dylemat...

Hmmm...jestem w trakcie rozwodu, moja decyzja odejscia od meza dojrzewala
latami i jest sluszna! nie kochalam swojego meza i nie czulam sie przy jego
boku szczesliwa. may dziecko i jest walka. rok temu poznalam na necie pana z
ktorym spotkalam sie raz, spedzilismy praktycznie ze soba dwa dni jednak w
sprawach lozkowych nnie wyszlo nam tym, jednak nir przejelam sie tym, gdyz w
innych sferach rozumielismy sie i poczulam ,ze to jest to. dzieli nas
odleglosc i dlatego nie mozemy sie spotykac jednak czesto ze soba rozmawiamy
na necie ipiszemy smsy. trzy miesiace temu poznalam pana na miejscu z ktorym
praktycznie czesto sie widywalam przypadkiem i zaczelismy sie spotykac bo w
pewnym sensie zaczely nas laczyc wspolne problemy. przebywaluismy ze soba
sporo czasu i okazuje sie,ze tak wiele nas laczy, wspolne podejscie do dzieci,
domu rodziny i rozwiazywania problemow, w ogole urzekla mnie w nim jego
odpowiedzialnosc, dojrzalosc. zaczelam cos czuc i bronilam sie przed tym,ze z
mojej strony pojawia sie jakies uczucie, ze strony tego pana tez. nie pisze to
by prosic was o jakas rade ale jestem ciekawa waszych opinii, jak do tego
podchodzicie, moze byliscie w podobnych sytuacjach. decyzje sa bardzo trudne i
czasem trzeba troche czasu by cokolwiek podjac, tak samo tyczylo sie odejscia
od meza. czuje,ze moje serce podpowiada mi,ze szczesliwa moge byc z panem
ktorego poznalam na miejscu.