Dodaj do ulubionych

Osteoporoza

27.09.07, 22:08
Renelinian strątu lub Zometa


Czy ktoś używał te leki przy osteoporozie. A może jakieś inne dobre rady dla
mojej mamy w wieku 75lat.Proszę odpisać na priva i nie tylko.Sprawdzałem w
wyszukiwarce na forum i muszę stwierdzić ,że problem osteo jest na forum
gazety prawie nie widoczny.
--
Olaf
Edytor zaawansowany
  • kortyzol 28.09.07, 20:28

    Drogi przyjacielu czytać to ja umiem i nie o taką poradę prosiłem.Przeczytaj
    najpierw o co pytałem.Oba leki służą do leczenia osteoporozy m.in.A może wiesz
    gdzie można kupić i ile kosztuje Renelinian strontu?

    Leczenie osteoporozy

    W ciągu ostatnich 20 lat zarejestrowano kilka leków do
    leczenia osteoporozy. Na całym świecie najczęściej przepisuje
    się w tym celu bisfosfoniany. Alendronian i ryzedronian stosuje
    się codziennie lub raz w tygodniu; wykazano, że zmniejszają
    one częstość złamań kręgów i bliższego odcinka kości udowej
    [1]. Leczenie bisfosfonianami wymaga jednak ścisłego przestrzegania
    dawkowania i zasad przyjmowania leku, a u wielu
    chorych po przyjęciu leku mogą wystąpić objawy niepożądane
    ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego. W związku
    z tym około połowa pacjentów w ciągu roku przerywa codzienne
    przyjmowanie bisfosfonianu, co niekorzystnie wpływa
    na skuteczność leczenia, zmniejszając efekt przeciwzłamaniowy.
    Poprawa przestrzegania przez pacjentów zaleceń dotyczących
    leczenia osteoporozy to złożony proces, który wymaga
    dobrej komunikacji pomiędzy pacjentem i lekarzem, powiązania
    leczenia z oczekiwanymi korzyściami lub wytworzenia
    pozytywnego sprzężenia zwrotnego poprzez wykazywanie pacjentowi
    korzystnych efektów (tzn. pomiary stężeń markerów
    obrotu kostnego lub gęstości mineralnej kości [bone mineral
    density – BMD]), co zachęcałoby go do kontynuowania leczenia.
    Inną podstawową składową tego procesu jest stosowanie
    uproszczonych, „przyjaznych” programów leczenia [2]. W wielu
    dziedzinach medycyny wykazano, że stopień przestrzegania
    zaleceń przyjmowania leków jest odwrotnie proporcjonalny do
    częstości dawkowania. Dlatego wszystkie obecnie rejestrowane
    lub opracowywane bisfosfoniany są dostępne w postaciach
    umożliwiających stosowanie okresowe [3].
    Kwas alendronowy i kwas ryzedronowy stosowane raz
    w tygodniu dają podobne korzyści w zakresie gęstości mineralnej
    kości i zmian markerów biochemicznych, jak preparaty
    do stosowania codziennego. Doustny kwas ibandronowy był
    pierwszym lekiem, którego skuteczność przeciwzłamaniową
    wykazano przy przerwach w stosowaniu dłuższych niż tydzień
    (12 dawek po 20 mg co 2. dzień, powtarzane co 3 miesiące).
    W badaniu trwającym 2 lata porównano stosowanie kwasu
    ibandronowego raz w miesiącu ze stosowaniem codziennym,
    w dawce której skuteczność w zmniejszaniu częstości złamań
    kręgów wykazano wcześniej w porównaniu z placebo.
    Przyjmowanie 150 mg leku raz w miesiącu skuteczniej zwiększało
    BMD kręgów i bliższego odcinka kości udowej oraz
    zmniejszało stężenie telopeptydu C kolagenu typu I w surowicy
    niż codzienne przyjmowanie leku. Kwas ibandronowy był
    dobrze tolerowany, a częstość występowania skutków niepożądanych
    była podobna w obu grupach [4].
    Ponadto u kobiet po menopauzie z osteoporozą wykazano
    przewagę pod względem wpływu na BMD dożylnego stosowania
    kwasu ibandronowego w dawce 3 mg co 3 miesiące
    nad leczeniem doustnym. Przyrost BMD kręgów i bliższego
    odcinka kości udowej był większy w grupie otrzymującej lek
    dożylnie niż w grupie leczonej doustnie. Leczenie dożylne było
    dobrze tolerowane i nie upośledzało czynności nerek [5].
    Kwas zoledronowy jest jednym z najsilniej działających
    bisfosfonianów obecnie dostępnych w praktyce klinicznej.
    W chorobie Pageta wykazano, że jeden wlew dożylny kwasu
    zoledronowego wywołuje szybszą, pełniejszą i dłużej trwającą
    odpowiedź niż codzienne przyjmowanie ryzedronianu.
    W badaniu przeprowadzonym u kobiet po menopauzie z małą
    BMD stwierdzono większe przyrosty BMD związane z różnymi
    dawkami dożylnymi kwasu zoledronowego niż w grupie
    placebo. Stężenia biochemicznych markerów resorpcji kości
    były istotnie zmniejszone przez cały okres badania we wszystkich
    grupach otrzymujących kwas zoledronowy. Najważniejszą
    obserwacją w tym badaniu było to, że pojedyncza wyjściowa
    dawka 4 mg kwasu zoledronowego wywołała podobną
    supresję obrotu kostnego i przyrost masy kostnej, jak częściej
    przyjmowane mniejsze dawki tego samego leku. Obserwacja
    ta stanowiła mocną sugestię, że ten lek mógłby być stosowany
    w leczeniu osteoporozy nawet tylko raz do roku. Następnie
    oceniono więc wpływ corocznych wlewów kwasu zoledronowego
    na ryzyko złamań w okresie 3 lat u kobiet z osteoporozą
    pomenopauzalną. W tym badaniu z podwójnie ślepą próbą
    i użyciem placebo leczenie kwasem zoledronowym zmniejszyło
    ryzyko morfometrycznie ocenianych złamań kręgów o 70%
    w porównaniu z placebo, a ryzyko złamań bliższego odcinka
    kości udowej o 41%. Ryzyko złamań pozakręgowych, wszystkich
    złamań jawnych klinicznie oraz klinicznie jawnych złamań
    kręgów zmniejszyło się odpowiednio o 25%, 33% i 77%.
    Leczenie kwasem zoledronowym wiązało się też z istotną poprawą
    BMD i zmniejszeniem stężeń markerów metabolizmu
    kości. Skutki niepożądane, w tym zmiany w czynności nerek,
    występowały z podobną częstością w obu grupach [6]. W grupie
    kwasu zoledronowego co prawda częściej występowało klinicznie
    istotne migotanie przedsionków, ale nie stwierdzono
    Leczenie osteoporozy – jakie mamy możliwości
    Osteoporosis treatment: choices and options
    Jean-Yves Reginster
    Department of Public Health, Epidemiology and Health Economics, CHU Sart Tilman
    University, Liege, Belgia
    Adres do korespondencji:
    Jean-Yves Reginster, MD, PhD, Bone and Cartilage Metabolism Research Unit, CHU
    Centre-Ville, Policliniques L. Brull, Quai Godefroid Kurth 45, 4020 Liege, Belgium,
    phone: +32-4-270-32-57, fax: +32-4-270-32-53, e-mail: jyreginster@ulg.ac.be
    Praca wpłynęła: 05.09.2007. Przyjęta do druku: 11.09.2007.
    Nie zgłoszono sprzeczności interesów.
    Pol Arch Med Wewn. 2007; 117 (7): 283-284
    Copyright by Medycyna Praktyczna, Kraków 2007

    284 POLSKIE ARCHIWUM MEDYCYNY WEWNĘTRZNEJ 2007; 117 (7)
    ARTYKUŁY REDAKCYJNE
    większego ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych,
    udaru mózgu ani zgonu z powodu udaru. W żadnym innym
    badaniu z użyciem kwasu zoledronowego nie potwierdzono
    związku przyczynowo-skutkowego między stosowaniem tego
    leku a zwiększeniem ryzyka klinicznie istotnego migotania
    przedsionków.


    Innym sposobem uniknięcia nieprzyjmowania leku związanego
    z leczeniem bisfosfonianami jest zastosowanie leku
    z innej grupy, bardziej „przyjaznego” dla pacjenta, którego
    przyjmowanie nie wiąże się z niedogodnościami zniechęcającymi
    chorych do długotrwałej kuracji [2]. Wykazano, że ranelinian
    strontu, przyjmowany raz dziennie w postaci granulatu
    z saszetki, zmniejsza ryzyko złamań kręgów, złamań pozakręgowych
    i złamań bliższego odcinka kości udowej w zróżnicowanej
    populacji – od osób z osteopenią do kobiet w podeszłym
    wieku (>80 lat) z rozpoznaną osteoporozą [7]. Przestrzeganie
    przez chorych przyjmowania ranelinianu strontu, który nie powoduje
    skutków ubocznych ze strony przewodu pokarmowego
    i może być przyjmowany na noc, jest istotnie lepsze w porównaniu
    z bisfosfonianami doustnymi.
    Podsumowując: w porównaniu z sytuacją sprzed 10 lat
    obecnie dla chorych na osteoporozę jest dostępnych kilka
    leków o jednoznacznie wykazanej skuteczności w istotnym
    zmniejszaniu częstości złamań zarówno kręgów, jak i innych
    kości. Głównym wyzwaniem w leczeniu osteoporozy jest znaczące
    poprawienie długoterminowego przestrzegania zaleceń
    i kontynuowanie leczenia przez chorych. Mają na to wpływ
    tak czynniki związane z pacjentem, jak i stosowany lek. Nowe
    preparaty bisfosfonianów – przeznaczone do stosowania doustnego
    rzadziej niż raz na tydzień (ibandronian) lub do stosowania
    dożylnego (ibandronian podawany co 3 miesiące,
    zoledronian podawany raz na rok) – stanowią duży krok naprzód
    w lepszym zaspokajaniu potrzeb i wymagań pacjentów.
    Lepsze wyniki leczenia w zakresie zmian BMD (ibandronian)
    lub zmniejszenia ryzyka złamań (zoledronian), w porównaniu
    z uzyskiwanymi wcześniej wynikami

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka