Dodaj do ulubionych

Irytacje pozajeżycjadowe

31.05.10, 11:43
Czy są książki, których bohaterowie, sceny, wątki itp. przeraźliwie
Was irytują?
W tej chwili przychodzi mi na myśl tytułowa Pollyanna z powieści
E.H. Porter, w moim prywatnym rankingu zdecydowanie najbardziej
denerwująca heroina powieści ever.
Ponadto Irena z "Sagi rodu Forsythów". Poderwanie narzeczonego
przyjaciółki, a później poślubienie ojca tejże przyjaciółki jest w
porządku i niechaj sczezną przeciwnicy tych związków, ale jej syn
nie może ożenić się z córką jej byłego męża, bo były mąż zachowywał
się jak skończony brutalny bydlak. (Zachowywał się istotnie, ale co
ma do tego córka?)Zawsze widziałam w tym podwójne standardy moralne
i okropnie było mi żal bogu ducha winnej Fleur.
Numer trzy to Hans Castorp z "Czarodziejskiej góry" i jego reakcja
na zgubienie się w śnieżycy.
--
załóż stanik...poprawnie
Obserwuj wątek
      • pink_hamster Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 12:18
        Ja też nie rozumiałam tej całej sytuacji z Fleur i Jonem (zwłaszcza w świetle
        tego, co wyprawiała Irena). Polyannę czytałam dość dawno, więc nie pamiętam
        szczególnego rozdrażnienia.
        Za to moim numerem 1 w prywatnym rankingu nieznośnych postaci jest Sara z "Małej
        księżniczki". Nie wiem, może to efekt kreskówki na ten sam temat, ale zawsze
        uważałam ją za postać do bólu słodką i grzeczną, po prostu świętą męczennicę -
        koszmar mojego dzieciństwa. Przeczytałam tę książkę chyba raz, w wieku ok 8 lat
        i potem nigdy do niej nie wróciłam, bo niesmak pozostał ;)
        --
        nie wystarczy być szczęśliwym;trzeba jeszcze,aby inni byli nieszczęśliwi
        Pluszakolep
        • kooreczka A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 13:54
          książkową i serialową.
          Już jako dziecko do tej książki podchodziłam "naukowo"-po pierwsze zdawałam
          sobie sprawę, że ma przekazać przede wszystkim pewne wzorce, a po drugie, ze to
          wzorce sprzed ponad 100 lat. Bawiło mnie wynajdywanie różnic między moimi
          rówieśnikami i rodziną, a postaciami z książek.
          • melmire Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 15:30
            Mnie dopiero po latach zaszokowal fakt ze dobroczynca Sary "dobro czyni" tylko
            jej, zmieniajac jej poddasze we wspanialy salon. Wiedzac ze w tuz obok mieszka w
            identycznych warunkach jej przyjaciolka. Ale coz, przyjaciolka ksiezniczka nie
            byla, wyobrani nie miala, urody nie, to i dobroczynca mial ja w powazaniu.
            --
            http://squiby.net/view/3132869.pngPogoda
            ucichła za oknem, firanka, która była ozdobą na oknie przestała się chrzamotać.
            • nessie-jp Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 18:34
              > Mnie dopiero po latach zaszokowal fakt ze dobroczynca Sary "dobro czyni" tylko
              > jej, zmieniajac jej poddasze we wspanialy salon.

              No nie, to niezupełnie tak -- starszy pan zabijał nudę i przykrość, urządzając
              dziewczynkom nagle i złośliwie przerwane przez właścicielkę szkoły "przyjęcie",
              które od początku odbywało się przecież w pokoju Sary.


              --
              Ostrożnie stawiaj kroki
              Bo w sobie masz swój Hades
              I w sobie cień głęboki
              I bezład razem z ładem
              • slotna Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 18:59
                > No nie, to niezupełnie tak -- starszy pan zabijał nudę i przykrość, urządzając
                > dziewczynkom nagle i złośliwie przerwane przez właścicielkę szkoły "przyjęcie",
                > które od początku odbywało się przecież w pokoju Sary.

                Ale chyba nie chodzilo o przyjecie - to przyjecie zreszta to mi sie kojarzy inaczej: ze glupawa przyjaciolka Sary z pensji, nie Rozia, kurde, jak ona miala na imie, ech, powinnam sie w pisac w watku o sklerozie: jakos na E...? w kazdym razie, ze ona, ta przyjaciolka zajarzyla wreszcie, ze Sara jest glodna i przyniosla mnostwo jedzenia (sama byla niezle pyzata i chyba rodzina cos tam jej podsylala) i wlasnie wtedy wpadla wlascicielka i wszystko zabrala, zreszta zdazyla tylko dlatego, ze Sara zamiast sie zabrac do szamania, wolala gadac od rzeczy. Natomiast dobry czlowiek za pomoca zrecznego Hindusa obstalowal Sarze w pokoju jakies tapety, dywaniki, obrazki i cieple pledy, a o Rozi zapomnial, dobrze kojarze? A pozniej jeszcze, juz na koncu, wyslal przez umyslnego ubrania dla "dziewczynki z facjaty po lewej stronie", zreszta moglo byc "po prawej", grunt, ze zaznaczone bylo, ze chodzi o Sare, nie o Rozie.

                --
                Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, częściej wyglądają bardziej jak rzeczy, niż same rzeczy.
                • melmire Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 19:21
                  Dokladnie tak. Nawet jedzenie dla Rozi przewidzial dopiero nastepengo dnia, zeby
                  Sara nie musiala sie dzielic. Z tego co pamietam Rozki wystarczal luksus
                  dodatkowego koca, ktory odziedziczyla po Sarze, zaopatrzonej w materac, poduchy,
                  koldre i nie pamietam juz co.
                  --
                  http://squiby.net/view/3132869.pngPogoda
                  ucichła za oknem, firanka, która była ozdobą na oknie przestała się chrzamotać.
                  • nessie-jp Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 19:30
                    melmire napisała:

                    > Dokladnie tak. Nawet jedzenie dla Rozi przewidzial dopiero nastepengo dnia,

                    A może. Za bardzo nie pamiętam, przyznaję się bez bicia.

                    W ogóle służba jako bohaterowie w powieściach raczej niezbyt hojnymi darami się
                    musiała zadowalać. Podarta kieca po jaśnie pani to był szczyt luksusów, którymi
                    można było służbę obdarować -- takie przynajmniej odnoszę wrażenie z
                    przedwojennych lektur.

                    Czy przed wojną (II światową) powstała w ogóle jakaś książka dla młodzieży i o
                    młodzieży innej niż "dobrze urodzona", mieszczańska, dżentelmeńska? Nawet
                    Makuszyński nie zniżał się chyba do pisania o dzieciach górników, stolarzy czy
                    robotników fabrycznych. Dopiero powojennie Niziurski i Ożogowska?

                    --
                    Ostrożnie stawiaj kroki
                    Po ludzkich stąpasz resztkach
                    Omijaj ton wysoki
                    Bo patos tu nie mieszka
                    • soova Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 19:39
                      Mnie w "Małej księżniczce" zawsze zastanawiało, jak to było możliwe, że pan Carrisford szuka po całym świecie córki wspólnika, dziewczynki, która przebywała przez jakiś czas z ojcem w Indiach, i zaangażowane jest w to całe jego otoczenie. Natomiast gdy Sara pierwszy raz widzi w sąsiednim oknie Ram Dassa, rozpoznaje, że jest on Hindusem, odzywa się do niego w hindi, on jej odpowiada i jest szczęśliwy, że ktoś tu w tym paskudnym Londynie mówi w jego języku, i nie mówi swojemu chlebodawcy ani słowa, że w sąsiednim domu mieszka dziewczynka w wieku zbliżonym do poszukiwanej, która zna hindi, więc ma jakieś związki z Indiami! A przecież jego relacja z Carrisfordem nie była relacją pana i niewolnika, więc mógłby spokojnie o tym powiedzieć!
                      --
                      Hajo Hajo Ipsenajo!
                    • slotna Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 20:01
                      > Czy przed wojną (II światową) powstała w ogóle jakaś książka dla młodzieży i o
                      > młodzieży innej niż "dobrze urodzona", mieszczańska, dżentelmeńska? Nawet
                      > Makuszyński nie zniżał się chyba do pisania o dzieciach górników, stolarzy czy
                      > robotników fabrycznych. Dopiero powojennie Niziurski i Ożogowska?

                      Czytywalam dawno temu ze smakiem powiesc pt. "Dzieci", pamietam, ze byla o nastoletnich albo i mlodszych gazeciarzach, zebrakach i w ogole najubozszych w miedzywojennym Lwowie oraz autor nazywal sie Jan Brzoza. Byc moze pamietam niedokladnie oraz byc moze (a nawet najprawdopodobniej, hehe) napisana byla hen po wojnie - nie umiem tego porzadnie wyguglac.

                      --
                      Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, częściej wyglądają bardziej jak rzeczy, niż same rzeczy.
                      • kooreczka Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 20:08
                        W sumie pisali te powieści dżentelmeni i damy dla swoich dzieci, więc nie ma się
                        co dziwić.
                        Z opisu biednych- może "Serce", ale ono jest po pierwsze irytujące, po drugie,
                        też z perspektywy pańskiego dziecka.
                    • mmoni Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 20:22
                      nessie-jp Czy przed wojną (II światową) powstała w ogóle jakaś książka dla młodzieży i o młodzieży innej niż "dobrze urodzona", mieszczańska, dżentelmeńska?

                      Nie wiem, czy chodzi Ci wyłącznie o literaturę polską, ale w angielskiej by się znalazło parę rzeczy, przede wszystkim George Macdonald Na skrzydłach Północnej Wichury, Księżniczka i koboldy, Kingsleya Wodne dzieci. Poza tym jest kupa słusznie zapomnianych łzawych historyjek pisanych na użytek szkółek niedzielnych w typie "biedna sierotka swoją niewinnością zmiękczyła serce starego kataryniarza i nakłoniła go, aby zaczął chodzić do kościoła". Aha, i w Tajemniczym ogrodzie cała rodzina Sowerby jest przedstawiona w bardzo pozytywnym świetle w odróżnieniu od kwękających arystokratów.
                      --
                      Nika

                      "All theoreticians of eroticism know when there’s no distance, there’s no border; when there’s no border, there’s no taboo; when there’s no taboo, there’s no transgression; and when there’s no transgression, there’s no desire.”
                      • nessie-jp Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 20:47
                        > Nie wiem, czy chodzi Ci wyłącznie o literaturę polską, ale w angielskiej by się
                        > znalazło parę rzeczy,

                        O polską przede wszystkim, bo po wojnie wraz z przemianą ustrojową nastąpił
                        wręcz wysyp nienajgorszych powieści dla dzieci z "najniższych" warstw
                        społecznych, co mocno kontrastuje jednak z latami przedwojennymi...

                        Przytoczonych przez ciebie anglojęzycznych akurat nie znam, ale z Sowerbymi w
                        "Tajemniczym Ogrodzie" się nie zgodzę -- to nie są "bohaterowie", tylko postaci
                        poboczne, właśnie z rodzaju tych, co się muszą podartą koszulą i niedojedzoną
                        owsianką jaśnie pani wielce radować.

                        Dużo dzieci z nizin było u Dickensa, ale Dickens jednak nie pisał DLA dzieci...

                        --
                        A ty masz dźwięków pięknem
                        Przekonać martwe uszy
                        Przejętych głuchym wstrętem
                        Wystygłych Orfeuszy
                      • paszczakowna1 Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 22:07
                        > Nie wiem, czy chodzi Ci wyłącznie o literaturę polską, ale w angielskiej by się
                        > znalazło parę rzeczy

                        Dużo jest tego w literaturze amerykańskiej. Znaczna część powieści Horatio
                        Algera (nie wszystkie - ale te w miarę nadają się obecnie do czytania - "Ragged
                        Dick, or Street Life in New York" mogę nawet polecić, reszta nie) typu "z nędzy
                        do pieniędzy" jest o gazeciarzach, czyścibutach, chłopcach na posyłki itp.

                        W przedwojennej młodzieżowej literaturze polskiej sobie nie przypominam. Jest
                        parę (dość okropnych) powieścideł z głównym bohaterem/bohaterką rzekomo z nizin
                        społecznych, o nadzwyczajnych przymiotach, który/a okazuję się zaginionym w
                        kolebce dzieckiem z wyższych sfer. Poza tym nic - najwcześniejsze z lat 40-tych.
                        • paszczakowna1 Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 22:13
                          A przepraszam, przypomniałam sobie - Kazimierz Rosinkiewicz (Rojan). "Stary
                          Ćwirk", "Szara brać", "Hultaj" - wszystko o chłopskich dzieciach (no, dwie
                          pierwsze o zwierzętach głównie, ale trzecia nie, a na 100% pisana przed 1939,
                          akcja w czasie I WŚ). To chyba jedyne, co mi przychodzi do głowy. Zresztą dobre
                          książki, mógłby ktoś wznowić.
                        • senseeko No kurde, no! 31.05.10, 22:17
                          paszczakowna1 napisała:


                          > W przedwojennej młodzieżowej literaturze polskiej sobie nie przypominam. Jest
                          > parę (dość okropnych) powieścideł z głównym bohaterem/bohaterką rzekomo z nizin
                          > społecznych, o nadzwyczajnych przymiotach, który/a okazuję się zaginionym w
                          > kolebce dzieckiem z wyższych sfer. Poza tym nic - najwcześniejsze z lat 40-tych
                          > .
                          Taż pisałam chwilę temu o Makuszyńskim! Głownym bohaterem "wyprawy pod psem" był
                          bodajże syn szewca i już nie pamietam jaki ciężki fach wykonywali rodzice jego
                          przyjaciół.
                          A gazeciarze?
                          A przymierający głodem i umierający na gruźlicę aktorzy czy studenci czy to w
                          Awanturze o Basię czy w innych jego ksiazkach? (Sama Basia zresztą też nie była
                          z takiej znów wysokiej sfery)
                          A szczerbaci marynarze i osierocony chłopak w "Wielkiej Bramie"?
                          "Lato Leśnych Ludzi" Rodziewiczówny czytałam wieki temu i już za wiele nie
                          pamietam, ale czy ci chłopcy byli aby z "wyższej" sfery? A ksiazka ewidentnie
                          młodzieżowa.
                          A co z Grabskim?
                          Jakby dobrze pokopać, to by się sporo tego znalazło. Tylko czytać trza ;P

                          --
                          Poklikacie?http://dragcave.net/image/tu5b.gifhttp://dragcave.net/image/Hm5r.gifhttp://dragcave.net/image/24iW.gifhttp://dragcave.net/image/jZD4.gifhttp://dragcave.net/image/gJ5R.gifhttp://dragcave.net/image/H1GD.gifhttp://dragcave.net/image/Mn6i.gifhttp://dragcave.net/image/vH3I.gifhttp://dragcave.net/image/QhIf.gifhttp://dragcave.net/image/ZY2d.gifhttp://dragcave.net/image/ZVvP.gifhttp://dragcave.net/image/Mmik.gif
                          • paszczakowna1 Re: No kurde, no! 31.05.10, 22:31
                            > Taż pisałam chwilę temu o Makuszyńskim! Głownym bohaterem "wyprawy pod psem" by
                            > ł
                            > bodajże syn szewca i już nie pamietam jaki ciężki fach wykonywali rodzice jego
                            > przyjaciół.

                            Kolejarz i bodaj lekarz. Makuszyński się marginalnie łapie, ale jednak głównie
                            jego bohaterowi niezupełnie spełniają kryteria nessie.

                            > "Lato Leśnych Ludzi" Rodziewiczówny czytałam wieki temu i już za wiele nie
                            > pamietam, ale czy ci chłopcy byli aby z "wyższej" sfery?

                            Byli.

                            Rojana sprawdziłam, zmarł w latach 30-tych, a jego bohaterowie 100% się łapią.
                            Tytułowy "Hultaj" jest synem "rolnika i stolarza, takiego stolarza, co robił we
                            wsi trumny", główny (poza tytułowym) bohater "Starego Ćwirka" jest z kolei synem
                            wiejskiego szewca.

                            Mam też przed sobą rozłożone powieścidło wydane w czasie II WŚ jako wydanie
                            trzecie (więc raczej przedwojenne) pt "Skarb na wodzie" (autor Jan
                            Szczepkowski), gdzie główny bohater jest synem biednej komornicy. Przyjaźni się
                            co prawda z "paniczem", ale ten panicz to syn młynarza (bogatego co prawda),
                            więc niespecjalna arystokracja.
                            • a_weasley Re: No kurde, no! 09.06.10, 23:23
                              Paszczakowna1 napisała:

                              >> Taż pisałam chwilę temu o Makuszyńskim!
                              >> Głownym bohaterem "wyprawy pod psem" był
                              >> bodajże syn szewca

                              A matki nie miał wcale.

                              >> już nie pamietam jaki ciężki fach wykonywali
                              >> rodzice jego przyjaciół.

                              > Kolejarz i bodaj lekarz.

                              OIP, krawcowa. Zdzisław z kolei nie miał ojca, ci trzej chłopcy łącznie mieli
                              czworo rodziców.

                              --
                              Klaps ma się tak do maltretowania dziecka jak kufel piwa do delirium.
                        • mmaupa Re: A ja Sarę lubiłam 01.06.10, 10:15
                          Jest
                          > parę (dość okropnych) powieścideł z głównym bohaterem/bohaterką rzekomo z nizin
                          > społecznych, o nadzwyczajnych przymiotach, który/a okazuję się zaginionym w
                          > kolebce dzieckiem z wyższych sfer.

                          Z przedwojennych zagranicznych tego typu jest np. "Bez rodziny". Straszny gniot.

                          --
                          Don't panic, it's organic!
                          • paszczakowna1 Re: A ja Sarę lubiłam 01.06.10, 10:30
                            > Jest
                            > > parę (dość okropnych) powieścideł z głównym bohaterem/bohaterką rzekomo z
                            > nizin
                            > > społecznych, o nadzwyczajnych przymiotach, który/a okazuję się zaginionym
                            > w
                            > > kolebce dzieckiem z wyższych sfer.

                            > Z przedwojennych zagranicznych tego typu jest np. "Bez rodziny". Straszny gniot

                            "Bez rodziny" nie jest jeszcze taka najgorsza, choć schemat ograny jest tysiące
                            razy (we wspomnianym Algerze też). W porównaniu z książkami typu "Wieś
                            szczęśliwa" Buyno-Arctowej czy "Rysiek z Belmontu" (autor/autorka wyleciał/a mi
                            z głowy), o których pisałam, to w ogóle arcydzieło.
                    • senseeko Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 21:58
                      nessie-jp napisała:

                      > Czy przed wojną (II światową) powstała w ogóle jakaś książka dla młodzieży i o
                      > młodzieży innej niż "dobrze urodzona", mieszczańska, dżentelmeńska? Nawet
                      > Makuszyński nie zniżał się chyba do pisania o dzieciach górników, stolarzy czy
                      > robotników fabrycznych
                      .

                      O przepraszam bardzo!!! A "Wyprawa pod psem"? A "uśmiech Lwowa?" Nawet "Awantura o Basię" czy "Panna z mokrą głową" czy czego byś nie wzięła - większośc bohaterów to osoby biedne jak myszy koscielne, niedojadajace i permanentnie głodne. 3/4 z nich to osoby albo nisko urodzone albo osierocone, albo jedno i drugie ("Wielka Brama" chociażby)
                      Tyle że Makuszyński opisuje to ich głodowanie i marznięcie w taki sposób, że młody czytelnik czyta o tym jak o świetnej zabawie.

                      No wkurzyłam się czytając takie pomówienie. Kto jak kto, ale Makuszyński piszący Dynastię? Brrr...
                      --
                      Poklikacie?http://dragcave.net/image/tu5b.gifhttp://dragcave.net/image/Hm5r.gifhttp://dragcave.net/image/24iW.gifhttp://dragcave.net/image/jZD4.gifhttp://dragcave.net/image/gJ5R.gifhttp://dragcave.net/image/H1GD.gifhttp://dragcave.net/image/Mn6i.gifhttp://dragcave.net/image/vH3I.gifhttp://dragcave.net/image/QhIf.gifhttp://dragcave.net/image/ZY2d.gifhttp://dragcave.net/image/ZVvP.gifhttp://dragcave.net/image/Mmik.gif
                      • nessie-jp Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 22:11
                        > No wkurzyłam się czytając takie pomówienie. Kto jak kto, ale Makuszyński pisząc
                        > y Dynastię? Brrr...

                        Ale, na litość boską, jaką Dynastię? Co mają "lepsze sfery" do Dynastii?

                        "Lepsze sfery" to przed wojną były dzieci np. lekarza albo bardzo ubogiego
                        "posiadacza ziemskiego" ("Panna z mokrą głową" też przymiera głodem, ale to NIE
                        jest powieść o dzieciach stajennego w tym mająteczku, tylko głodującej i
                        biedującej panny "z dobrego domu"). Szaleństwa panny Ewy -- tytułowa Ewa jest
                        córką doktora, profesora, obraca się w towarzystwie głodujących wprawdzie, ale
                        jednak artystów. Itd., itp.

                        Nie chodzi tu przecież o przeciwstawienie bogaty - biedny! Co za pomysł.

                        Ile było przed wojną powieści dla dzieci bogatych górników albo majstrów w
                        fabryce? Dzieci dobrze prosperujących praczek?



                        --
                        A ty masz dźwięków pięknem
                        Przekonać martwe uszy
                        Przejętych głuchym wstrętem
                        Wystygłych Orfeuszy
                        • jottka przedwojnie 31.05.10, 22:25
                          ja sie nie znam, ale skojarzyła mi sie helena boguszewska, ona programowo
                          pisywała bodaj od lat 20. książki o dzieciach czy młodzieży biednej i dla
                          takowej - 'czerwone węże' to jest taka historia o dziecku przyfabrycznym czy
                          przykopalnianym, no nie pamiętam, wieki temu czytałam:) ale to trzeba by szukać
                          wśród programowo lewicujących literatów.

