Dodaj do ulubionych

Na czym polega ECHO SERCA?

30.11.06, 08:15
Chcialabym sie dowiedziec na czym polega badanie echo serda? Jak sie go
wykonuje? I co mozna sie z niego dowiedziec?
Jutro mamy wizyte w szpitalu i maja wykonac mojemu synkowi echo serca.
Prosze o wyjasnienia.
--
Wiek Filipka
Edytor zaawansowany
  • 30.11.06, 08:59
    echo serca to po prostu USG połączone z badaniem pracy serca,
    pacjent leży i ma podłączone 3 elektrody dające obraz pracy serca, lekarz,
    poprzez przykładanie odpowiedniej głowicy do klatki piersiowej pacjenta, ogląda
    na monitorze obraz serca, naczyń, zastawek, przepływów oraz innych narządów,
    dokładne badanie trwa mniej więcej od 15 minut do godziny,
    na obrazie widać, czy serce nie jest powiększone (zniekształcone), jaka jest
    jego wydolność, jaki jest stan naczyń i przepływów międzynaczyniowych itd,
    pacjent powinien leżeć spokojnie, więc czasami dzieciom podaje się środki
    uspokajające,
    jeśli dziecko jest małe, warto mieć pod ręką coś do picia lub jedzenia, bo
    nakarmienie dziecka często pomaga w cierpliwym leżeniu, a czasem nawet w
    uśnięciu (nam lekarz bardzo często mówił: czy on czasem nie jest głodny? proszę
    nakarmić dziecko - i faktycznie pomagało),
    przydają się też zabawki (ale coś nowego, żeby było interesujące),
    pewnie po wrzuceniu hasła w wyszukiwarkę pojawią się bardziej fachowe opisy,
    pozdrawiam i trzymam kciuki za jutrzejsze badania
    --
    Baśka mama Bartka HLHS
  • 30.11.06, 09:33
    Za www.kardiologia.prv.pl :
    Echo serca jest badaniem , które pozwala na ocenę budowy serca i jego pracy.
    Podczas badania echo oceniane są zastawki (ich budowa i funkcja),jamy serca
    (tj.przedsionki i komory) - oceniane są poprzez pomiar ich objętości , grubości
    ścian , kurczliwości.To badanie pozwala również zdiagnozować obecność płynu
    (np. krwi) w worku osierdziowym (worku otaczającym serce).Echo serca jest
    badaniem nieszkodliwym, więc nie ma żadnych przeciwwskazań do jego
    wykonywania.
    Badanie wykonywane jest w pozycji leżącej.Pacjent leży na leżance na lewym
    boku, klatka piersiowa musi być odsłonięta by zapewnić lekarzowi dostep.Na
    głowicę aparatu (urządzenie w kształcie małego cylindra, które wysyła i odbiera
    fale dźwiękowe) nakładany jest żel a następnie głowicę przykłada sie pod
    różnymi kątami do klatki piersiowej w okolicy serca.Obrazy powstałe podczas
    badania pokazywane są na monitorze aparatu i nagrywane na nośniku (taśma VHS
    lub CD-ROM).Projekcje obrazu serca można także wydrukować na specjalnym
    papierze.
    Echo przezprzełykowe - jest to odmiana badania, w którym głowica umieszczona
    jest na długiej elastycznej rurce i wprowadzana do przełyku pacjenta.Badanie to
    wykonywane jest u pacjentów u których obrazy standardowego echo są ałabej
    jakości lub w poszukiwaniu skrzeplin w jamach serca.
    Badanie trwa ok.30-60 minut, jest nieinwazyjne i bezbolesne dla pacjenta.Zwykłe
    badanie echo nie wymaga żadnego przygotowania.Przed echo przezprzełykowym
    należy być na czczo.

