Konsekwencje zwiazku na odległość - autopsja

A więc do meritum. Pisze to w sumie dla przestrogi do czego może
doprowadzić życie na odległość. Wyjeżdżając z Polski ponad 2 lata
temu myślałem że da się tak żyć i związek jest w stanie przetrwać.
Musze powiedzieć że kierowałem się wyjazdem ze względu finansowych,
zdobyciem doświadczenia, oraz chciałem zarobić na nasze mieszkanie
(spełnienie obowiązku) po prostu chciałem żeby żyło się lepiej NAM.
Ale w tym wszystkim zapomniałem o 2 osobie miałem klapki na oczach,
nie widziałem pragnienia bycia razem (nawet w biedzie), tęsknoty
drugiej połówki. W ciągu tych dwóch lat widywaliśmy się tylko jak
czas nam na to pozwalał. Myślałem że to wystarcza żeby pielęgnować
uczucie nic bardziej mylnego to nie wystarcza teraz to wiem . Tak
się zastanawiam czy to możliwe żeby w ciągu dwóch lat organizm
stworzył takie przeciw ciała na uczucie że oznajmia że ,,Już Cię już
nie kocham,, (i nie ma tu innego mężczyzny). Stało się tak że
zostało mi oznajmione to przez telefon co było dla mnie szokiem i w
pracy przez 4 tygodnie niemal że chodziłem po ścianach, po tych 4
tygodniach pojechałem do Polski leczyć się z nerwicy, miłości.
Skończyło się to u psychiatry przepisał leki a później terapiom u
psychologa do tej pory nie mogę pogodzić się z utratą ukochanej
osoby, tym bardziej że na maj był zaplanowany ślub .
Spotkaliśmy się w czasie mojego pobytu w Polsce chciałem wszystko
naprawić, wrócić ale była już narzeczona powiedziała że uczucie
zgasło. Poza tym była już narzeczona też jest na lekach i leczy się
u psychologa z tego w co Ja ją wpędziłem. Teraz już wiem co
straciłem przez swój egoizm i wiem że pieniądze to nie wszystko nie
są w stanie wynagrodzić rozłąki, poznawania się w dobrych czy złych
chwilach czy cieszeniem się najdrobniejszymi rzeczami. Cóż człowiek
uczy się na błędach. Cała ta sytuacja kosztowała mnie dużo zdrowia a
przede wszystkim miłość mojego życia z tą kobietą można było konie
kraść. Zrozumiałem co w życiu jest ważne i na pewno nie są to
pieniądze i w najbliższym czasie wracam do Polski żeby sobie tam
życie ułożyć i wyleczyć się z tego w co sam się w pakowałem. Drodzy
forumowicze myślicie że jest to możliwe żeby miłośc zgasła, jak
dalej żyć i sobie z tym radzić???