                          tyle że pytanie jest chyba krzywo postawione - nikt nie pisuje z założenia
                          książki dla dziecka praczki vel barona:) pisarze eksploatują raczej pewne klocki
                          fabularne typu wspominane "z żebraka milioner" czy "od sierotki do królowej", a
                          przy okazji różne środowiska też malują. nędza to akurat w wielu powieściach
                          przedwojnia była oddawana, tyle że czytelnik zwykle nie chce czytać o podłym
                          losie robotnika, jeśli sam jest tym robotnikiem, tylko o hrabiach w złotych
                          pałacach wiodących luksusowe życie:)
                        • senseeko Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 22:26
                          nessie-jp napisała:

                          > > No wkurzyłam się czytając takie pomówienie. Kto jak kto, ale Makuszyński
                          > pisząc
                          > > y Dynastię? Brrr...
                          >
                          > Ale, na litość boską, jaką Dynastię? Co mają "lepsze sfery" do Dynastii?
                          A to, ze tamci bohaterowie obracają się w jakimś takim świecie dolarowo-kandelabrowym (nie wiem dokłądnie, obejrzałam moze dwa odcinki a i to jako sumę kawałków. Na obejrzenie choć jednego w całości brakowało mi samozaparcia. W każdym razie to jest jakis tam świat szybkich samochodów, długich papierosów albo na odwrót)
                          >
                          > "Lepsze sfery" to przed wojną były dzieci np. lekarza albo bardzo ubogiego
                          > "posiadacza ziemskiego" ("Panna z mokrą głową" też przymiera głodem, ale to NIE
                          > jest powieść o dzieciach stajennego w tym mająteczku, tylko głodującej i
                          > biedującej panny "z dobrego domu"). Szaleństwa panny Ewy -- tytułowa Ewa jest
                          > córką doktora, profesora, obraca się w towarzystwie głodujących wprawdzie, ale
                          > jednak artystów. Itd., itp.
                          >
                          > Nie chodzi tu przecież o przeciwstawienie bogaty - biedny! Co za pomysł.

                          No to wspomniana "wyprawa pod psem" - dzieciaki robotników jak na dłoni.
                          >
                          > Ile było przed wojną powieści dla dzieci bogatych górników albo majstrów w
                          > fabryce? Dzieci dobrze prosperujących praczek?

                          A istniało coś takiego jak dobrze prosperująca praczka? 8-O

                          Zresztą w poprzednim poscie nie pisałaś o bogatych dzieciach bogatych ludzi z "niższej sfery" tylko że nikt nie pisał o dzieciach robotników czy chłopów.

                          Niestety sporo takich powieści zanikło, nie są wznawiane.
                          Po drugie target to jednak były dzieci piśmienne, a takie z reguły wywodziły się z ziemianstwa lub mieszczanstwa.
                          Ale twierdzenie, ze o takich bohaterach nie pisano jest krzywdzące dla ówczesnych pisarzy.

                          Po trzecie - w owych czasach trochę inaczej rozumiano "literaturę młodzieżową"
                          To też trzeba brac pod uwagę.
                          --
                          Poklikacie?http://dragcave.net/image/tu5b.gifhttp://dragcave.net/image/Hm5r.gifhttp://dragcave.net/image/24iW.gifhttp://dragcave.net/image/jZD4.gifhttp://dragcave.net/image/gJ5R.gifhttp://dragcave.net/image/H1GD.gifhttp://dragcave.net/image/Mn6i.gifhttp://dragcave.net/image/vH3I.gifhttp://dragcave.net/image/QhIf.gifhttp://dragcave.net/image/ZY2d.gifhttp://dragcave.net/image/ZVvP.gifhttp://dragcave.net/image/Mmik.gif
                          • nessie-jp Re: A ja Sarę lubiłam 31.05.10, 22:39
                            > No to wspomniana "wyprawa pod psem" - dzieciaki robotników jak na dłoni.

                            Tu nie będę polemizować, bo nie czytałam ze 25 lat i zupełnie nic nie pamiętam.

                            Co do reszty postu, to oburzyło mnie :) to założenie, że lepsza sfera = bogaci.
                            Nie o to chodziło. Biedny student, lekarz czy artysta to nadal jest "wyższa
                            sfera", niż bogata (jak na swoją sferę, no, nieprzymierająca głodem) praczka,
                            stolarz czy górnik.

                            Według dokonanej przez ciebie klasyfikacji, to Borejkowie są z niższej sfery, bo
                            matka swetry dzierga, a dzieci głodują i na wakacje nie jeżdżą ;)

                            --
                            Ostrożnie stawiaj kroki
                            Bo w sobie masz swój Hades
                            I w sobie cień głęboki
                            I bezład razem z ładem
                        • the_dzidka Re: A ja Sarę lubiłam 01.06.10, 11:06
                          > Ile było przed wojną powieści dla dzieci bogatych górników albo
                          majstrów w
                          > fabryce? Dzieci dobrze prosperujących praczek?

                          A ja czytałam "Pokój na poddaszu" Wandy Wasilewskiej. I mimo tej
                          komunizującej otoczki, podobała mi sie.

                          --
                          Dzidka
                          • slotna Re: A ja Sarę lubiłam 01.06.10, 20:14
                            Bardzo, bardzo lubilam "Pokoj na poddaszu" (i zostalam za to wysmiana przez polonistke!!!), ale to powojenne przeciez.

                            --
                            Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, częściej wyglądają bardziej jak rzeczy, niż same rzeczy.
                            • mama_kotula Re: A ja Sarę lubiłam 01.06.10, 22:37
                              slotna napisała:

                              > Bardzo, bardzo lubilam "Pokoj na poddaszu" (i zostalam za to wysmiana przez pol
                              > onistke!!!), ale to powojenne przeciez.

                              "Pokój na poddaszu" kupiłam w zeszłym roku na Allegro.
                              Czytam bardzo często i za każdym razem ryczę (tak, możecie się śmiać).
                              Jak nie miałam dzieci, to nie ryczałam ;-)
                              Moja Andzia bardzo lubi jak jej to czytam. Też jej się zdarza popłakiwać... :>


                              --
                              Jeśli uważasz, że masz prawo patrzec w krocza innych, to nie masz prawa
                              narzekac na to, co w tych kroczach znajdziesz.
                              - by Lezbobimbo
                              • slotna Re: A ja Sarę lubiłam 01.06.10, 23:55
                                > "Pokój na poddaszu" kupiłam w zeszłym roku na Allegro.
                                > Czytam bardzo często i za każdym razem ryczę (tak, możecie się śmiać).

                                Nie bede sie smiac, ale powiedz mi jak ci sie widza smazone sledzie? To byla zagadka mojego dziecinstwa - jak smakuja rolmopsy usmazone w panierce, bo tak je sobie wyobrazalam.

                                --
                                Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, częściej wyglądają bardziej jak rzeczy, niż same rzeczy.
                                • mama_kotula Re: A ja Sarę lubiłam 02.06.10, 00:03
                                  Nie mam pojęcia, ale! moja mama zrobiła smażone śledzie bodaj 3 lata temu na
                                  święta. I ponoć były dobre.
                                  Ale one chyba nie były w panierce :D:D:D:D

                                  --
                                  W opłaty mieszkaniowe mam wliczone korzystanie ze śmietnika obok bloku. Mam
                                  więc pełne prawo wejść do niego z głową i wytarzać się w nim.Tylko, że nie
                                  korzystam z tego prawa. Po prostu się odwróć i nie gap się na cudze krocze,
                                  mimo, że masz do
                                  tego prawo.
                                  - by Ananke666.
                                • dakota77 Re: A ja Sarę lubiłam 02.06.10, 16:10
                                  Ksiazki nie znam, nie wiem jak podawano tam sledzie, ale przeciez jest
                                  cos takiego jak normalne filety sledziowe, zadne rolmopsy, ktore mozna
                                  smazyc spokojnie. U nas to malo popularne, sledzie w naszej kuchni
                                  pojawiaja sie chyba zwykle wersji panierowanej. No ale nie znaczy to,
                                  ze inaczej sie nie da:)
                                  --
                                  Don't Stop Now, It's In My Soul
                                  I Got To Have More Rock And Roll
                                  • slotna Re: A ja Sarę lubiłam 02.06.10, 20:20
                                    > Ksiazki nie znam, nie wiem jak podawano tam sledzie, ale przeciez jest
                                    > cos takiego jak normalne filety sledziowe, zadne rolmopsy, ktore mozna
                                    > smazyc spokojnie. U nas to malo popularne, sledzie w naszej kuchni
                                    > pojawiaja sie chyba zwykle wersji panierowanej. No ale nie znaczy to,
                                    > ze inaczej sie nie da:)

                                    Ale ja wiem o tym teraz, pisalam, ze zagadka z dziecinstwa! ;) Dla mnie sledzie byly marynowane: rolmopsy albo Lisnera w smietanie, ewentualnie w oleju z cebulka i nie kojarzylam ich ze zwykla ryba, ktora mozna smazyc.

                                    --
                                    Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, częściej wyglądają bardziej jak rzeczy, niż same rzeczy.
                    • zuzzia1 Re: A ja Sarę lubiłam 01.06.10, 10:44
                      Czy przed wojną (II światową) powstała w ogóle jakaś książka dla
                      młodzieży i o
                      > młodzieży innej niż "dobrze urodzona", mieszczańska,
                      dżentelmeńska? Nawet
                      > Makuszyński nie zniżał się chyba do pisania o dzieciach górników,
                      stolarzy czy
                      > robotników fabrycznych. Dopiero powojennie Niziurski i Ożogowska?
                      Powstawalo calkiem sporo, zreszta dobrych ksiazek. Np wspomniana juz
                      Boguszewska /Czerwone weze, Za zielonym walem - kiedys bardzo je
                      lubilam :, Korczak (np. Bankructwo malego Dzeka), Gorska (Nad czarna
                      woda, Druga brama), Zurakowska
                      • nessie-jp Re: A ja Sarę lubiłam 31.08.10, 20:13
                        > Powstawalo calkiem sporo, zreszta dobrych ksiazek. Np wspomniana juz
                        > Boguszewska /Czerwone weze, Za zielonym walem - kiedys bardzo je
                        > lubilam :, Korczak (np. Bankructwo malego Dzeka),

                        Ooo! KORCZAK! No przecież oczywiście! Chyba miałam jakieś zaćmienie umysłowe... :)

                        --
                        Love that will not betray you, dismay or enslave you,
                        It will set you free
                        Be more like the man you were made to be.
                        www.youtube.com/watch?v=p7TrU4_-JTY&feature=related
          • kooreczka Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 15:06
            Problem z Pat był taki, że ona zatrzymała się w rozwoju. Mając 30 lat
            zachowywała się jak 6 latka, a to co urocze u dziecka naprawdę irytuje u
            dorosłego. To uczucie względem brata wydaje mi się niezdrowe.
            W tych książkach irytują mnie też inne rzeczy- przede wszystkim ta cholerna
            "arystokracja" na domu, zagonie i dwóch wazonach, dumna, że klękajcie narody,
            niech schowają się Wiśniowieccy z Czartoryskimi. Dla kontrastu- rodzina Binnych
            (Kopców?), którzy jak coś powiedzą to tylko po to by się zbłaźnić, wieszają
            jelenie w ramach i ma się im za złe nawet to, że "są w pewnie sposób rodzinni".
            Ja tymczasem mam wrażenie, że dzisiaj dogadałabym się z Mają, robiąc jaja z jej
            sfiksowanej szwagierki.
            Ta maniera "porażki na całej linii" u Montgomery jest widoczna- jak niemiły to
            prostak i NIC dobrze nie zrobi- choćby ciotka Gilberta, co zua jest i kfijaty
            krzywo posadzi i jak specjalnie poleci serwis do herbaty kupić to będzie on
            brzydki. Jak byłam mała- nie zauważałam tego, dzisiaj drażni mnie to niemożebnie.
            • nessie-jp Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 17:05
              > "arystokracja" na domu, zagonie i dwóch wazonach,
              > dumna, że klękajcie narody,

              Autorka świetnie uchwyciła "purytańską dumę" -- absolutne przekonanie, że jest
              się rodem wybranym, przeznaczonym do zbawienia, a wszyscy inni to dno i sto
              metrów mułu.

