Od listopada 2008 roku ,kiedy to zdiagnozowano u mojej 23 letniej
córki nowotwór RMS sarcoma ,jeden z najbardziej zlośliwych,wspieram
moją córkę jak potrafię.
Lokalizacja guza była b. niekorzystna(zatoka szczękowo-
twarzowa,położenie okołooponowe)
Właściwie był nieoperacyjny,ale jednak dokonał tego mistrzowską ręką
(nie okaleczając twarzy) prof z Wawy ze Szpitala Czern. wraz z
zespołem.Przed i po operacji córka przeszła wszystkie cykle chemii
i radio.
Podziwiam moje dziecko,bo w tej chorobie stara się żyć
normalnie,podjęła w tym roku studia zaoczne,mieszka w
akademiku.Wiem jaki to wysiłek,wciąż przecież bierze chemię
podtrzymującą,wyniki spadają i wiem,jakim nadludzkim wysiłkiem
opłaca tę "normalność".
Tu zaczynają się moje pytania:czy być bardziej kategorycznym i
zabronić ? Czy może taka postawa jest dla niej korzystna w tej
chorobie?Ale jak przekonać i zmusić dorosłe dziecko?
Przyznaję ,że do wywołania tego tematu na forum i mojej prośby
przyczynił się opis ostatniego rezonansu.
W miejscu usunietego guza wystąpiła martwica i wykazano obecność
plynu.Córka twierdzi ,że martwica jest wynikiem naświetlań-czy tak
może być?
Boję się oczywiście wznowy,ale już w tym tygodniu jedziemy do
Warszawy i będzie pobierany z tej zmiany wycinek.Potem najgorsze-
czyli czekanie na wynik.
Jeszcze jedno-bardzo nie lubię rozmów z onkologami:są jakies takie
ogólnikowe,odpowiedzi wymijające.Trudny dostęp do lekarza
prowadzącego(albo b. zabiegany i nie śmiem przeszkadzać,albo
telefoniczny -zdawkowe odpowiedzi,albo po prostu telefony moje nie
są odbierane).Córka leczy się w Klinice Onkologii Dziec. we
Wrocławiu.
Guzy tego typu występują właśnie u dzieci ,stąd nasza decyzja o
podjęciu tam leczenia.
Tyle mam pytań ,tyle wątpliwości.Przyznam ,że na to forum wcześniej
zaglądałam,ale nie pisalam nigdy.Bałam się bowiem dowiedzieć
czegoś ,czego nie chcę wiedzieć i nie dopuszczam...
