Re:

Witam

Przepraszam, że się wtrącę. Nie rozumiem pewnej sprawy - skoro chora koleżanka,
wierzy, że chemia jej pomoże, to czemu unosić się zbolałą dumą, że nie rzuciła
chemii i nie wybrała zamiast tego lewatyw z kawy i picia soków warzywnych?
Skoro chce i wierzy w chemię, to chyba ma prawo?
Czemu twierdzicie, że to tożsame z wyborem śmierci?
Odrobina pokory.
Tylko lewatywa z kawy jest w stanie uleczyć?
Ja miałam raka kości i wcale nie byłam pozytywnie nastawiona, ale żyję, a
znajome mi osoby nastawione pozytywnie, nie. Ja uważałam, że jestem gorsza od
nich i jeśli ktoś ma umierać, to tylko ja. A jednak tak się nie stało.
Wybaczcie, że tak piszę, podważając Wasze zasady, teksty itp, ale chcę
powiedzieć, że żadna sytuacja nie jest beznadziejna i wszystko może się zdarzyć.
Nawet, jeśli nie pulsuje się "wiarą, nadzieją i miłością". Nawet, jak się jest
tylko "zwykłym" sceptycznym śmiertelnikiem, któremu nie dajecie szans na życie.
Pamiętam też udrękę picia różnych ziółek, wyciągów, spotkania z dziwnymi
terapeutami, jednocześnie z chemią i to łatwo tak doradzać, a za przeproszeniem,
tylko ten, co to potem musi jeść i pić, wie, jak to jest zwracać nosem sok z
buraczków, czy inne pyszności.
Wybaczcie, ale musiałam to powiedzieć, bo mówienie, że coś jest przesądzone, to
doprawdy...rozumiem, że czujecie się zjednoczeni z Bogiem, ale łatwo dość
decydujecie. A zdecydowane jest tylko, jeśli ktoś już nie żyje.
Trzymam kciuki za chorą.
Pozdrawiam