Re: kobieta DDA w stałym związku

Tak jakbym czytałą o sobie, idyntycznie...
jestem DDA dodatkowo moi rodzice sa teraz w trakcie rozwodu...
Nie wierzyłam jak czytałam ten tekst wydawało mi sie ze moja
psychika nie odczuła az tak pietna alkoholizmu a jednak... To moje
pierwsze zainteresowanie DDA... Widze jeden wniosek w tej sytuacji
bo wątpie zeby kilka kobiet miało taką sama sytuacji i jednocześnie
w ten sam sposób reagowało. Musimy nauczyć sie dystansu... wiekszego
dystansu do siebie i sytaucji.
tussinka napisała:

> Witajcie Kochani,
>
> długo nie wierzyłam, że spotkam kogoś, kto mnie pokocha i będzie
chciał ze mną
> spędzić życie.
> Teraz jest taki ktoś, bardzo się kochamy, mieszkamy razem,
planujemy ślub w
> przyszłym roku. I powinno być pięknie...
> Ale mnie od jakiegoś miesiąca coś zaczęło "odbijać". Jestem
strasznie
> przewrażliwiona, zwłaszcza na punkcie krytyki mojej osoby,
> bardzo często płaczę i zastanawiam się, czy jestem szczęśliwa, czy
nie
> powinnam odejść.
> Wczoraj zrobiłam coś, czego kompletnie się po sobie nie
spodziewałam.
> Zaczęłam robić wyrzuty mojemu mężczyźnie, że wyjechał na weekend
do swoich
> rodziców. Poczułam się opuszczona, odrzucona, jakby nie wiem, jaka
tragedia
> się stała. Dziwne, bo sama zawsze ceniłam sobie wolnosć i byłam
bardzo
> zadowolona, że mój ukochany mnie nie ogranicza w wyjsciach i
wyjazdach bez nieg
> o.
>
> Czy dopadł mnie jakiś syndrom DDA? czy moje reakcje sa normalne?
> Jak się domyslacie, nie mam dobrych wzorców związku z domu, ani z
poprzednich
> relacji, nie wiem, co dobre, co złe. Stąd pytania.
>
>
> -----------------
> life is good :)