Przyrodnie rodzeństwo, ciotka i dylematy

Witajcie,
Mam przyrodnie rodzeństwo - dorosłe dzieci ojca z pierwszego małżeństwa.
Utrzymujemy luźne stosunki, głownie dzięki "działalności" ciotki a wcześniej
babki, ale po kolei.
Ojciec rozwiódł się ze swoją pierwszą żoną na 2 lata przed tym jak poznał moją
matkę. Wyszedł z domu goły i wesoły, zostawiając praktycznie cały majątek ex
zonie i dzieciom - wtedy 6 i 8 letnim.
Ożenił się z matką a 2 lata później ja się urodziłem. Od tej chwili ciotka
postawiła szlaban na kontakty ojca z moimi przyrodnimi braćmi. Głównie
opowiadając rózne bardziej i mniej prawdziwe historie na temat matki. Rola
ojca sprowadzała się do płatnika alimentów. W dzieciństwie przyrodnie
rodzeństwo widywałem 3-4 razy w roku z okazji świat, uroczystości rodzinnych.
Zawsze pamiętam, że były jakieś zgrzyty. Babka wyrózniała starsze wnuki, a
ciotka robiła to w sposób ostentacyjny. Pamiętam komentarze matki i
nieporozumienia na ten temat między rodzicami. Po śmierci babki praktycznie
już nie kontaktowaliśmy się. Ustał obowiązek alimentacyjny ojca wobec moich
przyrodnich braci, ciotka stale robiła awantury, że ojciec powinien to czy tamto.
Moi przyrodni bracia są po 30. Z ojcem utrzymują kontakty sporadyczne na
zasadzie życzeń z okazji świat czy rodzinnych uroczystości. Ja studiuję,
mieszkam z rodzicami. Chciałbym poznać bliżej moje przyrodnie rodzeństwo, ale
mam pietra. Wiem, że ciotka opowiadała i opowiada nieprawdziwe rzeczy na temat
mojej matki i podejrzewam, że i mój. Czy warto? Boję się też, że początek
rodzinnych kontaktów może wiązać się z roszczeniami fiansowymi ze strony
przyrodniego rodzeństwa. Obaj są w dość trudnej sytuacji finansowej. Ja tez
nie pracuję, ale matka jest osoba dość zamożną ( ma z ojcem rozdzielność
majątkową).
Boję się, że będą żale o pieniądze. Miałem lepiej, ale dzięki matce i dziadkom.
Poradźcie.