Bądź świadoma i bezpieczna w ciąży! Moja Ciąża z eDziecko.pl

     

3 lata - i co dalej? Dodaj do ulubionych


No właśnie, co dalej? Za mną 3 lata. Przyzwyczaiłem się. Może nawet trochę polubiłem: bycie samodzielnym ma swoje pewne uroki. Jakoś tam odbudowałem swój świat. Pewnie pokracznie, ale da się żyć. Na ogół nudno. Czasami - zatrważająco głupio. Są jednak w nim jaśniejsze momenty - szczególnie z dziećmi. Mógłbym lepiej pracować. Bardziej dbać o pieniądze. Oraz o dom. Mógłbym być innym człowiekiem. Ale nie jestem. Nie jestem z siebie zadowolony. Nie podoba mi się to, co sobą reprezentuję po tych 3 latach. Jakoś tak nie podołałem wyzwaniu. Za dużo we mnie lenia. Za dużo sobie daję luzu. Za wiele spraw odpuściłem. Kochanie brakuję mi Twojej mądrości. I Twojej motywacji. Tak - z tym mam najwięcej trudności. Aby tak się chciało, jak się nie chce. Zbyt wiele we mnie apatii, bierności. Twoja śmierć podcięła mi skrzydła i ściągnęła na ziemię. Wyzbyła marzeń i ambicji. Teraz mi wystarczy, że nie ma problemów. Że wszystko pełźnie do przodu. Dzień za dniem, tydzień za tygodniem, miesiąc za miesiącem, rok za rokiem. I tylko wypatruję momentu, kiedy znowu Cię zobaczę. Liczę w pamięci lata. 10? 15? 20? Co będą robiły wtedy nasze dzieci? Czy dadzą sobie radę? Jak duże będą wówczas moje życiowe zobowiązania. A do tego czasu: jak mam żyć, Kochanie?
Przeczytaj całą dyskusję
  • drzewko
  • od najstarszego
  • od najnowszego
  • drzewko odwrotne

Wysyłaj powiadomienia o nowych wpisach na forum na e-mail:

Aby uprościć zarządzanie powiadomieniami zaloguj się lub zarejestruj się.

lub anuluj

Oferty

Zaloguj się

Nie pamiętasz hasła lub loginu ?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.