              Trzeba pamiętać, że L. M. M. opisuje wiejską, skostniałą mentalność i ww.
              przekonanie w połączeniu z wiarą w predestynację i jej widome oznaki (człowiek
              rodzi się już "zbawiony" albo "potępiony" i jak się komuś w życiu dobrze wiedzie
              i jest mądry, to znaczy że jest zbawiony, a jeśli ma brudne uszy i jest
              nielubiany, to znaczy, że jest potępiony).


              --
              Janet tied her kirtle green
              a bit above her knee
          • kajaanna Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 19:10
            > Nie, napisana dobrze. Fragmentami bardzo dobrze. Książka czytana x razy. Ale
            > mnie nie wkurza książka, tylko bohaterka.

            Bo książka jest dobrze napisana. Bo Róża ma irytować swoim kabotyństwem. To samo
            jest z Ludźmi bezdomnymi i oczywiście Nocami dniami.
            • truscaveczka Re: Irytacje pozajeżycjadowe 02.06.10, 09:56
              Wczoraj, pod wpływem foruma wypożyczyłam "Cudzoziemkę". Pochłonęłam
              w jeden wieczór. Zatchnęło mnie. Teraz muszę kupić... Czemu mi się
              zdawało, ze to ramota?
              Pycha!
              Polećcie coś jeszcze z takiej klasyki, ufam wam bezgranicznie, uf
              uf :)
              --
              I'll try being nicer if you try being smarter.
              http://lmtm.lilypie.com/ohYMp2.pnghttp://lb5m.lilyp
ie.com/OFISp2.png
      • rozdzial43 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 15:42
        ananke666 napisała:

        > Róża z Cudzoziemki. Zarąbać siekierą.
        > Co głupsze, lubię tę książkę.

        Ja lubię i Różę i książkę. Co nie znaczy, że chciałabym mieć taką osobę w swoim
        otoczeniu.

        Irytuje mnie strasznie, no strasznie, Lilka z "Paladynów" (drugiej części
        "Słoneczników"). Po prostu chciałoby się potrząsnąć tą postacią, wrzeszcząc:
        Lilka, kretynko, dorastaj szybciej!!
    • filifionka-listopadowa Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 15:28
      Bratnia dusza! Myślałam, że tylko mnie do szewskiej pasji doprowadza Irena, tymi
      podwójnymi standardami.
      Zawsze bardzo szkoda było mi biednej Juli(?), która straciła narzeczonego, na
      rzecz przyjaciółki i pies z kulawą nogą się o nią nie zatroszczył, choć to ona
      miała pełne prawo choć blada i smutna.
      Plus ta sprawa z Fleur, nie wiem jak mogła nie zgadzać się na to małżeństwo i
      unieszczęśliwiać syna. Czy nigdy nie czuła wyrzutów sumienia, że przez nią tyle
      osób jest nieszczęśliwych?

      A Pollyannę wytarzałabym w smole.
      -
      Powiedziała Rebeka Dew umykając do kuchni, zanim do siedzących przy stole
      zdążyła dotrzeć treść jej słów.
    • ginny22 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 16:37
      Najbardziej wkurzająca mnie bohaterka literacka ever to Tess
      d'Urberville. Ksiązki nie skończyłam, bo tak mnie panna irytowała.
      Równie silnie nie cierpię chyba tylko Jeżycjadowego Bernarda. Nikt
      inny mi w tym momencie nie przychodzi do głowy.
      • nessie-jp Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 18:20
        ginny22 napisała:

        > Najbardziej wkurzająca mnie bohaterka literacka ever to Tess
        > d'Urberville.

        O tak. I to czysto z winy beznadziejnego autora. Drugiej tak głupio i słabo
        skonstruowanej fabuły chyba nie widziałam -- autor mało ze skóry nie wylezie,
        żeby namnożyć zbiegów okoliczności i utrudnić nieszczęsnej Tessie "wyznanie
        grzechu". Musierowicz to przy Hardym geniusz fabularny.


        > Równie silnie nie cierpię chyba tylko Jeżycjadowego Bernarda. Nikt
        > inny mi w tym momencie nie przychodzi do głowy.

        A pierwowzór literacki Bernarda, czyli Harold Skimpole z "Samotni" Dickensa?
        Tylko że Dickens daje ostatecznie jasno do zrozumienia, że Skimpole jest
        postacią negatywną, a czytelniczki Jeżycjady są karmione fałszywie słodkim
        Bernardem do mdłości...


        --
        A ty masz dźwięków pięknem
        Przekonać martwe uszy
        Przejętych głuchym wstrętem
        Wystygłych Orfeuszy
        • anutek115 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 03.06.10, 14:04
          nessie-jp napisała:

          > > Najbardziej wkurzająca mnie bohaterka literacka ever to Tess
          > > d'Urberville.
          >
          > O tak. I to czysto z winy beznadziejnego autora. Drugiej tak głupio i słabo
          > skonstruowanej fabuły chyba nie widziałam
          Musierowicz to przy Hardym geniusz fabularny.

          Hardy ma na swoje usprawiedliwienie to, że był genialnym poetą ;))). Zawsze mnie
          zdumiewało to, że ktoś, kto tak się wyraźnie męczy przy pisaniu powieści
          (ewentualnie - sprawia wrażenie, że się męczy, a męczy tylko czytelników) pisze
          tak wybitne wiersze, niby wiem, że jak ktos dobre wiersze pisze to niekoniecznie
          się zaraz przekłada na talent fabularny, ale jednak miałam podskórne wrażenie,
          że jakoś to się wiązać powinno... Potem gdzieś przeczytałam, że Hardy całe życie
          czuł się poetą, ale uważał, że jako młody człowiek nie powinien publikować, bo
          dobry poeta misi miec doświadczenie życiowe. Moim zdaniem pisarzowi też nie
          zaszkodzi ono, no ale ja nie Hardy - w kazdym razie Hardy publikować jako poeta
          zaczął późno, ze szkoda dla poezji. Wszystkim zniechęconym jego prozą poezję
          szczerze polecam.


          > A pierwowzór literacki Bernarda, czyli Harold Skimpole z "Samotni" Dickensa?
          > Tylko że Dickens daje ostatecznie jasno do zrozumienia, że Skimpole jest
          > postacią negatywną, a czytelniczki Jeżycjady są karmione fałszywie słodkim
          > Bernardem do mdłości...

          No i o to chodzi - u Dickensa jest pełno irytujących postaci, ale one są
          negatywne. Irytują, względnie wkurzają do białej gorączki, ale to było zamysłem
          autora. Choć pewnie nie zawsze. Zastanawiam się, czy Dickens świadomie wykreował
          na AŻ tak wkurzającego dziadzia małej Nell z "Magazynu osobliwości". Dusiłabym
          staruszka na wolnym ogniu długo i starannie, przy okazji zadając jeszcze inne
          wymyślne tortury... na każdej stronie miałam nadzieję, że mu się zemrze...

          --
          anutek115.gallery.ru

          W życiu niewiasty można rozróżnić siedem okresów: niemowlę,
          dziewczynka, dziewczyna, młoda kobieta, młoda kobieta, młoda kobieta i młoda
          kobieta. (G.B. Shaw)
          • kolczykizoldy Re: Irytacje pozajeżycjadowe 03.06.10, 15:00
            > Hardy ma na swoje usprawiedliwienie to, że był genialnym poetą ;))). Zawsze mni
            > e
            > zdumiewało to, że ktoś, kto tak się wyraźnie męczy przy pisaniu powieści
            > (ewentualnie - sprawia wrażenie, że się męczy, a męczy tylko czytelników) pisze
            > tak wybitne wiersze, niby wiem, że jak ktos dobre wiersze pisze to niekonieczni
            > e
            > się zaraz przekłada na talent fabularny, ale jednak miałam podskórne wrażenie,
            > że jakoś to się wiązać powinno...

            O, to podobnie jak Pasternak. Co prawda do jego wierszy mam stosunek obojetny, ale "Doktor Zywago" to moja kolejna wielka irytacja literacka, a wlasnie za te powiesc jest on najbardziej znany i ceniony. No wiec ja nie bardzo rozumiem dlaczego. Wiem, wiem, swiadectwo historyczne itd, ale IMHO to jest literacki gniot... Talent prozatorski, geniusz fabularny?! He, he, dobre zarty. Jesli chodzi o akcje, takiego nagromadzenia przypadkow i konotacji personalnych wielka Rosja dotad nie widziala. Jesli chodzi o jezyk - dosc ciezkawy. Bohaterowie - nie wzbudzajacy zadnych emocji. I w ogole, pomimo zawieruchy rewolucyjnej, nuda. Na studiach mi tlumaczono owe uchybienia tym, ze Pasternak tak naprawde z powolania byl poeta. Wielkim poeta. I dlatego, mimo wszystko, "Doktor Zywago" wielka powiescia jest. Taaaa....

            Zaznaczam, oczywiscie, ze to wedle mojej jakze subiektywnej i nieprofesjonalnej opinii, wiec bez obrazy :) Moja tesciowa np. kocha te ksiazke. No i za cos te Nagrode Nobla w koncu Pasternak otrzymal ;)
            • mmoni Re: Irytacje pozajeżycjadowe 04.06.10, 00:56
              Łączę się z Tobą w niechęci do Doktora Żywago. Zaczęłam czytać to pod
              wpływem wysłuchanego przeze mnie fascynującego referatu o topografii Moskwy w
              tej powieści, jakie różne miejsca opisane w powieści mają znaczenie historyczne,
              kulturowe, symboliczne itp itd. A potem powieść, którą na własny użytek
              streściłam sobie tak: Syberia, minus trzydzieści, z lewej biali, z prawej
              czerwoni, z przodu niedźwiedzie, z tyłu wilki, a w środku bohater tytułowy snuje
              rozważania pt. czym jest sztuka albo podobnie wzniosły temat.

              Jak również ciągłe podkreślanie wśród tych wzniosłości, że "Łara miała fajny
              biust" jakoś mi tak zgrzytało.
              --
              Nika

              "All theoreticians of eroticism know when there’s no distance, there’s no
              border; when there’s no border, there’s no taboo; when there’s no taboo, there’s
              no transgression; and when there’s no transgression, there’s no desire.”
          • mmoni Re: Irytacje pozajeżycjadowe 04.06.10, 00:44
            Ja znam wersję, że Hardy zaczął od powieściopisarstwa, bo powieści się lepiej
            sprzedają, a na poezję się przerzucił, jak już był finansowo niezależny i miał
            wyrobione nazwisko.
            --
            Nika

            "All theoreticians of eroticism know when there’s no distance, there’s no
            border; when there’s no border, there’s no taboo; when there’s no taboo, there’s
            no transgression; and when there’s no transgression, there’s no desire.”
      • kolczykizoldy Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 18:43
        Juz wiem! Dorothea z "Middlemarch" na poczatku denerwowala mnie ta swoja
        wzniosloscia niewymownie. Pozniej do niej przywyklam i nawet pod koniec
        polubilam, ale zawsze pozostala dla mnie postacia "obca". Swoja droga, ksiazke
        uwielbiam.
      • onion68 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 18:48
        > Anna Karenina pogrążona w intymnej konwersacji po kątach z obcym facetem i
        > obcinająca Kitty zmrużonymi oczkami.

