Dodaj do ulubionych

Materiały dotyczące zakażeń u dzieci

16.01.09, 12:00
Ponieważ otrzymuję bardzo dużo maili i telefonów dotyczących leczenia dzieci,
postanowiłam założyć ten wątek. Wymieńmy się artykułami, które były nam
szczególnie pomocne. Dzisiaj wkleję tylko kilka. Miesiąc temu zmieniłam
komputer, i jeszcze nie przeniosłam archiwum ze starego dysku.

1. ABC Lyme www.lymediseaseassociation.org/ABCsLYME.pdf
2. materiał na ulotkę do szkoły/przedszkola, na kolonie, przed wycieczkami,
dla dziadków, etc
lymedisease.org/resources/children_pdf/field%20trip%20tick%20removal%20children2.pdf
3. objawy neurologiczne u dzieci
www2.lymenet.org/domino/file.nsf/UID/pietrucha (muszę sprawdzić,
wygląda, ze autorką jest Polka)
4. leczenie dzieciwg standardów Lorraine Johnson
lymedisease.org/resources/children_pdf/Childrenstwostandardsofcare5.3.05.pdf
5. studium przypadku zaburzenia psychiatryczne
lymedisease.org/resources/children_pdf/children_sherr.pdf warto zajrzeć
na podaną u dołu stronę autorki
6. opieka prawna dla dzieci
lymedisease.org/resources/children_pdf/Childrenstwostandardsofcare5.3.05.pdf
7. o tym jak leczy Jones (i jaki jest)
lymedisease.org/resources/children_pdf/HEROES_Jones.pdf
Obserwuj wątek
    • ren.ika Re: Materiały dotyczące zakażeń u dzieci 16.01.09, 12:17
      • ren.ika Grzybice przewodu pokarmowego u dzieci 13.08.09, 09:59
        Mycoses of the digestive tract in children – prevention, therapy
        Piotr Albrecht Maria Kotowska
        "Zakażenia" 3/2009

        Najczęstszą przyczyną grzybicy przewodu pokarmowego są drożdże z rodzaju
        Candida. Znanych jest około 200 gatunków z tego rodzaju. Występują powszechnie
        na całym świecie i są z reguły naturalną, komensalną florą jamy ustnej, jelita
        grubego, skóry i pochwy. Najczęściej spotykanym gatunkiem zarówno komensalnym,
        jak i patogennym jest Candida albicans (50−60%). Inne gatunki występują
        rzadziej, np. C. glabrata (15−20%), C. parapsilosis (10−20%) i C. tropicalis
        (6−12%. Zakażenia głównie dotyczą noworodków i pacjentów z upośledzoną
        odpornością, zwłaszcza komórkową, i zwykle mają powierzchowny charakter, choć
        niekiedy mogą obejmować głębsze tkanki lub przybierać postać posocznicy.

        Patofizjologia

        Różne gatunki charakteryzuje odmienna wirulencja (największą cechuje się C.
        albicans). Czynnikami wirulencji są adhezyny, zdolność do tworzenia bardziej
        inwazyjnych form pseudostrzępkowatych, synteza proteaz, zmienność antygenowa i
        antygenowe upodabnianie się do tkanek gospodarza. Jednak to wszystko nie
        wystarczy do wywołania choroby, jeśli nie dojdzie do uszkodzenia skóry lub błon
        śluzowych, zaburzenia normalnej flory bakteryjnej gospodarza
        (antybiotykoterapia), nabytego lub wrodzonego spadku odporności komórkowej,
        rozwoju cukrzycy lub długotrwałego przebywania w ustroju ciała obcego (cewniki,
        implanty, żywienie parenteralne itp.). Czynnikami sprzyjającymi infekcji jest
        także kortykoterapia i przewlekłe leczenie immunosupresyjne.

        Epidemiologia

        W jamie ustnej C. albicans stwierdza się u 30−35% zdrowych młodych ludzi; grzyb
        ten w 40−65% przypadków stanowi element normalnej flory jelitowej. Drożdżycy
        jamy ustnej doświadcza około 90% chorych z HIV, a u 10% takich chorych dochodzi
        do rozwoju drożdżycy przełyku. Grupami szczególnie narażonymi na zakażenia
        Candida są dzieci przedwcześnie urodzone i noworodki oraz osoby po 65 roku życia.

        Rozpoznawanie

        Podstawowym sposobem rozpoznawania jest uważna konfrontacja obrazu klinicznego z
        badaniami pomocniczymi (wykrycie drożdży lub pseudostrzępk w bezpośrednim
        badaniu mikologicznym (KOH) zeskrobin z ogniska chorobowego, posiew na podłożu
        Saburauda, histopatologia), trzeba bowiem zdawać sobie sprawę, że przy tak
        powszechnym występowaniu Candida jako komensala samo wykrycie a nawet
        wyhodowanie tego grzyba (może z wyjątkiem miejsc naturalnie jałowych) nie
        stanowi jednoznacznego potwierdzenia etiologicznego. Rozpoznanie drożdżycy jako
        przyczyny np. biegunki nie jest proste, gdyż, jak już podkreślono, Candida jest
        wszechobecna i stwierdzenie jej w kale nie musi wskazywać na związek
        przyczynowo-skutkowy. Świadczą o tym między innymi wyniki badań Rożkiewicz D. i
        wsp. z 2005 roku. Autorzy ci nie wykazali znamiennych statystycznie różnic
        między częstością wykrywania Candida w kale u dzieci z biegunką i bez biegunki.
        Natomiast Vaishnavi C. w swej pracy z 2008 roku sugeruje związek zakażenia
        Candida z biegunką poantybiotykową.

        Objawy zakażeń drożdżakowych dotyczących przewodu pokarmowego lub z nim związanych

        1. Drożdżyca powierzchowna

        Drożdżyca miejsc wyprzeniowych: swędzące, dobrze odgraniczone ogniska
        rumieniowe. Bardzo charakterystyczne jest, zwłaszcza w okolicy pieluszkowej,
        występowanie tzw. satelitów, czyli grudek i krostek wokół zmiany rumieniowej.

        Drożdżyca jamy ustnej i gardła: na błonie śluzowej jamy ustnej białe naloty,
        które pod wpływem drapania lub ścierania mogą krwawić.

        Przewlekła kandydoza skórno-śluzówkowa: dotyczy głównie niemowląt i dzieci, a
        tylko wyjątkowo dorosłych. Spowodowana jest najprawdopodobniej specyficznym
        deficytem odporności T-komórkowej. Możliwe są nawroty zakażenia błony śluzowej,
        skóry i paznokci mimo przejściowo skutecznego leczenia.

        Zapalenie drożdżakowe przełyku: może dotyczyć chorych z HIV, z nabytymi lub
        wrodzonymi zaburzeniami odporności, przewlekle leczonych kortykosteroidami,
        antybiotykami lub lekami przeciwnowotworowymi, wyniszczonych. Podstawowe objawy
        to odynofagia i dysfagia.

        Biegunka poantybiotykowa: rzadko ma udowodniony związek z zakażeniem grzybiczym
        (Candida), częściej jest bowiem następstwem zakażenia Clostridium difficile lub
        dysbakteriozy, a także bezpośredniego wpływu antybiotyków na przewód pokarmowy.

        2. Kandydoza inwazyjna

        Rzadkim następstwem drożdżakowego zakażenia przewodu pokarmowego, i to raczej u
        krytycznie chorych, może być kandydoza inwazyjna. Jest to zakażenie grzybicze ze
        zmianami skórno-śluzówkowymi, obecnością drożdżaków we krwi i niekiedy rozsiewem
        wielonarządowym. Dolegliwości i objawy zależą od lokalizacji zakażenia.

        Kandydemia charakteryzuje się wielodniową gorączką, utrzymującą się mimo
        stosowania antybiotyków o szerokim spektrum działania, a także wysoką
        leukocytozą, grudkową wysypką na skórze, niekiedy obja­wami wstrząsu i zapalenia
        gałki ocznej. Objawom tym mogą towarzyszyć symptomy charakterystyczne dla
        zapalenia przełyku (dysfagia i odynofagia), zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych,
        zapalenia stawów, płuc, nerek, mięśni, otrzewnej, wsier­dzia, wątroby, śledziony
        czy pęcherzyka żół­ciowego. Dodatnie posiewy krwi, płynu mózgowo-rdzeniowego,
        bioptatów są wskazaniem do rozpoczęcia leczenia ogólnoustrojowego.

