Dodaj do ulubionych

Dla polskich matek w Holandii

01.02.07, 19:09
Witam,

Pozwalam sobie ponizej skopiowac (niestety nielegalnie, naruszajac prawa
autorskie mojej ulubionej Sylwii Witteman) jeden z jej felietonow na temat
opieki zdrowotnej w Holandii.
Ot, taka jest Holandia i juz :-)


P i l l e n

de Volkskrant, Magazine, 14 oktober 2006
Sylvia Witteman

Nederlandse huisartsen werken over het algemeen volgens het principe 'of het
gaat vanzelf wel over, of je gaat er toch dood aan': een tijd- en
geldbesparend adagium waarnaar de meeste mensen zich zonder morren schikken,
alvorens dan ook daadwerkelijk vanzelf beter te worden of dood te gaan.

Voor alle kwalen die niet onder bovenstaande criteria vallen, staat in de
wachtkamer trouwens een handig rekje gereed met foldertjes, van Aambeien tot
Zwemmerseczeem: de meeste ziekten zijn, als je de opgewekte leuterpraat mag
geloven, te genezen door enige lichaamsbeweging, twee ons groente per dag, een
glas warme melk voor het slapen gaan of het regelmatig aantrekken van schone
sokken. Antibiotica wordt uitsluitend verstrekt in geval van voortschrijdende
gangreen, je wordt pas naar een specialist doorverwezen indien het lichaam
goeddeels verkoold is of het hoofd van de romp gescheiden, en wie met een
gebroken teen bij de Eerste Hulp van een ziekenhuis komt aanstrompelen wordt
na uren wachten tussen deerlijk bloedende stakkers onverrichterzake
weggestuurd, want een gebroken teen 'daar is niks aan te doen', waarna het
zelf thuis spalken wel een beetje pijn doet maar toch heel aardig slaagt: weer
wat geleerd.

In merkwaardig contrast tot deze gedwongen medische zelfredzaamheid is in
Nederland vrijwel geen enkel werkzaam medicijn zonder recept verkrijgbaar. Als
de schone sokken uiteindelijk toch geen vruchten afwerpen kun je dus niet
gewoon bij de apotheek om een tubetje zalf tegen zwemmers-eczeem vragen, nee,
je moet dan alsnog naar die dokter, in een stampvolle oververhitte wachtkamer
twee jaargangen Arts en auto doorworstelen om uiteindelijk het verlossende
recept overhandigd te krijgen door een uit slechte adem en nondescript denim
opgetrokken mompelaar die, een dampende beker met een lachend nijlpaardje in
de hand, weinig anders kan doen dan vaststellen dat het hier inderdaad om
zwemmerseczeem gaat, exact zoals in de zelfhulpfolder beschreven. Intussen ben
je wel een halve dag kwijt, en daar heeft natuurlijk niet iedereen tijd voor
en zin in. Het zou mij dan ook niets verbazen als Nederland het hoogste
zwemmerseczeemcijfer van Europa heeft, maar goed, je kunt er heel oud mee
worden. Met slapeloosheid trouwens ook, maar toch is dat een lastige kwaal.

Ik kan me herinneren dat ik in Moskou weleens slaappillen kocht: ze zaten in
een gezellig bruin flesje waar met duidelijke letters SLAAPPILLEN op stond, ze
waren voor een te verwaarlozen bedrag gewoon bij de drogist te koop, en als je
er een opat dan viel je vrijwel onmiddellijk in slaap: kortom, een efficiënte
gang van zaken. Aan zulke pillen moet je je natuurlijk niet te buiten gaan,
maar dat vonden de Russische medici, geheel terecht, de eigen
verantwoordelijkheid van de patiënt.

Een Nederlandse arts, daarentegen, verstrekt je nog liever een stopfles vol
arsenicum dan een slaappil, want 'als je eenmaal begint heb je er steeds meer
van nodig'. Dat is onzin, weet ik uit ondervinding, want ik neem al tien jaar
af en toe zo'n ding zonder ooit de aandrang gevoeld te hebben handenvol
tabletten smakkend en grommend in mijn strot te werpen. Toch krijg ik die
pillen niet langs reguliere weg, want 'wie niet slapen kan die is niet moe',
aldus mijn huisarts - waaraan hij nog iets toevoegde over warme melk en een
avondwandeling, maar dat hoorde ik niet meer, want ik zat alweer thuis achter
de computer: op internet zit een aardige dokter, hij ziet er goed uit op de
foto, zijn stethoscoop hangt losjes uit de zak van zijn hagelwitte jas. Hij
zeurt niet over frisse lucht, maar stelt in cyberspace een paar relevante
vragen: 'Heeft u zelfmoordneigingen, ernstig overgewicht of bezwaren tegen het
betalen van een exorbitant bedrag voor een paar stomme slaappillen? Zo nee,
dan krijgt u de boel per kerende post in een neutrale verpakking
thuisbezorgd!' en klaar.