        Przyjmuję do wiadomości, lecz nie rozumiem :) Nawet w XIX w. mężatkom nie
        zabraniało się towarzyskiej konwersacji z niespokrewnionymi/niezwiązanymi ze
        sobą facetami. Zresztą Wroński (mniemam, że jego masz na myśli), nie był obcym
        facetem, zostali sobie przecież przedstawieni.
        Dopiero później Anna posunęła się dalej :-) Ale cóż, ludzie ani bohaterowie
        literaccy nie muszą być ideałami.
        --
        Mogłabym robić nie wiadomo co, ale nic nie robię. Jak to przyjemnie robić to, na
        co ma się ochotę.
        • ananke666 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 01.06.10, 01:53
          > Przyjmuję do wiadomości, lecz nie rozumiem :) Nawet w XIX w. mężatkom nie
          > zabraniało się towarzyskiej konwersacji z niespokrewnionymi/niezwiązanymi ze
          > sobą facetami. Zresztą Wroński (mniemam, że jego masz na myśli), nie był obcym
          > facetem, zostali sobie przecież przedstawieni.

          Czytałam dawno, ale pamiętam, że uderzyła mnie pewna ostentacyjność zachowania
          Anny. Obecnym też wydało się to dość... nie tego. Cytatu nie podam, wrażenie i
          tylko zostało.
          No a Anna obcinająca młodziutką Kitty zmrużonymi oczkami wydała mi się wrednie
          żmijowata.

          Swoją drogą, całkiem możliwe, że Różę cudzoziemkę czekałby podobny los, gdyby
          dopadła wymarzonego Michała i nawet zawlokła przed ołtarz. Zamęczyłaby go po
          paru latach nadmierną miłością, egzaltacją i obsesyjną zazdrością.
          --
          Tupecik
    • onion68 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 18:54
      > Ponadto Irena z "Sagi rodu Forsythów". Poderwanie narzeczonego
      > przyjaciółki, a później poślubienie ojca tejże przyjaciółki jest w
      > porządku i niechaj sczezną przeciwnicy tych związków, ale jej syn
      > nie może ożenić się z córką jej byłego męża, bo były mąż zachowywał
      > się jak skończony brutalny bydlak. (Zachowywał się istotnie, ale co
      > ma do tego córka?)Zawsze widziałam w tym podwójne standardy moralne
      > i okropnie było mi żal bogu ducha winnej Fleur.

      A ja Irenę o tyle rozumiem, że czasami emocje, odraza czy uprzedzenie, niewiele
      mają wspólnego z logiką i rozumem, ale niestety, wcale nie przestają przez to
      istnieć. A nawet przeciwnie. Ponadto uważam, że Jon i Fleur na pewno byliby ze
      sobą nieszczęśliwi.
      Mnie natomiast wkurzają maciowaci bohaterowie Nienackiego. Kto lubi te książki
      (ja też w sumie nadal lubię) i maczyzm nie przeszkadza mu, może tę opinie złożyć
      na karb mojego zgorzknienia i braku poczucia humoru ;)
      --
      Mogłabym robić nie wiadomo co, ale nic nie robię. Jak to przyjemnie robić to, na
      co ma się ochotę.
      • nessie-jp Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 18:59
        > Mnie natomiast wkurzają maciowaci bohaterowie Nienackiego. Kto lubi te książki
        > (ja też w sumie nadal lubię) i maczyzm nie przeszkadza mu

        Ale jednak taki Pan Samochodzik był wybitnie niemaczo... Kobiety się z niego
        śmiały, nie znał dżudo i źle wypadał w porównaniu z maczowatym Baturą :)

        --
        A ty masz dźwięków pięknem
        Przekonać martwe uszy
        Przejętych głuchym wstrętem
        Wystygłych Orfeuszy
        • onion68 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 19:02
          > Ale jednak taki Pan Samochodzik był wybitnie niemaczo... Kobiety się z niego
          > śmiały, nie znał dżudo i źle wypadał w porównaniu z maczowatym Baturą :)


          Ale nadrabiał, hm, autem ;) A pogardę wobec rodu niewieściego prezentował
          identyczną, jak pozostali męscy bohaterowie.
          --
          Not only is there no God, but try getting a plumber on weekends.
          • kkokos Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 22:26
            > > Ale jednak taki Pan Samochodzik był wybitnie niemaczo... Kobiety się z ni
            > ego
            > > śmiały, nie znał dżudo i źle wypadał w porównaniu z maczowatym Baturą :)


            oj tam - oj tam, źle wypadał, ale samemu rogerowi moore'owi zaimponował!!! i z
            nich dwóch to on był bliższy filmowemu świętemu niż ten mierny zachodni aktorzyna!
        • slotna Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 19:13
          Oj byl maczo, byl! Tyle, ze niekanoniczny ;) Kobiety najpierw moze i sie podsmiewaly, ale potem na niego lecialy, jedna po drugiej, na jego miesnie komarze i seksi okularki. Scena z zalatwieniem Horpyny za pomoca dzudo nieodmiennie mnie rozwalala: ze niby dala sie zaskoczyc, taaa... agentka specjalna daje sie zaskoczyc muzealnikowi, co sobie trenowal z ksiazka w lesie przez 2 h. Cudo.

          --
          Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, częściej wyglądają bardziej jak rzeczy, niż same rzeczy.
    • soova Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 19:28
      Ja w obronie Ireny.

      Chciałam zwrócić uwagę na drobny fakt, że to nie Irena sprzeciwiła się związkowi syna z córką Soamesa, a Jolyon zabronił synowi w liście napisanym przed śmiercią małżeństwa z Fleur! Ot, taki szantażyk psychologiczny na koniec, bo ogólnie postać Jolyona jest prowadzona tak, że w zasadzie nie ma się do czego przyczepić, sympatyczny gość, którego życie nie pieści, znajduje wreszcie miłość swego życia, a na końcu taki ZONK. W ostatniej scenie w Robin Hill między Ireną, Soamesem a młodym Jolyonem matka wyraźnie mu mówi, że ma zrobić, co zechce. Jolyon odrzuca propozycję Soamesa, bo już przeczytał list ojca i nie chce unieszczęśliwiać matki, ale z jej strony nie ma nacisku.

      Poza tym moim zdaniem związek Bosinneya i June od początku był skazany na niepowodzenie. Dziewczę 3 razy energiczniejsze od niego, które być może go na chwilę zafascynowało i doprowadziło do szybkich zaręczyn, a myślę, że nie bez znaczenia dla młodego architekta, a co najmniej dla jego rodziny, była też perspektywa wejścia do rodziny właścicieli nieruchomości, którym będzie mógł projektować rezydencje. To Irena była jego prawdziwą miłością i to on był chyba w tym związku tym mocniejszym, który namówił ją ostatecznie na opuszczenie Soamesa. Nie pamiętam dokładnie, jak to było w powieści, ale ona raczej chciała się wycofać, wiedząc, że jest narzeczonym przyjaciółki.

      A co do meritum: denerwowała mnie Ania w Wymarzonym Domu czy na Złotym Brzegu. Pięknoduszna (?) i uwielbiana na klęczkach Królowa Ania przechadzająca się między rabatkami w ogrodzie i zachwycająca się różami i zachodami słońca, podczas gdy w domu i przy szóstce dzieci tyra Zuzanna, to jakieś oszucstwo. Ona nie ma nic wspólnego z tą Anią, która na Zielonym Wzgórzu upiła Dianę winem porzeczkowym, ufarbowała sobie włosy na zielono, czy sprzedała krowę pana Harrisona. :)

      --
      Hajo Hajo Ipsenajo!
      • tygrys2112 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 03.09.10, 01:02
        trochę mi ta hostoria przypomina księżną de Cleves - książkę, którą wspominam jako irytację.
        kobieta ma wpojone zasady. stara się o nią de Cleves, matka mówi jej, że miłość przychodzi z
        czasem, żeby go przyjęła. przyjmuje. pobierają się. kobieta poznaje mężczyznę, którego kocha i
        który zakochuje się w niej, ze względu na to, że ma zasady i nie romnsuje. Oboje odczuwają
        miłość, ale ze względu na zasady ona jest wierna mężowi. Ok. Mówi mu o uczuciach, ale obiecuje,
        że będzie mu wierna fizycznie. Mąż ją za to szanuje. Ok. Mąż jest zazdrosny. Kochanek zakrada się,
        mąż widząc to podejrzewa ją o niewierność. Mąż po wypadku, zdaje się, że w związku z tą sprawą
        (czytałam to tak dawno temu, że nie pamiętam), jest w stanie agonalnym. Ona przy nim jest. On
        każe jej przysiądz, że nie poślubi tamtego mężczyzny po jego śmierci. Ona żeby go nie dobijać,
        przysięga. Mąż umiera, kobieta zostaje sama, postanawia być wierna przysiędze, ona chyba
        skończyła w klasztorze, a on cierpi. Kurtyna. :] Książka napisana dobrze, ale miałam ją ochotę rzucić
        o podłogę.
    • kajaanna Judym 31.05.10, 19:32
      Źle, bardzo źle wpajany w szkołach. Robi się z Judyma jakiegoś społecznika
      walczącego z niesprawiedliwością świata.
      Domagającego się a to darmowej pracy [lekarzy] a to nie mniej darmowego
      wyposażenia szpitala.
      A nie zwraca się uwagi na to, że Ludzie Bezdomni to powieść ośmieszająca program
      pozytywistyczny.
      To, że Judym ma pełne usta frazesów o Ludzkości i Braterstwie - bo przez bogatą
      ciotkę spośród dwóch braci został wybrany tylko jako "ładniejszy", więc mógł
      zostać lekarzem i zwiedzać Wersale. W tym czasie jego brat pazurami dorabiał się
      stanowiska majstra w hucie, a bratowa tyrała w cygarfabryce.
      Judymowi "Braterstwo Ludzkości" jakoś nie przekłada się na pomoc własnemu bratu.
      Bo Judym, wspaniały doktor Judym jest karykaturą pięknoduchów pozytywistycznych.
      I to jest jedna z tych świetnie napisanych powieści, które każą rzucać książką
      na bok, bo bohater nas serdecznie wkuropatwia.
      • kooreczka Re: Judym 31.05.10, 20:06
        A nasza klasa sama doszła do tych wniosków. Polonistka dorzuciła od siebie, że
        Judym to przysłowiowa baletnica i gdyby został z Joasią na bank obwiniałby ją o
        wszelkie niepowodzenia
        • senseeko Re: Judym 31.05.10, 22:31
          kooreczka napisała:

          > A nasza klasa sama doszła do tych wniosków. Polonistka dorzuciła od siebie, że
          > Judym to przysłowiowa baletnica i gdyby został z Joasią na bank obwiniałby ją
          > o
          > wszelkie niepowodzenia

          No to mieliście fajną polonistkę. Nas jeszcze uczono według schematu "Judym - cacy"
          Ale mało ktory bohater tak mnie wkurzał i wkurza do dziś, jak Judym, czego zresztą nigdy nie ukrywałam, na lekcjach także.
          Ale zauważyłam, ze faceci pasjami lubią i cenią i poważają i podziwiają Judyma.
          Jeden kiedyś o mało mnie nie pobił jak bez ogródek powiedzialam co sądzę o takich typach jak Judym ;)
          No bo jak to tak? On taki szlachetny, tak chce czynic dobro, tak sie poświęca, a ja mam czelność mówić, ze to głupek i nadęty bufon? I przy tym idiota.

          grr... :)
          --
          Poklikacie?http://dragcave.net/image/tu5b.gifhttp://dragcave.net/image/Hm5r.gifhttp://dragcave.net/image/24iW.gifhttp://dragcave.net/image/jZD4.gifhttp://dragcave.net/image/gJ5R.gifhttp://dragcave.net/image/H1GD.gifhttp://dragcave.net/image/Mn6i.gifhttp://dragcave.net/image/vH3I.gifhttp://dragcave.net/image/QhIf.gifhttp://dragcave.net/image/ZY2d.gifhttp://dragcave.net/image/ZVvP.gifhttp://dragcave.net/image/Mmik.gif
          • kooreczka Re: Judym 31.05.10, 23:03
            To teraz znasz oficjalną szkolną wykładnię- bo ze względu na brak czasu baaardzo
            byliśmy naprowadzani.
            Judym-to-idiota-i-dobrze-mu-tak.
            • nessie-jp Re: Judym 01.06.10, 02:15
              kooreczka napisała:

              > To teraz znasz oficjalną szkolną wykładnię- bo ze względu na brak czasu baaardz
              > o
              > byliśmy naprowadzani.
              > Judym-to-idiota-i-dobrze-mu-tak.

              Cholera, a my nigdy nie byliśmy naprowadzani. To znaczy naprowadzano nas raczej
              na takie rzeczy, jak "przykłady naturalizmu" (brudna szklanka) albo "motywy
              filozofii pozytywistycznej" (szał na pracę wiejską), ale tak żeby w kontekście
              oceny bohatera to nie... Cholera, chyba muszę znowu to przeczytać! Bardzo
              lubiłam Żeromskiego, miał facet pióro.

              --
              Ostrożnie stawiaj kroki
              Bo w sobie masz swój Hades
              I w sobie cień głęboki
              I bezład razem z ładem
      • ananke666 Re: Judym 01.06.10, 01:47
        I jeszcze wielki społecznik Witold z Nad Niemnem, który oprócz naprawy żniwiarki
        czy co to tam było, zajmował się wyłącznie mieleniem ozorem. Pozytywista zafajdany.
        --
        Tupecik
        • truscaveczka Re: Judym 01.06.10, 13:16
          Ale to gówniarz raczej był, z rybakami jacicę na Niemnie łowił i w
          ogóle taki niewypierzony, acz nafaszerowany ideami.
          W Nad Niemnem mój dziki entuzjazm budzi Jan. No. Z łóżka bym
          takiego nie wygoniła z jego mocarnymi.... ekhm. Tak. Właśnie.
          Nieprawdaż. Mógłby nawet śpiewać w trakcie ;)
          --
          I'll try being nicer if you try being smarter.
          http://lmtm.lilypie.com/ohYMp2.pnghttp://lb5m.lilyp
ie.com/OFISp2.png
          • kkokos Re: Judym 01.06.10, 20:07
            truscaveczka napisała:

            > W Nad Niemnem mój dziki entuzjazm budzi Jan. No. Z łóżka bym
            > takiego nie wygoniła z jego mocarnymi.... ekhm. Tak. Właśnie.
            > Nieprawdaż. Mógłby nawet śpiewać w trakcie ;)

            ech, a ja nawet wiem, co tak naprawdę ci się w nim najbardziej podoba:

            "Od ogorzałej cery jego twarzy silnie odbijały złociste, bujne wąsy"...
            • truscaveczka Re: Judym 02.06.10, 10:00
              Ja juz dawno się przyznałam, ze mój mąż ma wąsy. I bródkę. A la
              d'Artagnan. Wobec czego ja jestem wąsożercą pierwszej wody.
              Jednakowoż mocarnych wąsów to raczej nie miałam na myśli ;)
              --
              I'll try being nicer if you try being smarter.
              http://lmtm.lilypie.com/ohYMp2.pnghttp://lb5m.lilypi
e.com/OFISp2.png
      • tygrys2112 Re: Judym 03.09.10, 01:10
        no u jeszcze jego stosunek do Joanny - najpierw jej zawrócił w głowie, planował, ona rzuciła dla
        niego posadę guwernantki. A potem czuje, że zakiełkowałoby w nim "przyschłe nasienie
        dorobkiewicza". Zrywa z nią i zostawia ją nie tylko jako kobietę, ale jako człowieka, który nie ma
        żadnych żrodków materialnych - bo nie ma referencji i jest skompromitowana. Jakie to szlachetne.
    • iwoniaw Szuje i szczeżuje literackie 31.05.10, 19:36
      Najbardziej mnie irytował ten (...) Karol Borowiecki, w dodatku nie
      wiedzieć czemu nie pokarany przykładnie przez autora, tylko ożeniony
      bogato; nie mogę spokojnie przyjąć, że wykpiwa się od odpowiedzialności
      za wszystko, co celowo i przypadkiem nawywijał. Grr, grr, grr.

      --
      "Jakby im tak odjąć trochę jedzenia a dołożyć roboty, to zaraz by się
      im głupot odechciało"
        • soova Re: Szuje i szczeżuje literackie 31.05.10, 19:50
          kajaanna napisała:

          > Ziemia Obiecana jest o ludziach złych. Wszyscy są źli, albo głupi.
          > Karol Borowiecki jest jednym z nich.

          Nie wszyscy, jest kilka postaci szlachetnych i dobrych - Anka, doktor Wysocki, Adam Malinowski. Dobre serce ma też i Mada Muller i Maks, mimo że rozumem nie grzeszą. Jest nawet szlachetny fabrykant Trawiński, który najpierw stoi na skraju bankructwa, ale potem okazuje się, że jego polityka uszlachetniania stosunków w przemyśle długofalowo jednak zdała egzamin.


          --
          Hajo Hajo Ipsenajo!
        • mama_kotula Ziemia Obiecana zupełny offtopic.. 01.06.10, 22:46
          Tak mi jakoś się przypomniało, przeklejam z fejsbuka. Mało ma to wspólnego z tematem wątku, ale za każdym razem jak sobie przypomnę to pokwikuję.

          Z.O.
          Osoby dramatu: Kotula myjąca okno, Matka Kotuli dotrzymująca towarzystwa rozwiązując krzyżówkę.

          MK - Powiedz mi, co to jest: powieść z Borowieckim, Baumem i Weltem.
          K - Nie mam pojęcia. A gdzie to ma być?
          MK - Tutaj, dwa wyrazy. Pierwszy na Z a drugi na O.
          ...
          MK - Zaraz, zaraz, czekaj. Borowiecki to był u Żeromskiego gdzieś?
          K - Nie pamiętam, mamo, ja lektury z pamięci wymazałam zaraz po maturze albo i przed. Ale chyba tak. To będzie "coś opiekuna", tak z liter wychodzi, tylko nie wiem, co to będzie to coś.
          MK - Zemsta.
          K - Zemsta opiekuna. Idiotyczne. U Żeromskiego był Borowicz, a nie Borowiecki. Marcinek.
          MK - No właśnie, w Syzyfowych pracach.
          K - Nie wiem, nie czytałam. Czytałam bryk i wszystkie mi się mylą.
          MK - Bój się Boga, ty żadnych lektur nie czytałaś? Klasyki też nie?
          K - Zwłaszcza klasyki. Ty też chyba nie, bo nie pamiętasz tego Borowieckiego, Bauma i Welta, a to mi na klasykę wygląda.
          ....

          MK - Nie tu nie będzie "zemsta". Trzecia jest "e", a nie "m".
          K - Pokaż mi to na chwilę... Boże jedyny, Ziemia obiecana, a nie żadna Zemsta opiekuna, skąd ci do głowy przyszła zemsta opiekuna, ja nie mam pojęcia...

          Nastąpił spazmatyczny wybuch śmiechu. Kurtyna.


          --
          W opłaty mieszkaniowe mam wliczone korzystanie ze śmietnika obok bloku. Mam więc pełne prawo wejść do niego z głową i wytarzać się w nim.Tylko, że nie korzystam z tego prawa. Po prostu się odwróć i nie gap się na cudze krocze, mimo, że masz do
          tego prawo.
          - by Ananke666.
    • kajaanna pani Barbara Niechcicowa 31.05.10, 19:43
      Kolejna wspaniała postać świetnej powieści psychologicznej. A która nieodmiennie
      działa na nerwy.

      Zakochana we własnym urojeniu. Urojeniu wizji Toliboskiego brodzącego w
      mokradłach, żyjąca "obok" męża, przez lata nakręcająca swoją wyższość wobec niego.
      Wysublimowana i nie poddająca się "schamieniu", a tym samym krzywdząca
      wszystkich dookoła.
          • baba67 Re: pani Barbara Niechcicowa 02.06.10, 19:11
            A ja babcie. Wiekszosc zycia wyobrazala sobie co by bylo gdyby mieszkala w
            miescie. Ale ja mysle ze gdyby mieszkala to wcale nie bylaby wiele szczesliwsza.
            --
            W każdym roku, wedlug przestrogi Homera i Padawana,są dni niektóre krytyczne,
            podejrzane i niebezpieczne.
            Compendium Medicum Actum (1789)
            • croyance Re: pani Barbara Niechcicowa 04.06.10, 21:58
              Ja tez babcie. Ukochany ja zostawil, ona MU NA ZLOSC wyszla za mojego
              dziadka, swojego wiernego wielbiciela, a potem cale zycie jeczala i
              wzdychala do tamtego, ktory zreszta zostal ksiedzem w kosciele polskim
              i sie ozenil. Jak dziadek zmarl, to babcia od razu zaczela tamtego
              szukac po Polsce calej ;-/

              --
              I love my computer, because my friends live in it.
        • anutek115 Re: pani Barbara Niechcicowa 03.06.10, 14:23
          meduza7 napisała:

          > Oooch, jak ja tej baby nie lubię! Wzbudza we mnie wielkie, wewnętrzne FUJ.
          > Ale to chyba głównie dlatego, że w wielu momentach rozpoznaję w niej własne
          > najgorsze cechy. Mogłabym być jak Barbara...

          Ja wiem, że wątek nie ma tytułu "najbardziej wkurzające postacie, które biorę w
          obronę" ;))), ale się jednak wezmę i odezwę.

          Ja Barbarę rozumiem i jej współczuję. Im jestem starsza, tym bardziej. Książkę
          czytam rzadko, bo nie mam na własność, za to serial oglądam przeciętnie raz na
          pół roku i nie poradzę, ale współczucie mi się wzmaga za każdym razem. Ja widzę
          tę biedną Barbarę w tych wszystkich Kalińcach i innych Serbinowach, walących
          się, po okiennice w błocie, na pół zrujnowanych, gdzie żywina po pokojach
          gościnnych lata, jak sobie ręce urabia po łokcie, to się jej wcale, wcale, ani
          odrobineczkę nie dziwię, że czasem wieczorem sobie popłacze nad marzeniami z
          młodości i pięknym Tolibośkim, który sobie dla niej garnitur w nenufarach
          nurzał. Poczynię teraz wyznanie osobiste - sama tak mam. To znaczy, w moim życiu
          nie było szczęśliwie żadnego Toliboskiego, a i parcia na małżeństwo żadnego nie
          wykazywałam, ale zdarza mi sie czasem po jakimś szczególnie, excusez,
          upierdliwym dniu, po użeraniu się z dziećmi, pracą, korepetycjami, domem,
          ogródkiem albo innym remontem (jak, nie przymierzając, ostatnio) paść wieczorem
          na łózko, podłogę, czy co tam płaskiego się trafi i pomyśleć, a i popłakać też,
          nad młodymi laty, kiedy to "wszystko miało byc inaczej". A jestem szczęśliwym
          człowiekiem bez skłonnosci do depresji. Więc rozumiem Barbarę, która, co warto
          zauważyć, pomaga Bogumiłowi ile sił, opiekuje się jego matką, prowadzi te
          wszystkie folwarki, odwala kolosalną robotę, tak, oczywiscie, nie docenia męża,
          tak, narzeka i jęczy, ale (w przeciwieństwie do takiej Emilii Korczyńskiej)
          wykonuje pracę, o której jej się w życiu nie śniło. A że żal jej marzeń? Że
          czasem jej się zjawi przed oczyma Tolioboski, jak biegnie przez sień, by ją
          porwać? Jakos nie umiem jej winić.

          O zrozumienie dla Barbary apeluję! :))

          --
          anutek115.gallery.ru

          W życiu niewiasty można rozróżnić siedem okresów: niemowlę,
          dziewczynka, dziewczyna, młoda kobieta, młoda kobieta, młoda kobieta i młoda
          kobieta. (G.B. Shaw)
          • baba67 Re: pani Barbara Niechcicowa 04.06.10, 11:33
            Ja tez lubie Barbare-mnie ona bardziej bawi niz irytuje. Ale to nie zmienia
            mojego przekonania ze z Tolibowskim moglaby wcale nie byc szczesliwsza niz z
            Bogumilem. Ona bala sie swiata i te wszystkie leki nie mialy nic wspolnego z
            Bogumilem czy z Serbinowem. Teraz poszlaby do psychologa albo i psychiatry,
            dostalaby leki antydrepresyjne i bylaby zupelnie ina kobieta.
            --
            W każdym roku, wedlug przestrogi Homera i Padawana,są dni niektóre krytyczne,
            podejrzane i niebezpieczne.
            Compendium Medicum Actum (1789)
              • verdana Re: pani Barbara Niechcicowa 04.06.10, 16:06
                A ja nie wiem, czy z nie bylaby jednak szczęśliwsza z Tolibowskim.
                Gdyby mi kazano mieszkac na wsi, to pewnie powiesiłabym sie na
                pierwszym malowniczo uschnietym drzewie. A wtedy wieś to
                rzeczywiscie byla pustka, zero towarzystwa, brak książek, pracy -
                nic. Mam kolezankę, ktora rozstała sie z facetem po 10 latach -
                własnie dlatego, ze nie wytrzymała na wsi, a czasy mamy cokolwiek
                inne.
                No i jeszcze jedno - żadna z Was nie zauwazyła, ze przed śmiercią
                Piotrusia pani Barbara wcale nie byla taka lękliwa i nieszczęśliwa.
                Pio smierci dziecka stracila poczucie bezpieczeństwa, zyla w
                świecie, gdzie w ciągu jednego dnia , bez zapowiedzi, można stracic
                wszystko. Doszła do siebie, ale lęk musiał pozostać.
                --
                Mops i kot

                img443.imageshack.us/my.php?image=znudzonyfh5.jpg
    • soova Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 19:46
      Mój typ typów to Erlend. No po prostu większego pasożyta nie znałam i nie znam. Najlepsze było, jak to po wypuszczeniu z więzienia i konfiskacie majątku zostawił Krystynie całą "przyjemność" wyprowadzki z Husaby i przenosin do rodzinnego Jorund w towarzystwie 7 synów, a sam wypoczywał 2 tygodnie w klasztorze w Holmie. A na Jorund zajmował się głównie polowaniem w towarzystwie któregoś z synów, którego łaskawie dopuścił akurat do swego towarzystwa.

      Z tym, że muszę się przyznać, że "Krystynę" czytałam po raz pierwszy, gdy byłam w jej wieku, gdy wdała się w romans z Erlendem. I podobnie jak ona uważałam, że Lawrans się niesłusznie czepia! :)
      --
      Hajo Hajo Ipsenajo!
      • onion68 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 19:56
        > wił Krystynie całą "przyjemność" wyprowadzki z Husaby i przenosin do rodzinnego
        > Jorund w towarzystwie 7 synów, a sam wypoczywał 2 tygodnie w klasztorze w Holm

        A to nie było tak, że Erlend był wtedy chory w wyniku tortur, którym został
        poddany podczas śledztwa? Co nie zmienia faktu, że nawet sprawny nie byłby
        pewnie szczególnie użyteczny w przeprowadzce.
        --
        ...how I feel about life. Full of loneliness and misery and suffering and
        unhappiness, and it's all over much too quickly.
    • kooreczka Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 19:56
      Markiza de Merteuil i Valomnt! Jak ja ich nie cierpiałam! Tak dla rozrywki
      niszczyć czyjeś życie, zero empatii, refleksji. Dobrze uchwycili to w
      "Valmoncie"- oni po prostu nie myślą. Ta cała ich pseudofilozofia to zapełnienie
      pustych mózgownic. W "Niebezpiecznych Związkach" zrobiono z nich bógwico ze zuem
      wypisanym na twarzy. Ale oni nie byli okrutni w sensie, ja wiem, bohaterów de
      Sade. Oni po prostu byli jakoś upośledzeni.
      Autor na szczęście podzielał moje nastroje i piorun trafił wesołe towarzystwo.
      • slotna Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 20:10
        Tez wole "Valmont", pomijajac obsade, ktora mi znacznie bardziej odpowiada i kolorki, jest to jakos lzej pokazane - ot, znudzone chichoczace glupki. A w filmie Frearsa byli tacy ą i ę i wlasciwie nie wiem, po co to robili, ale na pewno mieli jakies wyzsze cele.

        --
        Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, częściej wyglądają bardziej jak rzeczy, niż same rzeczy.
      • tygrys2112 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 03.09.10, 01:24
        Nie cierpię tych postaci, ale książkę przeczytałam jednym tchem. Ja to widziałam tak: Markiza de
        Merteuil uprawiała swoją zabawę, a cała reszta była marionetkami w jej rękach, łącznie z
        Valmontem. Dla mnie była próżna, ale cholernie sprytna, bawiła się z ludźmi, grała na ich emocjach.
        Valmont dawał się jej ustawiać. Zdobył kobietę, którą kochał, ale Markiza de Merteuil zaczęła się
        znów bawić. On był dla mnie natomiast pionkiem w jej rękach, nie miał żadnych skrupułów. Markiza
        to dla mnie przykład osoby okrutnej, właśnie sadystycznej, która znajduje przyjemność w niszczeniu
        innym życia.
        Też się cieszyłąm, że oboje zostali ukarani.
    • mmoni Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 20:09
      Konstanty Lewin, za inteligentne pomysły jak to w ramach walki z zakłamaniem dawanie narzeczonej swoich dzienniczków z kawalerskich czasów do poczytania. Jak również za to, że jest ewidentnie ulubieńcem autora.

      Mała Dorrit jako honorowa reprezentantka wszystkich heroin Dickensa (do Wielkich Nadziei) spod znaku "angel in the house".
      --
      Nika

      "All theoreticians of eroticism know when there’s no distance, there’s no border; when there’s no border, there’s no taboo; when there’s no taboo, there’s no transgression; and when there’s no transgression, there’s no desire.”
      • soova Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 20:18
        A co w tych dzienniczkach było? Bo zdaje się, że autor o treści szczegółowo nic nie pisze, natomiast drobiazgowo opisuje reakcję Kitty po lekturze, więc musiało tam być zapewne coś strasznego (wizyty w domu publicznym? akty pijaństwa na studiach?).
        --
        Hajo Hajo Ipsenajo!
        • mmoni Re: Irytacje pozajeżycjadowe 31.05.10, 20:26
          Annę Kareninę czytałam 100 lat temu, ale zostało mi dosyć mocne wrażenie, że Lewin po to daje Kitty swoje dzienniki, aby się nie łudziła biedna, że on do łoża małżeńskiego jako ta dziewica przeczysta wstąpi.
          --
          Nika

          "All theoreticians of eroticism know when there’s no distance, there’s no border; when there’s no border, there’s no taboo; when there’s no taboo, there’s no transgression; and when there’s no transgression, there’s no desire.”
          • anutek115 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 02.06.10, 11:08
            mmoni napisała:

            > Annę Kareninę czytałam 100 lat temu, ale zostało mi dosyć mocne wrażenie
            > , że Lewin po to daje Kitty swoje dzienniki, aby się nie łudziła biedna, że on
            > do łoża małżeńskiego jako ta dziewica przeczysta wstąpi.

            Bo Lewin nie był tylko ulubieńcem autora, ale więcej - alter ego autora, Tołstoj
            zaś wykonał w zyciu ten sam numer i dał narzeczonej swoje dzienniczki przed
            ślubem, w dzienniczkach zaś szczegółowy opis życia intymnego był, wszystkie te
            chłopki, które zaliczył (a imię ich legion), oraz te, z którymi miał dzieci,
            fantazje na ich temat i tym podobne, a wszystko dlatego, że nagle uznał, że
            swojej 18-letniej narzeczonej oszukiwać nie może. Mało się to zerwaniem zaręczyn
            nie skończyło, bo szczegóły narzeczoną trochę ogłuszyły, ale jednak nie
            skończyło... a szkoda, bo Tołstoj był prywatnie koszmarnym człowiekiem, i mocny
            kop w d... by mu specjalnie nie zaszkodził. IMHO. Oczywiscie.

            --
            anutek115.gallery.ru

            W życiu niewiasty można rozróżnić siedem okresów: niemowlę,
            dziewczynka, dziewczyna, młoda kobieta, młoda kobieta, młoda kobieta i młoda
            kobieta. (G.B. Shaw)
            • marslo55 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 02.06.10, 11:57
              anutek115 napisała:
              "Mało się to zerwaniem zaręczyn nie skończyło, bo szczegóły
              narzeczoną trochę ogłuszyły, ale jednak nie skończyło... a szkoda,
              bo Tołstoj był prywatnie koszmarnym człowiekiem, i mocny kop w d..
              by mu specjalnie nie zaszkodził."
              Czy on czasem nie zostawił potem tej żony z jakąś chorą liczbą
              dzieci i nie ruszył w siną dal?
              Obstawiam, że kop by nie pomógł. Filozofia Tołstoja zabrania
              przemocy, a kto ją stosuje, ten jest zły i racja nie po jego stronie
              z pewnością leży.
              • mmoni Re: Irytacje pozajeżycjadowe 02.06.10, 12:48
                marslo55 Czy on czasem nie zostawił potem tej żony z jakąś chorą liczbą dzieci i nie ruszył w siną dal?

