Ale za to ewentualny astronauta byłby narażony na wybuch, gdyby zdarzył sie
wyciek tlenu do oddychania i pojawiła się iskra.

Mnie fascynuje taki glob zupełnie inny od Ziemi. Przecież metan jest zbudowany
zupełnie inaczej niż woda, którą wiążą głównie wiązania wodorowe. Metan wiążą
zupełnie inne siły (van der Waalsa?), o wiele słabsze. Poza tym cząsteczka
metanu jest bardziej kulista (tetraedr ze sferami van der Waalsa). Metan nie
rozpuszcza soli, za to wspaniale rozpuszcza węglowodory. Nie wiem, czy
przeprowadzono badania rozpuszczalności różnych związków w ciekłym metanie,
prawdopodobnie stosunkowo nieliczne i zapewne mocno niesystematyczne. Teraz
będzie to trzeba zrobić.

Niższe węglowodory tworzą z wodą klatraty - struktury krystaliczne względnie
trwałe w warunkach ziemskiego ciśnienia nawet w stosunkowo wysokich
temperaturach.

"Krążenie metanu w przyrodzie" Tytana powinno zapewniać pewien układ
homeostatowy: wahania temperatury powinny być stosunkowo niewielkie. Hipoteza
istnienia okresowych rzek i jezior metanowych sugeruje istnienie czegoś w
rodzaju pór roku (a może jest to coś w rodzaju "cyklu dobowego"?). Ale ich
mechanizm powstawania może być bardziej skomplikowany niż na Ziemi: Tytan
wykonuje ruch bardziej skomplikowany, będący wypadkową krążenia wokół Słońca i
wokół Saturna; ciekawe, jak zachowuje się jego oś (o ile obraca się wokół
jakiejś wybranej osi). Czy ktoś wie, czy Tytan jest zawsze zwrócony tą samą
stroną do Saturna, jak nasz Księżyc, czy wiruje szybciej?