Alleen al de gedachte dat dat pakje morgen in de bus zal vallen is z-
rustgevend dat ik die pillen zelf nauwelijks meer nodig heb. Begreep de
huisarts dat maar.

Copyright: Witteman, S.
S.WITTEMAN@VOLKSKRANT.NL
Obserwuj wątek
        • widmowolnosci Re: antybiotyki 06.02.07, 00:20
          Ogolnie chodzi o niski poziom sztuki lekarskiej w Holandii.Artykul sie
          zaczyna od stwierdzenia ze holenderscy lekarze pracuja wedlug zasady
          albo samo sie polepszy albo pacjent umrze.Holenderski doktor sam z
          wlasnej inicjatywy niechetnie zapisuje drozsze medykamenty. Taki oszczedny
          jest ten narod. O czym w artykule sie nie pisze to to ze najgorzej
          to maja w tej sytuacji obcokrajowcy.Zreszata zasada z czolowki artykulu
          co do wszystkich znanych mi polakow doskonale sie zastosowala. Jak juz
          ktos naprawde zachorowal i na czas nie wyjechal do Polski na leczenie
          za wlasna kase , to i cos dosc szybko umarl.Na zdrowiu nie ma co
          oszczedzac , leczcie sie w Polsce! no oczywiscie jak masz grype czy
          drobne skaleczenie to tutejszy lekarz Wam pomoze. No az tak zle to
          nie jest ! Zdrowia Zycze !
          --
          Polska-Holandia
          Album Polska-Holandia
          • ada9611 Re: antybiotyki 06.02.07, 09:04
            ale ja podbudawalas psychicznie,ja jakos zyje juz 12 lat ,a maz jeszcze
            duzej.az tak zle tu nie jest.widmowolnosci z opieka lekarska,ale fakt moglo by
            byc lepiej.
          • tijgertje Re: antybiotyki 07.02.07, 03:15
            Widmo, nie zgadzam sie z toba. Fakt, tutejsza sluzba zdrowia kuleje, z
            drobiazgami odsylaja bez niczego, ale zasada jest taka, ze jezeli samo nie
            przejdzie, to pomoga. I juz na pewno nie twierdzilabym, ze obcokrajowcy maja
            gorzej. W moim przypadku mam lepiej niz wiekszosc Holendrow, bo sie upominam,
            wypytuje o szczegoly i jezeli uwazam to za konieczne, to prosze (czasem bardzo
            stanowczo) o skierowanie do specjalisty. Wszystko sie da, jak sie chce, moj
            domowy nawet sie zdziwil, jak odkrylam, ze przy moich dolegliwosciach
            przysluguje mi nawet doplata (czesciowa lub calkowita) z ubezpieczenia na
            lepszy materac. Tylko w ciagu ostatnich 3 lat przeszlam 2 operacje, odwiedzilam
            kilkunastu pediatrow w 3 szpitalach, paru chirurgow, neurologa, neurochirurga,
            genetyka, specjaliste od chorob przemiany materii, ortopede, fizjoterapeute,
            logopede, alergologa, 5 dietetykow i juz nie pamietam kogo jeszcze... W Polsce
            bylam 2 razy z dzieckiem u lekarza tylko i wylacznie dla swietego spokoju
            babci, poza tym, ze babcie przekonali, ze w Holandii sie dzieckiem dobrze
            zajmuja, to niczego mi nie powiedzieli, czego bym nie wiedziala. Tu mam dobre
            ubezpieczenie, jezeli czlowiek wie, czego chce, zna polise i ma dobre
            argumenty, to po kiego grzyba mam jezdzic do Polski i tam drugi raz placic,
            skoro tu tez sie da? Z badaniami tez nie mialam nigdy problemow, od dentysty
            nawet dostalam bez szemrania skierowanie do chirurga szczekowego, bo mam do
            usuniecia osemki, ale dam je ruszyc tylko pod narkoza.
            JAk ktos ma grype, czy drobne skaleczenie, to tutejszy lekarz nie pomorze,
            predzej aptekarz, ale jezeli cos jest nie tak, to pomoga jak najbardziej, sa
            sposby na omijanie kolejek. O czym nikt nie wspomnial: Jezlei ktos jest
            naprawde chory i musi wyladowac w szpitalu, to ja sie zaloze, ze tutejszego
            szpitala na polski nikt by nie zamienil:-)
            • kingusia1974 Re: antybiotyki 07.02.07, 12:08
              Też mi się tak wydaje, pisałam juz na którymś w forum o znajomej, która ma mieć
              operacje, tam została do niej namówiona przez lekarza rodzinnego i oczywiscie
              wszystko pokryje ubezpieczenie a tu w PL pacjenci proszą o pieniadze w
              internecie bo operacja kosztuje 50 tyś zł i oczywiście NFZ nie refunduje.
              Mysle, że z innymi powaznymi kłopotami zdrowotnymi też może być podobnie.

