Europa sama spowalnia swój rozwój

Warto się nad tymi różnicami podatku dochodowego i konsumpcyjnego zastanowić. Bratkowski tego zupełnie nie uczynił.

Podatek dochodowy jest na początku drogi zabierany. Podatnik już tylko przez to, że coś wytwarza musi płacić. Państwo zabiera mu pieniądze nie pytając go w ogóle, jak chyciałby je wydać. To budzi sprzeciw. Jest nieefektywny, niesprawiedliwy, nieprzejrzysty.

Podatek konsumpcyjny jest pobierany na końcu drogi. To podatnik ma przedtem okazje wydać zarobione pieniądze, tak jak chce i dopiero wtedy zapłaci podatek. Skoro ściąganie podatków jest tak trudne itd. to dlaczego nie byłoby rozsądniej płacić ich przy kasie. Bez żadnych szwindli. Byłaby też jedna dziura do kontrolowania, a nie sto kilkadziesiąt.

Teraz jedni wcześniej płacą (lub nie) podatek dochodowy i póżniej podatek VAT, a inni tylko podatek VAT. To jest jednak niesprawiedliwe.

Wolny rynek finansowy (czy bardziej wolna amerykanka na tym rynku, o czym Bratkowski też przedkłada nie wspominać) doprowadziła do światowego kryzysu gospodarczego. Inwestoryrzy już dawno w realną gospodarkę nie inwestują i żadnych podatków starają się nie płacić. Dyskusja o podatku konsumpcyjnym spowodowałaby także dyskusję na temat podatków dla finansistów. Tu też wydaje się lepszy podatek od każdej transakcji, niż podatek od dochodów - bo w dzikich spekulacjach dochód trudno zdefiniować i często go w ogóle nie ma.

Na razie niekontrolowane spekulacje finansowe spowodowały wzrost wydatków budżetu, wzrost bezrobocia - a gdzie są właściwie te inwestycje?

Bratkowski bardzo jednostronnie i w jego stylu znacząco zawężył i zaciemnił zagandnienie.