Umysł uzależniony

Szanowny Panie,

W ostatnich miesiacach uzaleznilem sie od Panskich ksiazek.
Dotychczas nie przejawialem leku co do swojej tozsamosci, ale
identyfikacja z Panskimi pogladami nastapila tak szybko i
nieoczekiwanie. Przestraszylem sie tej wiezi, podobnie jak
odpowiedzialny psychoterapeuta, ktory moglby Panu pomoc w
pisarstwie od duchowej strony, nie ograniczajac tego ducha
zadnym "alergenem".

Bardzo dziwne doswiadczenie. Przytrafilo mi sie byc uczniem
prof. Tischnera, ale ucieklem z rewirow jego jezyka, by uwolnic
swoje myslenie uwiezione symbolika slowa i wymogami
plastycznosci opisu. Panskie opowiadanie o umysle uzaleznionym
niesie prawde przezycia i starannosci myslenia. Czy zetknal sie
Pan z pisarstwem Leo Lipskiego?

Nie pisze dla powtarzania komplementow Panskich kibicow.
Odpowiadam na apel bycia nieustraszonym. Wrocilem z Itaki.
Odrzucilem marzenia o wyspie szczesliwej. Nikt nie jest samotna
wyspa. Dobrze, ze pyta Pan "jak to, czym j e s t e s m y, ma
sie do przemijania". Polecam metafore ognia Nietzsche.

Smialy