Rozmowa z Magdaleną Gaj, wiceminister infrastruktury

Zwróćcie uwagę, represja wobec wszystkich 40 mln jest uzasadniana
hipotetycznym przypadkiem porwania jednego dziecka.

To bezczelny szantaż moralny. Bo kto odpowie, że chciałby skrzywdzić
dziecko?

Mamy do wyboru: albo pozostaniemy wolnym społeczeństwem, w którym
państwo nie traktuje nas jak potencjalnych przestępców albo godzimy
się na permanentny nadzór "dla naszego dobra" w obawie przed nikłym
ryzykiem bycia ofiarą przemocy.

Jednocześnie możemy mieć pewność, że te dane będą używane GŁÓWNIE
przeciwko obywatelom w banalnych sprawach. Tak się dzieje z każdą
formą kontroli.

Prawdziwi przestępcy nauczą się, że albo się nie używa komórki albo
przed popełnieniem przestępstwa komórkę zostawia się w domu. To może
nawet być dobrym alibi. Za pomocą tych danych będą łapani ci, którzy
przestępcami nie są i komórkę zabierają wszędzie.

Czy w sprawach cywilnych również będą te dane osiągalne? Mąż zdradzał
żonę, czy żona może żądać informacji o lokalizacji męża w domu
kochanki? Czy prywatny detektyw (ekspolicjant) po znajomości sprawdzi
jego lokalizację?

Dotychczas nasze poruszanie się było rejestrowane, ale tylko gdy
przekraczaliśmy granicę państwa. To jedyny obszar, gdzie można
zrozumieć potrzebę takiej rejestracji.

Następny krok "opieki" to geolokacyjne czipy dla każdego, np. w
dowodach osobistych, bramki rejestrujące poruszanie, rejestracja
przejazdu samochodów przez strefy, kamery CCTV jak w UK i tak dalej.