Republika Gruzińska ponownie, jak Polska jest Wolna i Odrodzona.
Ze wzruszeniem patrzyłem na obecność Prezydenta niepodległej Gruzji, Michaiła
Saakaszwili w czasie uroczystości rocznicowych Solidarności.
Posłanie naszej bezkrwawej rewolucji z 1980 r. uważał On za bardzo ważne dla
odradzającej się Gruzji i Jej Rewolucji Róż.
W 1918 roku oba nasze Kraje odzyskały wymarzoną Niepodległość.
Gruzja po ponad 200 latach zniewolenia.
Rada Narodowa Gruzji 28 maja 1918 r. uchwaliła „Akt Niepodległości”.
Pierwszym Prezydentem Republiki Gruzińskiej został Noe
Żordania /Zhordania, Jordania/.
Urodzony w 1870 r. zmarł na emigracji we Francji w 1953 r.
Był wybitnym publicystą, politykiem, liderem socjal-demokratów gruzińkich,
którzy utworzyli rząd w niepodległej Gruzji.
Zetknął się On we Francji i Anglii z socialdemokratami Europy zachodniej.
Noe Żordania był absolwentem tyfliskiego seminarium, tego samego, którego
nie ukończył Josif Dżugaszwili…
W tym czasie nie było wyższych uczelni w stolicy Gruzji, Żordania wyjechał na
kilka lat do Warszawy, gdzie ukończył Warszawską Szkolę Weterynarii.
Studentem tej szkoły był również Filipp Macharadze, w 1883r. więziony w
warszawskiej Cytadeli marksista, bolszewik, działacz partyjny, w 1922 premier
sowieckiej Gruzji…
Przedtem, niepodległa Republika Gruzińskaa, zagrożona przez Rosję
bolszewicką, wojska Denikina i początkowo głównieTurków, zabiegała o
wsparcie w Europie.
Udzielili go początkowo Niemcy, następnie Anglicy. Administracja i wojska
tych krajów, eksploatowały nowopowstały kraj jak terytoria okupowane.
W opinii socjalistów europejskich wyrażonej „przez przywódców II
Międzynarodówki, to właśnie Republika Gruzińska, w której rządzi
niepodzielnie partia socjaldemokratyczna jest wzorem dla światowego
proletariatu, natomiast bolszewizm, to ideologiczne wynaturzenie, podobnie
jak wynaturzonym modelem jest Rosja Sowiecka”
W 1921 roku, nie było jednak „Cudu nad Mtkwari”.
Nie udało się, nad rzeką płynącą przez Tbilisi, obronić wolności przed tym
samym wrogiem, który kilka miesięcy wczesniej zagrażał niepodległości Polski.
W dniu 25 lutego 1921 r. 11 Armia bolszewickiej Rosji, po wcześniejszym
zaanektowaniu Azerbejdżanu i Armenii wkroczyła do stolicy Gruzji.
Ordżonikidze wysłał słynny telegram do Lenina: „Nad Tyflisem łopoce Czerwony
Sztandar Władzy Sowieckiej.
Niech żyje sowiecka Gruzja!”
Od 1922 zawiazała się podziemna konspiracja antybolszewicka Centrum Wojskowe,
na którego czele stanał pułkownik Kajchosro / „Kakuca” / Czolokaszwili.
Izolowane, bezwzględnie tłumione powstania,wybuchały w 1921, 1922 i 1923
roku.
W sierpniu 1924 wybuchło od dłuższego czasu przygotowywane Powstanie Narodowe
Krwawe represje objęły cała Gruzję. Oprócz powstańców ginęły dziesiątki
tysięcy więzionych i rozstrzeliwanych cywili. Przez długi czas wywożono
Gruzinów na Syberię.
Wrogo nastawieni byli do Powstania Abchazowie, Adżarowie i Osetyńcy. [ W.
Materski - Gruzja]
Po upadku Republiki Gruzińskiej w 1921 r. wielu oficerów wraz z rodzinami /
około 300 osób/, zostało zaproszonych do Polski, w której byli bardzo
życzliwie przez władze i społeczeństwo przyjmowani.
„Na mocy osobistej decyzji marszałka Józefa Piłsudskiego gruzińscy
oficerowie i podchorążowie uzyskali możliwość szkolenia i służby kontraktowej
w szeregach Wojska Polskiego – bez potrzeby zmiany obywatelstwa.
Około dziewięćdziesięciu ukończyło polskie uczelnie wojskowe ponad
pięćdziesięciu służyło z nich służyło w armii polskiej w momencie wybuchu
drugiej wojny światowej”. [ W. Materski - Gruzja]
W czasie wojny /Kozielsk i Katyń/ i po wojnie byli Oni, jak też Ci, którzy
walczyli w partyzantce Armii Krajowej, byli wyszukiwani i mordowani przez
NKWD.
Bardzo niewielka grupa potomków tych Gruzinów żyje wśród nas w Polsce. Częśc
z Nich, walczących w Armii Polskiej na Zachodzie pozostało w Anglii lub
wyjechało do Ameryki.
Jednym z nich był Dimitri Szalikaszwili, ojciec wysokiego generała Armii USA
Johna M. Shalikashvili, .
Niezwykle ciepłe, pełne przyjaźni i wdzięczności dla Polski i Polaków
wspomnienia Pana Dimitrii Szalikaszwili znalazłem w bardzo ciekawym portalu
gruzińskim.
One chyba spowodowały, że zdecydowałem się na otworzenie wątku o Gruzji,
napisanie o pewnym okresie Jej dziejów i podanie źródeł internetowych i
przewodnika bibliograficznego.
Father of the Chairman of the Joint Chiefs of Staff, John M. Shalikashvili.
Printed by permission of the Hoover Institution Archives and General John M.
Shalikashvili. To our knowledge, this is the first excerpt of Dimitri
Shalikashvili's Memoirs to appear in
print.www.ruf.rice.edu/~sarmatia/195/shalikashvili.html
Mam nadzieję, że zainteresuje to czytelników naszego Forum i być może przyda
się tym, którzy historią, kulturą i językiem Gruzji chcieliby się zajmować.
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.
