Re: dalej "dojrzałość" - fragment tekstu

sstar napisał:

> w Czechach chyba mieszają i w zależności od zmierzonego (nie
> subiektywnego)
> poziomu kwasu mają rózne widełki na określenie wina wytrawnego
> (suche)

Jeśli nawet tak jest, to Czechy są wyjątkiem. Mimo że bardzo mi smakuje wiele białych win z tego kraju to trudno mi uznać ich regulacje prawne jako zmieniające rozumienie wytrawności w niemal całym świecie.

Wspomniałeś o "potocznym" rozumieniu wytrawności i właśnie to jest powód dla jakiego się odezwałem. Znaczenie pojęcia "wytrawności" zostało w Polsce wypaczone po obu stronach barykady:

- W świecie win pijanych przez przeciętnych konsumentów i kupowanych w sklepach wielkopowierzchniowych (którymi jak wiemy MW się nie zajmuje "z zasady") "wytrawne" kojarzone jest z kwaśnym i cierpkim. Stąd sporo win opisanych jest jako "półwytrawne" przez importerów choć są ewidentnie wytrawne.

- W świecie wielkiego zadęcia, blogowania, koneserstwa i "piwniczek" (też mnie to mierzi potwornie, Deo!) "wytrawne" to coś lepszego, bardziej prestiżowego, bardziej szlachetnego, co odróżnia pijającego tylko "wytrawne" (i najlepiej tylko "wytrawne czerwone") od plebsu delektującego się jakimś "półwytrawanym". Vide: "MW nie zajmuje się winami supermarketowymi które stanowią dużą część rynku".

Nakłada się na tą sytuację inne znaczenie słowa, które funkcjonuje w zwrotach cudownie masujących ego niektórych znawców wina: "wytrawny gracz w golfa", "wytrawny znawca kuchni Bayanhongor" czy też "wytrawny krytyk winiarski".

Dlatego uważam, że lepiej byłoby propagować używanie pojęcia wytrawności jako wyznacznika ilości cukru w winie, tak jak jest to przyjęte w większości języków i stosowane nie tylko w Czechach.

> właśnie próby win czeskich uzmysłowiły mi jak zwodne jest mierzenie > samego cukru
> i jak łatwo się pomylić

W kwestii czego się pomylić? Chyba niczego Ci nie ujmuje, że zasmakowało Ci wino półwytrawne a z powodu kwasowości pomyślałeś o "wytrawności"?