Depresja zniszczyła mi życie - przeczytajcie

Mam 23 lata i już wiem, że nic nie będzie takie samo jak dawniej.
Otóż depresja zabrała mi niemal wszystko - studia, pracę, przyjaciół, szansę na normalne funkcjonowanie w społeczeństwie bez kompleksów i poczucia winy.
Musiałam przerwać studia, zostałam skreślona przez niemal wszystkich, a poczucie wartości spadło do zera.
Na próżno próbuję coś zmienić w moim życiu - przeszłość ciągle daje mi o sobie znać, błędy, jakie popełniłam, nie pozwalają żyć. Ja doskonale zdaję sobie z tego sprawę, że jestem okropna, że zniszczyłam sobie życie i muszę zrobić coś, co sprawi, że stanę się kimś innym, ale pytanie - skąd mam wziąć tę motywację?
Zawsze wydawało mi się, że posiadam w sobie chociaż trochę takiej wiary, ale kiedy tylko ludzie zaczęli się ode mnie odsuwać, zrozumiałam, że jestem na tym świecie sama i do tej pory uzależnialam swoją wartość od innych. Podobał mi się chłopak, to dla niego się starałam, ale teraz, kiedy już nikogo przy mnie nie ma, mam wrażenie, że nie mam dla kogo o to wszystko walczyć... Na studiach źle się czułam, czułam się nieakceptowana i przeżywałam katusze (chodzilo wyłącznie o kontakty z innymi, naukowo dawalam radę), ale kiedy je przerwałam, straciłam motywację. Na niczym mi już nie zależy, przestałam czytać książki, malować obrazy (była to moja pasja), nie dbam o swój wygląd zewnętrzny... Ciągle tylko płaczę, bo wydaje mi się, że nawet jeśli już kiedyś się zmienię, ludzie i tak zawsze mnie będą pamiętać z tej złej strony... Czuję się gorsza, niepotrzebna, bez żadnych szans...
Jednak w związku z nadejściem Nowego Roku postanowiłam to zmienić. Mam na koncie zmarnowanych jakieś pięć lat, dwa lata w tył na studiach i dość takiego życia. Za parę dni idę na psychoterapię grupową. Pytanie - czy mam szansę żyć inaczej?