    W praktyce niestety w poradni gdzie czeka kolejka małych pacjentów na wizyte
    takie badanie przynajmniej w naszym wypadku trwa zdecydowanie krócej. Powiem
    więcej dopiero na oddziale w Zabrzu lekarz nas prowadzący w mojej obecności
    przy pełnym skupieniu wykonywał je bardzo długo, az Radek usnął :-))
    Z pózniejszych rozmów wynikało, że nagrywał badanie na nośnik i potem je na
    spokojnie analizował. Stąz dopiero on powiedział nam o śladowej niedomykalności
    zastawki płusnej i trójdzielnej oraz o arytmii.
    Pozdrawiam. Ola
  • 30.11.06, 09:46
    Wklejam za portalem medycznym, bo zawiera duzo informacji. Także o dopplerze :

    Najbardziej rozpowszechnionym sposobem obrazowania morfologii i czynności serca
    jest obecnie echokardiografia. Metoda wykorzystuje zjawisko odbicia fal
    ultradźwiękowych na granicy dwóch ośrodków – stałego (tkanki) i płynnego
    (krew). Obecnie wykorzystuje się obrazowanie płaszczyznowe, które przedstawia
    na monitorze echokardiografu dowolnie wybrany przekrój serca. W trakcie badania
    wykonujący je lekarz ocenia morfologię i czynność serca w wielu różnych
    płaszczyznach.
    Najczęściej badanie wykonuje się przez ścianę klatki piersiowej, po przyłożeniu
    do niej przetwornika wysyłającego i odbierającego fale ultradźwiękowe. Fale te
    mają różną częstotliwość (wybór badającego) – im wyższe (około 5 MHz) tym
    większa rozdzielczość obrazów a mniejsza penetracja wiązki. Wysokie
    częstotliwości wykorzystuje się w neonatologii i pediatrii. Badanie dorosłych
    przeprowadza się wiązką ultradźwięków o częstotliwości 2–3 MHz.
    Dzięki ogromnemu postępowi technologicznemu uzyskiwane obrazy struktur serca są
    niezwykle czytelne, o ile nie ma obiektywnych trudności, takich jak rozedma
    płuc czy nieprawidłowa budowa kośćca klatki piersiowej. Dodatkowo wykorzystuje
    się obrazowanie z ujęć podmostkowych i z wcięcia jarzmowego. Każde badanie
    morfologiczne jest uzupełnione badaniem dopplerowskim. Badanie to wykorzystuje
    efekt opisany przez Christiana Dopplera – zmianę częstotliwości fali po odbiciu
    od ruchomego obiektu (często przytaczany przykład w podręcznikach – zmiana
    wysokości dźwięku nadjeżdżającego a następnie oddalającego się motocykla).
    Dzięki temu rejestruje się kierunek
    przepływu krwi i jego prędkość. Na podstawie różnych wzorów można oszacować tym
    sposobem wiele kluczowych dla podjęcia decyzji terapeutycznej parametrów. W
    rezultacie, w ogromnej większości przypadków wad serca nie wykonuje się obecnie
    diagnostyki inwazyjnej serca (cewnikowania). Badanie dopplerowskie dokładnie
    określa, między innymi, stopień zwężenia i niedomykalności zastawki oraz
    objętości krwi pompowanej przez serce. Bardzo przydatne jest obrazowanie tzw.
    Kolorowym Dopplerem, w którym kierunek i prędkość krwi jest kodowana kolorem i
    jego odcieniami. Jest to efektowny i dość łatwy do interpretacji sposób
    badania.

    Inną metodą obrazowania serca jest echokardiografia przezprzełykowa. Polega ona
    na wprowadzeniu na giętkim gastroskopie małego przetwornika ultradźwiękowego do
    przełyku
    (często również do żołądka). Badanie wykonywane jest wówczas, gdy obrazowanie
    przezklatkowe nie jest wystarczająco diagnostyczne z jakiegokolwiek powodu i
    nie pozwala wdrożyć odpowiedniego postępowania. Najczęściej badanie wykonuje
    się po podaniu dożylnych środków uspokajających, po uprzednim znieczuleniu
    tylnej ściany gardła. Ta część procedury jest identyczna jak podczas
    przeprowadzania badania gastroskopowego i jest z reguły dobrze tolerowane.
    Wymaga dużego doświadczenia od wykonującego je lekarza. Przetwornik umieszczony
    na końcu gastroskopu może być łatwo obracany w taki sposób, że kolejne
    przekroje obrazują serce w płaszczyźnie od 00 (płaszczyzna poprzeczna) do 1800
    (obraz lustrzany do poprzedniego). Tak szeroki zakres badania pozwala uzyskać
    nie tylko czytelne obrazy, ale również zrekonstruować je przestrzennie w
    wyobraźni badającego.

