Nasze postrzeganie jest czesto slizganiem sie po powierzchni ,
sadzimy samych siebie rowniez po pozorach .Probujemy dotrzec do
glebi , do glebi naszego serca , co oczywiscie jest czyms jak
najbardziej wskazanym .Mamy jednak z tym problemy , gdyz niekiedy w
naszym wiezowcu serca schodzimy do 4 , 5 pietra .Wydaje nam sie
czasem ze to juz parter , a Bog widzi ,ze nadal jestesmy na 10 .
Natomiast Bog chcac nas przemienic i dac nam nowe serce (jak mowi
Biblia :"Zabiore wam serce kamienne , a dam wam serce z ciala")
schodzi do piwnicy
I chce zebysmy wlasnie tam sie z Nim spotkali .
Mozemy probowac lepic , kleic ,zatykac nasze serca , tak jak mozemy
remontowac wciaz dom , postawiony na piasku .Jednak to dzialanie na
krotka mete .Jezus moglby chyba powiedziec mniej wiecej tak : macie
tak chore serca ,ze trzeba ta fasade zburzyc i zatrudnic Mnie na
budowniczego , uwierzcie znam sie na rzeczy jak nikt inny , jestem
najlepszym fachowcem
Co wiecej Ja bede waszym fundamentem .A
to ,ze czasem trzeba bedzie jakas scianke zburzyc , druga sypialnie
pominac czy zrezygnowac z hamaka , coz zaufajcie Mi , efekt koncowy
bedzie piorunujacy . Na calym swiecie nie znajdziecie takiego
architekta ,a do tego nie oczekujacego na blyskawiczny przelew z
waszego konta
Za malo zmienic swoje postepowanie , Jezus mowi :"Z wnętrza bowiem,
z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa,
cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość,
obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni
człowieka nieczystym. (Mk 7,1-8.14-15.21-23) .
Dlatego Jezus musi nam wymienic serce .
Jezus jako nowy Adam ukazuje nowy rodzaj czlowieka , czlowieka
przemienionego .Jezus konczy ere starego czlowieka pochodzacego od
Adama , a zaczyna nowa , ludzi przemienionych w Chrystusie ,a wiec w
Nim samym .Chodzac po ziemi i umierajac na krzyzu , niejako
ukrzyzowal stara nature i swoim zwyciestwem pragnie nas obdarzyc ,i
wciaz obdarzac .Usynawia nas wlaczajac niejako w komunie zycia
samego Boga , a wiec niejako podnosi nas jeszcze w godnosci
obdarzajac nas dzieciectwem Bozym poprzez wlaczenie nas w
uczestnictwo w zyciu samej przedwiecznej Trojcy Swietej , poprzez
swoje wejscie w czlowieczenstwo , swoje zycie , smierc i
Zmartwychwstanie .Ten dar jest nam udzielany darmo nie ze wzgledu na
jakiekolwiek zaslugi z naszej strony .Bowiem stworzenie niemajace
swego bytu samo z siebie , nie ma prawa wymagac od Stworcy wlaczenia
sie niejako do Jego wewnetrznego zycia , gdyz nie lezy to w samej
jego naturze .Jednak Bog nie poprzestaje na niczym mniejszym ,
dopoki nie umozliwi czlowiekowi przebostwienia , a wiec czegos wrecz
nieprawdopodobnego .
I po to wlasnie Chrystus przyszedl w ciele , i teraz - o czym czesto
zapominamy - w niebie rowniez przebywa juz w ciele ,co prawda
przebostwionym po zmartwychwstaniu ,a wiec o jakichs wlasciwosciach
niewyobrazalnych, ale w ciele .Swoim swietym czlowieczenstwem ,
swoim posluszenstwem , zyciem smiercia i zmartwychwstaniem ,obdarza
nas nowa natura ludzi przemienionych w Chrystusie , bedac niejako
nowym Adamem.
A ,ze to nasze zjednoczenie duszy z Bogiem musi odbywac sie poprzez
milosc ,wyjasnia sie tym ,ze milosc jest Boza natura , jest z
Boga ,a wiec nie mozna inaczej byc uczestnikiem Bozej natury niz
poprzez milosc wlasnie..
Bog wywyzsza dusze wlasnie z milosci i poprzez milosc gdyz nic z
rzeczy mniejszych odnoszacych sie do duszy , ktora chce Bog
przebostwic
nie ma w gruncie rzeczy wiekszego znaczenia .
Jak pisal Św.Jan od Krzyza :
"Mówiliśmy już, że Bóg pragnie jedynie miłości. Dobrze więc będzie
przed
dalszymi wyjaśnieniami podać tu przyczynę tego, że wszystkie nasze
czyny i
trudy, choćby były możliwie największe, niczym są przed Bogiem. Nie
możemy
bowiem nic złożyć przez nie Bogu, ani wypełnić Jego jedynego
pragnienia, którym
jest wywyższenie duszy. Dla siebie bowiem Bóg nic z tego nie
pragnie, gdyż
niczego nie potrzebuje. A jeśli czegoś pragnie, to jedynie tego, co
wywyższa
duszę. Ponieważ nie ma innej rzeczy, w której mógłby ją bardziej
wywyższyć jak
zrównanie jej ze sobą, przeto tego jedynie żąda, żeby Go miłowała.
Właściwością
bowiem miłości jest zrównanie miłujących się. "
" W tym wewnętrznym zjednoczeniu udziela się Bóg duszy z miłością
tak prawdziwą,
że nie ma uczucia matki, która z taką czułością pieści swe dziecko,
ani miłości
brata, ani życzliwości przyjaciela, którą by można z nią porównać.
Dzieje się
tak dlatego, ponieważ czułość i szczerość miłości, z jaką
wszechmocny Ojciec
pieści i wywyższa tę duszę pokorną i rozmiłowaną, dochodzi do tego,
że - o
rzeczy przedziwna i godna największej bojaźni i podziwu! - naprawdę
poddaje się
jej, aby ją wywyższyć, jakby On był jej sługą, a ona jego panem. I
tak troszczy
się o to, aby jej dogodzić, jakby On był jej niewolnikiem, a ona
Jego Bogiem.
Tak głęboka jest pokora i słodycz Boga! Ponieważ w tym udzielaniu
się miłości
spełnia w pewnym stopniu tę przysługę, jaką obiecuje w Ewangelii
swoim wybranym
w niebie, gdzie “przepasze się, a przechodząc od jednego do drugiego
usługiwać
im będzie" (Łk 12,37). I tak tu jest zajęty dogadzaniem i
pieszczeniem duszy,
jak matka troską o swoje dziecię, które karmi swymi piersiami. Z
tego poznaje
dusza prawdę słów, które mówi Izajasz: “Przy piersiach was poniosą,
a na
kolanach będą pieścić się z wami" (66, 12).
Pozdr
Ps. Mam nadzieje ,ze w niczym nie uchybilem nauczaniu Kosciola
katolickiego , a jesli tak , to prosze o poprawienie mnie i
wskazanie bledow , z ktorych bezwlocznie sie wowczas wycofam .
(choc pewnie na innym forum mogliby sie znalezc bardziej sklonni do
tego zeby mnie o ewentualne herezje posadzic i wygonic
