Dodaj do ulubionych

Eugyn z Pniokow.

13.11.19, 18:07
Znaliście abo czytalczy słyszeliście tego bojorza z Chorzowa - Pnokow?
Ponoć nie zyje już od jakigoś czasu.
Cześć jego pamięci; i wieczne odpoczywanie racz Mu dać Panie!

A sam ku pamiyńci jedna z ostatnich jego berow.

Miymieckŏ mysz wkarowała do szynku, zicła sie na zeslu i wrzescy ku gospodzkimu:
– Zajdel „Heinekena”, i to... zarôzki!

– Moga ci myszo nalôć tyn zajdel, ale pod szynkwasym nynô kot – gôdô opaternie gospodzki i dalszij glancuje, a poljyruje swoji achtliki.
– Tóż jô, winszuja sie jyny pół zajdle piwa i już ci sie traca samstónd wyszeptłała ta zestrochanô jak zelter mysza.

Na to wkarowała francuskô mysz do szynku, zicła sie na stołku i drzije sie ku barmanowi:
– Lampus wina Chateau se winszuja!
– Moga ci nalôć ale pod szynkfasym nynô kot – rzóńdzi barman i dalszij poliyruje te achtliki.
– Nó, tóż winszuja sie ino pół sztamperlika tego wina i już sie traca samstónd! – wyszeptłała zestrachanŏ francuskô mysz.

Na to wkarowała do szynku naszô, polskô mysz, wartko zicła se na stołku kole baru
i drzi sie ku gospodzkimu:
– Seta gorzôły i laga piwa na zapitka... prosza!
– Moga ci myszko nalôć ta seta i tyn biyr, ale pod szynkwasym nynŏ srogi kot – rzóńdzi gospodzki i dalszij poliyruje swoji kielónki...

– Nóóó... hm...... nō, tōż nalyj zarozki dwie sety a potyn łocuć tego skurwysyna!
Obserwuj wątek
      • bratjakuba Re: Eugyn z Pniokow. 13.11.19, 22:08
        Baby, chopy a zeks...Eugen z Pniokow.
        Nigdych niy poradziōł spokopić, po jakymu potrzyby zeksualne chopōw sōm blank inksze łod tego babskigo zeksualnygo przimusu. Wszyjske te pierdoły ło Marsie i Wynus... sōm pewnikym ło kant dupy łoztrzaś; nigdy tyż niy poradziōł ‘ech wymiarkować , po jakymu chopy poradzōm, sōm we gangu myśleć racijōnalnie, mōwnie...
        We łōńskim tydniu poszŏłech ze mojōm starōm do prykola. Napoczlichmy sie pod sztepdekōm głŏskać i macać bele kaj. Bōłech ci już tak łozhajcowany, gorki jak sto pierōnōw. Myślŏłech, co i moja babeczka tyż mŏ już srogi gyfil, skuli tego, iże to, co robiylichmy miało ci prōmp zeksualnŏ grōntlaga. Jednakowōż razinku we tym augynbliku moja baba pedziała ci ku mie:
        – Posuchej ino chopie, jŏ terŏzki blank niy mōm lustu, szkrabki na to, coby sie dupczyć, coby sie swadźbić. Jŏ kca ino cobyś mie wziōn we ramia... dobra?
        Łodpedziŏłech ino:
        – Cooo?
        Na co usłyszŏłech, nŏ, jak myślicie, co? To przeca blank klar:
        – Ty, chopie, blank ajnfach niy zdŏwosz se sprawy ze ymocijōnalnich, gyfilnych potrzybōw kobiyt!
        Na łostatku dŏłech se pokōj, łosmolōłech... ustōmpiōłech... Niy mōgech tyj nocy podupczyć, niy miŏłech zeksu i po łoka mrziku usnōłech usnōłech.
        Na drugi dziyń poszŏłech ze mojōm starōm do jakigosik srogigo „Cyntrum
        Handlowego” na sprawōnki. Zaziyrŏłech ci tak na nia, kej pasowała trzi gryfne, szykowniste, ale stopierōńsko droge klajdy. Skuli tego, iże niy poradziyła uzdać, ftorŏ kecka łōnyj sie podobŏ, rzyknōłech, coby wziyna wszyjske trzi.
        Niy uwiyrzōła włōśnym ucholōm i namōwiōnŏ, przekabacōnŏ bez moje pŏłne wyrozumiyniŏ slōwecka, dała do wymiarkowaniŏ, co do nowych klajdōw potrza łōnyj przecamć nowych szczewikōw, bali te we szaufynstrze sōm we wercie ino 600 złociokōw. Na to rzyknōłech, iże mŏ na isto prawie.
        Zatym przelazowalichmy wele sztandu ze klyjnotōma, szmukōma. Łōna wartko podlazła ku srogimu aussztelōngowi i wrŏciyła sie ze dijamyntowōm koliyrōm. Kejbyście jōm mōgli uwidzieć. Bōła łōna wniybowziyntŏ, blank łocałbrowanŏ! Pewnikym myślała, co jŏ znŏgła prziszŏł ło gowa, zwarijowŏł, ale tak prŏwdōm, bōło to łōnyj ganc egal. Tak sie miarkuja, tak sie miynia, coch łōnyj popsowŏł, popśniōł wszyjske szimle myślyniŏ filozoficznygo na ftorych sie do terŏzka spiyrała, kej juzaś pedziŏłech: „JA” i dociepnōłech: „szykownistŏ ta kolijŏ”!
        Terŏzki bōła ci dziepiyro zeksualnie łozhajcowanŏ. Ludzie! Chopy! Jeji gymbulka łobjŏwiała, pokazŏwała tela uczuciōw, tela gyfilōw, iże na isto musielibyście to na włōśne łoczy uwidzieć. W tym tyż łoka mrziku pedziała tym jeji nŏjgryfniyjszym uśmiychym:
        – Pōć, idymy zarŏzki ku kasie zapłacić.
        Procno mi bōły wyprasknōńć śmiychym, kej pedziŏłech łōnyj:
        – Niy, niy! Moja ty roztomiyło! Niy, jŏ terŏzki blank niy mōm chańdzi tego wszyjskego ci sprawić...
        Jeji fresa zbladła jak ściana, a jece barzij wteda, kej dociepnōłech:
        – Mōm ino srogachny lust, wielgŏ ochōta na to, cobyś mie wziyna we ramia.
        Kej ze ściykłōści i niynŏwiści chnet ci już miała puknōńć jak krupniŏk, wbiōłech łostatni gwōźdź do tego:
        – Ty, tak na isto, doprŏwdy niy zdowŏsz se sprawy ze finansowych możybności chopōw!!!
        Cosik mi sie zdŏ, iże tak ōngyfer do 2017 roka niy byda miŏł śniōm zeksu, niy byda mōg podupczyć!
          • bratjakuba Re: Eugyn z Pniokow. 15.11.19, 21:23
            Dzęki Słoneczko.

            Ale już od dość downa nie bojo w Radiu Piekary a od września tez już nie pisze na Facebooku.
            Na jednym,inkszym forum kaj Eugyn też downi pisowoł, ktoś rozgłosioł ta smutno wiadomość a mie sie zrobiyło żol.
            Ale jak to nie jest prowda to tym lepszy. Niech zyje 100 lot i jeszcze trocha,wiela mu sie podobo.
            Pozdrowiom!

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka