dziekuje, pocieszyliscie mnie.

w sumie to o czym piszecie, nie jest mi obce. na warsztatach
dotyczace wychowywania dzieci wielojezycznych wlasnie o tym tez
byla mowa. robilam je rok temu i bylam pewna, ze wszystkie moje
obawy sa bezpodstawne. jednakze podejscie przedszkola do tej
kwestii bardzo mnie zdezorientowalo. myslalam tez, ze po tak dlugim
pobycie w przedszkolu (corka uczestrza do niego od stycznia i jest
tam caly dzien)corka bedzie lepiej mowic po niemiecku i rozrozniac
oba jezyki. ale tak nie jest i corka ma prawo jeszcze mieszac.
uwazam, ze przedszkolanki nie sa przygotowane do konfrontacji z
dziecmi dwujezycznymi. wszedzie mozna zauwazyc zdziwienie i
niezrozumienie w stosunku do osob mowiacych z dziecmi inaczej w
domu anizeli po niemiecku. pracuje w niemieckiej szkole i ostatnio
spotkalam sie z kolejnym wlasnie takim podejsciem do
dwujezycznosci. dziecko z 5 klasy ma problemy z wyrazaniem swych
mysli, z pisaniem po niemiecku. wg. opiekunki wina jest to, ze od
malego mowi w domu w innym niz niemiecki jezyku i nie
ma "dociagnietego" niemieckiego. szkoda slow... mile zostalam
zaskoczona przez naszego pediatre,ktory dal mi kilka rad
dotyczacych wychowywania dziecka dwujezycznego i zwrocil uwage by w
domu konsekwentnie mowic do niej w jednym jezyku. ja probuje sie
tego trzymac, ale gdy slysze, ze corka przekreca niemieckie slowka
i zle odmienia, mowie to samo, ale poprawnie. podobnie robie w
przypadku polskiego...