Na samym poczatku mojego pobytu w TR, gdy jeszcze nie bylam obeznana
z tutejszymi zwyczajami "szpitalnymi", odmowilam kategorycznie
jeszcze-nie-mezowi pojscia do naszej znajomej do szpitala, ktora
tego dnia urodzila. Tlumaczylam, ze to dla niej na pewno bedzie
meczace i krepujace, a dla dziecka zwyczajnie niebezpieczne. Dal sie
przekonac, odwiedzilismy ich dopiero po miesiacu w domu, tak jak
zazwyczaj sie to robi u nas, i okazalo sie ze jest ona autentycznie
na nas obrazona, bo jako
jedyni nie przyszlismy do szpitala.
To jest tak jak ktos tu wyzej wspomnial, wizyta daje Turkom poczucie
bycia w jednosci, wsparcia, a nawet jest wyrazem szacunku
U nas sprawe rozwiazalismy tak, ze nie zabronilismy nikomu przyjscia
do szpitala po porodzie, a ze byl nieplanowany, to nie wszyscy
zdazyli pierwszego dnia, ale poprosilismy pielegniarke, zeby
uprzedzala gosci, ze mozna posiedziec nie dluzej niz kilka minut.
Sama zreszta zapowiedziala, ze ze wzgledu na moj stan i to ze syn
jest wczesniakiem w pokoju moze byc najwyzej 4-5 osob, z nami
wlacznie. Dlugo tam lezalam, po porodzie tez dluzej niz potrzeba, bo
dziecko trafilo na OİOM, wiec wizyty rozlozyly sie w czasie i daly
sie zniesc
Kochane, to wszystko jest naprawde nic
Kilka lat temu, gdzies na
forum czytalam wrazenia Polki z porodu we Wloszech, w ktorym na
zywo uczestniczyla wloska tesciowa, bo taka byla tradycja tej
rodziny. Babcia uparla sie, ze musi zobaczyc jak na swiat przychodzi
jej pierworodny wnuk
Reszta - horda gosci, czekoladki, dekoracje -
identyczne jak w Turcji.
Glowa do gory, bedzie dobrze! W wiekszosci znanych mi przypadkow,
Turcy sa sklonni na ustepstwa wobec yabanci gelin, byle im to
przekazac w delikatny sposob
--
Yüzünü güneşe dönen insan gölge görmez...
wszystkiego dobrego
kıranna