        Leczenie

        Sposób leczenia jest uzależniony od lokalizacji zakażenia, gatunku Candida,
        stanu odpornościowego chorego oraz czynników predysponujących. Zależny jest
        także od wrażliwości różnych gatunków Candida na leki przeciwgrzybicze.

        Przewlekła kandydoza skórno-śluzówkowa: w leczeniu pierwszorzutowym zaleca się
        dostępne postaci klotrimazolu, nystatyny lub flukonazolu u dorosłych w dawce
        100−200 mg/dobę, a u dzieci 3−6 mg/kg/dobę lub alternatywnie w ciężkich i
        przewlekłych postaciach itrakonazol w dawce 200 mg/dobę, posakonazol 400 mg
        cztery­ razy na dobę, amfoterycynę B w zawiesinie lub echinokandyny albo
        deoksycholan amfoterycyny B w dawce 0,3 mg/kg/dobę, aż do uzyskania poprawy. Ta
        postać kandydozy niekiedy wymaga stosowania leczenia podtrzymującego przez całe
        życie.

        Drożdżyca śluzówkowo-gardłowa: może być leczona miejscowo nystatyną,
        amfoterycyną B, mikonazolem lub azolami systemowymi (flukonazol, itrakonazol,
        posakonazol). Zakażenie u chorych z HIV wymaga leczenia systemowego najwyższymi
        dawkami flukonazolu, itrakonazolu lub posakonazolu. Niekiedy konieczne jest
        dodanie kaspofunginy.

        Drożdżyca przełyku: u chorych z HIV wymaga ogólnego stosowania flukonazolu (u
        dorosłych 200−400 mg, u dzieci 3−6 mg/kg/dobę), echinokandyny lub deoksycholanu
        amfoterycyny B (0,3−0,7 mg/kg/dobę) albo itrakonazolu (200 mg/dobę),
        posakonazolu (400 mg dwa razy na dobę) lub też worykonazolu 200 mg dwa razy na
        dobę przez 14−21 dni. Czasem konieczne jest zastosowanie kaspofunginy,
        mikafunginy i anidulafunginy.

        Kandydemia i drożdżyca uogólniona: lekiem z wyboru jest flukonazol (pierwsza
        dawka 800 mg (12 mg/kg), a następnie 400 mg (6 mg/kg) na dobę; można także
        zastosować kaspofunginę, anidulafunginę, mikafunginę, worykonazol lub
        amfoterycynę B.

        Biegunka poantybiotykowa: choć jej związek z infekcją wywołaną przez Candida
        budzi wciąż wątpliwości, jednak w sytuacjach wątpliwych z powodzeniem można
        zastosować nystatynę lub w szczególnych okolicznościach flukonazol.

        W szczególnych sytuacjach (nietolerancja wyżej wymienionych leków, oporność na
        leki) zaleca się stosowanie amfoterycyny B z flucytozyną.

        U chorych z niewydolnością nerek należy unikać polienów (amfoterycyna B), a u
        chorych z uszkodzeniem wątroby − echinokandyn (kaspofungina, anidulafungina,
        mikafungina) i azoli.

        • ren.ika Re: Grzybice przewodu pokarmowego u dzieci 13.08.09, 10:02
          Zapobieganie

          Lekiem zarejestrowanym do stosowania w profilaktyce zakażeń grzybiczych u
          pacjentów leczonych dużymi dawkami antybiotyków lub kortykosteroidów jest
          ny­statyna. Zalecane dawkowanie to 500 000 j.m. co osiem godzin. Lek może być
          stosowany do pędzlowania jamy ustnej 2−3 razy na dobę. Wiele badań klinicznych
          oraz metaanaliz opublikowanych w ostatnich latach wskazuje na skuteczność w
          zapobieganiu biegunce poantybiotykowej, w tym wywołanej przez Candida, również
          probiotyków, takich jak Lactobacillus GG, Saccharomyces boulardii czy
          Lactobacillus sporogenes, podawanych w dawce od 5 do 40 bilionów CFU/dobę. W
          większości badań wykazano, że aby uzyskać efekt u jednego chorego, probiotyk
          należy zastosować u 7–10 chorych. Najlepszym sposobem zapobiegania jest unikanie
          zbędnego stosowania antybiotyków.

