23:27
                        • 18.02.06, 23:37
                          ani niywiysz jak wom tego zazdroszcza :)
                          • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 20.02.06, 14:20
                            A kazeście Wy Ślonzoki byli, coście to syćko potraciyli? Tyz powies, ze to
                            my, Poloki winowaci, he?
                            • 11.03.06, 20:02
                              Ani sie juz nie obezwoł, trza o to dbac, a co, ni mo fto?
                              • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 25.04.06, 12:00
                                Som jesce jest i dzięki Bogu. Przyjechali na ślub i wesele mojygo syna
                                syćkie ciotecki po goralsku, za co im barz piyknie godom w imiyniu swoim i
                                rodziny mlodyj pani - Bóg Wom za to taki wielgi zapłoć. Jo tyz
                                doślusowała, nei to weselisko cepersko - góralskie nawet sie barz udało,
                                skoda ino, ze ni miałak magnetofonu coby nagrać te syćkie przyśpiywki ludowe.
                                Ka Podhale, ka Lublin, a jesce Połuszowice w kierunku Nałęczowa...
                                Telo.Pozdr.
                                • 25.04.06, 23:23
                                  ni moz ta jakik starodownyk wzorów parzenic?
                                  trza mi pilno bo muse dać portki usyć ino takie nieduze i mało zdobne
                                  • 25.04.06, 23:26
                                    esce jedno- nie wiys ta któ moze wiedzieć usyć bluze na wór tyk Austriackik, co
                                    to nasi dostawali kie ta odsłuzyli wojsko u Cysorki Tereski???
                                    tyzbyk ta doł se usyć
                                    • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 25.04.06, 23:36
                                      Musis sie spytać mojyj siostry(patrzoj sukać tel. w ksiązce do Józefy
                                      Chromik), ona zno syćkie takie adresy, abo w Muzeum Tatrzańskim bee Pitońka
                                      wiedziała, abo jyj ociec. W Poroninie tyz jakosi baba wysywo na te syćkie
                                      konkursy. Hej! Były tu pore dni temu, skoda, ześ wceśniyj o tym nie pisoł.
                                      • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 26.04.06, 00:06
                                        p.s.
                                        Ka zaś sie wybiyros, co sie telo strois?
                                  • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 26.04.06, 12:01
                                    Kie o nik pise, powiniyn ik pokozać na fotkak, patrzoj w Muzeum Tatrzańskim
                                    na Kozińcu w Zokopie (p. Pitoń Ci powie co i jak).

                                    www.republika.pl/wysoki_wierch/Wysoki%20Wierch%20_Stroj.htm
                                  • Gość: ciupazka IP: *.it-net.pl 26.04.06, 12:05
                                  • 26.04.06, 18:23
                                    basisty napisał:

                                    > ni moz ta jakik starodownyk wzorów parzenic?
                                    > trza mi pilno bo muse dać portki usyć ino takie nieduze i mało zdobne


                                    www.watra.pl/rozne/zakopane/gorsecik/gorsecik067.jpg
                                    • 26.04.06, 18:30
                                      Tu mos nazwisko tyj dziewki, ftoro mo pracownie "Gorsecik":

                                      www.watra.pl/rozne/zakopane/gorsecikk.html
                                      • 27.04.06, 21:37
                                        piykne dziynki za syćko
                                        ty to musis mieć łeb lepsy jako gozde google :-))
                                        • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 16.05.06, 18:18
                                          Góralskie portki
                                          Fragment pracy nagrodzonej na konkursie folklorystycznym, dawno, dawno temu
                                          gdzieś w 1958 roku.

                                          Przysły złe roki. Hitler zajon Polskom i z góroli koncem kcioł zrobić Niemców.
                                          Wyseł odkoz od Gubernatora, coby syckim dać papiery, niby kenkarty. Na Podholu
                                          dawali te karty góralskie.
                                          Juści była w Dzienisu naucycielka wysiedlono z Poznania, Niemców sie boła
                                          okrutnie. Ten naucycielke wójt wyznacył dawać kenkarty. I co sie nie robi :
                                          przysed ku niej stary chłop, piknie po góralsku wyzdajany i pado:
                                          "Panienko, dejcie ta tyn karte, ino polskom". Ona noń pojrzała i godo: "No, ale
                                          wyście gazdo górol, to ni możecie brać polskiej karty ino góralskom".
                                          Rzecze chłop: "dyć jo górol ale polski, to i polsko karta mi sie patrzy".
                                          Naucycielka sie upiero: "Nie moge wom dać polskiej karty, bo wyście górol, to
                                          by mie Niemcy zamkli".
                                          "Bajto jo Polak" - gwarzy chłop.
                                          A ona patrzy po jego ubraniu i rzece: "a portki ?"
                                          "He ! portki, prosem pani góralskie, ale to co w portkach to polskie".
                                          (Adam Pach)
                                          • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 01.06.06, 13:38
                                            Tyz sie piyknie prezentuje nawet na malućkik góroleckak i górolikak,
                                            nie godajęcy o mamie i tacie.

