Literatura jako (anty)poradnik sprawowania władzy

bardzo luzno pozeniony fakt nieuzasadnionego przyznania Nagrody Nobla zarowno
do polskich realiow, jak i do ...literatury na temat wladzy
Sam Barack byl zdziwiony i nie kryl wcale tego, jak dostal Nagrode. Bardzo zle
ta Nagroda mu zrobila, bo oczywiscie skierowala swiatlo na jego postac i na
pytanie "za co?". Pytanie "why" zreszta przetacza sie chyba przez caly swiat.
Ja juz pomijam niefortunne w sumie przyznanie tej samej Nagrody innemu
politykowi amerykanskiemu Al Gore, o ktorym mowi sie rowniez, ze wcale takim
goracym zwolennikiem zmian nie jest, za jakiego chce uchodzic.
Politycy nie powinni czerpac i uczyc sie z literatury, bo zawod polityka jest
tak samo profesja jak np wypiek bulek i powinni uczyc sie i wzorowac na
autentycznych wzorcach to raz, a dwa przede wszystkim zdobywac doswiadczenie i
uczyc sie na wlasnych bledach - ksiazki o wladzy powinny akurat bardziej uczyc
spoelczenstwo i obywateli i tu akurat do tej pory chyba nikt nie napisal
dobrej ksiazki dla Polakow - byc moze film "Mniejsze zlo" jednak wynagrodzi
ta strate.
O dziwo, film "Wladca much" zawiera bardzo wazne spostrzezenie, ale chyba
autor nie do konca zrozumial o co w tym filmie chodzi. Chyba na koncu ksiazki
pada takie zdanie (gdy juz pojawia sie ratunek): "Na poczatku to mialo
wygladac wszystko jak przystalo na angielskich chlopcow, ale...". W moim
przekonaniu nie tyle jest to zderzenie dwoch roznych pojec sprawowania wladzy,
co studium postepujacego zdziczenia wskutek podzailu rol na "mysliwych" i tych
chronionych (mlodsi chlopcy), wprowadzenia rytualow oraz odwoylwania sie do
symboli. Przypomne, ze Lombardo - psycholog spoleczny powoluje sie wlasnie
wprost na ta ksiazke gdy opisuje tzw efekt Lucyfera czyli jak dochodzi do
tego, ze normalni ludzie zaczynaja zachowywac sie jak oblakani, mordowac
wlasnych sasiadow, widziec nagle wrogow w innych.