          Streszczenie

          Najczęstszą przyczyną grzybicy przewodu pokarmowego są drożdże z rodzaju
          Candida. Zakażenia dotyczą z reguły noworodków, pacjentów z upośledzoną
          odpornością, w tym zakażonych wirusem HIV oraz chorych leczonych przewlekle
          kortykosteroidami i lekami immunosupresyjnymi. Zakażenia te mają najczęściej
          charakter powierzchowny, niekiedy mogą też dotyczyć głębszych tkanek lub
          przybierać postać posocznicy. W rozpoznawaniu ważna jest konfrontacja obrazu
          klinicznego z badaniami pomocniczymi: hodowlą i histopatologią. W leczeniu
          należy uwzględnić lokalizację zakażenia, gatunek Candida, stan układu
          odpornościowego chorego oraz występowanie czynników predysponujących.
          Najczęściej rekomendowanymi lekami są nystatyna i flukonazol. W zapobieganiu
          biegunce poantybiotykowej wywołanej przez Candida potwierdzono skuteczność wielu
          probiotyków.
          • ren.ika Candida 14.08.09, 17:43
            Drożdżaki z rodzaju Candida
            numer.art.pl/art.php?%20mid=54&pid=67
            Grzyby z rodzaju Candida nie wywołują zakażenia, jeżeli dostaną się do zdrowego
            organizmu ludzkiego z prawidłową odpornością i sprawnie działającymi
            mechanizmami obronnymi. Aby doszło do infekcji grzybiczej muszą zaistnieć
            odpowiednie i bardzo różne czynniki predysponujące do zakażenia. Wśród nich są:
            pierwotne i wtórne niedobory immunologiczne (AIDS, procesy nowotworowe,
            cukrzyca); czynniki jatrogenne (antybiotyki, leki immunosupresyjne,
            kortykosteroidy, cytostatyki); inwazyjne zabiegi chirurgiczne i
            diagnostyczno-terapeutyczne (punkcja szpiku kostnego, cewnikowanie pęcherza
            moczowego, przeszczepy nerek); czynniki fizjologiczne (infekcje, ciąża, okres
            noworodkowy, wiek podeszły); złe nawyki żywieniowe, takie jak: dieta bogata w
            węglowodany, czy niedobór witamin.Organizm człowieka wyposażony jest w liczne
            swoiste i nieswoiste mechanizmy obronne, które są w stanie skutecznie zapobiec
            rozwinięciu się infekcji grzybiczej. Drożdżaki są jednak drobnoustrojami
            doskonale przystosowanymi do pokonywania barier obronnych makroorganizmu. Jednym
            z czynników patogenności Candida spp. jestdimorfizm, czyli zdolność wzrostu w
            fazie drożdżowej w postaci jednokomórkowych blastospor lub w fazie nitkowatej
            (mycelialnej). Wzrost w fazie nitkowatej odbywa się w postaci pseudogrzybni jako
            łańcuchy wydłużonych komórek lub w postaci grzybni prawdziwej czyli nitkowatych
            struktur bez widocznej granicy między komórkami. Wytwarzanie form nitkowatych
            jest zależne od wielu sygnałów środowiskowych, takich jak: pH, temperatura,
            dostępność i rodzaj substancji odżywczych. Obie formy – drożdżowa i nitkowata są
            równie istotne w rozwoju grzybicy.

            Śluzowa otoczka wydzielana przez Candida spp. jest uważana za najbardziej
            zewnętrzną warstwę pokrywającą komórki; zawiera ona wydzielane enzymy. Struktura
            ta odgrywa dużą rolę w penetracji grzybów do zakażonej tkanki gospodarza. Ważne
            znaczenie w patogenezie zakażeń wywołanych przez drożdżaki z rodzaju Candida ma
            również ich ściana komórkowa. Jeden z jej składników - mannan działa niszcząco
            na tkanki gospodarza. Błony komórkowe gospodarza zbudowane z białek i lipidów są
            obiektem enzymatycznego ataku drobnoustrojów. Grzyby z rodzaju Candida posiadają
            zdolność produkcji wielu enzymów. Szczepy nie posiadające zdolności produkcji
            enzymów pozbawione są właściwości chorobotwórczych.
            Zjadliwe szczepy Candida spp., a szczególnie C. albicans, zdolne są do produkcji
            wielu toksyn, które poza działaniem toksycznym, posiadają również aktywność
            immunologiczną oraz nasilają infekcję.
            Determinantą patogenności grzybów z rodzaju Candida są również ich właściwości
            adhezyjne czyli zdolność przylegania do różnych powierzchni. Spośród drożdżaków
            najsilniejsze właściwości adhezyjne wykazuje C. albicans, nieco słabsze –
            gatunki nie-albicans takie jak: C. tropicalis, C. guilliermondi czy C. krusei