                Masz na myśli to, jak zwiał z domu tylko po to, aby umrzeć na stacji kolejowej?

                Przy okazji polecam www.youtube.com/watch?v=aw72eJi_lgs
                --
                Nika

                "All theoreticians of eroticism know when there’s no distance, there’s no border; when there’s no border, there’s no taboo; when there’s no taboo, there’s no transgression; and when there’s no transgression, there’s no desire.”
                • jota-40 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 02.06.10, 15:48
                  Tołstoj był wyjątkowo wrednym, psychopatycznym dziadem i przydałby mu się nie tylko kop w tyłek, ale i solidne walenie ścierą po łbie!! Żona miała z nim krzyż pański i tyle. A żeby chociaż wdzięk miał, jak to często bywa z trudnymi w pożyciu sławami... Ale i to nie. Brrr.
                  Największa moja irytacja - to bohater noweli Dostojewskiego "Sioło Stiepanczykowo", czy jakoś tak. Zdaje się, że Foma mu było. Problem polega na tym, że on ma być irytujący w zamyśle autora, jak najbardziej. Facet robi w konia absolutnie wszystkich dookoła, wykorzystuje, jak się da, robiąc miny ofiary i niewiniątka: złośliwy, paskudny wampir, leń i cwaniak, wiodący wypasiony żywot na cudzy koszt. I jeszcze robiący wszystkim dookoła wodę z mózgu.
                  Nie, to jest nie do opisania, to trzeba przeczytać! Ja mało własnych rąk nie zjadłam ze złości w trakcie lektury! No, ale to cały Dostojewski. Kudy tam Tołstojowi do niego!

                  Irytacja, którą zapałałam w dzieciństwie i utrzymuje się do dziś - cholerny Mały Książę. Wyjątkowo irytująca, kabotyńska książka. Nigdy nie uwiodły mnie te wydumane, pseudo-filozoficzne dialogi od siedmiu boleści i zawsze zastanawiałam się, co też ludzie widzą w tym ponurym, nudnym, zawstydzająco bezsensownym bełkocie??...

                  Zła dziś jestem, to i dobrze mi się pisze o irytacjach ;)).
                  • baba67 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 02.06.10, 19:08
                    Ja wciaz duzo widze. Ani chybi naiwna i prymitywna jestem. Pociesza mnie troche
                    fakt ze jestem w duzym i dosc fajnym towarzystwie-Maly Ksiaze jest jedna z
                    najczesciej cytowanych ksiazek co zwazywszy na jej objetosc jest wypadkiem dosc
                    niezwyklym. Nie siegamy widac wyzyn prawdziwej filozofii...
                    --
                    W każdym roku, wedlug przestrogi Homera i Padawana,są dni niektóre krytyczne,
                    podejrzane i niebezpieczne.
                    Compendium Medicum Actum (1789)
                    • melmire Re: Irytacje pozajeżycjadowe 02.06.10, 19:25
                      Czego jak czego, ale "malego Ksiecia" ciezko nazwac opaslym tomiszczem :)
                      Przyznam sie ze do mnie tez on nie przemawia, ale jak widac TWOIM zdaniem to ja
                      jestem naiwna i prymitywna, bo skoro tylu ludzi...itp, itd.
                      --
                      http://squiby.net/view/3132869.pngPogoda
                      ucichła za oknem, firanka, która była ozdobą na oknie przestała się chrzamotać.
                      • baba67 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 03.06.10, 14:18
                        Jest pewna subtelna roznica medzy napisaniem ze cos nie przemawia a
                        stwierdzeniem ze jest belkotliwe i prymitywne. Do mnie Dostojewski nie
                        przemawia, ale to nie znaczy ze uwazam jego ksiazki za pseudointelektualny
                        belkot a co za tym idzie tych ktorzy sie nimi zachwycaja za niedouczonych
                        pseudointelektualistow.
                        Tych ktorzy nie podzielaja moich gustow i tak uwazam za sympatycznych, nie moge
                        tak powiedziec o tych ktorzy oblewaja je pomyjami (ksiazki, nie bohaterow)
                        --
                        W każdym roku, wedlug przestrogi Homera i Padawana,są dni niektóre krytyczne,
                        podejrzane i niebezpieczne.
                        Compendium Medicum Actum (1789)
                  • slotna Re: Irytacje pozajeżycjadowe 02.06.10, 20:18
                    > Irytacja, którą zapałałam w dzieciństwie i utrzymuje się do dziś - cholerny Mał
                    > y Książę. Wyjątkowo irytująca, kabotyńska książka. Nigdy nie uwiodły mnie te wy
                    > dumane, pseudo-filozoficzne dialogi od siedmiu boleści i zawsze zastanawiałam s
                    > ię, co też ludzie widzą w tym ponurym, nudnym, zawstydzająco bezsensownym bełko
                    > cie??...

                    Dla mnie to wczesniejsza wersja Coelho. "Wielkie prawdy", niech je szlag.

                    --
                    Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, częściej wyglądają bardziej jak rzeczy, niż same rzeczy.
                    • verdana Re: Irytacje pozajeżycjadowe 03.06.10, 16:59
                      Nienawidzę "Małego Księcia" - i jako postaci i jako filozofii.
                      Ckliwe do wypęku, podniosłe frazy, ktore dobrze brzmią, a po
                      głębszym namysle niewiele z nich zostaje("Kraj łez jest taki
                      tajemniczy!", podniosłe zdania, zawierające banalne prawdy ("Nigdy
                      nie jest dobrze tam, gdzie się jest") .
                      Mam wrażenie, z gdyby autor przezył wojnę, książka nigdy nie stałaby
                      się tak popularna.
                      --
                      Mops i kot

                      img443.imageshack.us/my.php?image=znudzonyfh5.jpg
                      • baba67 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 04.06.10, 11:41
                        Wlasna popularnosc te ksiazke zabila-zdania brzmia banalnie, bo wielokrotnie je
                        powtarzano, cytowano itp. No i wszystcy je znaja.
                        Najpiekniejsza melodia spowszednieje jesli sie jej codziennie slucha.
                        Ale wtedy gdy powstala-zachwycala, bo trafiala w tamte czasy i mentalnosc.Mnie
                        nadal zachwyca choc akurat nie cytatami (bo ta ksiazka to wiecej niz cytaty).
                        I tak jak Buszujacego w zbozu (w polskim przekladzie ksiazka irytujaca) MK
                        najlepiej czytac w oryginale(do czego bylam zdolna dawno temu-teraz nie zatem
                        nie czytam)
                        --
                        W każdym roku, wedlug przestrogi Homera i Padawana,są dni niektóre krytyczne,
                        podejrzane i niebezpieczne.
                        Compendium Medicum Actum (1789)
                        • melmire Re: Irytacje pozajeżycjadowe 04.06.10, 12:18
                          O kurcze, przypomnialas mi o "Buszujacym"! Raz zmeczylam, i do tej pory
                          zastanawiam sie o co ten szal, z tego co pamietam chlopak nie chcial wrocic do
                          domu na wakacje i poszedl w dluga? Czy moze zle pamietam?
                          --
                          http://squiby.net/view/3132869.pngPogoda
                          ucichła za oknem, firanka, która była ozdobą na oknie przestała się chrzamotać.
                          • slotna Re: Irytacje pozajeżycjadowe 04.06.10, 14:10
                            > O kurcze, przypomnialas mi o "Buszujacym"! Raz zmeczylam, i do tej pory
                            > zastanawiam sie o co ten szal, z tego co pamietam chlopak nie chcial wrocic do
                            > domu na wakacje i poszedl w dluga? Czy moze zle pamietam?

                            "Buszujacego" mialam na liscie lektur na dlugie wakacje pomaturalne, wiecie, ksiazki, o ktorych czesto slyszalam, ktore nalezalo znac, blablabla. Pozyczylam od kolezanki i czytam. Czytam, czytam, czytam, pol juz przeczytalam, trzy czwarte... calosc. I NIC SIE NIE DZIALO!!! :D Podobne mialam ze "Sniadaniem u Tiffany'ego".

                            --
                            Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, częściej wyglądają bardziej jak rzeczy, niż same rzeczy.
                              • baba67 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 04.06.10, 15:43
                                Podobno ma specyficzny styl ktory trudno oddac w tlumaczeniu-tak slyszalam. Sama
                                jej w oryginale nie czytalam, ale zamierzam.Albowiem wierze natomiast ze
                                tlumaczenie moze duzo zepsuc.

                                --
                                W każdym roku, wedlug przestrogi Homera i Padawana,są dni niektóre krytyczne,
                                podejrzane i niebezpieczne.
                                Compendium Medicum Actum (1789)
                                • baba67 Re: Irytacje pozajeżycjadowe 04.06.10, 21:06
                                  Rozpaskudzony kupa rodzinnej kasy smarkacz snuje jakies wyrypane w kosmos wizje
                                  zycia w malej chatce .Zapominajac o szczegole ze w tej malej chatce trzeba za
                                  cos zyc.Coz, wszystko jest lepsze od wziecia sie porzadnie do roboty.
                                  Ksiazka na pewno jest dobra, bo postac glownego bohatera w kuropatwia mnie
                                  prawie jak Krystyna corka Lawransa wybierajaca meza za pomoca doopy.Bardzo bym
                                  chciala dostac ja gdzies w oryginale (Buszujacego, nie Krystyne)
                                  --
                                  W każdym roku, wedlug przestrogi Homera i Padawana,są dni niektóre krytyczne,
                                  podejrzane i niebezpieczne.
                                  Compendium Medicum Actum (1789)
                            • filifionka-listopadowa Re: Irytacje pozajeżycjadowe 04.06.10, 20:40
                              fenomenu "Buszującego.." nie rozumiem, nawet po 2 przeczytaniu na przestrzeni 3
                              lat. Ale jestem otwarta na wyjaśnienia. Ogólne wrażanie z lektury to główny
                              bohater który uważał siebie lepszego od wszystkich, ale nie wyjaśnił dlaczego.
                              Bardzo chętnie dowiedziałabym się też dlaczego "Śniadanie u Tiffany'ego" jest
                              tak istotne w popkulturze, bo to historia o kłamiącej. lekkomyślnej utrzymance i
                              jej nudnym utrzymankowym tru-loffie.
                              --
                              Powiedziała Rebeka Dew umykając do kuchni, zanim do siedzących przy stole
                              zdążyła dotrzeć treść jej słów.
                              • yo-a-ko Re: Irytacje pozajeżycjadowe 04.06.10, 21:02
                                Dołączam się do grona tych, którzy nie łapią, o co chodzi ze "Śniadaniem...". Co
                                tam zachwyca tych, których zachwyca? :-)

                                I - wprawdzie o tym mowa była jakoś sporo wcześniej, ale - uuuh! Pollyanna!
                                Wcielony brak empatii po prostu!

                                A niedawno zaczęłam czytać "Czułe słówka" - i Aurora, jak na razie, dobrze mi
                                się zapowiada na bohaterkę, hm, jak to ujmujecie, "wkuropatwiającą" ;-)