No właśnie niestety nie wszędzie. Zawsze chciałam dać dzieciom na imię Anna (po mamie) i Aleksander (po dziadku). Mój mąż jest Turkiem i mieszkamy w Turcji i niewiele jest imion, które by się pokrywały z polskimi. Oczywiście wynika to z kręgu kulturowego, jak by nie było wiele imion tych klasycznych europejskich pochodzi z Nowego Testamentu. Wiele imion tureckich wywodzi się z języka arabskiego i ma uzasadnienie w islamie. I tak imienia Anna córce raczej nie dam bo w języku tureckim anne znaczy mama, a aleksander ma swój odpowiednik Iskender, który kojarzy mi się z rodzajem kebabu. Trudno znaleść imię, którego wymowa i pisownia byłaby taka sama w Polsce i Turcji, np Daria-Derya ( z tym, że może to być imię zarówno męskie jak i żeńskie). Moje imie wydawało by się proste Alicja - tutaj jestem Alisya lub Alis ( bo polskie c w języku tureckim wymawia sie jak dż, nie ma odpowiednika naszego c, a j jak ż). Sporo problemów przysparza też mi moje drugie imię, którego w Polsce nie używałam nigdy, nawet go nie lubie, tutaj wszędzie muszę się podpisywać używając obu imion i obu nazwisk. Tutaj, jeśli ktoś ma dwa imiona to przyjmuje się ze pierwsze często sie skraca tylko do np. A. albo pomija, a używa się drugiego. Właśnie ostatnio byłam na badaniu i wynik podpisano moim drugim imieniem i drugim nazwiskiem po mężu. Dlatego opcja z dwoma imionami polskim i tureckim może skomplikować życie naszych przyszłych dzieci.
Agora S.A. - wydawca portalu Gazeta.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zamieszczanych przez użytkowników Forum. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin.