            (w dalszej części istotne informacje o biofilmie candida)
            • ren.ika Re: Candida 14.08.09, 17:53
              Leczenie kandydozy
              Wytyczne Infectious Diseases Society of America
              www2.wum.edu.pl/pracdyd/teksty/wytyczne_do_praktyki_klinicznej.pdf
              Powstawanie biofilmu Candida i jego znaczenie w patogenezie zakażeń przewlekłych
              www.dmp.am.wroc.pl/artykuly/DMP_2003402405.pdf
              KONTROWERSJE DOTYCZĄCE OPTYMALNEJ PROFILAKTYKI I LECZENIA ZAKAŻEŃ GRZYBAMI W
              STANACH OBNIŻONEJ ODPORNOŚCI Elżbieta Zielińska
              www.pzh.gov.pl/oldpage/przeglad_epimed/57-2/572_10.pdf
              • swigonka ja otrzymałam to 14.08.09, 18:13

                Pediatric Overview
                The Children of Lyme Disease


                Current research indicates that the Lyme disease bacterium Borrelia
                burgdorferi can be transmitted within hours after an infected tick
                attachment. Failure of parents, teachers and physicians to
                recognize Lyme disease early in its course can result in a child
                developing a chronic difficult to treat infection in the brain,
                eyes, joints, heart and/or elsewhere in the body. In my experience
                in treating over 8000 children between the ages of one day to 18
                years old with Lyme disease and other tick-borne diseases, 50% have
                no known history of Ixodes scapularis tick (deer tick) attachments
                and 7% or less have erythema migrans (bullseye) rashes, but all of
                these children with Lyme disease have a history of living in or
                having visited a Lyme endemic area and have a decline in the way
                they play and perform in school. They are tired, wilt easily, have
                dark circles under their eyes and are sick.

                Lyme disease has a profound negative impact on a child’s
                life, cognitive function and ability to perform maximally in
                school. Severe fatigue unrelieved by rest results in decreased
                stamina and a decreased ability to play and do schoolwork.
                Insomnia, headaches, nausea, abdominal pain, impaired concentration,
                poor short-term memory, inability to sustain attention, confusion,
                uncharacteristic behavior, outbursts and mood swings, fever/chills,
                joint pain, dizziness, noise and light sensitivity, and difficulty
                thinking, expressing thoughts, reading, writing, and making
                decisions as well as a feeling of being overwhelmed by school work
                plague a child with Lyme disease. Pain and impaired cognitive
                function make it difficult to sustain attention and learn and recall
                new material.

                Although Lyme disease is usually transmitted by Ixodes
                scapularis (deer) and Amblyomma americanum (lone star) ticks, it can
                also be transmitted in utero and through breast milk. The children
                with gestational and breast milk Lyme disease are ill early in their
                lives. These children are frequently floppy with poor muscle tone,
                they are irritable with frequent fevers, increased incidence of ear
                and throat infections, joint and body pain, and pneumonia. They
                have gastroesophageal reflux, small windpipes (tracheomalacia),
                cataracts and other eye problems, developmental delay, learning
                disabilities and psychiatric problems. All respond to months or
                years of continuous antibiotic therapy.

                When Lyme disease is a possible diagnosis, a child should be
                evaluated by a Lyme knowledgeable physician who will evaluate for
                other tick-borne diseases and continue antibiotics until all
                symptoms resolve. In most circumstances, Ixodes scapularis and lone
                star tick attachments should be treated with one month of
                prophylactic antibiotic therapy. All erythema migrans rashes should
                be treated with one month of antibiotics.




                --
                Więcej informacji o boreliozie na Stronie Stowarzyszenia

                Zdrowy żebrak jest szczęśliwszy niż chory król...
                  • ren.ika Pokonać grzybicę - produkty zakazane 15.08.09, 18:52
                    Wkleję z tej książki produkty zakazane
                    merlin.pl/Pokonac-grzybice_Katrin-Koelle-Christiane-Lentz/browse/product/1,448588.html
                    Produkty NIEDOZWOLONE w diecie:

                    PRODUKTY MLECZNE:
                    Jogurt pitny z dodatkiem owoców lub cukru; Maślanka i podobne napoje z dodatkiem
                    owoców lub cukru; Jogurt z owocami i/lub cukrem; Słodkie dania i desery z
                    twarożku; Słodkie probiotyczne napoje mleczne; Gotowe puddingi; Gotowe desery;
                    Napoje z serwatki z dodatkiem owoców lub cukru

                    WARZYWA, SAŁATY I ZIOŁA:
                    Kiełki (świeże lub w zalewie)
                    Pomidory
                    Gotowana marchew

                    OWOCE I PRODUKTY Z OWOCÓW:
                    Owoce świeże i mrożone; Soki (też tez dodatku cukru); Nektar owocowy, syrop,
                    napoje owocowe; Konserwy owocowe (też bez dodatku cukru); Owoce suszone
                    (rodzynki, morele itp.); Konfitury, marmolady, galaretki; Musy owocowe; Jogurty
                    owocowe i podobne produkty mleczne z dodatkiem owoców

                    NAPOJE:
                    Piwo (wszystkie rodzaje z alkoholem); Piwo słodowe; Wino; Sherry i inne
                    aperitify; Likier; Spirytualia; Słodzone gotowe napoje na bazie kawy (np.
                    cappuccino); Słodzone napoje herbaciane; Lemoniady i napoje z rodzaju cola z
                    dodatkiem cukru

                    ZBOŻA I PRODUKTY ZBOŻOWE:
                    Biała mąka pszenna (typ 405, 550, 1050); Jasna mąka żytnia (o niskich numerach);
                    Mieszanki piekarnicze, wszystkie rodzaje, do chleba i ciasta; Prażone, słodzone
                    produkty z otrębów; Skrobia spożywcza; Sago; Gotowe muesli z cukrem, suszonymi
                    owocami lub rodzynkami; Ryż (też z pełnego ziarna); Makaron; Kasza z pszenicy
                    miękkiej i twardej;
                    Proszek – budyń i inne desery

                    ZIEMNIAKI I PRODUKTY Z ZIEMNIAKÓW:
                    Kluski ziemniaczane; Gnocchi (włoskie kluseczki ziemniaczane); Dania gotowe –
                    Fix (np. zapiekanki) i inne produkty z dodatkiem produktów mącznych gotowane
                    ziemniaki

                    ZUPY, SOSY, ZAGĘSTNIKI I PRZYPRAWY:
                    Sosy instant; Gotowe sosy ze słoiki lub puszki; Zupy krem (z torebki lub
                    puszki); Zagęstniki do sosów; Sosy ze skrobią w postaci proszku lub pasty;
                    Ketchup; Płynne sosy gotowe z cukrem i/lub skrobią; Sos sojowy; Stabilizator do
                    bitej śmietany

                    WYROBY PIEKARNICZE:
                    Bułeczki (wszystkie rodzaje, także z muesli i pełnego ziarna); Biały chleb;
                    Chleb tostowy; Suchary; Ciasteczka (też dla diabetyków); Ciasta i torty (też dla
                    diabetyków); Paluszki itp.; Grissini itp.

                    MIĘSO I WĘDLINY:
                    Mięso panierowane np. kurczaki – nuggets; Cordon bleu; Sznycel po wiedeńsku
                    Wędlina z cukrem (prawie każda ma w składzie)

                    RYBY I ZWIERZĘTA MORSKIE:
                    Wszystkie konserwy rybne w sosie;Filety rybne panierowane; Ryby smażone w
                    głębokim tłuszczu; Marynaty z ryb

                    TŁUSZCZE I OLEJE:
                    Tłuszcz kokosowy/tłuszcze o wysokiej zawartości nienasyconych kwasów tłuszczowych

                    SOJA:
                    Słodzone kremy sojowe; Słodzone desery sojowe; Makarony sojowe; Słodzone napoje
                    sojowe

                    SŁODYCZE I SŁODZIKI:
                    Cukier w każdej postaci (również fruktoza i cukier brązowy);Suszony sok z
                    trzciny cukrowej; Syrop z buraków cukrowych i klonowy; Zamienniki cukru jak np.
                    fruktoza, soribol, aspartam;Posypki cukrowe;
                    Miód; Kremy orzechowo – nugatowe (do smarowania); Praliny; Cukierki;
                    Czekolada; Marcepan; Batony czekoladowe i muesli; Lukrecja; Żelki;
                    Kakao w proszku instant; Lody (też dla diabetyków); Słodycze dietetyczne
                    • ren.ika Pokonać grzybicę - produkty dozwolone 15.08.09, 18:57
                      PRODUKTY MLECZNE:
                      Jogurt probiotyczny;Twarożek bez dodatków; Dania z twarogu; Risotta; Mascarpone;
                      Serek wiejski ziarnisty; Mleko; Kwaśne mleko (kefir, maślanka)bez dodatków;
                      Śmietana kremówka; Bita śmietana; Kwaśna śmietana; Serwatka naturalna
                      (niesłodzona); Ser (wszystkie gatunki)

                      JAJA:
                      We wszystkich postaciach

                      WARZYWA, SAŁATY, ZIOŁA:
                      Rośliny strączkowe (też konserwowe);
                      Kiszonki konserwowe (bez cukru); Kapusta kiszona (najlepiej świeża)

                      NAPOJE:
                      Kawa zbożowa; Herbata
                      (wszystkie rodzaje); Woda mineralna i woda lecznicza;Soki warzywne (bez cukru);
                      Piwo bezalkoholowe (mało!)

                      ZBOŻA I PRODUKTY ZBOŻOWE:
                      Wszystkie ziarna zbóż; Łamane ziarna; Mąka z pełnego przemiału;Kasza z pełnego
                      przemiału; Gryka; Płatki owsiane, pszenne, żytnie i jaglane; Otręby owsiane i
                      pszenne;Ryż peruwiański

                      ZIEMNIAKI I PRODUKTY Z ZIEMNIAKÓW:
                      Świeże ziemniaki smażone, pieczone; Puree ziemniaczane (robione
                      samodzielnie lub z torebki); Zapiekanka z ziemniaków;Frytki;
                      Zupa z ziemniaków (kartoflanka własnego wyrobu); Placki ziemniaczane;
                      Pyzy ziemniaczane (własnego wyrobu lub produkt gotowy); Chipsy ziemniaczane

                      ZUPY, SOSY, ZAGĘSTNIKI I PRZYPRAWY:
                      Bulion instant i w kostce; Czyste zupy (gotowane samodzielnie, z torebki lub
                      puszki); Czyste bazy do zup; Musztarda; Majonez (bez dodatku cukru); Ocet z
                      jabłek; Kakao w proszku (bez dodatku cukru); Żelatyna

                      CHLEB I WYROBY PIEKARNICZE:
                      Chleb na zakwasie; Chleb razowy z pełnego przemiału; Pumpernikiel;
                      Ciastka z pełnego ziarna (bez dodatku miodu lub cukru); Chleb chrupki z pełnego
                      ziarna

                      MIĘSO I WĘDLINY:
                      Cielęcina, wołowina, jagnięcina i wieprzowina; Drób (wszystkie rodzaje); Królik;
                      Dziczyzna (wszystkie rodzaje); Świeże wędliny (bez cukru); Szynka (przede
                      wszystkim podsuszana); Mięso wędzone; Trwałe kiełbasy typu salami (przede
                      wszystkim podsuszane); Wędliny do smarowania

                      RYBY I ZWIERZĘTA MORSKIE:
                      Ryby morskie i słodkowodne (wszystkie rodzaje); Ostrygi; Małże (wszystkie
                      rodzaje); Kraby i krewetki; Homary i langusty; Wszystkie konserwy rybne we
                      własnym sosie lub w oliwie

                      TŁUSZCZE I OLEJE:
                      Wszystkie oleje roślinne (najlepiej olej rzepakowy lub oliwa);
                      Margaryna; Masło; Masło topione, smalec gęsi i wieprzowy;Nisko tłuszczowa
                      margaryna i masło dietetyczne;

                      SOJA:
                      Soja w ziarnach; Mąka sojowa, soja tłuczona; Tofu; Krem sojowy;
                      Napój sojowy (mleko sojowe) bez dodatku cukru

