• drzewko
  • od najstarszego
  • od najnowszego

Na czym polega ECHO SERCA? Dodaj do ulubionych

  • 30.11.06, 08:15
    Chcialabym sie dowiedziec na czym polega badanie echo serda? Jak sie go
    wykonuje? I co mozna sie z niego dowiedziec?
    Jutro mamy wizyte w szpitalu i maja wykonac mojemu synkowi echo serca.
    Prosze o wyjasnienia.
    --
    Wiek Filipka
    Edytor zaawansowany
    • 30.11.06, 08:59
      echo serca to po prostu USG połączone z badaniem pracy serca,
      pacjent leży i ma podłączone 3 elektrody dające obraz pracy serca, lekarz,
      poprzez przykładanie odpowiedniej głowicy do klatki piersiowej pacjenta, ogląda
      na monitorze obraz serca, naczyń, zastawek, przepływów oraz innych narządów,
      dokładne badanie trwa mniej więcej od 15 minut do godziny,
      na obrazie widać, czy serce nie jest powiększone (zniekształcone), jaka jest
      jego wydolność, jaki jest stan naczyń i przepływów międzynaczyniowych itd,
      pacjent powinien leżeć spokojnie, więc czasami dzieciom podaje się środki
      uspokajające,
      jeśli dziecko jest małe, warto mieć pod ręką coś do picia lub jedzenia, bo
      nakarmienie dziecka często pomaga w cierpliwym leżeniu, a czasem nawet w
      uśnięciu (nam lekarz bardzo często mówił: czy on czasem nie jest głodny? proszę
      nakarmić dziecko - i faktycznie pomagało),
      przydają się też zabawki (ale coś nowego, żeby było interesujące),
      pewnie po wrzuceniu hasła w wyszukiwarkę pojawią się bardziej fachowe opisy,
      pozdrawiam i trzymam kciuki za jutrzejsze badania
      --
      Baśka mama Bartka HLHS
    • 30.11.06, 09:33
      Za www.kardiologia.prv.pl :
      Echo serca jest badaniem , które pozwala na ocenę budowy serca i jego pracy.
      Podczas badania echo oceniane są zastawki (ich budowa i funkcja),jamy serca
      (tj.przedsionki i komory) - oceniane są poprzez pomiar ich objętości , grubości
      ścian , kurczliwości.To badanie pozwala również zdiagnozować obecność płynu
      (np. krwi) w worku osierdziowym (worku otaczającym serce).Echo serca jest
      badaniem nieszkodliwym, więc nie ma żadnych przeciwwskazań do jego
      wykonywania.
      Badanie wykonywane jest w pozycji leżącej.Pacjent leży na leżance na lewym
      boku, klatka piersiowa musi być odsłonięta by zapewnić lekarzowi dostep.Na
      głowicę aparatu (urządzenie w kształcie małego cylindra, które wysyła i odbiera
      fale dźwiękowe) nakładany jest żel a następnie głowicę przykłada sie pod
      różnymi kątami do klatki piersiowej w okolicy serca.Obrazy powstałe podczas
      badania pokazywane są na monitorze aparatu i nagrywane na nośniku (taśma VHS
      lub CD-ROM).Projekcje obrazu serca można także wydrukować na specjalnym
      papierze.
      Echo przezprzełykowe - jest to odmiana badania, w którym głowica umieszczona
      jest na długiej elastycznej rurce i wprowadzana do przełyku pacjenta.Badanie to
      wykonywane jest u pacjentów u których obrazy standardowego echo są ałabej
      jakości lub w poszukiwaniu skrzeplin w jamach serca.
      Badanie trwa ok.30-60 minut, jest nieinwazyjne i bezbolesne dla pacjenta.Zwykłe
      badanie echo nie wymaga żadnego przygotowania.Przed echo przezprzełykowym
      należy być na czczo.

      W praktyce niestety w poradni gdzie czeka kolejka małych pacjentów na wizyte
      takie badanie przynajmniej w naszym wypadku trwa zdecydowanie krócej. Powiem
      więcej dopiero na oddziale w Zabrzu lekarz nas prowadzący w mojej obecności
      przy pełnym skupieniu wykonywał je bardzo długo, az Radek usnął :-))
      Z pózniejszych rozmów wynikało, że nagrywał badanie na nośnik i potem je na
      spokojnie analizował. Stąz dopiero on powiedział nam o śladowej niedomykalności
      zastawki płusnej i trójdzielnej oraz o arytmii.
      Pozdrawiam. Ola
    • 30.11.06, 09:46
      Wklejam za portalem medycznym, bo zawiera duzo informacji. Także o dopplerze :

      Najbardziej rozpowszechnionym sposobem obrazowania morfologii i czynności serca
      jest obecnie echokardiografia. Metoda wykorzystuje zjawisko odbicia fal
      ultradźwiękowych na granicy dwóch ośrodków – stałego (tkanki) i płynnego
      (krew). Obecnie wykorzystuje się obrazowanie płaszczyznowe, które przedstawia
      na monitorze echokardiografu dowolnie wybrany przekrój serca. W trakcie badania
      wykonujący je lekarz ocenia morfologię i czynność serca w wielu różnych
      płaszczyznach.
      Najczęściej badanie wykonuje się przez ścianę klatki piersiowej, po przyłożeniu
      do niej przetwornika wysyłającego i odbierającego fale ultradźwiękowe. Fale te
      mają różną częstotliwość (wybór badającego) – im wyższe (około 5 MHz) tym
      większa rozdzielczość obrazów a mniejsza penetracja wiązki. Wysokie
      częstotliwości wykorzystuje się w neonatologii i pediatrii. Badanie dorosłych
      przeprowadza się wiązką ultradźwięków o częstotliwości 2–3 MHz.
      Dzięki ogromnemu postępowi technologicznemu uzyskiwane obrazy struktur serca są
      niezwykle czytelne, o ile nie ma obiektywnych trudności, takich jak rozedma
      płuc czy nieprawidłowa budowa kośćca klatki piersiowej. Dodatkowo wykorzystuje
      się obrazowanie z ujęć podmostkowych i z wcięcia jarzmowego. Każde badanie
      morfologiczne jest uzupełnione badaniem dopplerowskim. Badanie to wykorzystuje
      efekt opisany przez Christiana Dopplera – zmianę częstotliwości fali po odbiciu
      od ruchomego obiektu (często przytaczany przykład w podręcznikach – zmiana
      wysokości dźwięku nadjeżdżającego a następnie oddalającego się motocykla).
      Dzięki temu rejestruje się kierunek
      przepływu krwi i jego prędkość. Na podstawie różnych wzorów można oszacować tym
      sposobem wiele kluczowych dla podjęcia decyzji terapeutycznej parametrów. W
      rezultacie, w ogromnej większości przypadków wad serca nie wykonuje się obecnie
      diagnostyki inwazyjnej serca (cewnikowania). Badanie dopplerowskie dokładnie
      określa, między innymi, stopień zwężenia i niedomykalności zastawki oraz
      objętości krwi pompowanej przez serce. Bardzo przydatne jest obrazowanie tzw.
      Kolorowym Dopplerem, w którym kierunek i prędkość krwi jest kodowana kolorem i
      jego odcieniami. Jest to efektowny i dość łatwy do interpretacji sposób
      badania.

      Inną metodą obrazowania serca jest echokardiografia przezprzełykowa. Polega ona
      na wprowadzeniu na giętkim gastroskopie małego przetwornika ultradźwiękowego do
      przełyku
      (często również do żołądka). Badanie wykonywane jest wówczas, gdy obrazowanie
      przezklatkowe nie jest wystarczająco diagnostyczne z jakiegokolwiek powodu i
      nie pozwala wdrożyć odpowiedniego postępowania. Najczęściej badanie wykonuje
      się po podaniu dożylnych środków uspokajających, po uprzednim znieczuleniu
      tylnej ściany gardła. Ta część procedury jest identyczna jak podczas
      przeprowadzania badania gastroskopowego i jest z reguły dobrze tolerowane.
      Wymaga dużego doświadczenia od wykonującego je lekarza. Przetwornik umieszczony
      na końcu gastroskopu może być łatwo obracany w taki sposób, że kolejne
      przekroje obrazują serce w płaszczyźnie od 00 (płaszczyzna poprzeczna) do 1800
      (obraz lustrzany do poprzedniego). Tak szeroki zakres badania pozwala uzyskać
      nie tylko czytelne obrazy, ale również zrekonstruować je przestrzennie w
      wyobraźni badającego.

      Szczególnym zastosowaniem echokardiografii przezprzełykowej jest monitorowanie
      skuteczności zabiegów kardiochirurgicznych oraz przezskórnej terapii wybranych
      wad serca. Rzadszym sposobem badania jest echokardiografia nasierdziowa
      wykonywana podczas zabiegów kardiochirurgicznych (przetwornik rejestruje obrazy
      po przyłożeniu do powierzchni serca) oraz echokardiografia śródsercowa. Ta
      druga metoda wymaga jednak nakłucia naczynia żylnego i wprowadzenia cewnika do
      serca, jest, zatem metodą inwazyjną o wąskich obecnie wskazaniach.
      Echokardiografia jest bardzo chętnie wykorzystywana w diagnostyce nabytych wad
      serca.
      Dzięki ocenie morfologicznej zastawek oraz charakteru przepływu można rozpoznać
      zwężenie i niedomykalność zastawek serca, określić stopień zaawansowania wady
      oraz, wraz z danymi klinicznymi, zaproponować sposób leczenia. W przypadku
      leczenia operacyjnego, dane echokardiograficzne są podstawą do zaplanowania
      jego sposobu i zakresu. Jest to szczególnie chętnie wykorzystywane w ocenie
      przyczyn niedomykalności zastawki mitralnej. Przezklatkowe badanie
      echokardiograficzne tej patologii, uzupełnione często obrazowaniem
      przezprzełykowym, pozwala kardiologowi i kardiochirurgowi wybrać optymalną
      technikę rekonstrukcji (naprawy) zastawki dla danego uszkodzenia. W tych
      przypadkach echokardiografia przezprzełykowa wykorzystywana jest rutynowo do
      monitorowania skuteczności zabiegu.

      W razie niepowodzenia, chirurg podejmuje decyzję o wymianie zastawki, bez
      konieczności reperacji obciążającej chorego. Zwężenie zastawki mitralnej u
      niektórych chorych można skutecznie leczyć poszerzeniem przezskórną metodą
      balonową (bez operacji) - także w tych wypadkach echokardiografia jest kluczową
      metodą, kwalifikującą do tego sposobu leczenia. Podobny sposób postępowania
      odnosi się do zastawki aortalnej.

      Dodatkowym zastosowaniem echokardiografii jest ocena odległych efektów leczenia
      dotyczących zarówno korzystnych zmian w budowie serca jak i czynności
      sztucznych zastawek.
      Szczególnym zastosowaniem echokardiografii jest obrazowanie wad wrodzonych
      serca, zarówno u dzieci jak i dorosłych. Dzięki tej metodzie znacznie rzadziej
      wykonuje się inwazyjne badania diagnostyczne, gdyż obrazowanie nawet złożonych,
      skomplikowanych wad serca jest na tyle precyzyjne, że na jego podstawie można
      zaplanować nie tylko zakres leczenia operacyjnego, ale i jego sposób. Podobnie
      jak w przypadku wad nabytych, echokardiografia jest bardzo chętnie
      wykorzystywana w celu monitorowania zabiegowego leczenia. Z pewnością
      przedoperacyjna diagnostyka wad wrodzonych serca stanowi jeden z trudniejszych
      działów echokardiografii. Odległe obserwacje chorych po zabiegowym leczeniu
      także wymagają dokładnej i kwalifikowanej oceny echokardiograficznej.

      Echokardiografia pełni także bardzo istotną rolę w diagnostyce chorych z
      niewydolnością serca, prawdziwą epidemią XXI wieku. Każdy chory, u którego
      stwierdzono objawy niewydolności serca powinien mieć wykonane badanie
      echokardiograficzne. Pozwala ono
      w ogromnej większości przypadków ustalić nie tylko przyczynę niewydolności, ale
      również ustalić zaawansowanie wtórnych zmian w sercu (niekorzystna przebudowa).
      Bardzo ważnym przyczynkiem badania echokardiograficznego jest możliwość
      wyodrębnienia chorych z upośledzonym napełnianiem lewej komory, z zachowaną
      czynnością skurczową. Jest to szczególnie ciekawa grupa chorych. Tego typu
      zaburzenia są nierzadkie u chorych z nadciśnieniem tętniczym, chorobą
      niedokrwienna serca, kardiomiopatiami. Analiza nieprawidłowego napełniania
      pozwala wyróżnić grupę ze złym rokowaniem. Częściej stwierdza się nieprawidłowy
      skurcz komory jako przyczynę niewydolności, najczęściej po zawale serca.

      Możliwość wykazania następstw dysfunkcji skurczowej – wtórnej niedomykalności
      zastawki mitralnej, nadciśnienia płucnego, poszerzenia jamy lewej komory i
      lewego przedsionka, uszkodzenia prawej komory, płynu w worku osierdziowym i
      innych wskazuje na szczególną przydatność echokardiografii. Wyzwaniem dla
      kardiologów jest wyszukanie chorych, u których dysfunkcja skurczowa nie
      prowadzi do objawów. Stan ten określa się bezobjawową dysfunkcją lewej komory.
      Ze względu na zadawalające samopoczucie nie zgłaszają się do lekarza a powinni
      otrzymywać stosowne leczenie w celu wydłużenia życia. Zatem, echokardiografia
      wpływa istotnie na optymalizację zarówno jakości, jak i kosztów leczenia.

      Z punktu widzenia kardiologicznego, z niewydolnością serca związany jest
      nierozerwalni
      • 30.11.06, 09:47
        Z punktu widzenia kardiologicznego, z niewydolnością serca związany jest
        nierozerwalnie problem choroby niedokrwiennej serca. Także i w tym przypadku
        badanie echokardiograficzne jest ogromnie przydatne. Jedynie u chorych z tzw.
        stabilną postacią choroby bez zawału serca badanie to nie wnosi istotnych
        informacji diagnostycznych i terapeutycznych, choć dzięki niemu można uniknąć
        wykonywania wentrykulografii (inwazyjna ocena czynności lewej komory z użyciem
        kontrastu), o ile kardiolodzy lub kardiochirurdzy znajdą uzasadnienie dla
        wykonania tego badania. Poza tym echokardiografia jest szalenie przydatna w
        każdej innej postaci choroby. U chorych z ostrym zespołem wieńcowym pozwala
        wykluczyć inne przyczyny bólu w klatce piersiowej, co ma szczególne znaczenie w
        razie tętniaka rozwarstwiającego aorty czy zapalenia osierdzia, gdyż wdrożenie
        zalecanego dla ostrego zespołu wieńcowego postępowania może prowadzić do
        zagrażających życiu powikłań. Następnie, badanie echo może ocenić przetrwałe po
        ostrym epizodzie zaburzenia kurczliwości lewej komory, co jest szczególnie
        przydatne przy okresowej kontroli tych chorych i ustalaniu ich rokowania. W
        przypadku tzw. mechanicznych powikłań zawału serca (pęknięcie/oderwanie mięśnia
        brodawkowatego, pęknięcia przegrody międzykomorowej lub wolnej ściany lewej
        komory) z reguły znacznie obciążających chorego a nawet prowadzących do
        śmierci, echo pozwala je uwidocznić, zróżnicować a także wpływać na sposób
        leczenia. Niezwykle istotna rola przypada echokardiografii obciążeniowej w
        diagnostyce choroby niedokrwiennej serca.

        Echokardiografia obciążeniowa jest powszechnie stosowaną metodą zarówno
        diagnostyczną jak i badawczą. Polega ona na rejestrowaniu czynności serca
        (lewej komory, zastawki) w czasie obciążenia, na przykład pod wpływem wysiłku
        lub leków zwiększających pracę serca. Tym sposobem można w bardzo czuły sposób
        wykazać zaburzenia kurczliwości lewej komory u chorych z chorobą niedokrwienną,
        u których nie można z jakichkolwiek powodów wykonać próby wysiłkowej lub jej
        wynik jest trudny do interpretacji. Szczególnie cenną zaletą próby
        dobutaminowej, wykonywanej z użyciem małych dawek leku, jest wykazanie
        zachowanej żywotności tych segmentów lewej komory, które wskutek długotrwałego
        niedokrwienia wykazują znaczne upośledzenie czynności, naśladujące czasem
        martwicę pozawałową. Ma to kapitalne znaczenie dla wdrożenia zabiegowego
        leczenia zwiększającego dopływ krwi (chirurgicznego – by-pass’y, rozszerzenie
        przezskórne). Wykazanie żywotności mięśnia lewej komory uzasadnia takie
        postępowanie, pomimo związanego z nim ryzyka i kosztów.