    Szczególnym zastosowaniem echokardiografii przezprzełykowej jest monitorowanie
    skuteczności zabiegów kardiochirurgicznych oraz przezskórnej terapii wybranych
    wad serca. Rzadszym sposobem badania jest echokardiografia nasierdziowa
    wykonywana podczas zabiegów kardiochirurgicznych (przetwornik rejestruje obrazy
    po przyłożeniu do powierzchni serca) oraz echokardiografia śródsercowa. Ta
    druga metoda wymaga jednak nakłucia naczynia żylnego i wprowadzenia cewnika do
    serca, jest, zatem metodą inwazyjną o wąskich obecnie wskazaniach.
    Echokardiografia jest bardzo chętnie wykorzystywana w diagnostyce nabytych wad
    serca.
    Dzięki ocenie morfologicznej zastawek oraz charakteru przepływu można rozpoznać
    zwężenie i niedomykalność zastawek serca, określić stopień zaawansowania wady
    oraz, wraz z danymi klinicznymi, zaproponować sposób leczenia. W przypadku
    leczenia operacyjnego, dane echokardiograficzne są podstawą do zaplanowania
    jego sposobu i zakresu. Jest to szczególnie chętnie wykorzystywane w ocenie
    przyczyn niedomykalności zastawki mitralnej. Przezklatkowe badanie
    echokardiograficzne tej patologii, uzupełnione często obrazowaniem
    przezprzełykowym, pozwala kardiologowi i kardiochirurgowi wybrać optymalną
    technikę rekonstrukcji (naprawy) zastawki dla danego uszkodzenia. W tych
    przypadkach echokardiografia przezprzełykowa wykorzystywana jest rutynowo do
    monitorowania skuteczności zabiegu.

    W razie niepowodzenia, chirurg podejmuje decyzję o wymianie zastawki, bez
    konieczności reperacji obciążającej chorego. Zwężenie zastawki mitralnej u
    niektórych chorych można skutecznie leczyć poszerzeniem przezskórną metodą
    balonową (bez operacji) - także w tych wypadkach echokardiografia jest kluczową
    metodą, kwalifikującą do tego sposobu leczenia. Podobny sposób postępowania
    odnosi się do zastawki aortalnej.

    Dodatkowym zastosowaniem echokardiografii jest ocena odległych efektów leczenia
    dotyczących zarówno korzystnych zmian w budowie serca jak i czynności
    sztucznych zastawek.
    Szczególnym zastosowaniem echokardiografii jest obrazowanie wad wrodzonych
    serca, zarówno u dzieci jak i dorosłych. Dzięki tej metodzie znacznie rzadziej
    wykonuje się inwazyjne badania diagnostyczne, gdyż obrazowanie nawet złożonych,
    skomplikowanych wad serca jest na tyle precyzyjne, że na jego podstawie można
    zaplanować nie tylko zakres leczenia operacyjnego, ale i jego sposób. Podobnie
    jak w przypadku wad nabytych, echokardiografia jest bardzo chętnie
    wykorzystywana w celu monitorowania zabiegowego leczenia. Z pewnością
    przedoperacyjna diagnostyka wad wrodzonych serca stanowi jeden z trudniejszych
    działów echokardiografii. Odległe obserwacje chorych po zabiegowym leczeniu
    także wymagają dokładnej i kwalifikowanej oceny echokardiograficznej.

    Echokardiografia pełni także bardzo istotną rolę w diagnostyce chorych z
    niewydolnością serca, prawdziwą epidemią XXI wieku. Każdy chory, u którego
    stwierdzono objawy niewydolności serca powinien mieć wykonane badanie
    echokardiograficzne. Pozwala ono
    w ogromnej większości przypadków ustalić nie tylko przyczynę niewydolności, ale
    również ustalić zaawansowanie wtórnych zmian w sercu (niekorzystna przebudowa).
    Bardzo ważnym przyczynkiem badania echokardiograficznego jest możliwość
    wyodrębnienia chorych z upośledzonym napełnianiem lewej komory, z zachowaną
    czynnością skurczową. Jest to szczególnie ciekawa grupa chorych. Tego typu
    zaburzenia są nierzadkie u chorych z nadciśnieniem tętniczym, chorobą
    niedokrwienna serca, kardiomiopatiami. Analiza nieprawidłowego napełniania
    pozwala wyróżnić grupę ze złym rokowaniem. Częściej stwierdza się nieprawidłowy
    skurcz komory jako przyczynę niewydolności, najczęściej po zawale serca.

    Możliwość wykazania następstw dysfunkcji skurczowej – wtórnej niedomykalności
    zastawki mitralnej, nadciśnienia płucnego, poszerzenia jamy lewej komory i
    lewego przedsionka, uszkodzenia prawej komory, płynu w worku osierdziowym i
    innych wskazuje na szczególną przydatność echokardiografii. Wyzwaniem dla
    kardiologów jest wyszukanie chorych, u których dysfunkcja skurczowa nie
    prowadzi do objawów. Stan ten określa się bezobjawową dysfunkcją lewej komory.
    Ze względu na zadawalające samopoczucie nie zgłaszają się do lekarza a powinni
    otrzymywać stosowne leczenie w celu wydłużenia życia. Zatem, echokardiografia
    wpływa istotnie na optymalizację zarówno jakości, jak i kosztów leczenia.

    Z punktu widzenia kardiologicznego, z niewydolnością serca związany jest
    nierozerwalni
  • 30.11.06, 09:47
    Z punktu widzenia kardiologicznego, z niewydolnością serca związany jest
    nierozerwalnie problem choroby niedokrwiennej serca. Także i w tym przypadku
    badanie echokardiograficzne jest ogromnie przydatne. Jedynie u chorych z tzw.
    stabilną postacią choroby bez zawału serca badanie to nie wnosi istotnych
    informacji diagnostycznych i terapeutycznych, choć dzięki niemu można uniknąć
    wykonywania wentrykulografii (inwazyjna ocena czynności lewej komory z użyciem
    kontrastu), o ile kardiolodzy lub kardiochirurdzy znajdą uzasadnienie dla
    wykonania tego badania. Poza tym echokardiografia jest szalenie przydatna w
    każdej innej postaci choroby. U chorych z ostrym zespołem wieńcowym pozwala
    wykluczyć inne przyczyny bólu w klatce piersiowej, co ma szczególne znaczenie w
    razie tętniaka rozwarstwiającego aorty czy zapalenia osierdzia, gdyż wdrożenie
    zalecanego dla ostrego zespołu wieńcowego postępowania może prowadzić do
    zagrażających życiu powikłań. Następnie, badanie echo może ocenić przetrwałe po
    ostrym epizodzie zaburzenia kurczliwości lewej komory, co jest szczególnie
    przydatne przy okresowej kontroli tych chorych i ustalaniu ich rokowania. W
    przypadku tzw. mechanicznych powikłań zawału serca (pęknięcie/oderwanie mięśnia
    brodawkowatego, pęknięcia przegrody międzykomorowej lub wolnej ściany lewej
    komory) z reguły znacznie obciążających chorego a nawet prowadzących do
    śmierci, echo pozwala je uwidocznić, zróżnicować a także wpływać na sposób
    leczenia. Niezwykle istotna rola przypada echokardiografii obciążeniowej w
    diagnostyce choroby niedokrwiennej serca.

    Echokardiografia obciążeniowa jest powszechnie stosowaną metodą zarówno
    diagnostyczną jak i badawczą. Polega ona na rejestrowaniu czynności serca
    (lewej komory, zastawki) w czasie obciążenia, na przykład pod wpływem wysiłku
    lub leków zwiększających pracę serca. Tym sposobem można w bardzo czuły sposób
    wykazać zaburzenia kurczliwości lewej komory u chorych z chorobą niedokrwienną,
    u których nie można z jakichkolwiek powodów wykonać próby wysiłkowej lub jej
    wynik jest trudny do interpretacji. Szczególnie cenną zaletą próby
    dobutaminowej, wykonywanej z użyciem małych dawek leku, jest wykazanie
    zachowanej żywotności tych segmentów lewej komory, które wskutek długotrwałego
    niedokrwienia wykazują znaczne upośledzenie czynności, naśladujące czasem
    martwicę pozawałową. Ma to kapitalne znaczenie dla wdrożenia zabiegowego
    leczenia zwiększającego dopływ krwi (chirurgicznego – by-pass’y, rozszerzenie
    przezskórne). Wykazanie żywotności mięśnia lewej komory uzasadnia takie
    postępowanie, pomimo związanego z nim ryzyka i kosztów.