              I pytanko do Tygryska, jakie masz sposoby na omijanie kolejek?
              • tijgertje Re: antybiotyki 07.02.07, 19:41
                Albo dobre kontakty z domowym, ktory nie kaze mi sie umawiac do specjalisty,
                tylko sam dzwon, zawsze kilka tygodni roznicy, jak sa dlugie kolejki do
                niektorych specjalistow czy na zabiegi , to czasem wystarczy zadzwonic do
                ubezpieczalni i umawiaja do innego szpitala, tyle, ze minus tego to szpital
                dalej od miejsca zamieszkania. Zrobilam tak z operacja na usuniecie woreczka. W
                swoim szpitalu czekalam ponad 3 miesiace (najpierw mowili,z e 6 tygodni), potem
                okazalo sie, ze jeszcze przynajmniej 3 miesiace, a ja umieralam. Po telefonie
                do ubezpieczalni zostalam zoperowana w ciagu tygodnia w innym szpitalu. Na
                jakiejs stronie znalazlam wykaz kolejek do ego zabiegu, np w jednym szpitalu w
                Amsterdamie trzeba bylo czekac okolo 9 miesiecy!!!, w Eindhoven kolejek nie
                bylo wcale, w niektorych szpitalach to 2-3 tygodnie. Noi zawsze zostaje
                jeszcze wyolbrzymianie, placze i jeki i zameczanie lekarza telefonami 2-3 razy
                w tygodniu, albo czesciej:-)))
      • monika_nl Re: Dla polskich matek w Holandii 07.02.07, 12:49
        cos na temat holenderskiego leczenia.
        w 2005 roku ,podczas operacji zaszyto mi gaze chirurgiczna w brzuchu,po prawie
        rocznym narzekaniu na bol ,lekarz w szpitalu stwierdzl ze mi nic nie jest i ze
        ten bol to gdzies w mojej glowie sobie ubzduralam(ale przez prawie rok nie
        zrobil nic zeby sprawdzic czy wszystko jest w porzadku ),sama zadzwonilam do
        lekarza chirurga w amc i wyznaczono mi termin wizyty,lekarz ten zrobil mi
        odrazu ct-scann i musialam odrazu isc pod noz ze wzgledu na infekcje wywolana
        przez pozostawiona gaze.co mi po tym wszystkim do dzis posostalo to chroniczna
        infekcja jamy brzusznej i sterta silnych lekow przeciwbolowych , dwa rzy w m-cy
        wizty u lekarza w amc i 30 % trwalego inwalidztwa.
        poprzez adwokata zlozylam wniosek o odszkodowanie , a firma ubezpiczeniowa
        (medirisk)sziptala , nie dopatrzyla sie zadnego bledu lekarskiego i stwierdzili
        ze to maja wina , teraz sprawa idzie do sadu.

        pozdrawiam
        monika
        • tijgertje Re: Dla polskich matek w Holandii 08.02.07, 20:26
          Monika, pamietam twoja historie, bardzo ci wspolczuje, jednak to co opisalas
          nie tylko w Holandii sie zdarza, w Polsce tez o takiej historii slyszalam, a
          prawda jest taka, ze lekarze niestety zawsze trzymaja sie w kupie i jeden nie
          stanie przeciw drugiemu. Jezeli masz ochote narobic troche szumu (ja bym
          zrobila), to moze napisz do programu konsumenckiego Kassa, na ktorejs
          publicznej telewizji to wyswietlaja. Program bardzo lubie, udaje im sie
          przeforsowac czasem rzeczy, ktore wydaja sie niemozliwe, wiec moze w twoim
          wypadku tez by to cos dalo? Tak czy siak powodzenia w sadzie ci zycze i mam
          nadzieje, ze zdrowie ci sie poprawi. Sama przeszlam tu 2 operacje i jestem
          zachwycona. Jedna miala rowniez moja mama w Polsce, wiec mam porownanie, jak
          podchodza do tego samego problemu. Po operacji ja ciesze sie zyciem, moja mama
          boi sie czegokolwiek zjesc, tak ja lekarze wszelkimi mozliwymi komplikacjami
          wystraszyli.

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka