Re: kobieta DDA w stałym związku

Witaj Katkaaa...
Moja przyjaciolka niedawno urodzila i tez miala powazne zmiany nastrojow i
bardzo depresyjne,wscieklala sie na swojego partnera itp. Ona nie jest DDA,jest
"normlana" wiec to reakcja dla wielu kobiet "naturalna" po krtokim czasie jej
przeszlo,wziela sie za siebie i za dzidziusia,odpuscila partnerowi kilka
rzeczy...I jest ok.
Ale jesli u Ciebie dochodzi syndrom DDA,to faktycznie jest niciekawie.
Najgorsze,ze prowokujesz sama kłotnie...Ja mam to samo,robie to zeby
sprawdzic,zeby sprawdzic reakcje,cy sie mna "zainteresuje" moj partner,czy
zauwazy ze potrzebuje,zeby mnei przytulic itp.Gdy on tego nie robi wpadam w szal
i mam pretensje o wsyztsko.
Fakt,ze on sie wscieka jeszcze bardziej i mnie ignoruje ,bo go wkurzam...To
jescze bardziej doprowadza mnie do wsiceklosci...I takie bledne kolo...
Myslalam o tym ,ze wkrotce powinnam rowniez zalozyc rodzine,miec dzieci,ale mam
wrazenie,ze sie nie nadaje...ze jestem zla osoba,ze umiem miec pretensje do
najblizszych o maloistotne sprawy...
Krzywdze moimi slowami,hamskimi i wrednymi odzywakmi lub krzykiem z byle powodu
samych najblizszych,mojego partnera ,siostre i oczywiscie rodzicow.
Wyzywam sie na nich za wszelkie niepowodzenia i wiem ,ze to co robie jest
nielogoczne,to chyba potrzebuje takiego typu odreagowania.

Za duzo sie rozpisalam,ale tobie droga Katko radze (mimo ze sama tego nie robie)
rozmawiaj ze swoim mezczyzna o tym co czujesz czego oczekujesz i jak powinien CI
pomoc...
powodzenia!