    Próby obciążeniowe są wykorzystywane także w ocenie innych chorób – wad
    zastawkowych, kardiomiopatii, po wszczepieniu zastawki. Echokardiografia jest
    metodą stale się rozwijającą. Od niedawna spełniło się marzenie twórców
    echokardiografii – pojawiły się urządzenia przedstawiające przestrzennie budowę
    i czynność serca. Choć dostępne obecnie urządzenia, przetworniki, jak i
    uzyskiwane obrazy wymagają nadal wytężonej pracy inżynierów w celu ich dalszej
    poprawy, to już teraz ten sposób obrazowania spełnia wymagania lekarzy.
    Perspektywy rysują się również przed echokardiografią kontrastową. Kontrast, po
    podaniu kontrastu do żyły odłokciowej pojawia się on w jamie lewej komory (po
    przedostaniu się przez mikrokrążenie płucne) znacznie poprawiając możliwości
    interpretacji kurczliwości jego segmentów, oszacowanie kurczliwości całkowitej
    (frakcji wyrzutowej) oraz obrazowanie dodatkowych nieprawidłowych struktur w
    jej świetle, na przykład skrzeplin. Następnie, kontrast przedostają się do
    mięśnia serca. Tym sposobem ocenia się przepływ krwi przez mięsień (perfuzję).
    Choć nie jest to jeszcze metoda zaakceptowana do wykorzystania klinicznego to
    już teraz wiąże się z nią duże nadzieje. Dzięki temu niedługo będzie można
    szybko i pewnie ocenić efekt poszerzenia zwężonych tętnic wieńcowych na
    przepływ tkankowy. Zatem jedną metodą będzie można ocenić wielkość lewej
    komory, czynność jej poszczególnych segmentów oraz ich perfuzję!

    Inne nowe techniki pozwalają oceniać regionalną czynność skurczową i
    rozkurczową lewej komory. Echokardiografia stała się podstawową metodą
    diagnostyczną w kardiologii, w wielu przypadkach decyduje o wyborze metody
    leczenia, pozwala ocenić jej skuteczność i dostarcza wiedzy dotyczącej
    rokowania. Jest, zatem niezastąpionym narzędziem w doświadczonych rękach. Jej
    ograniczenia są głównie związane z badaczem, jego wiedzą lekarską, jest, zatem
    w dużej mierze subiektywna. Inną wadą pozostaje wciąż wysoka cena urządzeń,
    sięgająca kilkuset tysięcy złotych za aparat wysokiej klasy. Problem potęguje
    brak refundacji za badania echokardiograficzne, co uniemożliwia wymianę
    starego, wysłużonego sprzętu.

    Echokardiografy, oprócz klinik kardiologicznych, powinny być rutynowym
    wyposażeniem sal kardiochirurgicznych oraz oddziałów intensywnej opieki
    kardiologicznej. Wspomniane wyżej zalety echokardiografii czynią ja metodą
    diagnostyczną z wyboru przy podejrzeniu stanów zagrażających życiu. W tych
    wypadkach niezwykle przydatna jest echokardiografia przezprzełykowa dokładnie
    rejestrująca ostre powikłania zastawkowe, rozwarstwienie aorty,
    zatorowość płucną i inne. Należy wspomnieć, że u chorych zaintubowanych (sale
    intensywnego nadzoru pooperacyjnego lub medycznego -OIOMy) często właśnie
    badanie przezprzełykowe pozostaje sposobem szybkiej i pewnej diagnostyki.
    Wykonujący je lekarze powinni być szczególnie doświadczeni w posługiwaniu się
    tą metodą, a ich wiedza kardiologiczna musi pozwalać na prowadzenie diagnostyki
    różnicowej w czasie tych trudnych i stresujących badań. Także te badania nie
    mają refundacji.

  • 30.11.06, 12:34
    Echo serca jest niczym innym jak dokładnym USG. Rozbiorą synka od pasa w górę i
    specjalną głowicą będą przesuwali po skórze. Może się przy tym troszkę
    denerwować, ale jak lekarz jest w porządku to będzie zabawiał Ci dziecko.
    Pozdrawiam. Karolina, mama Adrianka, HLHS
  • 30.11.06, 14:53
    Bardzo Wam dziekuje, jestescie cudowne :)
    Pozdrawiam

    --
    Wiek Filipka

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła lub ?

Zapamiętaj mnie

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.