Re: Zamioculcas-jak pobudzić wzrost Dodaj do ulubionych


Gazeta.plPocztaBlogiForum

DomDomBudowa, remontForumWnętrzaOgrodyPrawo
Wizyty w
ogrodachPielęgnacjaProjektowanieArchitekturaTechnikaZwierzętaBukietyG
azeta.pl > Ogrody > Rośliny pokojowe
A A A
Zamiokulkas zamiolistny - Zamioculcas zamiifolia

Wszystko wskazuje na to, że mamy nową "żelazną roślinę" - wytrzymałą
na niedostatek wody, światła i wilgoci w powietrzu, odporną na
szkodniki. Nazywa się zamiokulkas zamiolistny.


Co urośnie w cieniu i półcieniu?
Nie tylko ludzie robią błyskawiczne kariery, zdarza się to również
roślinom. Zamiokulkas, który na światowych giełdach kwiatowych
pojawił się przed około pięciu laty, a w naszych kwiaciarniach dwa-
trzy lata temu, w szybkim tempie staje się równie popularny jak
dracena czy juka. Praktyczni Anglicy nadali mu krótki i zwięzły
pseudonim: ZZ i wychwalają roślinę pod niebiosa. Czym sobie na to
zasłużyła? Otóż zamiokulkas odznacza się nie tylko oryginalnie
zbudowanymi i pięknie lśniącymi liśćmi, ale też małymi wymaganiami i
dużą wytrzymałością na niekorzystne warunki. Świetnie rośnie i w
domu, i w biurze (mamy okazję obserwować jego rozwój w
redakcji "Kwietnika").

Zamiokulkas jest byliną, w warunkach naturalnych występuje we
wschodniej i północno-wschodniej Afryce. Rośnie tam na suchych
kamienistych terenach, w cieniu wyższych roślin. To właśnie ciężkie
warunki bytowania wyrobiły w nim tę żelazną odporność.

Cała uroda w liściach

Główną ozdobę rośliny stanowią liście. Już na pierwszy rzut oka
widać, że zamiokulkas gromadzi w nich wodę. Wyrastają z poziomego
podziemnego kłącza, które również jest magazynem zapasów. Ogonki są
mięsiste, u nasady silnie rozdęte, a pojedyncze listki - grube,
okryte mocną skórką. Co roku roślina wypuszcza od 3 do 7 nowych
liści. Każdy z nich przyrasta w ciągu doby o 1-2 cm i niemal widać
to gołym okiem. Niektórym Anglikom kształt liści zamiokulkasa
kojarzy się z ogonem kucyka, stąd jeszcze inny przydomek tej
rośliny: Pony Tail.

Nasz pupil w domu


Światło. Zamiokulkas najlepiej się czuje w miejscach półcienistych.
Może nawet rosnąć w głębi pokoju, w cieniu. Tylko przy silnym
niedoborze światła jego liście wyciągają się i są jasnozielone.
Ostre słońce zdecydowanie mu szkodzi, wywołując na liściach brązowe
plamy.


Temperatura. Roślina lubi ciepło: 20-30 st. C; tylko zimą, gdy
odpoczywa, może być chłodniej (16-18st. C).

Minimalna temperatura, jaką zamiokulkas znosi przez krótki okres, to
10 st. C, a przy spadku słupka rtęci poniżej 5 st. C ginie. Dlatego
uwaga: zimą w jego pobliżu nie wolno otwierać okna.


Woda. Gatunek ten nie znosi nadmiernego podlewania. Zalany okaz
traci liście, jego kłącze gnije, roślina zamiera. Zamiokulkas
toleruje natomiast krótkotrwałe okresy przesuszenia.

Jak więc go podlewać? W okresie intensywnego wzrostu w taki sposób,
by podłoże było lekko wilgotne, ale nie mokre. Natomiast zimą, kiedy
jest chłodniej oraz gdy roślina stoi w miejscu słabo oświetlonym,
podlewanie znacznie ograniczamy.

Używamy wody odstałej o temperaturze pokojowej. Unikamy polewania
liści, bo wtedy pojawiają się na nich brzydkie plamy (osady soli).


Wilgotność powietrza. Zamiokulkas dobrze rośnie zarówno wtedy, gdy
powietrze jest suche, jak i wilgotne.

Przesadzanie. Młode rośliny przesadzamy co roku, starsze co dwa,
trzy lata, w marcu lub kwietniu. Najlepsze są płaskie pojemniki, w
których kłącza mogą się swobodnie rozrastać (zbyt ciasne plastikowe
doniczki mogą zostać rozerwane przez kłącza).

Na dnie doniczki musi się znajdować warstwa drenażu. Podłoże powinno
być żyzne, próchniczne i przepuszczalne, jak np. mieszanina
substratu torfowego z piaskiem lub drobnym żwirem i mieć odczyn
kwaśny albo lekko kwaśny (pH 5,5-6,5).

Podczas przesadzania uważajmy, aby nie uszkodzić korzeni.


Nawożenie. W okresie wegetacji zasilamy rośliny co 2-3 tygodnie
roztworem nawozów wieloskładnikowych (np. Biohumus Uniwersalny,
Pokon Uniwersalny), zawierających komplet mikroelementów, ponieważ
roślina jest wrażliwa na ich brak.

Rozmnażamy zamiokulkas

Rozmnażanie z nasion jest proste, jednak w uprawie amatorskiej
trudno je zdobyć. Wiosną można podzielić dobrze rozrośnięte karpy
albo od kwietnia do czerwca sporządzić sadzonki liściowe. Z dolnej
lub środkowej części ogonka liściowego odcinamy poszczególne listki
(tuż przy nasadzie). Następnie umieszczamy je w podłożu, zagłębiając
ich dolną część na około 1 cm lub układając listki zupełnie płasko.

Najlepszym podłożem do ukorzeniania jest perlit bądź torf zmieszany
pół na pół z piaskiem (lub perlitem). Przy temperaturze podłoża 21-
23 st. C sadzonki ukorzeniają się po 3-4 tygodniach, a u nasady
listka pojawia się młoda roślina.

Zamiokulkas jest jedynym gatunkiem z rodziny obrazkowatych, który
możemy rozmnażać z sadzonek liściowych.


Choruje, gdy ma mokro


Na ogonkach liściowych wodniste plamy, liść stopniowo gnije -
fytoftoroza. Jej rozwojowi sprzyja niska temperatura i zalanie
podłoża. Przy niewielkim porażeniu chorobę można zwalczyć,
opryskując roślinę preparatem ekologicznym Biosept 33 SL.


Objawy podobne do wyżej opisanej choroby, a dodatkowo plamy o rybim
zapachu - mokra zgnilizna. Ta choroba bakteryjna jest nieuleczalna -
roślinę należy wyrzucić.

Przeczytaj całą dyskusję
  • drzewko
  • od najstarszego
  • od najnowszego
  • drzewko odwrotne

Wysyłaj powiadomienia o nowych wpisach na forum na e-mail:

Aby uprościć zarządzanie powiadomieniami zaloguj się lub zarejestruj się.

lub anuluj

Zaloguj się

Nie pamiętasz hasła lub loginu ?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Okazje.info.pl

Bestsellery

Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.