Całe życie DDA/DDD.
Dlaczego moje życie nie możne być proste, szczęśliwe i przewidywalne. Tylko wciąż mam kłody pod nogami i grzęznę w bagnie. Kiedy już wydaje mi się, że trafiłam na twardy grunt, to następuje trzęsienie ziemi. Mam już tego dość. Najchętniej wypisałabym się z życia, ale nie mam odwagi.
Mam 33 lata a czuję się jak niemowlę, które uczy stawiać się pierwsze kroki. Ja nie chcę już dłużej lecieć w dół. Nie chce mojej dźwięcznej samotności.
Ostatnio byłam na treningu interpersonalnym i pootwierały sie moje rany. Nie mam juz sił by je leczyć.
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.