                                            www.watra.pl/sewik/foto21/DSC_0138.JPG
                                            • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 06.06.06, 08:48
                                              Wystawę strojów regionalnych zaprezentowano w minioną sobotę w restauracji "U
                                              Wunuka" przy ul. Kościeliskiej w Zakopanem. Można było obejrzeć wyroby pracowni
                                              Stanisław Gąsienicy Wawrytki oraz Tadeusza Szostaka Berdy. Nie zabrakło muzyki
                                              góralskiej. Zagrała kapela "Dziurawiec".

                                              Nase dochtorki:
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0508.JPG
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0486.JPG
                                              Nasa Hanusia Chowaniec "Rybka" = ftoro tak piyknie gro i śpiywo
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0545.JPG
                                              i gazda Józek Pitoń:
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0492.JPG
                                              kapelus na głowicce - mus:
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0471.JPG
                                              A Jędruś Skupień z Poronina, nas v-ce starosta zokopiański jak sie piyknie
                                              prezentuje:

                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0502.JPG
                                              Odzionka - serdoki:

                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0549.JPG
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0552.JPG
                                              portki:
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0546.JPG
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0554.JPG
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0557.JPG
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0579.JPG
                                              cuchy:
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0563.JPG
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0561.JPG
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0576.JPG
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0577.JPG
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0578.JPG
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0573.JPG
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0574.JPG
                                              Sole i smatki:
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0586.JPG
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0585.JPG
                                              smatka jedwobka:
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0527.JPG
                                              A my Wom syćkim piyknie dziękujymy za tyn pokoz, niek se idzie s Wami we
                                              świat!
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0587.JPG
                                              www.watra.pl/rozne/zakopane/uwnuka/DSC_0528.JPG

                                              Telo.Pozdr. dlo syćkik!
                                              • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 13.06.06, 11:45
                                                Mozna było naciesyc ocyska w niedziele podcos uroczystego poświęcenio
                                                sztandaru oddziału Związku Podhalan w Łącku. Mszy św. przewodniczył ks.
                                                Władysław Zązel.
                                                Podcos tradycyjnyk posiadów wręcono 115 legitymacyji dlo cłonków nowego
                                                oddziału. W cęści artystycnyj wystąpiła kapela rodzinna Wojtka Boguckiego -
                                                prezesa i jednego z założycieli nowego oddziału oraz zespoły Małe Łącko, Łącko,
                                                Dolina Dunajca.
                                                Foto-relacja (zdjęcia Maciej Motor Grelok):

                                                www.watra.pl/rozne/rozne/lacko/P6110035.JPG
                                                Górole i górolki z Łącka:

                                                www.watra.pl/rozne/rozne/lacko/P6110006.JPG
                                                www.watra.pl/rozne/rozne/lacko/P6110014.JPG
                                                www.watra.pl/rozne/rozne/lacko/P6110035.JPG
                                                www.watra.pl/rozne/rozne/lacko/P6110051.JPG
                                                www.watra.pl/rozne/rozne/lacko/P6110054.JPG

                                                poświęcenie sztandaru ZP:


                                                www.watra.pl/rozne/rozne/lacko/P6110044.JPG
                                                www.watra.pl/rozne/rozne/lacko/P6110040.JPG
                                                www.watra.pl/rozne/rozne/lacko/P6110048.JPG

                                                na posiadach:

                                                www.watra.pl/rozne/rozne/lacko/P6110061.JPG
                                                www.watra.pl/rozne/rozne/lacko/P6110063.JPG
                                                • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 03.07.06, 13:38
                                                  • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 03.07.06, 13:41
                                                  • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 04.07.06, 13:14
                                                    Piyknie sie tyz te maluchy i z pysna, w strojak góralskik, nosom, bajako,
                                                    a kielo piyknie na Festynie tońcyli... :

                                                    www.watra.pl/rozne/poronin/festytn2/festynr071.jpg
                                                    www.watra.pl/rozne/poronin/festytn2/festynr056.jpg
                                                  • 09.09.06, 12:56
                                                    Uwaga!
                                                    VIII-IX Dom Ludowy w Kościelisku - Wystawa stroju góralskiego - organizator
                                                    Związek Podhalan Oddział Kościelisko .

                                                    Zapraszamy do końca września! Pytomy piyknie!

                                                    www.watra.pl/rozne/koscielisko/monika/DSC01769.JPG
                                                  • 20.09.06, 08:26
                                                    Przed willą "Koliba" w Zakopanem spotkali się w sobotę uczestnicy Święta Ulicy
                                                    Kościeliskiej, by podziwiać najpiękniej ubrane gaździny z Podhala.

                                                    Jury oceniało stroje wykonane współcześnie i te z minionego wieku. Stefania
                                                    Mrowca Piekarz prezentowała stuletni strój, który dostała od Janiny Zubek, a
                                                    nowinką współczesnej spódnicy okazała się specjalna kieszonka na telefon
                                                    komórkowy. Do konkursu "Przezieracka skrzyni" stanęły starsze i młodsze
                                                    gaździny, a komisja postanowiła nagrodzić wszystkie uczestniczki. O tym, że
                                                    panie zasłużyły na uznanie, przekonać się można oglądając zdjęcia.

                                                    Dużo trudniejsze zadanie miało jury konkursu na najlepszą nalewkę, który odbył
                                                    się w gościnnych progach Liliany i Henryka Krzeptowskich Bohaców. Zgłoszenia
                                                    przyjmowano do ostatniej chwili. Tuż przed degustacją w długim szeregu pojawiły
                                                    się cztery dodatkowe tajemnicze butelki "Klubu gorzelnianego". Zgłaszająca nie
                                                    chciała podać personaliów wytwórców, co mogłoby skończyć się dyskwalifikacją
                                                    trunków. Co cieszyło jurorów, to dbałość nie tylko o poprawny wygląd, smak i
                                                    moc przygotowanych trunków, ale i o godną ich oprawę. Niektóre nalewki podane
                                                    zostały w zalakowanych butelkach, z własnoręcznie wykonanymi etykietami.

                                                    "Okowitka Matuscyna z Poronina" została zaserwowana przez Józefę Chromik, w
                                                    gorzelni gaździny Marii Świerk wyprodukowano "Miodowy Animusz".

                                                    "Co natura dała, tom do buteleczki pozbierała, spirytusikiem zalała i oby wam
                                                    moja naleweczka smakowała", a także "Nalewka cytrynowa dla każdego niech będzie
                                                    smaczna i zdrowa" - napisali na etykietach Stefania i Jan Mrowcowie.

                                                    Liliana Krzeptowska zaserwowała cytrynówkę w wiekowej karafce, a w zwykłej
                                                    butelce - Zofia Karpiel Bułecka. Jury kosztowało też litworówki jej produkcji,
                                                    którą porównywano z wyrobem Władysława Walczaka oraz Zofii i Władysława
                                                    Walczaków Bonieckich. Ta ostatnia para przyrządziła też calvados i tarninówkę.
                                                    A wszystko podane w butli z potrójną szyjką. Bożena Mularczyk zrobiła nalewkę
                                                    malinową i "Nalewkę farmaceutów", Dariusz Wyżykowski "Gaździnówkę", Teresa
                                                    Jasnos imbirówkę i wiśniówkę, a Barbara Prelich - porterówkę.

                                                    Po podliczeniu punktów komisja stwierdziła, że pierwsze miejsce zdobyła
                                                    porterówka Barbary Prelich, drugie - wiśniówka Teresy Jasnos, a trzecie -
                                                    "Nalewka farmaceutów" Bożeny Mularczyk. (RAV)

                                                    www.watra.pl/rozne/zakopane/koscieliskaa.html
                                                  • 29.10.06, 19:32
                                                    I zaś "U Wnuka" spotkanie ze sztuką.

                                                    "Małgorzata Wonuczka – Wnuk, po raz kolejny zorganizowała spotkanie ze sztuką,
                                                    w restauracji U Wnuka w Zakopanem. Przy muzyce kapeli Piotra Hazy można było
                                                    obejrzeć piękne hafty Danuty Walkosz - Jambor i góralskie meble wykonane prze
                                                    jej męża Stanisława. Ta najstarsza zakopiańska restauracja, jak żaden lokal pod
                                                    Tatrami świetnie się nadaje do prezentacji oryginalnych wyrobów regionalnych,
                                                    zawierających w sobie kunszt i tajemnice warsztatu pielęgnowanego od pokoleń.
                                                    Niepowtarzalna atmosfera drewnianego wnętrza tworzona przez bajeczną
                                                    kolorystykę strojów góralskich, bukiety kwiatów wręczane autorom prac i muzykę,
                                                    już po raz dziewiąty urzekła licznych gości, wśród których nie zabrakło
                                                    Starosty Tatrzańskiego Andrzeja Gąsienicy – Makowskiego i Burmistrza Miasta
                                                    Zakopane Piotra Bąka. Haft regionalny nie jest zwykłą sztuka zdobniczą:
                                                    Witomy piyknie:
                                                    www.watra.pl/rozne/zakopane/wnuk4/DSC_9327.JPG
                                                    www.watra.pl/rozne/zakopane/wnuk44.html
                                                  • 03.09.07, 11:55
                                                    Kolejna wystawa poświęconą sztuce podhalańskiej. Gościem wieczoru
                                                    był Ks. Zbigniew Pytel

                                                    www.watra.pl/rozne/zakopane2/foto7/Pytel_U_WNUKA_0001.jpg
                                                    www.watra.pl/rozne/zakopane2/uwnuka2.html
                                                    --
                                                    AA
                                                  • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 13.11.06, 12:41
                                                    Na piykne i bogate weselisko trafiyli my w październiku wBukowinie
                                                    Tatrzańskiej, pore fotek zrobiyłak sama pod kościołem i w kościele , narazie
                                                    jednom ś nim tutok wciepie do tematu, piykne do cudu te nase malućkie
                                                    górolecki i góroliki, nie godajęcy o inksyk:

                                                    fotoforum.gazeta.pl/3,0,287415,2,4.html

                                                    Nei co? Widzom Wom sie?
                                                  • 26.11.06, 15:14
                                                  • 26.11.06, 15:47
                                                    dunajec1 napisał:

                                                    > Nic dodać, nic ująć.

                                                    I tu sie nie zgodze z Tobom, dunajec1, a cemu? Bo trza nom dodać, ze strój
                                                    góralski róźni się w zolezności z jakim górolym momy do cyniynio, nie inacyj.
                                                    I ni mozno se tak lekućko uogólniać, ba trza se o tym pocytać i to nie mało,
                                                    haj.
                                                    Przecie momy:

                                                    górali śląskik,
                                                    górali czadeckik,
                                                    górali żywieckik,
                                                    górali babiogórskik
                                                    gorali orawskik
                                                    górali spiskik
                                                    górali pienińskik
                                                    gorali zagórzańskik
                                                    gorali łąckik,
                                                    górali nadpopradzkik,
                                                    górali podhalański

                                                    I co? Powiycie mi, ze syćka jednakowo chodzom ubrani, he?
                                                    Telo.Pozdr.

                                                    A o góralach sądeckich zapoomniauas´
                                                  • 26.11.06, 15:58
                                                    Fakt, oni tyz sie jesce dzielom...Górale sądeccy - grupa etniczna zamieszkująca
                                                    rozległy obszar Beskidu Sądeckiego i tym samym wykazująca znaczne zróżnicowanie
                                                    etnograficzne w obrębie grupy. Możemy wyróżnić Górali Łącko-Kamienickich,
                                                    Ryterskich i Piwniczańskich. Moze w tyk g. łąckich sie by sie naśli?
                                                    Lachy?!
                                                    teams.karpaty.edu.pl/pieniny/lachy.htm

                                                    rzeznicy.republika.pl/t2001/beskids/bs05.html
                                                    www.szling.com/03_4.htm
                                                  • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 28.01.07, 00:01
                                                  • 28.01.07, 00:07
                                                  • 01.02.07, 19:39
                                                  • 01.02.07, 20:01
                                                  • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 01.02.07, 22:57
                                                  • 19.02.07, 12:15
                                                    A nase ostatki ka?
                                                    --
                                                    AA
                                                  • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 07.03.07, 13:44
                                                    Ciotki, ujki som jest jesce tacy, co piykne stroje syjom, nei, hale na to
                                                    trza dość długo cekać. Ciotkami nazywo sie na Podhalu starse baby,
                                                    niekoniecnie spokrewnione z wypowiadającymi to słowo osobami. To samo sie tycy
                                                    ujków. To som jest wyrazy szacunku, a po nasemu - momy ik w zocy.
                                                    Takom Ciotkom nazywo sie Zoske Karpielową–Bułeckę, pierso dama Zakopanego i
                                                    najwożniejso klientka Jerzka Siekierki ze Suchego. W skrócie Bułeckula i
                                                    choćby sto bab na dziedzinie miało to samo nazwisko, to wiadomo, o kogo
                                                    chodzi, haj. Kielo mo sof z odzieniem, to nie wiem, cy sama o syckik wie,
                                                    hehe. NIe dziwota, ze o niej i tyk sofak kursujom juz legendy. Ni ma imprezy
                                                    coby na niej nie byla, za kozdym razem inacyj poubierano. Mo
                                                    tyk "dziadów", a mo...Jedni sacujom ze mo 300 „dziadów”, inksi, ze ino 150.

                                                    "Dziadami" na Podhalu nazywomy stare rzecy do ubranio. Bedom to odziywacki,
                                                    szole, kozuchy, serdoki, jedwobki choćjakie na wesele i na pogrzeb spodnice,
                                                    fartuchy i katany. Nie ino Bułeckula, ba i inkse nase baby barz chętnie
                                                    pokazujom co majom i kielo w swoik sofak i komdach. Na moj dusiu, tak ino na
                                                    oko u mojyj siostry mo tego syćkiego około setki. Pół wsi byś ubroł.
                                                    Ze trzydzieści kompletów Bułeckuli sył jej som Jędrek Siekierka ze Suchego.
                                                    Kie beecie fcieli se co usyć to prosto do Suchego, do Jędrzka Siekierki!
                                                    www.zamiastem.pl/tradycja/art4.html
                                                  • Gość: Ciupazka IP: *.it-net.pl 07.03.07, 13:50
                                                    ŚLADAMI PODHALAŃSKIEJ MODY
                                                    Podhalańska Oficyna Wydawnicza, Kościelisko 2007.
                                                    Autor: dr Stanisława Trebunia-Staszel

                                                    Publikacja „Śladami podhalańskiej mody” jest wynikiem długoletnich badań nad
                                                    strojem regionalnym, prowadzonych przez Stanisławę Trebunię-Staszel. To
                                                    niezwykle wnikliwa i bogato ilustrowana monografia stroju podhalańskiego. To
                                                    również zbiór pokaźnych materiałów źródłowych i fotografii. Publikacja bardzo
                                                    oczekiwana, bowiem dotychczas problematyka stroju górali Podtatrza nie
                                                    doczekała się tak obszernego opracowania.
                                                    Strój góralski to szczególny znak odrębności i tożsamości regionalnej. Jest
                                                    elementem identyfikacji z kulturą i tradycją. Był nie tylko ubiorem,
                                                    stanowiącym odbicie lokalnych gustów i mód, ale spełniał wiele ważnych
                                                    społecznie funkcji, był m.in. swoistym rodzajem wyznacznika statusu
                                                    materialnego, przez lata świadczył i dziś świadczy także o zamożności
                                                    mieszkańców Podhala.
                                                    W obecnych czasach jest zakładany przy okazji świąt kościelnych, uroczystości
                                                    rodzinnych, a także występów zespołów regionalnych. Wpisany jest na stałe w
                                                    życie kulturalne i społeczne Podhala. Jest czymś, co wyróżnia górali spośród
                                                    mieszkańców innych regionów i bodaj najbardziej rozpoznawalnym elementem
                                                    kojarzącym się z górami i góralszczyzną. O jego walorach, o tym w jaki sposób
                                                    przez lata ulegał zmianom i o śladach podhalańskiej mody pisze w swojej książce
                                                    Stanisława Trebunia-Staszel.

                                                    Książka do nabycia w Domu Ludowym Zwiążku Podhalan w Kościelisku, także
                                                    w
                                                    sprzedaży wysyłkowej. Tel. 018 20 700 51 , e-mail:
                                                    malgorzata.karpiel@koscieliska.pl
                                                    Gratulacje dla Stasi!



                                                  • 25.03.07, 20:56
                                                    w Krakowskim Oddziale Związku Podhalan odbyły się posiady, w czasie których
                                                    Stanisława Trebunia-Staszel opowiadała o góralach marmaroskich z regionu
                                                    Maramureş w Rumunii. Swą opowieść o kulturze i codziennym życiu mieszkańców
                                                    tego regionu, ilustrowała bogatym materiałem fotograficznym, zebranym w czasie
                                                    badań prowadzonych w latach 2004-2006 przez zespół etnografów z Instytutu
                                                    Etnologii i Antorpologii Kulturowej UJ, działający pod kierunkiem dr Małgorzaty
                                                    Maj. W drugiej części prelegentka zaprezentowała swą książkę o stroju górali
                                                    podhalańskich Śladami podhalańskiej mody, która w lutym 2007 r. ukazała się
                                                    nakładem Podhalańskiej Oficyny Wydawniczej".
                                                    www.watra.pl/rozne/krakow/foto7/POSIADY_ZP_0072.jpg
                                                    www.watra.pl/rozne/krakow/foto7/POSIADY_ZP_0037.jpg
                                                    Obejrzyjcie tę foto-relacje (zdjęcia Barbara Dąbrowska), bardzo ciekawa:


                                                    www.watra.pl/rozne/krakow/zp.html

                                                    --
                                                    AA
                                                  • Gość: Ciupazka IP: 84.201.213.* 23.04.07, 22:00
                                                    Brawo Staszka!!!W Krakowie odbyła się promocja książki Stanisławy Trebuni-
                                                    Staszel pt. ŚLADAMI PODHALAŃSKIEJ MODY wydanej przez Podhalańską Oficynę
                                                    Wydawniczą. Publikacja jest wynikiem długoletnich badań nad strojem
                                                    regionalnym, prowadzonych przez autorkę. To niezwykle wnikliwa i bogato
                                                    ilustrowana monografia stroju podhalańskiego. To również zbiór pokaźnych
                                                    materiałów źródłowych i fotografii. Publikacja bardzo oczekiwana, bowiem
                                                    dotychczas problematyka stroju górali Podtatrza nie doczekała się tak
                                                    obszernego opracowania.
                                                    Strój góralski to szczególny znak odrębności i tożsamości regionalnej. Jest
                                                    elementem identyfikacji z kulturą i tradycją. Był nie tylko ubiorem,
                                                    stanowiącym odbicie lokalnych gustów i mód, ale spełniał wiele ważnych
                                                    społecznie funkcji, był m.in. swoistym rodzajem wyznacznika statusu
                                                    materialnego, przez lata świadczył i dziś świadczy także o zamożności
                                                    mieszkańców Podhala.
                                                    W obecnych czasach jest zakładany przy okazji świąt kościelnych, uroczystości
                                                    rodzinnych, a także występów zespołów regionalnych. Wpisany jest na stałe w
                                                    życie kulturalne i społeczne Podhala. Jest czymś, co wyróżnia górali spośród
                                                    mieszkańców innych regionów i bodaj najbardziej rozpoznawalnym elementem
                                                    kojarzącym się z górami i góralszczyzną. O jego walorach, o tym w jaki sposób
                                                    przez lata ulegał zmianom i o śladach podhalańskiej mody pisze w swojej książce
                                                    Stanisława Trebunia-Staszel.
                                                    Książka do nabycia w Domu Ludowym Zwiążku Podhalan w Kościelisku, także w
                                                    sprzedaży wysyłkowej. Tel. 018 20 700 51 , e-mail:
                                                    malgorzata.karpiel@koscieliska.pl

                                                    Foto-relacja (zdjęcia Barbara Dąbrowska):

                                                    www.watra.pl/rozne/krakow/foto8/mod_pod_0003.jpg
                                                    www.watra.pl/rozne/krakow/foto8/mod_pod_0043.jpg
                                                    www.watra.pl/rozne/krakow/foto8/mod_pod_0002.jpg
                                                    www.watra.pl/rozne/krakow/foto8/mod_pod_0082.jpg
                                                    www.watra.pl/rozne/krakow/foto8/mod_pod_0140.jpg
                                                    www.watra.pl/rozne/krakow/foto8/mod_pod_0046.jpg
                                                    cosik muzykanci nawalyli ze strojem w Krakowie

                                                    www.watra.pl/rozne/krakow/foto8/mod_pod_0001.jpg
                                                    dzieweckipiyknie wyubiyrane...

                                                    www.watra.pl/rozne/krakow/foto8/mod_pod_0008.jpg
                                                    www.watra.pl/rozne/krakow/foto8/mod_pod_0013.jpg
                                                    www.watra.pl/rozne/krakow/foto8/mod_pod_0010.jpg
                                                    www.watra.pl/rozne/krakow/promocja2.html
                                                    Gratulacje!!!
                                                  • 28.04.07, 10:14
                                                    Książka Stanisławy Trebuni-Staszel robi furore, a o stroje teroz bedom sycka
                                                    ie pytac, ka kupić? Kie przecytocie cały wątek, to sie dowiecie!


                                                    "Góralskie odzienie a życie"

                                                    Wychodzili z półmroku, przez rzeźbione wrota, mieli w rękach radła, grabie,
                                                    kosze z grulami, szatkownice, kołowrotki; mężczyźni - także butlę z gorzałką.
                                                    Reflektor raz jedną, raz inną grupę dobywał z mroku, pobudzał do ruchu. Reszta
                                                    wtedy zamierała.

                                                    I jak nić z kołowrotka snuło się ludzkie - góralskie życie w obejściu, koło
                                                    kościoła, w karczmie, na jarmarku, w domowym zaciszu. Słychać było targowe
                                                    odgłosy, śpiew ptaków, szum wody, poświst wiatru, młóckę, świąteczny rozgwar,
                                                    dźwięczenie szkła.

                                                    W tle, na ekranie, w rytm mocnej muzyki, przepływały wartko obrazy minionego,
                                                    ludzkie twarze, postaci w kabotach, chustkach, kapeluszach "z kostkami" na
                                                    głowach. Ci, których już nie ma na ziemi oranej, obrabianej spracowanymi
                                                    rękami. Taką sceniczną oprawę nadali "Śwarni" promocji zapowiadanej wcześniej,
                                                    wyjątkowo urodziwej i wartościowej książki Stanisławy Trebuni-Staszel -
                                                    "Śladami podhalańskiej mody. Studium z zakresu historii stroju górali
                                                    podhalańskich". Jest to kolejna pozycja Podhalańskiej Oficyny Wydawniczej z
                                                    siedzibą w Kościelisku i tamtejszego Oddziału Związku Podhalan.

                                                    Tym razem wydana przy wsparciu Uniwersytetu Jagiellońskiego (autorka jest
                                                    pracownikiem naukowym Instytutu Etnologii i Antropologii UJ), Urzędu
                                                    Marszałkowskiego, nowotarskiego Oddziału Związku Podhalan i kilku prywatnych
                                                    dobrodziejów.

                                                    Co to jest pojedzinka, odziewacka albo kistka, miechór, stremfle; kiedy i skąd
                                                    przywędrowały na Podhale poszczególne elementy stroju kobiecego i męskiego, jak
                                                    zmieniał się wygląd parzenicy, jakie wpływy decydowały o modyfikacjach
                                                    elementów ubioru górali, jak nosili się "panowie", do czyich ubiorów
                                                    przeniknęły elementy stroju podhalańskiego - tego i mnóstwa innych ciekawych
                                                    rzeczy można się dowiedzieć z tego, niemal albumowego wydania. Czyni go albumem
                                                    wielość interesujących, artystycznych, znakomicie reprodukowanych, z
                                                    pietyzmem "wyciąganych" (jeśli chodzi o starsze fotografie) zdjęć. Kredowy
                                                    papier podnosi jakość materiału ilustracyjnego.

                                                    Dr Stasia Trebunia-Staszel gromadziła wszystko, co było jej potrzebne
                                                    do "Studium" przez dziesięć lat, począwszy od roku 1994. W roku 2004
                                                    przeprowadzała natomiast żmudne badania, rejestrując sytuacje, w których
                                                    pojawia się strój góralski.

                                                    Ponieważ - jak mówiła - sama jest góralką i w podhalańskim odzieniu chadza,
                                                    fotografowanie ludzi, zwłaszcza podczas uroczystości religijnych, było sprawą
                                                    dość krępującą. Ale o współczesnych funkcjach stroju podhalańskiego traktuje
                                                    tylko jeden z rozdziałów. Więcej czasu zabrało autorce znajdowanie materiałów i
                                                    eksponatów w muzeach, archiwach, w kraju i za granicą. Jeździła "na Luptów" i
                                                    do Bratysławy, szukała w podhalańskim odzieniu wpływów wołoskich, węgierskich,
                                                    słowackich. Nie wszystkie zgromadzone podczas tych kwerend zdjęcia zmieściły
                                                    się w książce. Może kiedyś złożą się na wystawę i będzie ona rarytasem dla
                                                    wszystkich Podhalan, którzy choć trochę utożsamiają się z "nasym odzieniem".

                                                    Sama autorka nazywa swoje studium - opatrzone w cały aparat przypisowy,
                                                    bibliografię, słownik terminologiczny (z częścią gwarową), wyszczególnienie
                                                    elementów stroju kobiecego i męskiego, spis informatorów, indeks osób i
                                                    miejscowości, elementy zdobień, wykroje, nawet... wykaz aktualnych cen
                                                    poszczególnych elementów ubioru - tylko "dotknięciem bogatych dziejów
                                                    podhalańskiego stroju". I pierwszym krokiem w kierunku monografii stroju
                                                    podhalańskiego w cyklu polskich strojów ludowych.

                                                    Tak pięknie wydane i zilustrowane "Studium" "pracą zbiorową" można nazwać o
                                                    tyle, że ornamenty zdobnicze rysował Janusz Tycner, wykroje elementów strojów
                                                    męskiego i kobiecego opracowały Anna Buńda i Maria Buńda. Sięgnęła też autorka
                                                    m.in. po kapitalną, pełną góralskich i zbójnickich typów tekę austriackiego
                                                    urzędnika Blumenfelda. W ostatnim rozdziale śledzi podhalańskie inspiracje,
                                                    wpływy, zapożyczenia - nie tylko w sąsiednich grupach regionalnych.

                                                    Po tę księgę - kompendium wiedzy o ubiorze, jego historii i tendencjach w
                                                    góralskiej modzie - będą (dopóki nie powstanie monografia) sięgać kolejne
                                                    pokolenia regionalistów. Za danie im jej do rąk - chwała pracowitej jak mrówka
                                                    autorce i jej estetycznemu zmysłowi, a także Podhalańskiej Oficynie Wydawniczej
                                                    z Kościeliska, która utrzymuje wysoki poziom. (ASZ)

                                                    --
                                                    AA
                                                  • 12.03.08, 15:06
                                                    Wbrew pozorom strój góralski ulega modom. Popularne kiedyś cekiny, sutasze i
                                                    taśmy dziś wypierają hafty. Dawne wzory odgrzebywane są w skrzyniach na strychu.
                                                    Im starsze i oryginalniejsze, tym lepiej. Liczy się tu najdrobniejszy szczegół.
                                                    Ważne jest jedno - zgodność z tradycją, wsparta własną inwencją.
                                                    18 kB Siostry Zofia Łukaszczyk i Anna Michalik szyją i haftują stroje góralskie
                                                    od wielu lat:

                                                    www.koscieliska.pl/gallud/stopka-faktor.htm

                                                    forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=170&w=98659
                                                    --
                                                    AA
                                                  • 18.03.08, 21:05
                                                    W tym roku dla góralskich zespołów działających w ramach Związku Podhalan
                                                    zostaną zakupione odzienia goralskie za 116 tysięcy złotych.

                                                    Młodzi górale doczekają się nowych strojów. Dotację na ten cel przewidział
                                                    podczas ostatniego posiedzenia Zarząd Województwa Małopolskiego. Decyzja ma być
                                                    bodźcem do rozwijania bogatej kultury Podtatrza. Wydatek nawet 2 tysięcy
                                                    złotych staje się barierą dla uczestnictwa dziecka w zajęciach regionalnego
                                                    zespołu. W niektórych grupach, które prezentują tańce i śpiew gór, zakupy
                                                    kierpców, pasów, spódnic czy gorsetów nie były robione od ponad 20 lat.

                                                    – W programie będą mogły uczestniczyć zespoły, które mają 15 procent wkładu
                                                    własnego na zakupy – mówi Andrzej Skupień, wiceprezes związku.
                                                    Część zespołów funkcjonuje w oparciu o własne stroje.Dzieci szybko wyrastają z
                                                    kamizelek i portek. Stroje szybko się zużywają. A.Skupień przyznaje, że dla
                                                    kierowników zespołów zakup strojów to poważny wydatek. W zależności od postury
                                                    młodego górala cena może sięgać od tysiąca do ponad dwóch tysięcy złotych. Z
                                                    inicjatywy Zarządu Województwa Małopolskiego cieszą się ogromnie kierownicy i
                                                    instruktorzy dziecięcych grup na Podhalu. Łącznie w ramach całej organizacji
                                                    zrzeszającej górali funkcjonuje 39 zespołów. Większość portek, koszul, spódnic i
                                                    gorsetów, w których występują dzieci, pamięta jeszcze lata 70., a nawet 60. Dla
                                                    grup folklorystycznych coroczne zakupy kończą się na pozyskaniu części
                                                    garderoby, które ulegają najszybszemu zużyciu – kilku par kierpców i koszul.
                                                    Ile kosztuje kompletny strój?

                                                    Strój męski:

                                                    kierpce – 350-700 zł,
                                                    portki – 580-950 zł,
                                                    spinka – 120-450 zł,
                                                    ciupaga – 100-500 zł,
                                                    opasek – 400-560 zł,
                                                    kapelusz z kostkami – 140 zł (do tego prawdziwe piórko – 500 zł),
                                                    koszula – 120-180 zł,
                                                    serdak – 1500 zł,
                                                    cucha biała – 1100-1500 zł,
                                                    cucha czarna – 1350 zł,
                                                    Razem: od 5620 nawet do 8330 zł.

                                                    Strój damski:

                                                    kierpce – 350-700 zł,
                                                    halka – 100-250 zł,
                                                    spódnica – 250-420 zł,
                                                    bluzka – 100-450 zł,
                                                    gorset – 100-2500 zł,
                                                    korale – 100-800 zł (prawdziwe nawet kilka tysięcy),
                                                    serdak – 1200 zł,
                                                    kożuch – 1500 zł,
                                                    biały kożuch – 2500 zł.

                                                    Razem: od 6200 do 10 320 i więcej. Każda góralka nosi bowiem do stroju złotą
                                                    biżuterię.



                                                    --
                                                    AA
                                                  • 12.06.08, 10:15
                                                    Wiecie, co Wom powiem, to Wom powiym, ale Wom jesce powiem, ze nobarzyj
                                                    mnie mortwi tótó, ze moje dzieciska, ani tyz i wnuki, a mom ik juz przecie
                                                    seścioro, zodne nie bedzie w góralskim odzionku chodziyło, telo zek
                                                    wyzdajała w swoim zywobyciu, kiek sie wyniesła z chałupy do skół i "za
                                                    chlebem, Panie, za chlebem".A do tego jesce, cepra za chłopa miała. Tak wej
                                                    górole pomalućku , a wse, a wse, zgichnom... Beecie widzieć. A cepry sie
                                                    poubiyrajom w naskie odzionka. Tak bedzie, na mój dusiu, nei gwary góralskiej
                                                    bedom sie ucyć ze "słownika gwary podhalańskiej", he, he... Ani mnie nie do
                                                    śmiychu, haj... To mi nie daje spokoju...

                                                    Jakoz myślicie, bedzie tak, cy nie?
                                                  • Gość: polaniorka IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 01.08.08, 21:46
                                                    Jo siedzym w Kościelisku tyz jestym góralkom nolezem do zespołów
                                                    góralskich i jakimś cudem mom tońsy stró góalski

                                                    -kierpce 350
                                                    -halka 80
                                                    -bluska 130
                                                    -gorset 200
                                                    -korale 100 (dwa wojki prowdziwe)
                                                    -serdok 200
                                                    -korzuch 500

                                                    co prowda strój nie tybetowy ba haftowany starodowny tys paradny ,
                                                    piekny i tońsy bo ino 1560 zł
                                                  • 02.08.08, 13:29
                                                    Bez cudów, kie Ci dopłacili...sponsorzy
    • Gość: MartuChNa^^ IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 29.09.08, 17:40
      Też bym chciała to wiedzieć
  • Powiadamiaj o nowych wpisach

Wysyłaj powiadomienia o nowych wpisach na forum na e-mail:

Aby uprościć zarządzanie powiadomieniami zaloguj się lub zarejestruj się.

lub anuluj

Zaloguj się

Nie pamiętasz hasła lub loginu ?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.