        Próby obciążeniowe są wykorzystywane także w ocenie innych chorób – wad
        zastawkowych, kardiomiopatii, po wszczepieniu zastawki. Echokardiografia jest
        metodą stale się rozwijającą. Od niedawna spełniło się marzenie twórców
        echokardiografii – pojawiły się urządzenia przedstawiające przestrzennie budowę
        i czynność serca. Choć dostępne obecnie urządzenia, przetworniki, jak i
        uzyskiwane obrazy wymagają nadal wytężonej pracy inżynierów w celu ich dalszej
        poprawy, to już teraz ten sposób obrazowania spełnia wymagania lekarzy.
        Perspektywy rysują się również przed echokardiografią kontrastową. Kontrast, po
        podaniu kontrastu do żyły odłokciowej pojawia się on w jamie lewej komory (po
        przedostaniu się przez mikrokrążenie płucne) znacznie poprawiając możliwości
        interpretacji kurczliwości jego segmentów, oszacowanie kurczliwości całkowitej
        (frakcji wyrzutowej) oraz obrazowanie dodatkowych nieprawidłowych struktur w
        jej świetle, na przykład skrzeplin. Następnie, kontrast przedostają się do
        mięśnia serca. Tym sposobem ocenia się przepływ krwi przez mięsień (perfuzję).
        Choć nie jest to jeszcze metoda zaakceptowana do wykorzystania klinicznego to
        już teraz wiąże się z nią duże nadzieje. Dzięki temu niedługo będzie można
        szybko i pewnie ocenić efekt poszerzenia zwężonych tętnic wieńcowych na
        przepływ tkankowy. Zatem jedną metodą będzie można ocenić wielkość lewej
        komory, czynność jej poszczególnych segmentów oraz ich perfuzję!

        Inne nowe techniki pozwalają oceniać regionalną czynność skurczową i
        rozkurczową lewej komory. Echokardiografia stała się podstawową metodą
        diagnostyczną w kardiologii, w wielu przypadkach decyduje o wyborze metody
        leczenia, pozwala ocenić jej skuteczność i dostarcza wiedzy dotyczącej
        rokowania. Jest, zatem niezastąpionym narzędziem w doświadczonych rękach. Jej
        ograniczenia są głównie związane z badaczem, jego wiedzą lekarską, jest, zatem
        w dużej mierze subiektywna. Inną wadą pozostaje wciąż wysoka cena urządzeń,
        sięgająca kilkuset tysięcy złotych za aparat wysokiej klasy. Problem potęguje
        brak refundacji za badania echokardiograficzne, co uniemożliwia wymianę
        starego, wysłużonego sprzętu.

        Echokardiografy, oprócz klinik kardiologicznych, powinny być rutynowym
        wyposażeniem sal kardiochirurgicznych oraz oddziałów intensywnej opieki
        kardiologicznej. Wspomniane wyżej zalety echokardiografii czynią ja metodą
        diagnostyczną z wyboru przy podejrzeniu stanów zagrażających życiu. W tych
        wypadkach niezwykle przydatna jest echokardiografia przezprzełykowa dokładnie
        rejestrująca ostre powikłania zastawkowe, rozwarstwienie aorty,
        zatorowość płucną i inne. Należy wspomnieć, że u chorych zaintubowanych (sale
        intensywnego nadzoru pooperacyjnego lub medycznego -OIOMy) często właśnie
        badanie przezprzełykowe pozostaje sposobem szybkiej i pewnej diagnostyki.
        Wykonujący je lekarze powinni być szczególnie doświadczeni w posługiwaniu się
        tą metodą, a ich wiedza kardiologiczna musi pozwalać na prowadzenie diagnostyki
        różnicowej w czasie tych trudnych i stresujących badań. Także te badania nie
        mają refundacji.

    • 30.11.06, 12:34
      Echo serca jest niczym innym jak dokładnym USG. Rozbiorą synka od pasa w górę i
      specjalną głowicą będą przesuwali po skórze. Może się przy tym troszkę
      denerwować, ale jak lekarz jest w porządku to będzie zabawiał Ci dziecko.
      Pozdrawiam. Karolina, mama Adrianka, HLHS
    • 30.11.06, 14:53
      Bardzo Wam dziekuje, jestescie cudowne :)
      Pozdrawiam

      --
      Wiek Filipka
  • Powiadamiaj o nowych wpisach

Wysyłaj powiadomienia o nowych wpisach na forum na e-mail:

Aby uprościć zarządzanie powiadomieniami zaloguj się lub zarejestruj się.

lub anuluj

Zaloguj się

Nie pamiętasz hasła lub loginu ?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.