Mojego ojca i jego trzech synów zobaczyłam pierwszy i ostatni raz dwadzieścia
lat temu w sądzie, gdzie zostałam pozwana o... alimenty dla "tatusia".
Zostawił mnie i moją Mamę , gdy miałam 2 miesiące. Płacił jakieś nędzne
alimenty, ale nigdy się mną nie interesował.
Gdy go sama odnalazłam i zaprosiłam na swój ślub, powiedział przez telefon, że
nic nas nie łączy i żebym dała mu spokój, bo ma swoją prawdziwą rodzinę.
Po kilku latach dostałam wezwanie do sądu. Ojciec- przypuszczam, że za namową
synów- wystąpił o alimenty ze względu na drastyczne pogorszenie sytuacji
materialnej spowodowane chorobą.
Synowie bronili się jak lwy przed obowiązkiem alimentacyjnym. Sąd jednak zwolnił
mnie i wyłączył ze sprawy, uznając, że jestem i tak w najgorszej sytuacji.
Ojciec nawet nie podszedł, nie przywitał się.. Po prostu chodziło tylko o
odzyskanie tego co sam płacił...
Jeden z "braci", prawnik, głośno zapowiedział,że nie odpuści i dopilnuje, żebym
"ojca nie wydoiła" po śmierci.
Nigdy jednak nie dostałam już żadnego pozwu ani pisma z sądu, więc widocznie
dali sobie spokój.
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.