                      ORZECHY I NASIONA:
                      Wszystkie rodzaje orzechów; Wiórki kokosowe; Niesłodzony mus orzechowy; Nasiona
                      takie jak ziarna słonecznika, pestki dyni, ziarno sezamowe,niesłodzone mleko
                      kokosowe, popcorn

                      SŁODZIKI I SŁODYCZE:
                      Cukier mlekowy (laktoza); najlepszy słodzik to Xylitol

                      PS. Nalezy pamiętać, że dieta proponowana przez różnych autorów to tylko
                      propozycja. Większość jest wspólna dla wielu, ale trzeba uważnie obserwować,
                      zwłaszcza reakcje dzieci - i modyfikować dietę.
                      Nie ma jeszcze książki "Dieta w leczeniu boreliozy", choć słyszałam pogłoskę, że
                      się "pisze" wink
                      • ren.ika Przepis na chleb żytni 15.08.09, 19:01
                        Zakwas żytni:
                        100g mąki żytniej razowej
                        100g wody
                        Wymieszać w słoiku, przykryć ściereczką i odstawić na 3 dni, mieszając co pewien
                        czas. Po tym czasie powinny być zauwazalne pierwsze bąbelki, świadczące o
                        zakiszaniu. Czwartego dnia dodać
                        znowu 100g mąki żytniej razowej i 50g wody, piątego znowu 100g maki i 50g wody.
                        Po tym czasie powinien być zakwas gotowy do uzycia.
                        Jest on ''młody''i dlatego mozna do pierwszego wypieku dać trochę więcej niz w
                        przepisie. Resztę zakwasu przechować w lodówce do następnego pieczenia. Wtedy
                        dzień przed robieniem chleba podkarmić go tj. dodać 100g mąki i wodę, po 3 godz
                        znowu tak samo i jest gotowy do uzycia. Zakwas w lodówce mozna przechowywać 2
                        tygodnie, w kazdym razie kazde następne pieczenie będzie doskonalsze, bo zakwas
                        będzie lepszy

                        Zakwas żytni z dodatkiem maślanki
                        Zmieszać mąkę żytnią razową z wodą w proporcjach 1:1, np. 100g wody 100g mąki i
                        dodać 50g maślanki, odstawić całość na 3 dni w cieple, raz dziennie dobrze
                        wymieszać. Po 3 dniach powinny pojawić sie pierwsze pęcherzyki, a całość powinna
                        zacząć pachnieć kwaśno. Trzeciego dnia dodajemy świeżą mąkę żytnią i wodę w
                        stosunku 2 : 1, czyli 200g mąki : 100g wody. Całość
                        bedzie gęsta i tak ma być ! Przykryć i znowu odstawić w możliwie ciepłym miejscu
                        (ok 30⁰ C).
                        Następnego dnia ciasto powinno się podnieść i można go juz używać do chleba.

                        Chleb zytni razowy

                        Wieczorem dzień przed pieczeniem wymieszać:
                        *210g zakwasu zytniego
                        *170g maki zytniej razowej
                        *180g mąki zytniej typ720
                        *ciepła woda -tyle by ciasto było gęste ,lecz nie twarde
                        Wymieszać, przykryć i zostawić na noc w temp. pokojowej.
                        W drugej misce zalać gorącą wodą 1/2 szkl płatków zytnich, przykryc i zostawić
                        na noc.
                        Rano;
                        Do zaczynu dodać namoczone płatki oraz:
                        *300g mąki zytniej razowej
                        *200g maki żytniej typ 720
                        *2 i 1/4 łyzeczki soli
                        *3łyzki kminku
                        *1/2 szkl siemienia lnianego
                        *letnią wodę - tyle aby ciasto nie było lejace, rzaczej gęstawe.
                        Dwie keksówki dł 24 cm wysmarować oliwa, przełozyc ciasto, wyrównać
                        powierzchnię, posmarować oliwą i przykryc folią do żywności.
                        Odstawić do wyrośniecia, aby wypełniły foremki (ok 1,5 godz) Piec nagrzać do
                        240st C i wstawic chlebki. Po 15 min. zmniejszyc temp. do 200 st i piec jeszcze
                        30-35 min. aż sie mocno wypieką.
                        Wyjąć z foremek na kratkę i ostudzić, kroic po wystudzeniu.

                        oraz:
                        web.mac.com/macbernat/joann/chleb.html

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka